Στην παρούσα ιστοσελίδα μπορείτε να βρείτε όλες τις επιστημονικές πληροφορίες σχετικά με τις επεμβάσεις παχυσαρκίας – όπως το ειδικό γαστρικο μανικι, το ειδικό γαστρικο bypass, η γαστρική πτύχωση και ο γαστρικος δακτυλιος – τις οποίες χρησιμοποιώ πάνω από 25 χρόνια, για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Παράλληλα θα ενημερωθείτε για την αντιμετώπιση των κακοηθειών, των ενδοκρινών αδένων, διαφόρων παθήσεων όπως οι αιμορροϊδες, η παλινδρομηση, η διαφραγματοκηλη, η αχαλασια οισοφαγου και γενικά για όλες τις επεμβάσεις της γενικής χειρουργικής.

Μπορείτε να μου αποστείλετε οποιαδήποτε απορία σας, μέσω της φόρμας επικοινωνίας που διαθέτει η ιστοσελίδα ή να αφήσετε το σχόλιο σας κάτω από κάποιο άρθρο και να δούμε από κοινού τα θέματα που σας απασχολούν.

Με εκτίμηση,
Σωτήρης Γαβριήλ

ΠΟΤΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΥΠΕΡΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΠΑΧΥΣΑΡΚΟΣ;

Η παχυσαρκία όπως βεβαίως είναι πλέον γνωστό και έχουμε αναλύσει ξανά δεν είναι απλώς ένα αισθητικό ζήτημα. Είναι μια χρόνια νόσος που επηρεάζει ολόκληρο τον οργανισμό και σχετίζεται με δεκάδες παθολογικές καταστάσεις. Στην καθημερινή κλινική πράξη, πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται πότε το αυξημένο βάρος ξεπερνά τα όρια του “λίγο παραπάνω” και μπαίνει στην κατηγορία της υπερβαρότητας ή της παχυσαρκίας.
Αν το δούμε επιστημονικά, υπάρχουν σαφή κριτήρια που χρησιμοποιούμε για να εκτιμήσουμε το σωματικό βάρος. Δεν βασιζόμαστε στην εικόνα του σώματος ή στην προσωπική αντίληψη. Υπάρχουν συγκεκριμένοι δείκτες, με πιο γνωστό τον Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI) , που μας βοηθούν να κατανοήσουμε πότε το βάρος αρχίζει να επιβαρύνει την υγεία.
Στο κείμενο αυτό θα εξηγήσουμε με απλό τρόπο πώς γίνεται αυτή η αξιολόγηση, πότε κάποιος θεωρείται υπέρβαρος, πότε παχύσαρκος και γιατί έχει σημασία να αντιμετωπιστεί έγκαιρα  ακόμη και με τη βοήθεια ενός χειρουργού παχυσαρκίας όταν αυτό είναι απαραίτητο.


ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ

Η παχυσαρκία ορίζεται ιατρικά ως η υπερβολική συσσώρευση λίπους στο σώμα σε βαθμό που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία. Δεν αφορά απλώς τον αριθμό στη ζυγαριά. Αυτό που έχει σημασία είναι το ποσοστό και η κατανομή του λίπους στον οργανισμό.
Στην πράξη χρησιμοποιούμε τον Δείκτη Μάζας Σώματος (Body Mass Index – BMI). Πρόκειται για έναν απλό υπολογισμό που προκύπτει από το βάρος σε κιλά διαιρεμένο με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα. Αν και δεν είναι τέλειος δείκτης, αποτελεί το βασικό εργαλείο για την αρχική αξιολόγηση.
Με βάση τον ΔΜΣ, οι βασικές κατηγορίες είναι:
• Φυσιολογικό βάρος: BMI 18,5 – 24,9
• Υπέρβαρο: BMI 25 – 29,9
• Παχυσαρκία: BMI ≥ 30
Η παχυσαρκία μάλιστα χωρίζεται σε επιμέρους στάδια (βαθμού Ι, ΙΙ και ΙΙΙ), κάτι που μας βοηθά να εκτιμήσουμε τον βαθμό κινδύνου για την υγεία.

ΠΟΤΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΥΠΕΡΒΑΡΟΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Η υπερβαρότητα είναι ουσιαστικά το στάδιο που προηγείται της παχυσαρκίας. Στον Δείκτη Μάζας Σώματος αντιστοιχεί σε τιμές από 25 έως 29,9. Σε αυτό το σημείο πολλοί άνθρωποι δεν αντιμετωπίζουν συνήθως πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, όμως ο οργανισμός αρχίζει να επιβαρύνεται.
Το αυξημένο βάρος σε αυτή τη φάση συχνά συνοδεύεται από:
• αυξημένη περιφέρεια μέσης
• αρχόμενη αντίσταση στην ινσουλίνη
• αυξημένη αρτηριακή πίεση
• κόπωση ή μειωμένη αντοχή
Η υπερβαρότητα λειτουργεί σαν προειδοποιητικό σήμα. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος είναι άρρωστος, αλλά δείχνει ότι ο μεταβολισμός κινείται προς μια κατεύθυνση που μπορεί να οδηγήσει στην παχυσαρκία.
Ακριβώς για αυτό το στάδιο είναι ιδανικό για παρέμβαση. Με αλλαγές στη διατροφή, την άσκηση και τον τρόπο ζωής, συχνά μπορούμε να αναστρέψουμε την πορεία πριν εμφανιστούν σοβαρότερες επιπλοκές.

ΠΟΤΕ Η ΥΠΕΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Όταν ο Δείκτης Μάζας Σώματος ξεπεράσει το 30, τότε μιλάμε πλέον για παχυσαρκία. Σε αυτό το στάδιο η υπερβολική συσσώρευση λίπους αρχίζει να επηρεάζει πιο έντονα τα συστήματα του οργανισμού.
Η παχυσαρκία ταξινομείται συνήθως ως εξής:
• Παχυσαρκία βαθμού Ι: BMI 30–34,9
• Παχυσαρκία βαθμού ΙΙ: BMI 35–39,9
• Νοσογόνος παχυσαρκία: BMI ≥ 40
Όσο αυξάνεται ο δείκτης, τόσο αυξάνονται και οι πιθανότητες εμφάνισης σοβαρών νοσημάτων.
Μεταξύ των συχνότερων επιπλοκών είναι:
• σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
• υπέρταση
• καρδιαγγειακά νοσήματα
• υπνική άπνοια
• λιπώδης νόσος του ήπατος
• ορθοπεδικά προβλήματα

 


ΓΙΑΤΙ Η ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΘΕΜΑ ΒΑΡΟΥΣ

Συχνά υπάρχει η αντίληψη ότι η παχυσαρκία σχετίζεται αποκλειστικά με την υπερβολική κατανάλωση τροφής. Στην πραγματικότητα όμως είναι μια πολυπαραγοντική νόσος με κύρια σημεία τη γενετική προδιάθεση, τυχόν ορμονικές διαταραχές, μεταβολικές αλλαγές, ψυχολογικούς παράγοντες και φυσικά καθιστικός τρόπος ζωής.
Με απλά λόγια, δεν πρόκειται μόνο για θέμα πειθαρχίας. Ο οργανισμός πολλών ανθρώπων έχει διαφορετικό μεταβολικό προφίλ και αντιδρά διαφορετικά στην απώλεια βάρους.
Για αυτό ακριβώς η σύγχρονη ιατρική αντιμετωπίζει την παχυσαρκία όπως κάθε άλλη χρόνια πάθηση: με διάγνωση, παρακολούθηση και εξατομικευμένη θεραπεία.

ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΝΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απώλεια βάρους μόνο με δίαιτα και άσκηση δεν είναι αρκετή. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν υπάρχει νοσογόνος παχυσαρκία ή όταν έχουν ήδη εμφανιστεί μεταβολικές επιπλοκές.
Εκεί μπαίνει στο προσκήνιο ο ρόλος του χειρουργού παχυσαρκίας. Οι σύγχρονες βαριατρικές επεμβάσεις αποτελούν σήμερα μια επιστημονικά τεκμηριωμένη θεραπευτική επιλογή.
Οι πιο συχνές επεμβάσεις περιλαμβάνουν είναι το γαστρικό μανίκι (sleeve gastrectomy) και το γαστρικό bypass (SASI).
Οι τεχνικές αυτές πραγματοποιούνται λαπαροσκοπικά, με μικρές τομές και σχετικά γρήγορη ανάρρωση. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι δεν βοηθούν μόνο στην απώλεια βάρους αλλά και στη βελτίωση νοσημάτων όπως ο διαβήτης και η υπέρταση.
Φυσικά, η χειρουργική αντιμετώπιση δεν αφορά όλους. Η επιλογή γίνεται πάντα μετά από προσεκτική αξιολόγηση και εξατομικευμένη συζήτηση με τον ασθενή. Το σίγουρο όμως είναι πως αποτελούν την μόνιμη λύση.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙΣ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ

Ένα από τα συχνότερα λάθη που βλέπω διαχρονικά εμπειρικά είναι η καθυστέρηση στην αναζήτηση ιατρικής βοήθειας και συμβουλής. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν για χρόνια μόνοι τους, δοκιμάζοντας συνεχώς νέες δίαιτες χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα και χάνοντας πολύτιμο χρόνο. Το σωστό είναι να ζητήσει το άτομο την αξιολόγηση από τον ειδικό χειρουργό παχυσαρκίας όταν ο Δείκτης Μάζας Σώματος είναι πάνω από 30, όταν υπάρχει γρήγορη αύξηση βάρους, σαφώς όταν συνυπάρχουν μεταβολικά προβλήματα και κυρίως όταν οι προσπάθειες απώλειας βάρους αποτυγχάνουν επανειλημμένα.
Όσο νωρίτερα αντιμετωπιστεί η παχυσαρκία, τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος για σοβαρές επιπλοκές στο μέλλον.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ ΚΑΙ SLEEVE: ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚ

ΓΑΣΤΡΙΚΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ ΚΑΙ SLEEVE: ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ

 

Η αφαίρεση γαστρικού δακτυλίου είναι μια χειρουργική επέμβαση που πραγματοποιείται όταν ο δακτύλιος δεν εξυπηρετεί πλέον τον σκοπό για τον οποίο τοποθετήθηκε ή όταν δημιουργεί προβλήματα υγείας στον ασθενή με παχυσαρκία. Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε ότι αρκετοί ασθενείς που είχαν τοποθετήσει γαστρικό δακτύλιο στο παρελθόν χρειάζονται επανεκτίμηση της θεραπείας τους, είτε λόγω ανεπαρκούς απώλειας βάρους είτε λόγω επιπλοκών είτε πολλές φορές επειδή κουράστηκαν με τις ρυθμίσεις που πρέπει ανά διαστήματα να κάνουν με τον χειρουργό τους στον δακτύλιο.

