Σωματοστατίνωμα

ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ (somatostatinoma) : ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ, ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΠΑΝΙΟΣ ΝΕΥΡΟΕΝΔΟΚΡΙΝΙΚΟΣ ΟΓΚΟΣ

Το σωματοστατίνωμα αποτελεί έναν εξαιρετικά σπάνιο νευροενδοκρινικό όγκο, ο οποίος παράγει αυξημένες ποσότητες της ορμόνης σωματοστατίνης. Πρόκειται για έναν όγκο που συνήθως αναπτύσσεται στο πάγκρεας ή στο δωδεκαδάκτυλο και μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος αλλά και τον μεταβολισμό συνολικά.

Η σωματοστατίνη είναι μια φυσιολογική ορμόνη του οργανισμού με ιδιαίτερα σημαντικό ρυθμιστικό ρόλο. Ουσιαστικά λειτουργεί σαν φρένο στην έκκριση πολλών άλλων ορμονών και πεπτικών υγρών, οταν όμως ένας όγκος αρχίσει να την παράγει ανεξέλεγκτα, δημιουργείται μια αλυσιδωτή διαταραχή σε πολλαπλά συστήματα του οργανισμού.

Αυτός είναι και ο λόγος που το σωματοστατίνωμα δεν εκδηλώνεται μόνο με ένα σύμπτωμα. Αντίθετα, ο ασθενής συχνά εμφανίζει συνδυασμό πεπτικών, μεταβολικών και ενδοκρινικών διαταραχών, γεγονός που κάνει τη διάγνωση αρκετά απαιτητική.

Στη διεθνή βιβλιογραφία ο όρος που χρησιμοποιείται είναι somatostatinoma. Στην καθημερινή κλινική πράξη όμως αρκετοί ασθενείς αναζητούν πληροφορίες με όρους όπως:

• σωματοστατίνωμα παγκρέατος
• όγκος παγκρέατος με διάρροια
• νευροενδοκρινικός όγκος παγκρέατος
• όγκος με στεατόρροια
• όγκος παγκρέατος με διαβήτη
• νευροενδοκρινικός όγκος δωδεκαδακτύλου

Γι’ αυτό, όταν μιλάμε για σωματοστατίνωμα, είναι σημαντικό να κατανοούμε ότι πρόκειται για μια σπάνια αλλά υπαρκτή οντότητα που χρειάζεται εξειδικευμένη αντιμετώπιση.

ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΔΩΔΕΚΑΔΑΚΤΥΛΟΥ – ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ

Το σωματοστατίνωμα εμφανίζεται κυρίως σε δύο ανατομικές περιοχές: στο πάγκρεας και στο δωδεκαδάκτυλο. Η ακριβής θέση του όγκου παίζει καθοριστικό ρόλο τόσο στα συμπτώματα όσο και στον σχεδιασμό της θεραπείας.

ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ

Όταν ο όγκος εντοπίζεται στο πάγκρεας, μπορεί να αφορά την κεφαλή, το σώμα ή την ουρά του οργάνου. Τα παγκρεατικά σωματοστατινώματα συνδέονται συχνότερα με έντονη ορμονική δραστηριότητα και με συμπτώματα όπως σακχαρώδης διαβήτης, στεατόρροια, διάρροια και σημαντική απώλεια βάρους.

Σε αρκετές περιπτώσεις η νόσος ανακαλύπτεται μετά από απεικονιστικό έλεγχο για ανεξήγητο κοιλιακό πόνο ή επειδή ο ασθενής παρουσιάζει διαταραχές στο σάκχαρο χωρίς εμφανή αιτία.

Η εντόπιση μέσα στο πάγκρεας είναι εξαιρετικά σημαντική, γιατί επηρεάζει άμεσα το είδος της επέμβασης που θα χρειαστεί.

ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΔΩΔΕΚΑΔΑΚΤΥΛΟΥ

Το δωδεκαδακτυλικό σωματοστατίνωμα αναπτύσσεται στο πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου. Αν ο όγκος βρίσκεται κοντά στο φύμα Vater, είναι πιθανό να προκαλέσει απόφραξη της ροής της χολής ή προβλήματα στα χοληφόρα.

Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί ίκτερος, κοιλιακό άλγος ή εικόνα που θυμίζει νόσο της χοληδόχου κύστης. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που ορισμένοι ασθενείς αρχικά διερευνώνται για χολολιθίαση ή για παθήσεις των χοληφόρων πριν τελικά τεθεί η σωστή διάγνωση.

Η χειρουργική στρατηγική διαφέρει σημαντικά ανάλογα με το αν πρόκειται για παγκρεατικό ή δωδεκαδακτυλικό σωματοστατίνωμα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑΤΟΣ

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:

Το σωματοστατίνωμα δεν δίνει πάντα έντονα συμπτώματα στα πρώτα στάδια. Πολύ συχνά η εικόνα εξελίσσεται αργά και ύπουλα, με αποτέλεσμα ο ασθενής να θεωρεί ότι πρόκειται για πιο συνηθισμένες γαστρεντερολογικές διαταραχές.

Τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• χρόνια διάρροια
• στεατόρροια
• ανεξήγητη απώλεια βάρους
• κοιλιακό πόνο
• φούσκωμα και δυσπεψία
• μειωμένη όρεξη
• κόπωση
• σακχαρώδη διαβήτη
• πέτρες στη χολή
• ίκτερο σε ορισμένες περιπτώσεις

Το στοιχείο που πρέπει να κινεί υποψία είναι ο συνδυασμός αυτών των συμπτωμάτων. Όταν, για παράδειγμα, συνυπάρχουν διάρροια, διαβήτης και απώλεια βάρους, τότε η διερεύνηση πρέπει να γίνεται πιο στοχευμένα.

Πολλοί ασθενείς περνούν μεγάλο χρονικό διάστημα αντιμετωπίζοντας μεμονωμένα συμπτώματα χωρίς να έχει αναγνωριστεί η πραγματική αιτία.

ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΔΙΑΒΗΤΗ

Η αυξημένη παραγωγή σωματοστατίνης επηρεάζει άμεσα την έκκριση ινσουλίνης. Αυτό σημαίνει ότι ο οργανισμός δυσκολεύεται να ρυθμίσει φυσιολογικά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.

Σε πρακτικό επίπεδο, ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει:

• νέο σακχαρώδη διαβήτη
• δυσανεξία στη γλυκόζη
• επιδείνωση προϋπάρχοντος διαβήτη
• αυξημένο σάκχαρο χωρίς εμφανή εξήγηση

Ιδιαίτερη σημασία έχει ο νέος διαβήτης που συνοδεύεται από απώλεια βάρους ή γαστρεντερικά συμπτώματα καθώς σε τέτοιες περιπτώσεις δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται επιφανειακά.

Σε ασθενείς όπου έχει εντοπιστεί βλάβη στο πάγκρεας, η συνύπαρξη διαβήτη και πεπτικών συμπτωμάτων απαιτεί πάντα λεπτομερή αξιολόγηση.

ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΕΑΤΟΡΡΟΙΑ

ΓΙΑΤΙ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΛΙΠΑΡΑ ΚΟΠΡΑΝΑ

Η στεατόρροια αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα του σωματοστατινώματος. Ουσιαστικά πρόκειται για αδυναμία φυσιολογικής πέψης και απορρόφησης των λιπών.

Ο ασθενής συνήθως περιγράφει:

• λιπαρά κόπρανα
• δύσοσμες κενώσεις
• ανοιχτόχρωμα κόπρανα
• αυξημένο όγκο κοπράνων
• αίσθημα φουσκώματος
• απώλεια βάρους

Αυτό συμβαίνει επειδή η υπερβολική σωματοστατίνη επηρεάζει την έκκριση πεπτικών ενζύμων από το πάγκρεας και διαταράσσει τη φυσιολογική πέψη.

