Στην παρούσα ιστοσελίδα μπορείτε να βρείτε όλες τις επιστημονικές πληροφορίες σχετικά με τις επεμβάσεις παχυσαρκίας – όπως το ειδικό γαστρικο μανικι, το ειδικό γαστρικο bypass, η γαστρική πτύχωση και ο γαστρικος δακτυλιος – τις οποίες χρησιμοποιώ πάνω από 25 χρόνια, για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Παράλληλα θα ενημερωθείτε για την αντιμετώπιση των κακοηθειών, των ενδοκρινών αδένων, διαφόρων παθήσεων όπως οι αιμορροϊδες, η παλινδρομηση, η διαφραγματοκηλη, η αχαλασια οισοφαγου και γενικά για όλες τις επεμβάσεις της γενικής χειρουργικής.

Μπορείτε να μου αποστείλετε οποιαδήποτε απορία σας, μέσω της φόρμας επικοινωνίας που διαθέτει η ιστοσελίδα ή να αφήσετε το σχόλιο σας κάτω από κάποιο άρθρο και να δούμε από κοινού τα θέματα που σας απασχολούν.

Με εκτίμηση,
Σωτήρης Γαβριήλ

ΕΧΩ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ – ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ;

Η διαφραγματοκήλη είναι μια ανατομική αλλοίωση, όχι απλώς μια ενόχληση του στομάχου. Όταν μιλάμε για διαφραγματοκήλη όπως έχουμε ήδη αναλύσει  εννοούμε ότι ένα τμήμα του στομάχου μετακινείται προς τα πάνω, μέσα στο θώρακα, διαμέσου του οισοφαγικού τρήματος του διαφράγματος.Για αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζετε τι ισχύει σχετικά με τη διαφραγματοκήλη φάρμακα και τις θεραπευτικές επιλογές που υπάρχουν.
Με απλά λόγια, η βαλβίδα που φυσιολογικά εμποδίζει τα γαστρικά υγρά να ανεβαίνουν προς τον οισοφάγο παύει να λειτουργεί σωστά.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία του προβλήματος: δεν έχουμε απλώς υπερέκκριση οξέος. Έχουμε μηχανική διαταραχή. Έτσι τα φάρμακα, όσο αποτελεσματικά κι αν είναι στη μείωση της οξύτητας, δεν μπορούν να κατεβάσουν το στομάχι στη θέση του. Δεν διορθώνουν το ανατομικό έλλειμμα. Γι αυτό σε αρκετούς ασθενείς, παρά τη φαρμακευτική αγωγή, τα συμπτώματα επιμένουν.

ΠΟΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης ποικίλλουν. Δεν είναι πάντα έντονα, ούτε πάντα τυπικά. Συχνά συγχέονται με μια απλή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση καθώς τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
• Καούρα, ιδιαίτερα μετά το φαγητό
• Αναγωγές υγρών ή τροφής
• Πόνο πίσω από το στέρνο
• Χρόνιο βήχα ή βραχνάδα
• Ερυγες
• Αίσθημα κόμπου στον λαιμό
• Δυσκαταποσία σε προχωρημένες περιπτώσεις
Εδώ είναι που πολλοί ασθενείς μπερδεύονται καθώς αίρνουν αναστολείς αντλίας πρωτονίων όπως λέγονται τα φάρμακα τύπου losec /laprasol /nexium κλπ, βλέπουν μια μερική βελτίωση, αλλά η ενόχληση δεν εξαφανίζεται. Αυτό όπως είπαμε συμβαίνει δοότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο το οξύ. Είναι η μηχανική παλινδρόμηση που συνεχίζεται.

Αν η διαφραγματοκήλη είναι μεγάλη, η παλινδρόμηση γίνεται πιο έντονη, συχνά ανεξάρτητα από την ποσότητα οξέος. Ακόμη και ουδέτερο γαστρικό περιεχόμενο μπορεί να προκαλεί φλεγμονή στον οισοφάγο.

 

ΠΩΣ ΔΡΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούμε στη διαφραγματοκήλη στοχεύουν κυρίως στη μείωση της γαστρικής οξύτητας. Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων και οι Η2-αναστολείς περιορίζουν την παραγωγή οξέος στο στομάχι.
Αυτό έχει δύο βασικά οφέλη. Μειώνει το αίσθημα καύσου για αρχή και προστατεύει τον οισοφάγο από διαβρωτική οισοφαγίτιδα.
Ωστόσο, η ανατομική μετατόπιση παραμένει. Το στομάχι συνεχίζει να πιέζει προς τα πάνω. Ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας παραμένει χαλαρός.
Σε μικρές διαφραγματοκήλες, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι επαρκής. Σε μεγαλύτερες, όμως, λειτουργεί ως μπάλωμα και όχι ως λύση γι αυτί και όταν σταματήσει ο ασθενής τα φάρμακα, τα συμπτώματα επιστρέφουν.