Ο γαστρικός δακτύλιος αποτέλεσε στο παρελθόν μια δημοφιλή βαριατρική επέμβαση. Η λογική του ήταν σχετικά απλή: τοποθετείται ένας ρυθμιζόμενος δακτύλιος γύρω από το ανώτερο τμήμα του στομάχου ώστε να περιορίζεται η ποσότητα τροφής που μπορεί να καταναλωθεί. Ωστόσο, η μακροχρόνια εμπειρία έδειξε ότι σε αρκετούς ασθενείς εμφανίζονται προβλήματα που οδηγούν τελικά στην ανάγκη αφαίρεσής του.

Σε κάθε περίπτωση μετά από αρκετά χρόνια παρουσίας του στον οργανισμό, είναι γενικά σκόπιμο ο γαστρικός δακτύλιος να επανεκτιμάται από τον θεράποντα καθώς  πρόκειται για ένα ξένο σώμα που παραμένει μόνιμα γύρω από το στομάχι και, όπως συμβαίνει με κάθε εμφύτευμα, μπορεί με την πάροδο του χρόνου να δημιουργήσει μηχανικά ή λειτουργικά προβλήματα.
Ακόμη δηλαδή κι όταν δεν υπάρχουν έντονα συμπτώματα, η μακροχρόνια παρουσία του δακτυλίου μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογική λειτουργία του στομάχου ή του οισοφάγου.

ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ: ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ

Η ανάγκη για αφαίρεση γαστρικού δακτυλίου δεν είναι σπάνια, ιδιαίτερα όταν έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την αρχική επέμβαση. Υπάρχουν ορισμένες καταστάσεις που εμφανίζονται συχνότερα και οδηγούν τον ασθενή στο χειρουργείο για την απομάκρυνση του δακτυλίου.
Ένας από τους βασικούς λόγους είναι η ανεπαρκής απώλεια βάρους ή η επαναπρόσληψη κιλών. Παρά την αρχική επιτυχία της επέμβασης, αρκετοί ασθενείς με παχυσαρκία διαπιστώνουν ότι μετά από κάποια χρόνια ο δακτύλιος δεν βοηθά πλέον στον έλεγχο της διατροφής. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η βαριατρική χειρουργική προσφέρει άλλες, πιο αποτελεσματικές λύσεις.
Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις όπου ο δακτύλιος προκαλεί δυσάρεστα ή ακόμη και επικίνδυνα συμπτώματα. Μεταξύ αυτών συναντάμε:
• έντονες καούρες ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
• δυσκολία στην κατάποση
• εμέτους μετά το φαγητό
• διάταση του οισοφάγου ή του στομάχου
Σε κάποιες πιο σπάνιες καταστάσεις μπορεί να εμφανιστεί διάβρωση του δακτυλίου στο στομάχι ή μετακίνηση του από τη θέση του.
Αυτά τα προβλήματα απαιτούν συνήθως άμεση χειρουργική αντιμετώπιση. Επιπλέον υπάρχει πλέον και μια κατηγορία ασθενών αρκετά μεγάλξ που ζητά αφαίρεση γαστρικού δακτυλίου επειδή θέλει να προχωρήσει σε πιο αποτελεσματική επέμβαση αντιμετώπισης της παχυσαρκίας, όπως το γαστρικό μανίκι.

ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα είναι αν η αφαίρεση γαστρικού δακτυλίου μπορεί να συνδυαστεί στην ίδια επέμβαση με το γαστρικο μανίκι. Η απάντηση είναι ότι ναι γίνεται αν δεν μιλάμε για κάποια ακραία και σπάνια επιπλοκή παλιού δακτυλίου.
Η ταυτόχρονη επέμβαση έχει το πλεονέκτημα ότι ο ασθενής υποβάλλεται σε μία μόνο αναισθησία και αποφεύγει δύο ξεχωριστά χειρουργεία. Ωστόσο, η απόφαση εξαρτάται όπως προείπαμε από την κατάσταση του στομάχου και από το αν υπάρχουν σοβαρές φλεγμονές ή μεγάλες ουλές γύρω από τον δακτύλιο.
Όταν λοιπόν οι συνθήκες είναι κατάλληλες (στην συντριπτική πλειοψηφία είναι) , η διαδικασία πραγματοποιείται λαπαροσκοπικά. Δηλαδή μέσω μικρών τομών στην κοιλιά, χρησιμοποιώντας ειδικά εργαλεία και κάμερα υψηλής ευκρίνειας. Η τεχνική αυτή  όπως είναι γνωστό προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα:
• μικρότερο τραύμα στους ιστούς
• ταχύτερη ανάρρωση
• μικρότερο πόνο μετά το χειρουργείο
Σε ορισμένες περιπτώσεις προτιμάται η λεγόμενη “διφασική” προσέγγιση. Δηλαδή πρώτα γίνεται η αφαίρεση γαστρικού δακτυλίου και μετά από μερικούς μήνες πραγματοποιείται το γαστρικό μανίκι. Αυτή η επιλογή επιλέγεται όταν το στομάχι χρειάζεται χρόνο για να επουλωθεί πλήρως σε περιπτώσεις σοβαρών επιπλοκών του δακτύλιου όπως προαναφέραμε.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ

Η επέμβαση για αφαίρεση γαστρικού δακτυλίου πραγματοποιείται όπως είπαμε λαπαροσκοπικά και απαιτεί εξειδικευμένη χειρουργική εμπειρία, ειδικά όταν ο δακτύλιος βρίσκεται στον οργανισμό για πολλά χρόνια.
Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, εντοπίζουμε αρχικά τον δακτύλιο και αποκολλάμε προσεκτικά τους ιστούς που έχουν δημιουργηθεί γύρω του. Με τον χρόνο, ο οργανισμός δημιουργεί ουλώδη ιστό στην περιοχή, γεγονός που απαιτεί λεπτούς χειρισμούς.
Αφού απελευθερωθεί πλήρως, ο δακτύλιος αφαιρείται μαζί με τον σωλήνα που συνδέεται με το υποδόριο port (τη βαλβίδα ρύθμισης). Στη συνέχεια εξετάζουμε προσεκτικά το στομάχι για να διαπιστώσουμε αν υπάρχει κάποια βλάβη ή φλεγμονή.
Αν η επέμβαση συνδυάζεται με γαστρικό μανίκι, προχωράμε στο δεύτερο στάδιο της διαδικασίας. Δηλαδή στην αφαίρεση του μεγαλύτερου τμήματος του στομάχου και στη δημιουργία του νέου, μικρότερου στομάχου σε σχήμα σωλήνα.
Η διάρκεια της επέμβασης ποικίλλει, αλλά συνήθως κυμαίνεται από 1,5 έως 2 ώρες, ανάλογα με τη δυσκολία της περίπτωσης.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΜΑΝΙΚΙΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ

Τα αποτελέσματα του γαστρικού μανικιού σε ασθενείς που είχαν προηγουμένως γαστρικό δακτύλιο είναι γενικά εξαιρετικά ιδιαίτερα όταν η επέμβαση πραγματοποιείται σε εξειδικευμένο κέντρο βαριατρικής χειρουργικής. 
Η απώλεια βάρους μετά από γαστρικό μανίκι ξεπερνά το 80%% του πλεονάζοντος σωματικού βάρους μέσα στα πρώτα δύο χρόνια. Φυσικά, το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό καξ από τη συνεργασία του ασθενούς με την ιατρική ομάδα.
Εκτός από τη μείωση του βάρους, παρατηρούμε συχνά σημαντική βελτίωση σε προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία:  βελτιώνεται ή ακόμη και υποχωρεί ο διαβήτης, η υπέρταση και οι διαταραχές του ύπνου και φυσικά η ποιότητα ζωής των ασθενών βελτιώνεται αισθητά αφού η καθημερινότητα γίνεται πιο εύκολη, η κινητικότητα αυξάνεται και η συνολική υγεία επηρεάζεται θετικά.

ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΡΡΩΣΗ

Η ανάρρωση μετά από αφαίρεση γαστρικού δακτυλίου, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με γαστρικό μανίκι, είναι γρήγορη καθώς η επέμβαση πραγματοποιείται λαπαροσκοπικά.
Οι περισσότεροι ασθενείς παραμένουν στο νοσοκομείο 1 έως 2 ημέρες. Μέσα σε λίγες ώρες από το χειρουργείο ξεκινούν να κινητοποιούνται, κάτι που βοηθά σημαντικά στην ταχύτερη ανάρρωση.
Η διατροφή ακολουθεί ένα σταδιακό πρόγραμμα. Ξεκινά με υγρά, συνεχίζει με πολτοποιημένες τροφές και σταδιακά επανέρχεται σε πιο στερεές μορφές. Η διαδικασία αυτή γίνεται πάντα με την καθοδήγηση της διαιτολόγου της ομάδας που οφείλει καθε χειρουργος παχυσαρκίας να έχει.
Τις πρώτες εβδομάδες δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση:
• στη σωστή ενυδάτωση
• στη σταδιακή επαναφορά της διατροφής
• στη σωματική δραστηριότητα
Η σωστή παρακολούθηση μετά το χειρουργείο παίζει καθοριστικό ρόλο στη μακροχρόνια επιτυχία της θεραπείας της παχυσαρκίας.

Η εξέλιξη της βαριατρικής χειρουργικής τα τελευταία χρόνια μας δίνει πλέον πιο αξιόπιστες και ασφαλείς επιλογές. Το γαστρικό μανίκι έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά του τόσο στην απώλεια βάρους όσο και στη βελτίωση των συνοδών νοσημάτων γι αυτό όταν υπάρχουν ενδείξεις, η απόφαση για αφαίρεση γαστρικού δακτυλίου και μετατροπή σε γαστρικό μανίκι μπορεί να αποτελέσει πολύ σημαντικό βήμα γισ μια πιο υγιή και κυρίως ισορροπημένη ζωή.

ΤΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ;

Τα φάρμακα παχυσαρκίας και ιδιαίτερα τα σύγχρονα ενέσιμα παχυσαρκίας αποτελούν πλέον ένα σημαντικό εργαλείο στη θεραπευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Η αποτελεσματικότητά τους στην απώλεια βάρους είναι καλά τεκμηριωμένη και σε αρκετούς ασθενείς βοηθούν ουσιαστικά στη μείωση του βάρους και των μεταβολικών επιπλοκών.