Η στεατόρροια πολλές φορές συγχέεται με άλλες παθήσεις όπως εξωκρινή παγκρεατική ανεπάρκεια ή δυσαπορρόφηση, γεγονός που καθυστερεί τη διάγνωση.

ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΚΑΙ ΧΟΛΟΛΙΘΙΑΣΗ

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΗ ΧΟΛΗ

Η σωματοστατίνη επηρεάζει τη φυσιολογική λειτουργία της χοληδόχου κύστης. Όταν τα επίπεδά της είναι αυξημένα, μειώνεται η αποτελεσματική σύσπαση της χοληδόχου κύστης και δημιουργείται στάση της χολής.

Αυτό ευνοεί τον σχηματισμό χολόλιθων. Έτσι εξηγείται γιατί αρκετοί ασθενείς με σωματοστατίνωμα παρουσιάζουν πέτρες στη χολή χωρίς να έχουν τους συνήθεις προδιαθεσικούς παράγοντες.

Η παρουσία χολολιθίασης μαζί με διάρροια, απώλεια βάρους ή σακχαρώδη διαβήτη πρέπει πάντα να αξιολογείται πιο προσεκτικά.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, το σωματοστατίνωμα ανακαλύπτεται τελικά μετά από διερεύνηση συμπτωμάτων που αρχικά αποδόθηκαν αποκλειστικά στη χοληδόχο κύστη.

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΚΑΡΚΙΝΟΣ;

Η ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑΤΟΣ

Το σωματοστατίνωμα ανήκει στους νευροενδοκρινικούς όγκους και η συμπεριφορά του δεν είναι ίδια σε όλους τους ασθενείς.

Ορισμένοι όγκοι εξελίσσονται αργά, ενώ άλλοι εμφανίζουν πιο επιθετικά χαρακτηριστικά ή μεταστάσεις, κυρίως στο ήπαρ και στους λεμφαδένες.

Η πρόγνωση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες:

• μέγεθος όγκου
• ανατομική θέση
• grade
• δείκτη Ki-67
• ύπαρξη λεμφαδενικών μεταστάσεων
• ηπατικές μεταστάσεις
• γενική κατάσταση ασθενούς

Γι’ αυτό η αντιμετώπιση πρέπει να γίνεται από ομάδα με εμπειρία στους νευροενδοκρινικούς όγκους και στη χειρουργική παγκρέατος.

ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΕΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑΤΟΣ

ΟΙ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΣΥΓΧΕΕΤΑΙ:

Η διάγνωση του σωματοστατινώματος συχνά καθυστερεί, επειδή πρόκειται για εξαιρετικά σπάνιο όγκο με μη ειδικά συμπτώματα.

Πολλές φορές οι ασθενείς αντιμετωπίζονται αρχικά για:

• σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
• χρόνια γαστρεντερίτιδα
• δυσαπορρόφηση
• χρόνια παγκρεατίτιδα
• διαβήτη τύπου 2
• χολολιθίαση
• κοιλιοκάκη
• παγκρεατική ανεπάρκεια

Το σημαντικό είναι να μη βλέπουμε κάθε σύμπτωμα μεμονωμένα καθώς ο συνδυασμός πολλών διαφορετικών διαταραχών είναι αυτός που πρέπει να δημιουργεί υποψία για νευροενδοκρινικό όγκο.

Η εμπειρία στη σωστή αξιολόγηση τέτοιων περιστατικών παίζει καθοριστικό ρόλο.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑΤΟΣ

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ:

Η διάγνωση βασίζεται σε συνδυασμό κλινικής αξιολόγησης, εργαστηριακών εξετάσεων, απεικονιστικού ελέγχου και ιστολογικής επιβεβαίωσης.