ΠΟΤΕ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς χειρουργείο διαφραγματοκήλης. Η απόφαση είναι εξατομικευμένη και βασίζεται σε συγκεκριμένα κριτήρια.
Το χειρουργείο είναι μονόδρομος όταν τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη σωστή φαρμακευτική αγωγή, όταν υπάρχει σοβαρή οισοφαγίτιδα ή στενώσεις, σαφώς όταν υπάρχει Barrett οισοφάγος, όταν η διαφραγματοκήλη είναι μεγάλη (παραοισοφαγική) και βέβαια όταν ο ασθενής έχει κουραστεί και δεν επιθυμεί μακροχρόνια εξάρτηση από φάρμακα.
Το χειρουργείο διαφραγματοκήλης σήμερα γίνεται λαπαροσκοπικά, με  μικρές τομές, ελάχιστο τραύμα και ταχεία ανάρρωση. Στόχος είναι να επαναφέρουμε το στομάχι στη φυσιολογική του θέση και να ενισχύσουμε τον σφιγκτήρα.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝ ΑΓΝΟΗΣΩ ΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΜΟΝΟ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΑ

Η χρόνια παλινδρόμηση δεν είναι αθώα. Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε:
• Χρόνια οισοφαγίτιδα
• Στενώσεις οισοφάγου
• Barrett οισοφάγο
• Αυξημένο κίνδυνο κακοήθειας
Δεν τα αναφέρουμε για να προκληθεί ανησυχία αλλά για να δώσουμε τη σωστή διάσταση. Η μακροχρόνια καταστολή οξέος χωρίς παρακολούθηση δεν είναι πάντα η ιδανική στρατηγική και επιπλέον σε μεγάλες παραοισοφαγικές διαφραγματοκήλες υπάρχει και ο κίνδυνος περίσφιξης.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Δεν αντιμετωπίζουμε όλους τους ασθενείς με τον ίδιο τρόπο καθώς κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και κάθε διαφραγματοκήλη έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Η σωστή διερεύνηση περιλαμβάνει:
• Γαστροσκόπηση
• Μανομετρία οισοφάγου
• pH-μετρία
• Απεικονιστικό έλεγχο όπου χρειάζεται
και με αυτά τα δεδομένα μπορούμε να αποφασίσουμε αν ο ασθενής θα ωφεληθεί από συντηρητική αγωγή ή αν χρειάζεται την χειρουργική παρέμβαση.
Παράλληλα, παίζουν ρόλο και τροποποιήσεις στον τρόπο ζωής όπως βέβαια η απώλεια βάρους όταν χρειάζεται, η αποφυγή μεγάλων λιπαρών γευμάτων, όχι κατάκλιση αμέσως μετά το φαγητό και σαφής περιορισμός αλκοόλ και καπνίσματος.
Ιδιαίτερα σε ασθενείς με παχυσαρκία, η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση επιδεινώνει τη διαφραγματοκήλη και εκεί η συνολική αντιμετώπιση του βάρους αλλάζει εντελώς την πορεία της νόσου.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ: ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Όταν η επιλογή του χειρουργείου διαφραγματοκήλης είναι σωστή, η αλλαγή στην καθημερινότητα είναι εντυπωσιακή. Οι ασθενείς απαλλάσσονται από τη χρόνια καούρα, κοιμούνται χωρίς αναγωγές και σταματούν τη συνεχή εξάρτηση από φαρμακευτική αγωγή.
Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση συνοδεύεται από:
• Νοσηλεία μιας ημέρας
• Ταχεία επάνοδο στις δραστηριότητες
• Ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο που αντιμετωπίζεται με απλά παυσίπονα
• Μακροχρόνια αποτελέσματα
Στην πραγματικότητα η γενική εικόνα είναι πως όταν υπάρχει διαφραγματοκήλη που προκαλεί συμπτώματα που κάνουν την καθημερινότητα δύσκολη η επέμβαση είναι μονόδρομος προκειμένου ο ασθενής να απαλλαγεί.
Τα φάρμακα όπως είπαμε έχουν ρόλο, συχνά σημαντικό, αλλά όχι επαρκή καθώς σκεπάζουν τα συμπτώματα και δεν λύνουν το πρόβλημα.

 

 

 

 

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ – ΟΤΑΝ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ – ΟΤΑΝ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

Η μετατροπή γαστρικής πτύχωσης σε γαστρικό μανίκι αποτελεί σήμερα μία από τις συχνότερες επανεπεμβάσεις στη βαριατρική χειρουργική, κυρίως λόγω της χαμηλής μακροπρόθεσμης αποτελεσματικότητας της αρχικής τεχνικής. Τα τελευταία χρόνια, αρκετοί ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε γαστρική πτύχωση αναζητούν οριστική λύση, καθώς διαπιστώνουν σταδιακή επανάκτηση βάρους ή ανεπαρκή απώλεια κιλών.