Παρόλα αυτά, πριν ξεκινήσει κάποιος θεραπεία με τα ενέσιμα φάρμακα, είναι σημαντικό να προηγηθεί ένας βασικός έλεγχος. Τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι σε ασθενείς με χολολιθίαση χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς η απώλεια βάρους μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά ή τον αριθμό των χολόλιθων.
Υπάρχει πιθανότητα οι χολόλιθοι να αυξηθούν ή να μετακινηθούν και να προκαλέσουν απόφραξη σε χοληφόρους ή παγκρεατικούς πόρους, αυξάνοντας τον κίνδυνο παγκρεατίτιδας. Για τον λόγο αυτό, πριν από τη χορήγηση ενέσιμων παχυσαρκίας προτείνεται ένας απλός αλλά στοχευμένος προληπτικός έλεγχος.

ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας δρουν κυρίως μειώνοντας την όρεξη και αυξάνοντας το αίσθημα κορεσμού. Το αποτέλεσμα είναι συχνά μια σχετικά γρήγορη απώλεια βάρους, ιδιαίτερα στους πρώτους μήνες θεραπείας.
Η γρήγορη αυτή μεταβολή μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία της χοληδόχου κύστης. Είναι έτσι κι αλλιώς γνωστό ότι τόσο η παχυσαρκία όσο και η ταχεία απώλεια βάρους σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα δημιουργίας ή κινητοποίησης χολόλιθων.
Αν υπάρχουν ήδη χολόλιθοι στη χοληδόχο κύστη, υπάρχει πιθανότητα όπως προείπαμε να μετακινηθούν και να προκαλέσουν απόφραξη των χοληφόρων ή του παγκρεατικού πόρου. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί οξεία παγκρεατίτιδα, μια κατάσταση που σαφώς θέλουμε να προλάβουμε.
Γι’ αυτό τα νεότερα θεραπευτικά πρωτόκολλα δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στον προληπτικό έλεγχο πριν από την έναρξη θεραπείας με ενέσιμα παχυσαρκίας.

ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΝΩ ΚΟΙΛΙΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Το υπερηχογράφημα άνω κοιλίας είναι η βασική εξέταση πριν από την έναρξη των φαρμάκων παχυσαρκίας. Πρόκειται για μια απλή, γρήγορη και ανώδυνη εξέταση που επιτρέπει να ελέγξουμε τη χοληδόχο κύστη.
Με το υπερηχογράφημα μπορούμε να εντοπίσουμε αν υπάρχουν χολόλιθοι ή λάσπη χολής, αλλά και να αξιολογήσουμε γενικά τη μορφολογία της χοληδόχου κύστης και του ήπατος.
Αν εντοπιστεί χολολιθίαση, η θεραπευτική προσέγγιση πρέπει να εξατομικευτεί. Σε ασθενείς με συμπτωματικούς χολόλιθους χρειάζεται πρώτα αντιμετώπιση της χολολιθίασης πριν ξεκινήσει θεραπεία για την παχυσαρκία για την αποφυγή παγκρεατίτιδας.
Σε κάθε περίπτωση, το υπερηχογράφημα είναι ένας εύκολος τρόπος να μειώσουμε σημαντικά τον κίνδυνο επιπλοκών.

ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΝΕΣΙΜΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Πριν από την έναρξη θεραπείας με ενέσιμα παχυσαρκίας καλό θα ήταν επίσης εκτός από τον υπέρηχο να έχει προηγηθεί από τον ασθενή και ένας βασικός αιματολογικός έλεγχος. Ο στόχος είναι να εκτιμηθεί η συνολική μεταβολική κατάσταση του ασθενούς.
Συνήθως περιλαμβάνονται:
• γλυκόζη και γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη
• λιπιδαιμικό προφίλ
• ηπατικά ένζυμα
• γενική αίματος
Οι εξετάσεις αυτές βοηθούν να εντοπιστούν συνοδές μεταβολικές διαταραχές που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως προδιαβήτης, δυσλιπιδαιμία ή λιπώδης διήθηση του ήπατος.
Παράλληλα αποτελούν μια καλή βάση σύγκρισης για την πορεία του ασθενούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας.


ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Τα ενέσιμα παχυσαρκίας είναι γενικά ασφαλή όταν χορηγούνται σωστά και με ιατρική παρακολούθηση. Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις όπου χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή.
Αυτό ισχύει κυρίως σε ασθενείς με:
• γνωστή χολολιθίαση
• ιστορικό παγκρεατίτιδας
• παθήσεις των χοληφόρων
Σε αυτές τις περιπτώσεις η απόφαση για έναρξη θεραπείας πρέπει να λαμβάνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση.
Το σωστό είναι πρώτα να αντιμετωπιστεί η χολολιθίαση όπως αναφέραμε και προηγουμένως και ακολούθως να ξεκινήσει η φαρμακευτική αγωγή για την παχυσαρκία.

Τα σύγχρονα φάρμακα παχυσαρκίας έχουν αλλάξει σημαντικά το τοπίο στη θεραπεία της παχυσαρκίας. Όταν χρησιμοποιούνται σωστά, μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη μείωση του σωματικού βάρους και στη βελτίωση των μεταβολικών παραμέτρων.
Η προληπτική αξιολόγηση πριν από την έναρξη της θεραπείας είναι ένα απλό αλλά σημαντικό βήμα.
Ένα υπερηχογράφημα άνω κοιλίας όπως προείπαμε και ένας βασικός αιματολογικός έλεγχος μπορούν να εντοπίσουν παράγοντες που χρειάζονται προσοχή και έτσι  η θεραπεία με ενέσιμα παχυσαρκίας μπορεί να γίνει με μεγαλύτερη ασφάλεια και καλύτερη προοπτική αποτελεσματικότητας.

ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ: ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟ ΕΝΤΕΡΟ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟ ΕΝΤΕΡΟ

Η σπαστική κολίτιδα είναι μια λειτουργική διαταραχή του παχέος εντέρου, γνωστή και ως σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Δεν πρόκειται για φλεγμονή, ούτε για κάποια μορφή καρκίνου. Είναι μια διαταραχή της κινητικότητας και της ευαισθησίας του εντέρου, που σημαίνει ότι το έντερο λειτουργεί νευρικά, χωρίς να υπάρχει οργανική βλάβη.

Με απλά λόγια, το έντερο αντιδρά υπερβολικά σε φυσιολογικά ερεθίσματα. Οι συσπάσεις του μπορεί να είναι πιο έντονες ή πιο άτακτες, με αποτέλεσμα πόνο, φούσκωμα ή διαταραχές στις κενώσεις. Οι εξετάσεις συνήθως είναι φυσιολογικές, κάτι που συχνά μπερδεύει τον ασθενή. Τα συμπτώματα όμως είναι απολύτως υπαρκτά και όχι της φαντασίας του ασθενούς.
Αυτό είναι ένα βασικό σημείο που εξηγώ πάντα: το ευερέθιστο έντερο είναι καλοήθες, αλλά μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά την ποιότητα ζωής.

 

ΠΟΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΝΕΙ Η ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ

Η σπαστική κολίτιδα δεν εμφανίζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους. Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο κοιλιακός πόνος ή οι κράμπες, που συχνά βελτιώνονται μετά την κένωση. Συνοδεύονται από φούσκωμα, αίσθημα διάτασης και μεταβολές στις κενώσεις.
Κάποιοι ασθενείς παρουσιάζουν κυρίως διάρροια. Άλλοι ταλαιπωρούνται από δυσκοιλιότητα. Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου οι δύο καταστάσεις εναλλάσσονται.

Συχνά υπάρχει αίσθημα ότι η κένωση δεν ολοκληρώθηκε.
Αυτό που έχει σημασία είναι τι δεν βλέπουμε. Η σπαστική κολίτιδα δεν προκαλεί αίμα στα κόπρανα, σημαντική απώλεια βάρους ή αναιμία. Αν υπάρχουν τέτοια συμπτώματα, τότε χρειάζεται άμεση διερεύνηση για άλλη πάθηση του πεπτικού.

ΓΙΑΤΙ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟ ΕΝΤΕΡΟ

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ένα και μοναδικό αίτιο. Η σπαστική κολίτιδα σχετίζεται με διαταραχή της επικοινωνίας μεταξύ εγκεφάλου και εντέρου. Το έντερο διαθέτει εκτεταμένο νευρικό δίκτυο και επηρεάζεται άμεσα από το άγχος και τις συναισθηματικές μεταβολές.

Σε πολλούς ασθενείς, τα συμπτώματα επιδεινώνονται σε περιόδους στρες. Άλλες φορές, η έναρξη γίνεται μετά από μια γαστρεντερίτιδα. Η διατροφή παίζει επίσης ρόλο, ιδιαίτερα τα βαριά, λιπαρά ή πολύ επεξεργασμένα γεύματα.
Δεν είναι ψυχολογική νόσος. Υπάρχει πραγματική διαταραχή στη λειτουργία του εντέρου. Απλώς δεν συνοδεύεται από ορατές αλλοιώσεις στις εξετάσεις.

ΠΩΣ ΤΙΘΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΤΗ ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ

Η διάγνωση της σπαστικής κολίτιδας βασίζεται κυρίως στο ιστορικό και στα χαρακτηριστικά των συμπτωμάτων. Δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη εξέταση που να την αποδεικνύει. Αντίθετα, ο στόχος είναι να αποκλειστούν άλλες οργανικές παθήσεις.

Σε νεότερους ασθενείς χωρίς ανησυχητικά σημεία, συχνά δεν χρειάζονται πολλές εξετάσεις. Αν όμως υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου παχέος εντέρου, αιμορραγία ή αλλαγή στο πρότυπο των κενώσεων σε μεγαλύτερη ηλικία, τότε μπορεί να απαιτηθεί κολονοσκόπηση.
Η σωστή αξιολόγηση είναι και στην περίπτωση αυτή το κλειδί. Δεν αποδίδουμε όλα τα συμπτώματα στο ευερέθιστο έντερο χωρίς έλεγχο, αλλά ούτε χρειάζεται να προχωρούμε και σε υπερβολικές εξετάσεις χωρίς λόγο και ενδείξεις.


ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ ΜΕ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Η θεραπεία της σπαστικής κολίτιδας είναι εξατομικευμένη. Δεν υπάρχει μία λύση που ταιριάζει σε όλους. Ξεκινάμε πάντα από τη ρύθμιση της διατροφής και του τρόπου ζωής.
Σταθερά γεύματα, ήρεμο περιβάλλον κατά τη διάρκεια του φαγητού, επαρκής ενυδάτωση και καθημερινή σωματική δραστηριότητα βοηθούν σημαντικά. Μικρές αλλαγές, όταν γίνονται με συνέπεια, φέρνουν αποτέλεσμα.
Σε περιπτώσεις με έντονο πόνο ή σημαντικές διαταραχές στις κενώσεις, χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά σκευάσματα που ρυθμίζουν την κινητικότητα του εντέρου ή μειώνουν τους σπασμούς.
Σε ορισμένους ασθενείς, η ρύθμιση του άγχους παίζει καθοριστικό ρόλο και μπορεί να βελτιώσει θεαματικά την εικόνα.
Η χειρουργική αντιμετώπιση δεν έχει θέση καθώς πρόκειται για λειτουργική διαταραχή και όχι για πάθηση που διορθώνεται με επέμβαση και επειδή είναι απορία αρκετών ασθενών να πούμε κλείνοντας πως δεν απειλεί τη ζωή, δεν εξελίσσεται σε καρκίνο, αλλά μπορεί όπως προείπαμε να επηρεάσει ουσιαστικά την καθημερινότητα, για το λόγο αυτό χρειάζεται η ιατρική συμβουλή και περισσότερο χρειάζεται να ακολουθήσουμε κιόλας τις οδηγίες του θεράποντος.

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ (ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΓΙΑΤΙ Η ΣΩΣΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ

Το να επιλέξεις τον καλύτερο χειρουργό παχυσαρκίας (βαριατρικό χειρουργό) δεν είναι κάτι απλό, αλλά μια απόφαση ζωής που επηρεάζει την υγεία, την ασφάλεια και το μέλλον σου. Η βαριατρική χειρουργική δεν είναι απλώς μια γρήγορη λύση για να χάσεις κιλά αλλά ένα σοβαρό ιατρικό εργαλείο που απαιτεί εμπειρία, κρίση και βαθιά γνώση της παχυσαρκίας.

Η νοσογόνος παχυσαρκία αποτελεί χρόνια, πολυπαραγοντική νόσο. Δεν αφορά μόνο το σωματικό βάρος, αλλά συνδέεται με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, υπέρταση, υπνική άπνοια και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Η χειρουργική αντιμετώπιση έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι προσφέρει μακροχρόνια απώλεια βάρους και ύφεση συνοδών νοσημάτων, όταν γίνεται με σωστή ένδειξη και από εξειδικευμένο χειρουργό.
Γι’ αυτό και η επιλογή δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στη φήμη ή στην τιμή. Χρειάζεται να εξετάσεις ουσιαστικά κριτήρια, με καθαρό μυαλό και σωστή ενημέρωση.

ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Ως γενικός χειρουργός με εξειδίκευση στη βαριατρική και τη χειρουργική πεπτικού, θεωρώ ότι υπάρχουν συγκεκριμένα και αντικειμενικά κριτήρια που οφείλεις να εξετάσεις:
1. Πρωτίστως εξειδίκευση στη βαριατρική χειρουργική
Η βαριατρική δεν είναι παράρτημα της γενικής χειρουργικής. Απαιτεί επιπλέον εκπαίδευση, συμμετοχή σε εξειδικευμένα κέντρα και συστηματική ενασχόληση με επεμβάσεις όπως:
• Γαστρικό μανίκι (sleeve gastrectomy)

• Γαστρικό bypass – SASI 
• Mini gastric bypass 
• Mini sleeve
• Λοιπές βαριατρικές επεμβάσεις (γαστρικη πτυχωση κ.α)
Ρώτησε ευθέως πόσες επεμβάσεις πραγματοποιεί ετησίως και ποιο είναι το ποσοστό επιπλοκών; Η εμπειρία δεν είναι θεωρητική έννοια αλλά αποτυπώνεται σε αριθμούς και αποτελέσματα τα οποία οφείλει να δημοσιοποιεί.

2. Πιστοποιήσεις και επιστημονική δραστηριότητα

Η συμμετοχή σε διεθνείς επιστημονικές εταιρείες, συνέδρια και εκπαιδευτικά προγράμματα δείχνει συνεχή ενημέρωση. Η βαριατρική χειρουργική εξελίσσεται. Νέες τεχνικές, νέα δεδομένα, νέες κατευθυντήριες οδηγίες.
Ένας χειρουργός που παραμένει στάσιμος, μένει πίσω. Θέλεις οπωσδήποτε κάποιον που εξελίσσεται μαζί με την επιστήμη του.

3. Εμπειρία στη χειρουργική πεπτικού

Η βαριατρική επέμβαση αφορά το στομάχι και το έντερο. Η βαθιά γνώση της χειρουργικής πεπτικού συστήματος είναι καθοριστική, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις επιπλοκών. Δεν αρκεί να κάνει την επέμβαση. Πρέπει να μπορεί να διαχειριστεί κάθε ενδεχόμενο.

ΠΩΣ ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΤΕ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Πέρα από τα τυπικά προσόντα, υπάρχει βέβαια και η ανθρώπινη διάσταση. Και αυτή μετράει εξίσου γι αυτό και στην πρώτη κιόλας συνάντηση πρέπει να αισθανθείς ότι σου εξηγεί αναλυτικά τις επιλογές. Σαφώς δεν υπόσχεται μαγικά αποτελέσματα και σου αναλύει τους κινδύνους με ειλικρίνεια. Γενικώς να είναι διαθέσιμος να απαντήσει σε κάθε σου απορία.
Αν κάποιος υποβαθμίζει τις πιθανές επιπλοκές ή σου δίνει υπερβολικά γρήγορες λύσεις, κράτα μικρό καλάθι. Η σωστή βαριατρική προσέγγιση είναι οργανωμένη και τεκμηριωμένη.

Εξατομίκευση και όχι μία λύση για όλους

Δεν υπάρχει μία ιδανική επέμβαση για όλους. Η επιλογή εξαρτάται από:
• Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI)
• Συνοδά νοσήματα
• Διατροφικές συνήθειες
• Ιστορικό προηγούμενων επεμβάσεων
• Ψυχολογικό προφίλ

Πολυεπιστημονική ομάδα

Η επιτυχία δεν τελειώνει στο χειρουργείο. Ο καλύτερος χειρουργός παχυσαρκίας στην Ελλάδα συνεργάζεται με ενδοκρινολόγους, έχει μόνιμα διατροφολόγο στην ομάδα του για παρακολούθηση των ασθενών του και έχει τους δικους του αναισθησιολόγους οι οποίοι έχουν μεγάλη εμπειρία σε παχύσαρκους ασθενείς. Η παχυσαρκία αντιμετωπίζεται ολιστικά και οχι αποσπασματικά.

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ (ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΟΥ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Μικρότερες τομές, λιγότερος πόνος, ταχύτερη ανάρρωση. Όμως η τεχνολογία από μόνη της δεν αρκεί. Σημασία έχει ποιος τη χειρίζεται και εξίσου σημαντικό είναι και το νοσοκομείο όπου πραγματοποιείται η επέμβαση. Υπάρχει Μονάδα Εντατικής Θεραπείας; Υπάρχει 24ωρη κάλυψη; Υπάρχει οργανωμένο πρωτόκολλο διαχείρισης επιπλοκών; Μην διστάσεις να ρωτήσεις για τα ποσοστά διαρροών, αιμορραγιών, επανεπεμβάσεων.

ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ (ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η βαριατρική χειρουργική δεν είναι χειρουργήθηκα και τελείωσε αλλά είναι μια νέα αρχή και ο γιατρός πρέπει να είναι στο πλάι. Η σωστή μετεγχειρητική παρακολούθηση περιλαμβάνει τακτικές ιατρικές επισκέψεις, εργαστηριακό έλεγχο βιταμινών και ιχνοστοιχεία, διατροφική καθοδήγηση όπως προείπαμε και παρακολούθηση της απώλειας βάρους.
Η έλλειψη follow-up αυξάνει τον κίνδυνο διατροφικών ελλείψεων και επαναπρόσληψης βάρους. Αν ο χειρουργός δεν δίνει έμφαση στη μακροχρόνια παρακολούθηση, κάτι λείπει από την προσέγγιση.

ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ (ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΟΥ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

Το οικονομικό σκέλος είναι σημαντικό, αλλά δεν πρέπει να είναι το μοναδικό κριτήριο. Η χαμηλότερη τιμή δεν σημαίνει καλύτερη επιλογή. Αντίστοιχα βεβαίως και το υψηλό κόστος δεν εγγυάται ποιότητα. Ζήτησε αναλυτική ενημέρωση για:
• Τι περιλαμβάνει το πακέτο.
• Πόσες ημέρες νοσηλείας καλύπτονται.
• Τι συμβαίνει σε περίπτωση επιπλοκής.
• Αν περιλαμβάνονται οι μετεγχειρητικές επισκέψεις.
Η διαφάνεια είναι δείκτης επαγγελματισμού και η σωστή βαριατρική χειρουργική προσφέρει θεαματική βελτίωση ποιότητας ζωής, αλλά απαιτεί σοβαρότητα, εμπειρία και συστηματική παρακολούθηση.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΣΧΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΤΙΜΑΜΕ

Η παχυσαρκία επηρεάζει βαθιά τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος και συχνά συνδέεται άμεσα με τη γαστρίτιδα, τον πόνο στο στομάχι και την παλινδρόμηση. Δεν πρόκειται για μια απλή σύμπτωση.
Το αυξημένο σωματικό βάρος δεν επιβαρύνει μόνο τις αρθρώσεις ή το καρδιαγγειακό σύστημα. Επηρεάζει τη γαστρική λειτουργία, την ενδοκοιλιακή πίεση και την ισορροπία των ορμονών που ρυθμίζουν την όρεξη και την έκκριση οξέος. Και κάπου εκεί αρχίζει ο φαύλος κύκλος: φλεγμονή, ερεθισμός, δυσφορία, λανθασμένες διατροφικές επιλογές και περαιτέρω επιβάρυνση.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ

Η γαστρίτιδα είναι φλεγμονή του γαστρικού βλεννογόνου. Μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια και συχνά εκδηλώνεται με πόνο όταν το στομάχι είναι άδειο, αίσθημα καψίματος ή δυσφορία μετά το φαγητό. Στους ανθρώπους με παχυσαρκία, το έδαφος είναι ήδη επιβαρυμένο.
Ο λιπώδης ιστός δρα ως ενεργό μεταβολικό όργανο. Παράγει φλεγμονώδεις ουσίες που κυκλοφορούν στο αίμα και διατηρούν έναν χαμηλού βαθμού, αλλά χρόνιο, φλεγμονώδη τόνο στον οργανισμό. Το στομάχι δεν εξαιρείται από αυτή τη διαδικασία. Όταν ο βλεννογόνος βρίσκεται ήδη σε οριακή κατάσταση και προστεθούν επιβαρυντικοί παράγοντες όπως κακή διατροφή, κάπνισμα ή στρες, τότε η γαστρίτιδα γίνεται σχεδόν αναμενόμενη.