Ο στόχος είναι να απαντηθούν τέσσερα βασικά ερωτήματα:

1. Υπάρχει νευροενδοκρινικός όγκος;
2. Παράγει σωματοστατίνη;
3. Πού ακριβώς εντοπίζεται;
4. Υπάρχουν μεταστάσεις;

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Ο έλεγχος μπορεί να περιλαμβάνει:

• σωματοστατίνη αίματος
• γλυκόζη νηστείας
• HbA1c
• χρωμογρανίνη Α
• ηπατικά ένζυμα
• χολερυθρίνη
• παγκρεατικά ένζυμα
• έλεγχο κοπράνων για λίπος

Οι εξετάσεις δεν ερμηνεύονται απομονωμένα. Χρειάζεται πάντα συσχέτιση με την κλινική εικόνα και τα απεικονιστικά ευρήματα.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Για τον εντοπισμό και τη σταδιοποίηση του όγκου μπορεί να χρειαστούν:

• αξονική τομογραφία παγκρέατος
• μαγνητική τομογραφία άνω κοιλίας
• ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα
• PET/CT υποδοχέων σωματοστατίνης
• MRCP
• έλεγχος ήπατος και λεμφαδένων

ΒΙΟΨΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ

Σε πολλές περιπτώσεις απαιτείται βιοψία ώστε να επιβεβαιωθεί ο τύπος του όγκου και να υπολογιστεί ο δείκτης Ki-67.

Αυτά τα δεδομένα είναι απαραίτητα για τον σωστό θεραπευτικό σχεδιασμό.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑΤΟΣ

Η ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑΤΟΣ

Η βασική θεραπεία για εντοπισμένο σωματοστατίνωμα είναι η χειρουργική αφαίρεση.

Ο στόχος δεν είναι μόνο η αφαίρεση του όγκου, αλλά και:

• η διατήρηση όσο το δυνατόν περισσότερου υγιούς παγκρέατος
• η αντιμετώπιση των ορμονικών συμπτωμάτων
• η σωστή ογκολογική εκτομή
• η μείωση πιθανότητας υποτροπής

Η επιλογή της επέμβασης εξαρτάται από τη θέση, το μέγεθος και τη σχέση του όγκου με τα αγγεία και τον παγκρεατικό πόρο.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ

ΕΚΠΥΡΗΝΙΣΗ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑΤΟΣ

Η εκπυρήνιση αφορά αφαίρεση μόνο του όγκου με διατήρηση του υπόλοιπου παγκρέατος.

Εφαρμόζεται μόνο σε πολύ επιλεγμένα περιστατικά, όταν ο όγκος είναι μικρός και βρίσκεται μακριά από τον κύριο παγκρεατικό πόρο.

Η σωστή επιλογή ασθενούς είναι κρίσιμη για την ασφάλεια της επέμβασης.

ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΗ ΠΑΓΚΡΕΑΤΕΚΤΟΜΗ

Όταν το σωματοστατίνωμα βρίσκεται στο σώμα ή στην ουρά του παγκρέατος, μπορεί να χρειαστεί περιφερική παγκρεατεκτομή.

Ανάλογα με την περίπτωση, είναι δυνατόν να διατηρηθεί ή να αφαιρεθεί και ο σπλήνας.

Η τεχνική αυτή εφαρμόζεται συχνά σε νευροενδοκρινικούς όγκους του περιφερικού παγκρέατος.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΑΓΚΡΕΑΤΕΚΤΟΜΗ

Σε ειδικές περιπτώσεις όγκων του αυχένα του παγκρέατος, μπορεί να επιλεγεί κεντρική παγκρεατεκτομή ώστε να διατηρηθεί περισσότερος λειτουργικός παγκρεατικός ιστός.

Πρόκειται για πιο εξειδικευμένη επέμβαση με συγκεκριμένες ενδείξεις.

WHIPPLE – ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΔΩΔΕΚΑΔΑΚΤΥΛΕΚΤΟΜΗ

Όταν ο όγκος εντοπίζεται στην κεφαλή του παγκρέατος ή στο δωδεκαδάκτυλο, μπορεί να απαιτηθεί επέμβαση Whipple.