Η γαστρική πτύχωση παρουσιάστηκε ως μια θεωρητικά αναστρέψιμη επέμβαση. Αυτό δημιούργησε την εντύπωση ότι πρόκειται για μια απλή και ακίνδυνη λύση. Στην πράξη, όμως, η τεχνική της δεν είναι ούτε απλή ούτε ελαφριά. Έχει αντίστοιχο – και σε ορισμένες περιπτώσεις μεγαλύτερο – βαθμό τεχνικής δυσκολίας σε σχέση με άλλες βαριατρικές επεμβάσεις.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι είναι μια επανεπεμβατική βαριατρική πράξη κατά την οποία το στομάχι, που είχε προηγουμένως διπλωθεί και συρραφεί (χωρίς αφαίρεση τμήματος), διαμορφώνεται εκ νέου με εκτομή μεγάλου μέρους του, όπως προβλέπει η τεχνική του sleeve gastrectomy.

Η αρχική λογική της γαστρικής πτύχωσης ήταν απλή: περιορίζουμε τον όγκο του στομάχου χωρίς να αφαιρέσουμε ιστό. Θεωρητικά, αν χρειαστεί, μπορούμε να την αναστρέψουμε. Αυτή η θεωρητική αναστρεψιμότητα αποτέλεσε βασικό λόγο επιλογής από αρκετούς ασθενείς. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.
Με την πάροδο του χρόνου παρατηρήθηκαν:
• χαμηλότερα ποσοστά διατήρησης απώλειας βάρους
• συχνή διάταση του στομάχου
• χαλάρωση των ραμμάτων
• επανάκτηση κιλών μετά από 2–4 χρόνια
Έτσι, η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι έρχεται να δώσει μια πιο σταθερή, αποδεδειγμένη και μακροχρόνια αποτελεσματική λύση.

 

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ

Η γαστρική πτύχωση (gastric plication) δεν είναι μια ελαφριά επέμβαση. Χειρουργικά, απαιτεί εκτεταμένη αποκόλληση του στομάχου, τοποθέτηση πολλαπλών σειρών ραμμάτων και ακριβή αναδίπλωση του γαστρικού τοιχώματος.
Συχνά, λόγω της απουσίας εκτομής, δημιουργήθηκε η λανθασμένη αντίληψη ότι είναι λιγότερο επικίνδυνη. Όμως στην πραγματικότητα ο βαθμός τεχνικής δυσκολίας είναι υψηλός, οι επιπλοκές της δεν είναι σπάνιες και η αναστρεψιμότητα δεν σημαίνει απλότητα ή ασφάλεια όπως πολλοί έχουν κατά νου.

Και το σημαντικότερο: τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα δεν είναι συγκρίσιμα με εκείνα του γαστρικού μανικιού. Σε μεγάλο ποσοστό ασθενών, η απώλεια βάρους δεν διατηρείται.
Στην καθημερινή χειρουργική πράξη, βλέπω ότι σχεδόν όλοι οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε πτύχωση πριν από χρόνια, επιστρέφουν με σταδιακή επανάκτηση βάρους και αυτό δεν είναι θέμα πειθαρχίας. Είναι θέμα μηχανισμού.

ΓΙΑΤΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ

Το γαστρικό μανίκι (sleeve gastrectomy) βασίζεται σε δύο βασικούς μηχανισμούς: τη μόνιμη μείωση γαστρικού όγκου και την ορμονική επίδραση μέσω μείωσης της γκρελίνης.

Αφαιρείται περίπου το 75–80% του στομάχου και αυτό δεν επιτρέπει στο όργανο να διαταθεί εύκολα όπως συμβαίνει στην πτύχωση, όπου το στομάχι παραμένει ακέραιο και απλώς διπλωμένο.
Η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι:
• αποκαθιστά τη σωστή ανατομία
• εξαλείφει τις δυσλειτουργικές πτυχώσεις
• προσφέρει σταθερή και προβλέψιμη απώλεια βάρους
Κλινικά, τα δεδομένα δείχνουν ότι η διατήρηση της απώλειας βάρους στο γαστρικό μανίκι είναι σαφώς ανώτερη και το έχουμε αναλύσει εκτενώς σε κάθε ευκαιρία όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι έχει καθιερωθεί ως η κορυφαία βαριατρικη επεμβάση παγκοσμίως.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