Παράλληλα, η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση που συνοδεύει την παχυσαρκία πιέζει το στομάχι και ευνοεί την παλινδρόμηση. Το γαστρικό οξύ ανεβαίνει προς τον οισοφάγο και η συνεχής αυτή έκθεση διατηρεί τον ερεθισμό. Ο ασθενής βιώνει καούρες, πόνο στο στομάχι, φούσκωμα. Δεν είναι σπάνιο να περιγράφει ότι ο πόνος επιδεινώνεται όταν το στομάχι είναι άδειο, ιδιαίτερα τις πρωινές ώρες.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΠΟΝΟΣ ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΙΟ

Πολλοί άνθρωποι με παχυσαρκία αρκετές φορές περιγράφουν ότι τρώνε όχι επειδή πεινούν πραγματικά, αλλά επειδή νιώθουν το στομάχι άδειο και τους πονάει. Αυτός ο πόνος όταν το στομάχι είναι άδειο συνδέεται σχεδόν πάντα με γαστρίτιδα ή αυξημένη γαστρική οξύτητα. Το οξύ δρα πάνω σε έναν ήδη ευαίσθητο βλεννογόνο και δημιουργεί δυσφορία που προσωρινά ανακουφίζεται με την πρόσληψη τροφής. Έτσι όμως δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: τρώω για να φύγει ο πόνος, το βάρος αυξάνεται, η παχυσαρκία επιδεινώνεται και τα γαστρικά συμπτώματα επανέρχονται. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν αντιμετωπίζουμε απλώς μια κακή συνήθεια, αλλά ένα γαστρεντερολογικό ζήτημα που χρειάζεται στοχευμένη παρέμβαση.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ: Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Η παλινδρόμηση αποτελεί μια από τις πιο συχνές συνοδές καταστάσεις της παχυσαρκίας. Όσο αυξάνεται το σπλαχνικό λίπος, τόσο αυξάνεται και η πίεση μέσα στην κοιλιά. Αυτό αποδυναμώνει λειτουργικά τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα και διευκολύνει την άνοδο των γαστρικών υγρών.
Η χρόνια παλινδρόμηση δεν προκαλεί μόνο καύσο. Δημιουργεί έναν διαρκή ερεθισμό που μπορεί να συντηρεί ή να επιδεινώνει τη γαστρίτιδα. Ο οργανισμός προσπαθεί να αντιρροπήσει αυξάνοντας την παραγωγή βλέννας και μεταβάλλοντας τη λειτουργία των γαστρικών κυττάρων, όμως η συνεχής πίεση και το οξύ αφήνουν το αποτύπωμά τους.
Πολλές φορές, ο ασθενής συνηθίζει τα συμπτώματα. Λέει έχω λίγο καούρα ή με πονάει ελαφρά το στομάχι και δεν δίνει παραπάνω συνέχεια ώστε να αναζητήσει την λύση. Όταν όμως αυτά επαναλαμβάνονται καθημερινά, δεν μιλάμε για κάτι αθώο αλλά για χρόνια φλεγμονή.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΜΑΝΙΚΙΟΥ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

 

Στη δική μου πρακτική, όταν μιλάμε για χειρουργείο παχυσαρκίας, η βασική και κατά κανόνα πρώτη επιλογή είναι το γαστρικό μανίκι. Πρόκειται για μια αποτελεσματική, ασφαλή και τεκμηριωμένη επέμβαση που προσφέρει ουσιαστική και διατηρήσιμη απώλεια βάρους, με σαφή μεταβολικά οφέλη.

Με το γαστρικό μανίκι μειώνουμε τον όγκο του στομάχου και ταυτόχρονα περιορίζουμε σημαντικά την παραγωγή γκρελίνης, της ορμόνης που σχετίζεται με την πείνα. Αυτό σημαίνει καλύτερος έλεγχος της όρεξης, ταχύτερος κορεσμός και σταδιακή αποφόρτιση του πεπτικού συστήματος. Όταν το σωματικό βάρος μειώνεται, μειώνεται και η ενδοκοιλιακή πίεση, γεγονός που συχνά βελτιώνει την παλινδρόμηση και τα συμπτώματα γαστρίτιδας.

Δεν αντιμετωπίζουμε τον ασθενή με υπερβολικές ή αχρείαστα βαριές επεμβάσεις από την αρχή. Η γαστρική παράκαμψη είναι σαφώς πιο σύνθετη χειρουργική πράξη και δεν αποτελεί πρώτη επιλογή ρουτίνας. Ξεκινάμε με γαστρικό μανίκι, που καλύπτει την πλειονότητα των περιστατικών παχυσαρκίας με εξαιρετικά αποτελέσματα και εάν σε βάθος χρόνου υπάρξει ανάγκη για επιπλέον μεταβολική ενίσχυση ή περαιτέρω βελτίωση, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε σε συμπληρωματική επέμβαση τύπου SASI, εξατομικευμένα και με απόλυτη ένδειξη.
Η σύγχρονη βαριατρική χειρουργική δεν λειτουργεί με λογική όλα ή τίποτα. Λειτουργεί σταδιακά, με ασφάλεια και με σεβασμό στη φυσιολογία του ασθενούς.
Το σημαντικό είναι να επιλέγεται η σωστή επέμβαση για τη σωστή στιγμή. Και στις περισσότερες περιπτώσεις, το γαστρικό μανίκι αποτελεί το πιο ορθολογικό και ισορροπημένο πρώτο βήμα.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΛΙΚΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΟΥ

Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη γαστρίτιδα. Είναι μικρόβιο που αποικίζει τον γαστρικό βλεννογόνο και σε αρκετές περιπτώσεις προκαλεί χρόνια φλεγμονή, πόνο στο στομάχι ή επιδείνωση συμπτωμάτων όπως καούρα και δυσπεψία. Σε ασθενείς με παχυσαρκία, όπου το στομάχι ήδη λειτουργεί σε συνθήκες αυξημένης πίεσης και μεταβολικής επιβάρυνσης, η παρουσία του μπορεί να εντείνει τη συμπτωματολογία.

Για τον λόγο αυτό καλό είναι πριν από ένα χειρουργείο παχυσαρκίας να έχει προηγηθεί γαστροσκόπηση εφόσον υπάρχουν συμπτώματα ώστε αν διαπιστωθεί λοίμωξη να χορηγηθεί η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή εκρίζωσης, σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα.
Η αντιμετώπιση του μικροβίου μειώνει τη φλεγμονή και βελτιώνει το γαστρικό περιβάλλον, κάτι που είναι σημαντικό τόσο για τη γενική υγεία του ασθενούς όσο και για τη μετεγχειρητική του πορεία.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: ΠΟΤΕ Ο ΠΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ

Ο περιστασιακός πόνος στο στομάχι δεν είναι πάντα ανησυχητικός. Όταν όμως επιμένει, όταν συνοδεύεται από παλινδρόμηση ή όταν ο πόνος έρχεται συχνά όταν το στομάχι είναι άδειο και γίνεται καθημερινός, τότε απαιτείται έλεγχος.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν συνυπάρχουν:
• αναιμία,
• ανεξήγητη απώλεια βάρους,
• δυσκολία στην κατάποση,
• έντονη νυχτερινή συμπτωματολογία.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η γαστροσκόπηση δεν είναι απλώς σύσταση. Είναι αναγκαία πράξη προκειμένου να επέμβουμε και να δώσουμε λύση.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ

Η αντιμετώπιση δεν περιορίζεται σε ένα φάρμακο. Χρειάζεται συνολική στρατηγική. Η μείωση της οξύτητας με αναστολείς αντλίας πρωτονίων (φάρμακα τύπου losec, laprasol, pandium, nexium κλπ) βοηθά σημαντικά, ιδιαίτερα σε περιόδους έξαρσης. Η διατροφική προσαρμογή παίζει καθοριστικό ρόλο. Μικρότερα γεύματα, αποφυγή υπερβολικά λιπαρών τροφών, περιορισμός αλκοόλ και καφέ, δηλαδή απλές παρεμβάσεις, αλλά ουσιαστικές.

Η ουσιαστική όμως αλλαγή έρχεται όταν αντιμετωπίζεται η ίδια η παχυσαρκία. Η απώλεια βάρους μειώνει την ενδοκοιλιακή πίεση, περιορίζει την παλινδρόμηση και αποφορτίζει τον γαστρικό βλεννογόνο. Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επιλεγμένο και σωστά ενδεικνυόμενο χειρουργείο παχυσαρκίας, βλέπουμε συχνά σημαντική βελτίωση των γαστρικών συμπτωμάτων.
Δεν υπόσχομαι ποτέ στους ασθενείς μου θαύματα. Υπόσχομαι όμως τεκμηριωμένη ιατρική προσέγγιση, εξατομικευμένη απόφαση και στενή παρακολούθηση.

ΕΧΩ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ – ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ;

Η διαφραγματοκήλη είναι μια ανατομική αλλοίωση, όχι απλώς μια ενόχληση του στομάχου. Όταν μιλάμε για διαφραγματοκήλη όπως έχουμε ήδη αναλύσει  εννοούμε ότι ένα τμήμα του στομάχου μετακινείται προς τα πάνω, μέσα στο θώρακα, διαμέσου του οισοφαγικού τρήματος του διαφράγματος.Για αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζετε τι ισχύει σχετικά με τη διαφραγματοκήλη φάρμακα και τις θεραπευτικές επιλογές που υπάρχουν.
Με απλά λόγια, η βαλβίδα που φυσιολογικά εμποδίζει τα γαστρικά υγρά να ανεβαίνουν προς τον οισοφάγο παύει να λειτουργεί σωστά.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία του προβλήματος: δεν έχουμε απλώς υπερέκκριση οξέος. Έχουμε μηχανική διαταραχή. Έτσι τα φάρμακα, όσο αποτελεσματικά κι αν είναι στη μείωση της οξύτητας, δεν μπορούν να κατεβάσουν το στομάχι στη θέση του. Δεν διορθώνουν το ανατομικό έλλειμμα. Γι αυτό σε αρκετούς ασθενείς, παρά τη φαρμακευτική αγωγή, τα συμπτώματα επιμένουν.

ΠΟΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης ποικίλλουν. Δεν είναι πάντα έντονα, ούτε πάντα τυπικά. Συχνά συγχέονται με μια απλή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση καθώς τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
• Καούρα, ιδιαίτερα μετά το φαγητό
• Αναγωγές υγρών ή τροφής
• Πόνο πίσω από το στέρνο
• Χρόνιο βήχα ή βραχνάδα
• Ερυγες
• Αίσθημα κόμπου στον λαιμό
• Δυσκαταποσία σε προχωρημένες περιπτώσεις
Εδώ είναι που πολλοί ασθενείς μπερδεύονται καθώς αίρνουν αναστολείς αντλίας πρωτονίων όπως λέγονται τα φάρμακα τύπου losec /laprasol /nexium κλπ, βλέπουν μια μερική βελτίωση, αλλά η ενόχληση δεν εξαφανίζεται. Αυτό όπως είπαμε συμβαίνει δοότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο το οξύ. Είναι η μηχανική παλινδρόμηση που συνεχίζεται.

Αν η διαφραγματοκήλη είναι μεγάλη, η παλινδρόμηση γίνεται πιο έντονη, συχνά ανεξάρτητα από την ποσότητα οξέος. Ακόμη και ουδέτερο γαστρικό περιεχόμενο μπορεί να προκαλεί φλεγμονή στον οισοφάγο.

 

ΠΩΣ ΔΡΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούμε στη διαφραγματοκήλη στοχεύουν κυρίως στη μείωση της γαστρικής οξύτητας. Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων και οι Η2-αναστολείς περιορίζουν την παραγωγή οξέος στο στομάχι.
Αυτό έχει δύο βασικά οφέλη. Μειώνει το αίσθημα καύσου για αρχή και προστατεύει τον οισοφάγο από διαβρωτική οισοφαγίτιδα.
Ωστόσο, η ανατομική μετατόπιση παραμένει. Το στομάχι συνεχίζει να πιέζει προς τα πάνω. Ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας παραμένει χαλαρός.
Σε μικρές διαφραγματοκήλες, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι επαρκής. Σε μεγαλύτερες, όμως, λειτουργεί ως μπάλωμα και όχι ως λύση γι αυτί και όταν σταματήσει ο ασθενής τα φάρμακα, τα συμπτώματα επιστρέφουν.

ΠΟΤΕ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς χειρουργείο διαφραγματοκήλης. Η απόφαση είναι εξατομικευμένη και βασίζεται σε συγκεκριμένα κριτήρια.
Το χειρουργείο είναι μονόδρομος όταν τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη σωστή φαρμακευτική αγωγή, όταν υπάρχει σοβαρή οισοφαγίτιδα ή στενώσεις, σαφώς όταν υπάρχει Barrett οισοφάγος, όταν η διαφραγματοκήλη είναι μεγάλη (παραοισοφαγική) και βέβαια όταν ο ασθενής έχει κουραστεί και δεν επιθυμεί μακροχρόνια εξάρτηση από φάρμακα.
Το χειρουργείο διαφραγματοκήλης σήμερα γίνεται λαπαροσκοπικά, με  μικρές τομές, ελάχιστο τραύμα και ταχεία ανάρρωση. Στόχος είναι να επαναφέρουμε το στομάχι στη φυσιολογική του θέση και να ενισχύσουμε τον σφιγκτήρα.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝ ΑΓΝΟΗΣΩ ΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΜΟΝΟ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΑ

Η χρόνια παλινδρόμηση δεν είναι αθώα. Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε:
• Χρόνια οισοφαγίτιδα
• Στενώσεις οισοφάγου
• Barrett οισοφάγο
• Αυξημένο κίνδυνο κακοήθειας
Δεν τα αναφέρουμε για να προκληθεί ανησυχία αλλά για να δώσουμε τη σωστή διάσταση. Η μακροχρόνια καταστολή οξέος χωρίς παρακολούθηση δεν είναι πάντα η ιδανική στρατηγική και επιπλέον σε μεγάλες παραοισοφαγικές διαφραγματοκήλες υπάρχει και ο κίνδυνος περίσφιξης.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Δεν αντιμετωπίζουμε όλους τους ασθενείς με τον ίδιο τρόπο καθώς κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και κάθε διαφραγματοκήλη έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Η σωστή διερεύνηση περιλαμβάνει:
• Γαστροσκόπηση
• Μανομετρία οισοφάγου
• pH-μετρία
• Απεικονιστικό έλεγχο όπου χρειάζεται
και με αυτά τα δεδομένα μπορούμε να αποφασίσουμε αν ο ασθενής θα ωφεληθεί από συντηρητική αγωγή ή αν χρειάζεται την χειρουργική παρέμβαση.
Παράλληλα, παίζουν ρόλο και τροποποιήσεις στον τρόπο ζωής όπως βέβαια η απώλεια βάρους όταν χρειάζεται, η αποφυγή μεγάλων λιπαρών γευμάτων, όχι κατάκλιση αμέσως μετά το φαγητό και σαφής περιορισμός αλκοόλ και καπνίσματος.
Ιδιαίτερα σε ασθενείς με παχυσαρκία, η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση επιδεινώνει τη διαφραγματοκήλη και εκεί η συνολική αντιμετώπιση του βάρους αλλάζει εντελώς την πορεία της νόσου.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ: ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Όταν η επιλογή του χειρουργείου διαφραγματοκήλης είναι σωστή, η αλλαγή στην καθημερινότητα είναι εντυπωσιακή. Οι ασθενείς απαλλάσσονται από τη χρόνια καούρα, κοιμούνται χωρίς αναγωγές και σταματούν τη συνεχή εξάρτηση από φαρμακευτική αγωγή.
Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση συνοδεύεται από:
• Νοσηλεία μιας ημέρας
• Ταχεία επάνοδο στις δραστηριότητες
• Ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο που αντιμετωπίζεται με απλά παυσίπονα
• Μακροχρόνια αποτελέσματα
Στην πραγματικότητα η γενική εικόνα είναι πως όταν υπάρχει διαφραγματοκήλη που προκαλεί συμπτώματα που κάνουν την καθημερινότητα δύσκολη η επέμβαση είναι μονόδρομος προκειμένου ο ασθενής να απαλλαγεί.
Τα φάρμακα όπως είπαμε έχουν ρόλο, συχνά σημαντικό, αλλά όχι επαρκή καθώς σκεπάζουν τα συμπτώματα και δεν λύνουν το πρόβλημα.

 

 

 

 

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ – ΟΤΑΝ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ – ΟΤΑΝ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

Η μετατροπή γαστρικής πτύχωσης σε γαστρικό μανίκι αποτελεί σήμερα μία από τις συχνότερες επανεπεμβάσεις στη βαριατρική χειρουργική, κυρίως λόγω της χαμηλής μακροπρόθεσμης αποτελεσματικότητας της αρχικής τεχνικής. Τα τελευταία χρόνια, αρκετοί ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε γαστρική πτύχωση αναζητούν οριστική λύση, καθώς διαπιστώνουν σταδιακή επανάκτηση βάρους ή ανεπαρκή απώλεια κιλών.

Η γαστρική πτύχωση παρουσιάστηκε ως μια θεωρητικά αναστρέψιμη επέμβαση. Αυτό δημιούργησε την εντύπωση ότι πρόκειται για μια απλή και ακίνδυνη λύση. Στην πράξη, όμως, η τεχνική της δεν είναι ούτε απλή ούτε ελαφριά. Έχει αντίστοιχο – και σε ορισμένες περιπτώσεις μεγαλύτερο – βαθμό τεχνικής δυσκολίας σε σχέση με άλλες βαριατρικές επεμβάσεις.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι είναι μια επανεπεμβατική βαριατρική πράξη κατά την οποία το στομάχι, που είχε προηγουμένως διπλωθεί και συρραφεί (χωρίς αφαίρεση τμήματος), διαμορφώνεται εκ νέου με εκτομή μεγάλου μέρους του, όπως προβλέπει η τεχνική του sleeve gastrectomy.

Η αρχική λογική της γαστρικής πτύχωσης ήταν απλή: περιορίζουμε τον όγκο του στομάχου χωρίς να αφαιρέσουμε ιστό. Θεωρητικά, αν χρειαστεί, μπορούμε να την αναστρέψουμε. Αυτή η θεωρητική αναστρεψιμότητα αποτέλεσε βασικό λόγο επιλογής από αρκετούς ασθενείς. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.
Με την πάροδο του χρόνου παρατηρήθηκαν:
• χαμηλότερα ποσοστά διατήρησης απώλειας βάρους
• συχνή διάταση του στομάχου
• χαλάρωση των ραμμάτων
• επανάκτηση κιλών μετά από 2–4 χρόνια
Έτσι, η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι έρχεται να δώσει μια πιο σταθερή, αποδεδειγμένη και μακροχρόνια αποτελεσματική λύση.

 

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ

Η γαστρική πτύχωση (gastric plication) δεν είναι μια ελαφριά επέμβαση. Χειρουργικά, απαιτεί εκτεταμένη αποκόλληση του στομάχου, τοποθέτηση πολλαπλών σειρών ραμμάτων και ακριβή αναδίπλωση του γαστρικού τοιχώματος.
Συχνά, λόγω της απουσίας εκτομής, δημιουργήθηκε η λανθασμένη αντίληψη ότι είναι λιγότερο επικίνδυνη. Όμως στην πραγματικότητα ο βαθμός τεχνικής δυσκολίας είναι υψηλός, οι επιπλοκές της δεν είναι σπάνιες και η αναστρεψιμότητα δεν σημαίνει απλότητα ή ασφάλεια όπως πολλοί έχουν κατά νου.

Και το σημαντικότερο: τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα δεν είναι συγκρίσιμα με εκείνα του γαστρικού μανικιού. Σε μεγάλο ποσοστό ασθενών, η απώλεια βάρους δεν διατηρείται.
Στην καθημερινή χειρουργική πράξη, βλέπω ότι σχεδόν όλοι οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε πτύχωση πριν από χρόνια, επιστρέφουν με σταδιακή επανάκτηση βάρους και αυτό δεν είναι θέμα πειθαρχίας. Είναι θέμα μηχανισμού.

ΓΙΑΤΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ

Το γαστρικό μανίκι (sleeve gastrectomy) βασίζεται σε δύο βασικούς μηχανισμούς: τη μόνιμη μείωση γαστρικού όγκου και την ορμονική επίδραση μέσω μείωσης της γκρελίνης.