Η επέμβαση αυτή θεωρείται μία από τις πιο απαιτητικές στη χειρουργική του πεπτικού και πρέπει να πραγματοποιείται από εξειδικευμένη ομάδα με εμπειρία στη χειρουργική παγκρέατος.

ΛΕΜΦΑΔΕΝΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ

Σε περιπτώσεις με ογκολογική ένδειξη, γίνεται και αφαίρεση λεμφαδένων για σωστή σταδιοποίηση και πληρέστερο ογκολογικό έλεγχο.

ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ-ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ

Η λαπαροσκοπική χειρουργική αποτελεί σημαντική επιλογή σε επιλεγμένους ασθενείς με σωματοστατίνωμα.

Τα πλεονεκτήματα της ελάχιστα επεμβατικής προσέγγισης μπορεί να περιλαμβάνουν:

• μικρότερες τομές
• λιγότερο πόνο
• ταχύτερη κινητοποίηση
• μικρότερη νοσηλεία
• γρηγορότερη επάνοδο

Παρόλα αυτά, η λαπαροσκοπική προσέγγιση δεν εφαρμόζεται μηχανικά σε όλους τους ασθενείς. Η ασφάλεια και η ογκολογική πληρότητα προηγούνται πάντα.

ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

Η ρομποτική χειρουργική αποτελεί εξέλιξη της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής και χρησιμοποιείται ολοένα συχνότερα σε απαιτητικές επεμβάσεις του παγκρέατος.

Η τεχνολογία αυτή προσφέρει:

• τρισδιάστατη απεικόνιση
• μεγάλη ακρίβεια κινήσεων
• καλύτερο χειρισμό γύρω από αγγεία και πόρους
• σταθερότητα εργαλείων
• δυνατότητα λεπτών παρασκευών

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να πραγματοποιηθεί ρομποτική εκπυρήνιση ή ρομποτική περιφερική παγκρεατεκτομή όπου ο Σωτήρης Γαβριήλ διαθέτει τεράστια εμπειρία.

ΜΕΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΝΟΣΟΣ

Όταν υπάρχουν μεταστάσεις, η αντιμετώπιση γίνεται πιο σύνθετη και απαιτεί συνεργασία πολλών ειδικοτήτων.

Οι θεραπευτικές επιλογές μπορεί να περιλαμβάνουν:

• αφαίρεση πρωτοπαθούς όγκου
• αντιμετώπιση ηπατικών μεταστάσεων
• ανάλογα σωματοστατίνης
• στοχευμένες θεραπείες
• PRRT
• χημειοθεραπεία σε επιλεγμένες περιπτώσεις

Ακόμη και σε μεταστατική νόσο, η σωστή χειρουργική αξιολόγηση παραμένει ιδιαίτερα σημαντική.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΣΙΜΗ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ

Η χειρουργική του παγκρέατος θεωρείται από τα πιο απαιτητικά πεδία της γενικής χειρουργικής.

Το πάγκρεας βρίσκεται δίπλα σε μεγάλα αγγεία, στον χοληδόχο πόρο και στο δωδεκαδάκτυλο, γεγονός που κάνει κάθε επέμβαση τεχνικά σύνθετη.

Η εμπειρία του χειρουργού είναι απαραίτητη ώστε να αποφασιστεί:

• αν ο όγκος εξαιρείται
• ποια τεχνική είναι καταλληλότερη
• αν μπορεί να εφαρμοστεί ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση
• αν απαιτείται λεμφαδενικός καθαρισμός
• αν χρειάζεται συνδυασμός με άλλες θεραπείες

Η εξατομίκευση του θεραπευτικού σχεδίου αποτελεί βασικό στοιχείο της σωστής αντιμετώπισης.

ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΤΕ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΣΗΜΑΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΘΟΥΝ

Εξειδικευμένος έλεγχος χρειάζεται όταν υπάρχουν:

• ανεξήγητη απώλεια βάρους
• χρόνια διάρροια
• λιπαρά κόπρανα
• νέος διαβήτης χωρίς σαφή αιτία
• χολολιθίαση μαζί με πεπτικά συμπτώματα
• κοιλιακός πόνος που επιμένει
• ίκτερος
• εύρημα όγκου στο πάγκρεας
• αυξημένη σωματοστατίνη
• διάγνωση νευροενδοκρινικού όγκου

Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τη θεραπευτική πορεία και σε ορισμένες περιπτώσεις να επιτρέψει πιο συντηρητική ή ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑΤΟΣ

ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ

Η πρόγνωση εξαρτάται από:

• το στάδιο της νόσου
• το grade
• τον δείκτη Ki-67
• την παρουσία μεταστάσεων
• την πληρότητα της χειρουργικής αφαίρεσης

Σε εντοπισμένη νόσο που αφαιρείται πλήρως, η πρόγνωση μπορεί να είναι αρκετά καλύτερη.

Αντίθετα, σε μεταστατική νόσο ο στόχος είναι ο έλεγχος της εξέλιξης, η διατήρηση καλής ποιότητας ζωής και η μακροχρόνια παρακολούθηση.

Η παρακολούθηση μετά τη θεραπεία περιλαμβάνει συνήθως αιματολογικό έλεγχο, ορμονικούς δείκτες και επαναληπτικές απεικονιστικές εξετάσεις.

ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ ΚΑΙ ΝΕΥΡΟΕΝΔΟΚΡΙΝΙΚΟΙ ΟΓΚΟΙ ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ

ΠΩΣ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΚΑΡΚΙΝΟ ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ

Το σωματοστατίνωμα ανήκει στους νευροενδοκρινικούς όγκους του παγκρέατος και διαφέρει σημαντικά από τον κλασικό παγκρεατικό καρκίνο.

Οι νευροενδοκρινικοί όγκοι μπορεί να είναι:

• λειτουργικοί, δηλαδή να παράγουν ορμόνες
• μη λειτουργικοί, χωρίς ορμονικό σύνδρομο

Το σωματοστατίνωμα είναι λειτουργικός όγκος όταν η υπερπαραγωγή σωματοστατίνης προκαλεί συμπτώματα.

Αυτό κάνει τη διαχείρισή του πιο σύνθετη, γιατί η θεραπεία δεν αφορά μόνο τον όγκο αλλά και τις μεταβολικές και ορμονικές επιπτώσεις που δημιουργεί.

ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΊΝΩΜΑ

Η αντιμετώπιση ενός σωματοστατινώματος απαιτεί συνδυασμό χειρουργικής εμπειρίας, ογκολογικής σκέψης και βαθιάς γνώσης των νευροενδοκρινικών όγκων.

Δεν αρκεί απλώς η αφαίρεση μιας βλάβης. Χρειάζεται σωστός προεγχειρητικός σχεδιασμός, ακριβής εκτίμηση της ανατομίας και επιλογή της κατάλληλης τεχνικής για κάθε ασθενή ξεχωριστά.

Ο Σωτήρης Γαβριήλ εφαρμόζει όλες τις σύγχρονες τεχνικές στη χειρουργική του πεπτικού και του παγκρέατος, με ιδιαίτερη έμφαση στις ελάχιστα επεμβατικές προσεγγίσεις όταν αυτές προσφέρουν πραγματικό όφελος στον ασθενή.

Η θεραπευτική στρατηγική της ομάδας βασίζεται σε:

• λεπτομερή αξιολόγηση του περιστατικού
• ακριβή εντοπισμό του όγκου
• ογκολογική ασφάλεια
• εξατομικευμένο χειρουργικό σχεδιασμό
• συνεργασία πολλαπλών ειδικοτήτων
• χρήση σύγχρονων λαπαροσκοπικών και ρομποτικών τεχνικών όπου ενδείκνυται

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑΤΟΣΤΑΤΙΝΩΜΑ