Η επανεγχείρηση σε μανίκι μετά από πτύχωση δεν είναι απλή υπόθεση. Πρόκειται για απαιτητικό χειρουργείο και δεν μπορούν όλοι οι χειρουργοι να αντεπεξέλθουν αποτελεσματικά σε αυτό αν δεν έχουν την απαιτούμενη εμπειρία.
Κατά τη διάρκεια της μετατροπής της γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι, καλούμαστε να:
• λύσουμε πυκνές συμφύσεις
• αφαιρέσουμε ράμματα παλαιάς πτύχωσης
• αποκαταστήσουμε παραμορφωμένη ανατομία
• ελέγξουμε την αιμάτωση του γαστρικού τοιχώματος
Η ύπαρξη ουλώδους ιστού αυξάνει τον τεχνικό βαθμό δυσκολίας και ο κίνδυνος αιμορραγίας ή διαφυγής είναι  αυξημένος σε σύγκριση με ένα πρωτογενές sleeve.

Γι’ αυτό επιμένω πάντα ότι τέτοιου είδους επεμβάσεις πρέπει να πραγματοποιούνται αποκλειστικά από εξειδικευμένο και έμπειρο χειρουργό παχυσαρκίας. Σε χέρια άπειρου χειρουργού, το ρίσκο αυξάνεται σημαντικά γιατί δεν είναι επέμβαση ρουτίνας. Είναι επανεπεμβατική βαριατρική χειρουργική υψηλής εξειδίκευσης.

ΠΟΤΕ ΕΝΔΕΙΚΝΥΤΑΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

Η απόφαση για μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι δεν λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία. Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις όπως σημαντική επανάκτηση βάρους σε συνδυασμό με ανεπαρκή αρχική απώλεια. Συμπτώματα απόφραξης ή δυσανεξίας τροφών και γαστρεντερική δυσλειτουργία
Δεν μετατρέπουμε ποτέ μια πτύχωση προληπτικά. Η ένδειξη πρέπει να είναι τεκμηριωμένη και εξατομικευμένη.

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ

Η βαριατρική χειρουργική δεν είναι απλώς τεχνική. Είναι φιλοσοφία, εμπειρία και διαχείριση επιπλοκών.
Σε επανεπεμβάσεις όπως η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι, ο χειρουργός πρέπει να διαθέτει εμπειρία σε αντίστοιχες επεμβάσεις , ικανότητα διαχείρισης διεγχειρητικών επιπλοκών, πλήρη γνώση βεβαίως ανατομικών παραλλαγών και ίσως το σημαντικότερο :οργανωμένη χειρουργική ομάδα (από τον νοσηλευτή μέχρι τους βοηθούς ιατρούς).
Η ασφάλεια του ασθενούς δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνική, αλλά από το περιβάλλον, την προετοιμασία και την εμπειρία.
Επίσης να τονίσουμε πως δεν πρόκειται για επέμβαση που μαθαίνεται στην πορεία. Χρειάζεται συστηματική εκπαίδευση και τεράστιο αριθμό περιστατικών.

Αυτο που θέλω κλείνοντας αυτό το άρθρο, να γνωρίζουν οι ασθενείς ει αι πως η γαστρική πτύχωση αποτέλεσε μια περίοδο της βαριατρικής χειρουργικής όπου η έννοια της αναστρεψιμότητας κυριάρχησε κι ακόμη πολύ κόσμος θεωρεί ελκυστική. Όμως η κλινική πράξη και τα μακροχρόνια αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν προσφέρει καθόλου σταθερή λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας.
Η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι έρχεται να διορθώσει αυτή την αποτυχία ωστόσο δεν είναι απλή διαδικασία. Είναι απαιτητική, τεχνικά σύνθετη και χρειάζεται εξειδίκευση. Επιπλέον όπως προείπαμε η πτύχωση δεν ήταν ποτέ εύκολη επέμβαση ούτε λιγότερο επικίνδυνη και δυστυχώς αποδείχθηκε αναποτελεσματική μακροπρόθεσμα.
Στο αντίποδα το γαστρικό μανίκι, όταν γίνεται σωστά και με σωστή ένδειξη, παραμένει η πιο αξιόπιστη λύση στη χειρουργική αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας με κύριο όμως γνώμονα την σωστή επιλογή χειρουργού γιατθ σε τέτοιες επεμβάσεις, η εμπειρία δεν είναι πολυτέλεια αλλά προϋπόθεση ασφάλειας.

ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ;

ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ;

Η διαφραγματοκήλη είναι μια πάθηση που, όταν αντιμετωπίζεται σωστά, πολύ σπάνια δημιουργεί ξανά πρόβλημα μετά το χειρουργείο. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο ασθενής εμφανίζει εκ νέου συμπτώματα, όπως παλινδρόμηση, καούρες ή δυσφορία στο στήθος, και τότε γεννάται εύλογα το ερώτημα: γιατί επέστρεψε η πάθηση και τι γίνεται τώρα; Χρειάζεται και δεύτερο χειρουργείο;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΤΑΙ

Η διαφραγματοκήλη όπως έχουμε αναλύσει ήδη προκύπτει όταν μέρος του στομάχου περνά μέσα από το διάφραγμα προς το θώρακα. Αυτό διαταράσσει τον φυσιολογικό μηχανισμό που εμποδίζει την παλινδρόμηση των γαστρικών υγρών προς τον οισοφάγο.
Όταν η διαφραγματοκήλη συνοδεύεται από έντονη παλινδρόμηση, καούρες, βήχα ή επιπλοκές στον οισοφάγο, τότε το χειρουργείο της διαφραγματοκήλης αποτελεί μονόδρομο. Ο στόχος της επέμβασης δεν είναι απλώς να μπει το στομάχι στη θέση του, αλλά να αποκατασταθεί η ανατομία και η λειτουργία της περιοχής.
Η σωστή χειρουργική αποκατάσταση περιλαμβάνει:
• επαναφορά του στομάχου στην κοιλιά
• σύγκλειση του διαφράγματος
• ενίσχυση του μηχανισμού αντιπαλινδρόμησης
Όταν όλα αυτά γίνουν σωστά, τα ποσοστά υποτροπής είναι χαμηλά.

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΞΑΝΑ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Η επανεμφάνιση της διαφραγματοκήλης δεν είναι συχνό φαινόμενο. Στη διεθνή βιβλιογραφία, τα ποσοστά υποτροπής μετά από σωστά εκτελεσμένο χειρουργείο είναι εξαιρετικά χαμηλά και συνήθως δεν συνοδεύονται από συμπτώματα.
Όταν όμως εμφανιστεί ξανά, αυτό μπορεί να συμβεί:
• μέσα στους πρώτους μήνες
• ή αρκετά χρόνια αργότερα
Η χρονική στιγμή παίζει ρόλο, γιατί συχνά μας δίνει στοιχεία για την αιτία.
Σημαντικό είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι:
• η ακτινολογική υποτροπή δεν σημαίνει πάντα κλινικό πρόβλημα
• πολλοί ασθενείς έχουν μικρή υποτροπή χωρίς καούρες ή παλινδρόμηση
• δεν χρειάζονται όλοι δεύτερο χειρουργείο
Η απόφαση βασίζεται στα συμπτώματα, όχι μόνο στην εικόνα.


ΑΙΤΙΕΣ ΥΠΟΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

1) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ

Η πιο συχνή αιτία υποτροπής είναι η ίδια η τεχνική του χειρουργείου. Η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης είναι λεπτή επέμβαση, με ανατομικές ιδιαιτερότητες και απαιτεί εμπειρία στο πεπτικό.
Προβλήματα μπορεί να προκύψουν όταν:
• το διάφραγμα δεν συρραφεί σωστά
• δεν αποκατασταθεί επαρκώς το μήκος του οισοφάγου
• η αντιπαλινδρομική βαλβίδα είναι ατελής
• δεν επιλεγεί σωστά το υλικό ενίσχυσης, όταν χρειάζεται
Αυτά δεν φαίνονται άμεσα, αλλά αποκαλύπτονται με τον χρόνο γι αυτο το λόγο είναι εξαιρετικά σημαντική η επιλογή του σωστού χειρουργού.

2) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΕΝΔΟΚΟΙΛΙΑΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ

Υπάρχουν καταστάσεις που αυξάνουν την πίεση μέσα στην κοιλιά και δοκιμάζουν την αποκατάσταση.
Τέτοιες είναι:
• σημαντική (και γρήγορη) αύξηση βάρους
• έντονος χρόνιος βήχας
• δυσκοιλιότητα με έντονη προσπάθεια
• βαριά χειρωνακτική εργασία νωρίς μετά το χειρουργείο
Αν η χειρουργική αποκατάσταση δεν είναι στιβαρή, αυτές οι πιέσεις μπορεί να οδηγήσουν σε υποτροπή.

3) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Σε μικρό ποσοστό ασθενών, ο συνδετικός ιστός είναι πιο χαλαρός. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπρεπε να χειρουργηθούν, αλλά ότι χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση και σωστή τεχνική.
Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα και πάλι η σημασία της εμπειρίας του χειρουργού διαφραγματοκήλης.


ΠΟΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΥΠΟΤΡΟΠΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Πολλές φορές ο ασθενής αισθάνεται ξανά καούρες ή δυσφορία και θεωρεί ότι επέστρεψε η διαφραγματοκήλη. Αυτό όμως δεν είναι πάντα η αλήθεια.
Συμπτώματα παλινδρόμησης μπορεί να οφείλονται:
• σε λειτουργική διαταραχή του οισοφάγου
• σε διατροφικές συνήθειες
• σε άγχος ή σπασμό
• σε γαστρίτιδα
Γι’ αυτό δεν αποφασίζουμε ποτέ βιαστικά. Χρειάζεται έλεγχος με γαστροσκόπηση, απεικόνιση και λειτουργικές εξετάσεις.

ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Η επανεπέμβαση για διαφραγματοκήλη δεν είναι ο κανόνας. Είναι η εξαίρεση. Την εξετάζουμε μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.
Δεύτερο χειρουργείο συζητάμε όταν:
• Υπάρχει επιβεβαιωμένη ανατομική υποτροπή
• Ο ασθενής έχει έντονη παλινδρόμηση ή καούρες
• Η φαρμακευτική αγωγή που ίσως χρειαστεί δεν βοηθά
• Υπάρχουν επιπλοκές στον οισοφάγο
Αν λείπει κάτι από τα παραπάνω, συνήθως δεν χειρουργούμε.
Η επανεπέμβαση τις περισσότερες φορές γίνεται επειδή ο χειρουργός που πραγματοποιησε το πρώτο χειρουργείο δεν ήταν έμπειρος και έτσι το χειρουργείο δεν είχε αποτέλεσμα.
Γι αυτό συνήθως η δεύτερη επέμβαση είναι πιο απαιτητική από το πρώτο χειρουργείο και πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από χειρουργό με εξειδίκευση στο πεπτικό.

 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Γενικώς πρέπει οι ασθενείς να γνωρίζουν ότι η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης δεν είναι μια απλή λαπαροσκόπηση. Είναι επέμβαση που απαιτεί:
• βαθιά γνώση ανατομίας
• εμπειρία σε αντιπαλινδρομικές τεχνικές
• σωστή κρίση για το τι χρειάζεται κάθε ασθενής
Όταν αυτά λείπουν, αυξάνεται ο κίνδυνος αποτυχίας. Όχι άμεσα, αλλά σε βάθος χρόνου.
Δεν είναι θέμα τίτλων. Είναι θέμα εμπειρίας στο πεπτικό και ειδικά στη διαφραγματοκήλη χειρουργείο.

Επιπλέον πρέπει να πούμε ότι η επιτυχία δεν τελειώνει στο χειρουργείο. Ο ασθενής παίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του αποτελέσματος τηρώντας τις ιατρικές συμβουλές για:
• σταδιακή επάνοδο στη διατροφή
• αποφυγή έντονης άρσης βάρους για το πρώτο διάστημα
• έλεγχο βάρους
• σωστή παρακολούθηση όταν το ζητάει ο θεράπων ιατρός του.
Όταν υπάρχει συνεργασία, τα αποτελέσματα κρατούν στον χρόνο.

Ανακεφαλαιώνοντας είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι διαφραγματοκήλη πράγματι μπορεί να υποτροπιάσει, αλλά αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια όταν το χειρουργείο έχει γίνει σωστά και ο ασθενής αυτό που πρέπει να κάνει είναι κυρίως να μην αγνοεί τα όποια συμπτώματα και σαφώς να απευθυνθεί σε χειρουργο με εξειδίκευση στο πεπτικό και την συγκεκριμένη επέμβαση.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ: ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΟΙΟΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΝΟΗΜΑ

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ: ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΟΙΟΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΝΟΗΜΑ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι πλέον από τα πιο συχνά θέματα συζήτησης στο ιατρείο, καθώς όλο και περισσότεροι ασθενείς έρχονται με απορίες, προσδοκίες αλλά και αρκετή σύγχυση γύρω από το ποιοι τελικά τα δικαιούνται και πώς ακριβώς χορηγούνται.Ένα πολύ σημαντικό θέμα στη συζήτηση είναι η συντογογράφηση για τα φάρμακα παχυσαρκίας και τι ισχύει στη διαδικασία αυτή.
Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια νέα πραγματικότητα στη διαχείριση της παχυσαρκίας, όμως δεν αφορά όλους και σίγουρα δεν είναι μια μαγική λύση.