Αφαιρείται περίπου το 75–80% του στομάχου και αυτό δεν επιτρέπει στο όργανο να διαταθεί εύκολα όπως συμβαίνει στην πτύχωση, όπου το στομάχι παραμένει ακέραιο και απλώς διπλωμένο.
Η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι:
• αποκαθιστά τη σωστή ανατομία
• εξαλείφει τις δυσλειτουργικές πτυχώσεις
• προσφέρει σταθερή και προβλέψιμη απώλεια βάρους
Κλινικά, τα δεδομένα δείχνουν ότι η διατήρηση της απώλειας βάρους στο γαστρικό μανίκι είναι σαφώς ανώτερη και το έχουμε αναλύσει εκτενώς σε κάθε ευκαιρία όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι έχει καθιερωθεί ως η κορυφαία βαριατρικη επεμβάση παγκοσμίως.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

Η επανεγχείρηση σε μανίκι μετά από πτύχωση δεν είναι απλή υπόθεση. Πρόκειται για απαιτητικό χειρουργείο και δεν μπορούν όλοι οι χειρουργοι να αντεπεξέλθουν αποτελεσματικά σε αυτό αν δεν έχουν την απαιτούμενη εμπειρία.
Κατά τη διάρκεια της μετατροπής της γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι, καλούμαστε να:
• λύσουμε πυκνές συμφύσεις
• αφαιρέσουμε ράμματα παλαιάς πτύχωσης
• αποκαταστήσουμε παραμορφωμένη ανατομία
• ελέγξουμε την αιμάτωση του γαστρικού τοιχώματος
Η ύπαρξη ουλώδους ιστού αυξάνει τον τεχνικό βαθμό δυσκολίας και ο κίνδυνος αιμορραγίας ή διαφυγής είναι  αυξημένος σε σύγκριση με ένα πρωτογενές sleeve.

Γι’ αυτό επιμένω πάντα ότι τέτοιου είδους επεμβάσεις πρέπει να πραγματοποιούνται αποκλειστικά από εξειδικευμένο και έμπειρο χειρουργό παχυσαρκίας. Σε χέρια άπειρου χειρουργού, το ρίσκο αυξάνεται σημαντικά γιατί δεν είναι επέμβαση ρουτίνας. Είναι επανεπεμβατική βαριατρική χειρουργική υψηλής εξειδίκευσης.

ΠΟΤΕ ΕΝΔΕΙΚΝΥΤΑΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

Η απόφαση για μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι δεν λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία. Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις όπως σημαντική επανάκτηση βάρους σε συνδυασμό με ανεπαρκή αρχική απώλεια. Συμπτώματα απόφραξης ή δυσανεξίας τροφών και γαστρεντερική δυσλειτουργία
Δεν μετατρέπουμε ποτέ μια πτύχωση προληπτικά. Η ένδειξη πρέπει να είναι τεκμηριωμένη και εξατομικευμένη.

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ

Η βαριατρική χειρουργική δεν είναι απλώς τεχνική. Είναι φιλοσοφία, εμπειρία και διαχείριση επιπλοκών.
Σε επανεπεμβάσεις όπως η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι, ο χειρουργός πρέπει να διαθέτει εμπειρία σε αντίστοιχες επεμβάσεις , ικανότητα διαχείρισης διεγχειρητικών επιπλοκών, πλήρη γνώση βεβαίως ανατομικών παραλλαγών και ίσως το σημαντικότερο :οργανωμένη χειρουργική ομάδα (από τον νοσηλευτή μέχρι τους βοηθούς ιατρούς).
Η ασφάλεια του ασθενούς δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνική, αλλά από το περιβάλλον, την προετοιμασία και την εμπειρία.
Επίσης να τονίσουμε πως δεν πρόκειται για επέμβαση που μαθαίνεται στην πορεία. Χρειάζεται συστηματική εκπαίδευση και τεράστιο αριθμό περιστατικών.

Αυτο που θέλω κλείνοντας αυτό το άρθρο, να γνωρίζουν οι ασθενείς ει αι πως η γαστρική πτύχωση αποτέλεσε μια περίοδο της βαριατρικής χειρουργικής όπου η έννοια της αναστρεψιμότητας κυριάρχησε κι ακόμη πολύ κόσμος θεωρεί ελκυστική. Όμως η κλινική πράξη και τα μακροχρόνια αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν προσφέρει καθόλου σταθερή λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας.
Η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι έρχεται να διορθώσει αυτή την αποτυχία ωστόσο δεν είναι απλή διαδικασία. Είναι απαιτητική, τεχνικά σύνθετη και χρειάζεται εξειδίκευση. Επιπλέον όπως προείπαμε η πτύχωση δεν ήταν ποτέ εύκολη επέμβαση ούτε λιγότερο επικίνδυνη και δυστυχώς αποδείχθηκε αναποτελεσματική μακροπρόθεσμα.
Στο αντίποδα το γαστρικό μανίκι, όταν γίνεται σωστά και με σωστή ένδειξη, παραμένει η πιο αξιόπιστη λύση στη χειρουργική αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας με κύριο όμως γνώμονα την σωστή επιλογή χειρουργού γιατθ σε τέτοιες επεμβάσεις, η εμπειρία δεν είναι πολυτέλεια αλλά προϋπόθεση ασφάλειας.

ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ;

ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ;

Η διαφραγματοκήλη είναι μια πάθηση που, όταν αντιμετωπίζεται σωστά, πολύ σπάνια δημιουργεί ξανά πρόβλημα μετά το χειρουργείο. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο ασθενής εμφανίζει εκ νέου συμπτώματα, όπως παλινδρόμηση, καούρες ή δυσφορία στο στήθος, και τότε γεννάται εύλογα το ερώτημα: γιατί επέστρεψε η πάθηση και τι γίνεται τώρα; Χρειάζεται και δεύτερο χειρουργείο;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΤΑΙ

Η διαφραγματοκήλη όπως έχουμε αναλύσει ήδη προκύπτει όταν μέρος του στομάχου περνά μέσα από το διάφραγμα προς το θώρακα. Αυτό διαταράσσει τον φυσιολογικό μηχανισμό που εμποδίζει την παλινδρόμηση των γαστρικών υγρών προς τον οισοφάγο.
Όταν η διαφραγματοκήλη συνοδεύεται από έντονη παλινδρόμηση, καούρες, βήχα ή επιπλοκές στον οισοφάγο, τότε το χειρουργείο της διαφραγματοκήλης αποτελεί μονόδρομο. Ο στόχος της επέμβασης δεν είναι απλώς να μπει το στομάχι στη θέση του, αλλά να αποκατασταθεί η ανατομία και η λειτουργία της περιοχής.
Η σωστή χειρουργική αποκατάσταση περιλαμβάνει:
• επαναφορά του στομάχου στην κοιλιά
• σύγκλειση του διαφράγματος
• ενίσχυση του μηχανισμού αντιπαλινδρόμησης
Όταν όλα αυτά γίνουν σωστά, τα ποσοστά υποτροπής είναι χαμηλά.

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΞΑΝΑ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Η επανεμφάνιση της διαφραγματοκήλης δεν είναι συχνό φαινόμενο. Στη διεθνή βιβλιογραφία, τα ποσοστά υποτροπής μετά από σωστά εκτελεσμένο χειρουργείο είναι εξαιρετικά χαμηλά και συνήθως δεν συνοδεύονται από συμπτώματα.
Όταν όμως εμφανιστεί ξανά, αυτό μπορεί να συμβεί:
• μέσα στους πρώτους μήνες
• ή αρκετά χρόνια αργότερα
Η χρονική στιγμή παίζει ρόλο, γιατί συχνά μας δίνει στοιχεία για την αιτία.
Σημαντικό είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι:
• η ακτινολογική υποτροπή δεν σημαίνει πάντα κλινικό πρόβλημα
• πολλοί ασθενείς έχουν μικρή υποτροπή χωρίς καούρες ή παλινδρόμηση
• δεν χρειάζονται όλοι δεύτερο χειρουργείο
Η απόφαση βασίζεται στα συμπτώματα, όχι μόνο στην εικόνα.


ΑΙΤΙΕΣ ΥΠΟΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

1) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ

Η πιο συχνή αιτία υποτροπής είναι η ίδια η τεχνική του χειρουργείου. Η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης είναι λεπτή επέμβαση, με ανατομικές ιδιαιτερότητες και απαιτεί εμπειρία στο πεπτικό.
Προβλήματα μπορεί να προκύψουν όταν:
• το διάφραγμα δεν συρραφεί σωστά
• δεν αποκατασταθεί επαρκώς το μήκος του οισοφάγου
• η αντιπαλινδρομική βαλβίδα είναι ατελής
• δεν επιλεγεί σωστά το υλικό ενίσχυσης, όταν χρειάζεται
Αυτά δεν φαίνονται άμεσα, αλλά αποκαλύπτονται με τον χρόνο γι αυτο το λόγο είναι εξαιρετικά σημαντική η επιλογή του σωστού χειρουργού.

2) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΕΝΔΟΚΟΙΛΙΑΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ

Υπάρχουν καταστάσεις που αυξάνουν την πίεση μέσα στην κοιλιά και δοκιμάζουν την αποκατάσταση.
Τέτοιες είναι:
• σημαντική (και γρήγορη) αύξηση βάρους
• έντονος χρόνιος βήχας
• δυσκοιλιότητα με έντονη προσπάθεια
• βαριά χειρωνακτική εργασία νωρίς μετά το χειρουργείο
Αν η χειρουργική αποκατάσταση δεν είναι στιβαρή, αυτές οι πιέσεις μπορεί να οδηγήσουν σε υποτροπή.

3) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Σε μικρό ποσοστό ασθενών, ο συνδετικός ιστός είναι πιο χαλαρός. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπρεπε να χειρουργηθούν, αλλά ότι χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση και σωστή τεχνική.
Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα και πάλι η σημασία της εμπειρίας του χειρουργού διαφραγματοκήλης.


ΠΟΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΥΠΟΤΡΟΠΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Πολλές φορές ο ασθενής αισθάνεται ξανά καούρες ή δυσφορία και θεωρεί ότι επέστρεψε η διαφραγματοκήλη. Αυτό όμως δεν είναι πάντα η αλήθεια.
Συμπτώματα παλινδρόμησης μπορεί να οφείλονται:
• σε λειτουργική διαταραχή του οισοφάγου
• σε διατροφικές συνήθειες
• σε άγχος ή σπασμό
• σε γαστρίτιδα
Γι’ αυτό δεν αποφασίζουμε ποτέ βιαστικά. Χρειάζεται έλεγχος με γαστροσκόπηση, απεικόνιση και λειτουργικές εξετάσεις.

ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Η επανεπέμβαση για διαφραγματοκήλη δεν είναι ο κανόνας. Είναι η εξαίρεση. Την εξετάζουμε μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.
Δεύτερο χειρουργείο συζητάμε όταν:
• Υπάρχει επιβεβαιωμένη ανατομική υποτροπή
• Ο ασθενής έχει έντονη παλινδρόμηση ή καούρες
• Η φαρμακευτική αγωγή που ίσως χρειαστεί δεν βοηθά
• Υπάρχουν επιπλοκές στον οισοφάγο
Αν λείπει κάτι από τα παραπάνω, συνήθως δεν χειρουργούμε.
Η επανεπέμβαση τις περισσότερες φορές γίνεται επειδή ο χειρουργός που πραγματοποιησε το πρώτο χειρουργείο δεν ήταν έμπειρος και έτσι το χειρουργείο δεν είχε αποτέλεσμα.
Γι αυτό συνήθως η δεύτερη επέμβαση είναι πιο απαιτητική από το πρώτο χειρουργείο και πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από χειρουργό με εξειδίκευση στο πεπτικό.

 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Γενικώς πρέπει οι ασθενείς να γνωρίζουν ότι η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης δεν είναι μια απλή λαπαροσκόπηση. Είναι επέμβαση που απαιτεί:
• βαθιά γνώση ανατομίας
• εμπειρία σε αντιπαλινδρομικές τεχνικές
• σωστή κρίση για το τι χρειάζεται κάθε ασθενής
Όταν αυτά λείπουν, αυξάνεται ο κίνδυνος αποτυχίας. Όχι άμεσα, αλλά σε βάθος χρόνου.
Δεν είναι θέμα τίτλων. Είναι θέμα εμπειρίας στο πεπτικό και ειδικά στη διαφραγματοκήλη χειρουργείο.

Επιπλέον πρέπει να πούμε ότι η επιτυχία δεν τελειώνει στο χειρουργείο. Ο ασθενής παίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του αποτελέσματος τηρώντας τις ιατρικές συμβουλές για:
• σταδιακή επάνοδο στη διατροφή
• αποφυγή έντονης άρσης βάρους για το πρώτο διάστημα
• έλεγχο βάρους
• σωστή παρακολούθηση όταν το ζητάει ο θεράπων ιατρός του.
Όταν υπάρχει συνεργασία, τα αποτελέσματα κρατούν στον χρόνο.

Ανακεφαλαιώνοντας είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι διαφραγματοκήλη πράγματι μπορεί να υποτροπιάσει, αλλά αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια όταν το χειρουργείο έχει γίνει σωστά και ο ασθενής αυτό που πρέπει να κάνει είναι κυρίως να μην αγνοεί τα όποια συμπτώματα και σαφώς να απευθυνθεί σε χειρουργο με εξειδίκευση στο πεπτικό και την συγκεκριμένη επέμβαση.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ: ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΟΙΟΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΝΟΗΜΑ

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ: ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΟΙΟΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΝΟΗΜΑ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι πλέον από τα πιο συχνά θέματα συζήτησης στο ιατρείο, καθώς όλο και περισσότεροι ασθενείς έρχονται με απορίες, προσδοκίες αλλά και αρκετή σύγχυση γύρω από το ποιοι τελικά τα δικαιούνται και πώς ακριβώς χορηγούνται.Ένα πολύ σημαντικό θέμα στη συζήτηση είναι η συντογογράφηση για τα φάρμακα παχυσαρκίας και τι ισχύει στη διαδικασία αυτή.
Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια νέα πραγματικότητα στη διαχείριση της παχυσαρκίας, όμως δεν αφορά όλους και σίγουρα δεν είναι μια μαγική λύση.


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι σκευάσματα που έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν στη μείωση του σωματικού βάρους, κυρίως επηρεάζοντας την όρεξη, το αίσθημα κορεσμού και τον τρόπο που ο οργανισμός διαχειρίζεται την πείνα.
Στην πράξη, τα περισσότερα από τα σύγχρονα φάρμακα:
• μειώνουν το αίσθημα της πείνας
• αυξάνουν το αίσθημα πληρότητας μετά το φαγητό
• βοηθούν τον ασθενή να τρώει μικρότερες ποσότητες
• λειτουργούν καλύτερα όταν συνδυάζονται με αλλαγές στη διατροφή και την καθημερινότητα
Εδώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Δεν μιλάμε για χάπια αδυνατίσματος όπως τα φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος. Μιλάμε για φαρμακευτική αγωγή που έχει συγκεκριμένες ενδείξεις και σαφές πλαίσιο χρήσης.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ “ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ”: ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα που ακούω είναι “πώς τα παίρνει τελικά κανείς αυτά τα φάρμακα;”
Η διαδικασία δεν είναι αυθαίρετη και δεν αποφασίζεται από τον ίδιο τον ασθενή. Επιπλέον σήμερα, η χορήγηση των φαρμάκων παχυσαρκίας συνδέεται άμεσα με το πρόγραμμα “Προλαμβάνω”.
Στην πράξη, αυτό που συμβαίνει είναι το εξής:
• Ο ασθενής που κάνει χρήση του προγραμματος “Προλαμβάνω”, υποβάλλεται στις προβλεπόμενες καρδιολογικές εξετάσεις.
• Στη συνέχεια, το σύστημα τον παραπέμπει σε ιατρό για αξιολόγηση.
• Ο ιατρός καταγράφει στο σύστημα το ύψος και το βάρος του ασθενούς.
• Το ίδιο το σύστημα αξιολογεί αν πληρούνται τα κριτήρια.
• Αν πληρούνται, εκδίδεται η συνταγή μέσω του προγράμματος. Αν όχι, δεν προχωρά η χορήγηση.
Δεν είναι, λοιπόν, θέμα προσωπικής επιλογής ούτε γνωριμίας. Είναι μια αυτοματοποιημένη διαδικασία με συγκεκριμένους κανόνες.


ΠΟΙΟΙ ΠΛΗΡΟΥΝ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας δεν απευθύνονται σε άτομα που απλώς θέλουν να χάσουν λίγα κιλά για αισθητικούς λόγους. Τα κριτήρια βασίζονται κυρίως:
• στον δείκτη μάζας σώματος (BMI)
• στην ύπαρξη συνοδών νοσημάτων
• στο συνολικό καρδιομεταβολικό προφίλ
Συνήθως, αφορούν ασθενείς με παχυσαρκία ή σοβαρό υπερβάλλον βάρος, όπου το επιπλέον βάρος έχει ήδη αρχίσει να επιβαρύνει την υγεία.
Και εδώ χρειάζεται ρεαλισμός. Το γεγονός ότι κάποιος δεν πληροί τα κριτήρια δεν σημαίνει ότι αδικείται. Σημαίνει απλώς ότι, με βάση τα επιστημονικά δεδομένα, το όφελος δεν υπερτερεί των πιθανών κινδύνων.

ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Πολλοί έρχονται στο ιατρείο με την εντύπωση ότι τα φάρμακα παχυσαρκίας θα λύσουν το πρόβλημα από μόνα τους. Εδώ χρειάζεται μια ειλικρινής κουβέντα.
Τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν, αλλά:
• δεν λειτουργούν το ίδιο σε όλους
• δεν αντικαθιστούν τη σωστή διατροφή
• δεν «διορθώνουν» αυτόματα κακές συνήθειες
• απαιτούν ιατρική παρακολούθηση
Στην καθημερινή πράξη, τα καλύτερα αποτελέσματα τα βλέπουμε όταν ο ασθενής αντιμετωπίζει το φάρμακο ως ένα εργαλείο και όχι ως τη μοναδική λύση.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ: Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Προσωπικά έχω αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζω τα φάρμακα παχυσαρκίας όταν πρόκειται για ασθενείς που έχουν ξεκάθαρη ένδειξη να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Πλέον έχω σταματήσει να τα χορηγώ σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί στην καθημερινή κλινική πράξη είδα επανειλημμένα το ίδιο σενάριο να επαναλαμβάνεται:
Οι ασθενείς τα έβλεπαν ως μια προσωρινή λύση, επειδή έχαναν αρχικά λίγα κιλά και ένιωθαν ότι απομακρύνονται από το χειρουργείο. Αυτή η πρόσκαιρη απώλεια βάρους δημιουργούσε μια ψευδαίσθηση ασφάλειας, χωρίς όμως να αλλάζει ουσιαστικά το πρόβλημα.

Στην πορεία, και χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση, τα κιλά αυτά επέστρεφαν και συνήθως επανέρχονταν αυξημένα. Το αποτέλεσμα ήταν οι ασθενείς να φτάνπυν τελικά στο χειρουργείο σε σαφώς χειρότερη κατάσταση από αυτήν που βρίσκονταν αρχικά, με μεγαλύτερο σωματικό βάρος, πιο επιβαρυμένο οργανισμό και πολύ περισσότερα κιλά να χάσουν μετά την επέμβαση.
Αυτό έκανε όχι μόνο τη μετεγχειρητική πορεία πιο απαιτητική, αλλά και το ίδιο το χειρουργείο τεχνικά πιο δύσκολο. Για αυτόν τον λόγο, όταν υπάρχει σαφής χειρουργική ένδειξη, θεωρώ πλέον ότι η καθυστέρηση με φάρμακα παχυσαρκίας δεν προσφέρει πραγματικό όφελος και συχνά λειτουργεί τελικά εις βάρος του ίδιου του ασθενούς.
Για τον λόγο αυτό λέω και ξαναλέω πως τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι ένα ακόμη εργαλείο στη φαρέτρα μας και όχι η απόλυτη λύση. Σε επιλεγμένους ασθενείς μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικό όφελος, όταν χρησιμοποιούνται σωστά, με ιατρική παρακολούθηση μονο και φυσικά ρεαλιστικές προσδοκίες.
Αν κάποιος αναρωτιέται αν τα δικαιούταθ ή αν είναι κατάλληλα για τον ίδιο, η απάντηση δεν βρίσκεται στο διαδίκτυο, αλλά στη σωστή ιατρική αξιολόγηση.
Και έχω καταλήξει πως αυτό είναι το πιο σημαντικό μήνυμα που οφείλω να περάσω.