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι σκευάσματα που έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν στη μείωση του σωματικού βάρους, κυρίως επηρεάζοντας την όρεξη, το αίσθημα κορεσμού και τον τρόπο που ο οργανισμός διαχειρίζεται την πείνα.
Στην πράξη, τα περισσότερα από τα σύγχρονα φάρμακα:
• μειώνουν το αίσθημα της πείνας
• αυξάνουν το αίσθημα πληρότητας μετά το φαγητό
• βοηθούν τον ασθενή να τρώει μικρότερες ποσότητες
• λειτουργούν καλύτερα όταν συνδυάζονται με αλλαγές στη διατροφή και την καθημερινότητα
Εδώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Δεν μιλάμε για χάπια αδυνατίσματος όπως τα φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος. Μιλάμε για φαρμακευτική αγωγή που έχει συγκεκριμένες ενδείξεις και σαφές πλαίσιο χρήσης.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ “ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ”: ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα που ακούω είναι “πώς τα παίρνει τελικά κανείς αυτά τα φάρμακα;”
Η διαδικασία δεν είναι αυθαίρετη και δεν αποφασίζεται από τον ίδιο τον ασθενή. Επιπλέον σήμερα, η χορήγηση των φαρμάκων παχυσαρκίας συνδέεται άμεσα με το πρόγραμμα “Προλαμβάνω”.
Στην πράξη, αυτό που συμβαίνει είναι το εξής:
• Ο ασθενής που κάνει χρήση του προγραμματος “Προλαμβάνω”, υποβάλλεται στις προβλεπόμενες καρδιολογικές εξετάσεις.
• Στη συνέχεια, το σύστημα τον παραπέμπει σε ιατρό για αξιολόγηση.
• Ο ιατρός καταγράφει στο σύστημα το ύψος και το βάρος του ασθενούς.
• Το ίδιο το σύστημα αξιολογεί αν πληρούνται τα κριτήρια.
• Αν πληρούνται, εκδίδεται η συνταγή μέσω του προγράμματος. Αν όχι, δεν προχωρά η χορήγηση.
Δεν είναι, λοιπόν, θέμα προσωπικής επιλογής ούτε γνωριμίας. Είναι μια αυτοματοποιημένη διαδικασία με συγκεκριμένους κανόνες.


ΠΟΙΟΙ ΠΛΗΡΟΥΝ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας δεν απευθύνονται σε άτομα που απλώς θέλουν να χάσουν λίγα κιλά για αισθητικούς λόγους. Τα κριτήρια βασίζονται κυρίως:
• στον δείκτη μάζας σώματος (BMI)
• στην ύπαρξη συνοδών νοσημάτων
• στο συνολικό καρδιομεταβολικό προφίλ
Συνήθως, αφορούν ασθενείς με παχυσαρκία ή σοβαρό υπερβάλλον βάρος, όπου το επιπλέον βάρος έχει ήδη αρχίσει να επιβαρύνει την υγεία.
Και εδώ χρειάζεται ρεαλισμός. Το γεγονός ότι κάποιος δεν πληροί τα κριτήρια δεν σημαίνει ότι αδικείται. Σημαίνει απλώς ότι, με βάση τα επιστημονικά δεδομένα, το όφελος δεν υπερτερεί των πιθανών κινδύνων.

ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Πολλοί έρχονται στο ιατρείο με την εντύπωση ότι τα φάρμακα παχυσαρκίας θα λύσουν το πρόβλημα από μόνα τους. Εδώ χρειάζεται μια ειλικρινής κουβέντα.
Τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν, αλλά:
• δεν λειτουργούν το ίδιο σε όλους
• δεν αντικαθιστούν τη σωστή διατροφή
• δεν «διορθώνουν» αυτόματα κακές συνήθειες
• απαιτούν ιατρική παρακολούθηση
Στην καθημερινή πράξη, τα καλύτερα αποτελέσματα τα βλέπουμε όταν ο ασθενής αντιμετωπίζει το φάρμακο ως ένα εργαλείο και όχι ως τη μοναδική λύση.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ: Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Προσωπικά έχω αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζω τα φάρμακα παχυσαρκίας όταν πρόκειται για ασθενείς που έχουν ξεκάθαρη ένδειξη να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Πλέον έχω σταματήσει να τα χορηγώ σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί στην καθημερινή κλινική πράξη είδα επανειλημμένα το ίδιο σενάριο να επαναλαμβάνεται:
Οι ασθενείς τα έβλεπαν ως μια προσωρινή λύση, επειδή έχαναν αρχικά λίγα κιλά και ένιωθαν ότι απομακρύνονται από το χειρουργείο. Αυτή η πρόσκαιρη απώλεια βάρους δημιουργούσε μια ψευδαίσθηση ασφάλειας, χωρίς όμως να αλλάζει ουσιαστικά το πρόβλημα.

Στην πορεία, και χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση, τα κιλά αυτά επέστρεφαν και συνήθως επανέρχονταν αυξημένα. Το αποτέλεσμα ήταν οι ασθενείς να φτάνπυν τελικά στο χειρουργείο σε σαφώς χειρότερη κατάσταση από αυτήν που βρίσκονταν αρχικά, με μεγαλύτερο σωματικό βάρος, πιο επιβαρυμένο οργανισμό και πολύ περισσότερα κιλά να χάσουν μετά την επέμβαση.
Αυτό έκανε όχι μόνο τη μετεγχειρητική πορεία πιο απαιτητική, αλλά και το ίδιο το χειρουργείο τεχνικά πιο δύσκολο. Για αυτόν τον λόγο, όταν υπάρχει σαφής χειρουργική ένδειξη, θεωρώ πλέον ότι η καθυστέρηση με φάρμακα παχυσαρκίας δεν προσφέρει πραγματικό όφελος και συχνά λειτουργεί τελικά εις βάρος του ίδιου του ασθενούς.
Για τον λόγο αυτό λέω και ξαναλέω πως τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι ένα ακόμη εργαλείο στη φαρέτρα μας και όχι η απόλυτη λύση. Σε επιλεγμένους ασθενείς μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικό όφελος, όταν χρησιμοποιούνται σωστά, με ιατρική παρακολούθηση μονο και φυσικά ρεαλιστικές προσδοκίες.
Αν κάποιος αναρωτιέται αν τα δικαιούταθ ή αν είναι κατάλληλα για τον ίδιο, η απάντηση δεν βρίσκεται στο διαδίκτυο, αλλά στη σωστή ιατρική αξιολόγηση.
Και έχω καταλήξει πως αυτό είναι το πιο σημαντικό μήνυμα που οφείλω να περάσω.

ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ;

Η διαφραγματοκήλη είναι μια πάθηση που, όταν αντιμετωπίζεται σωστά,πολύ σπάνια δημιουργεί ξανά πρόβλημα μετά το χειρουργείο. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο ασθενής εμφανίζει εκ νέου συμπτώματα, όπως παλινδρόμηση, καούρες ή δυσφορία στο στήθος, και τότε γεννάται εύλογα το ερώτημα: γιατί επέστρεψε η πάθηση και τι γίνεται τώρα; Χρειάζεται και δεύτερο χειρουργείο;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΤΑΙ

Η διαφραγματοκήλη όπως έχουμε αναλύσει στην αντίστοιχη σελίδα προκύπτει όταν μέρος του στομάχου περνά μέσα από το διάφραγμα προς το θώρακα. Αυτό διαταράσσει τον φυσιολογικό μηχανισμό που εμποδίζει την παλινδρόμηση των γαστρικών υγρών προς τον οισοφάγο.
Όταν η διαφραγματοκήλη συνοδεύεται από έντονη παλινδρόμηση, καούρες, βήχα ή επιπλοκές στον οισοφάγο, τότε το χειρουργείο της διαφραγματοκήλης αποτελεί μονόδρομο. Ο στόχος της επέμβασης δεν είναι απλώς να μπει το στομάχι στη θέση του, αλλά να αποκατασταθεί η ανατομία και η λειτουργία της περιοχής.
Η σωστή χειρουργική αποκατάσταση περιλαμβάνει:
• επαναφορά του στομάχου στην κοιλιά
• σύγκλειση του διαφράγματος
• ενίσχυση του μηχανισμού αντι παλινδρόμησης
Όταν όλα αυτά γίνουν σωστά, τα ποσοστά υποτροπής είναι χαμηλά.

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΞΑΝΑ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Η επανεμφάνιση της διαφραγματοκήλης δεν είναι συχνό φαινόμενο. Στη διεθνή βιβλιογραφία, τα ποσοστά υποτροπής μετά από σωστά εκτελεσμένο χειρουργείο είναι εξαιρετικά χαμηλά και συνήθως δεν συνοδεύονται από συμπτώματα.
Όταν όμως εμφανιστεί ξανά, αυτό μπορεί να συμβεί:
• μέσα στους πρώτους μήνες
• ή αρκετά χρόνια αργότερα
Η χρονική στιγμή παίζει ρόλο, γιατί συχνά μας δίνει στοιχεία για την αιτία.
Σημαντικό είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι:
• η ακτινολογική υποτροπή δεν σημαίνει πάντα κλινικό πρόβλημα
• πολλοί ασθενείς έχουν μικρή υποτροπή χωρίς καούρες ή παλινδρόμηση
• δεν χρειάζονται όλοι δεύτερο χειρουργείο
Η απόφαση βασίζεται στα συμπτώματα, όχι μόνο στην εικόνα.

ΑΙΤΙΕΣ ΥΠΟΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

 

1) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ

Η πιο συχνή αιτία υποτροπής είναι η ίδια η τεχνική του χειρουργείου. Η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης είναι λεπτή επέμβαση, με ανατομικές ιδιαιτερότητες και απαιτεί εμπειρία στο πεπτικό.
Προβλήματα μπορεί να προκύψουν όταν:
• το διάφραγμα δεν συρραφεί σωστά
• δεν αποκατασταθεί επαρκώς το μήκος του οισοφάγου
• η αντιπαλινδρομική βαλβίδα είναι ατελής
• δεν επιλεγεί σωστά το υλικό ενίσχυσης, όταν χρειάζεται
Αυτά δεν φαίνονται άμεσα, αλλά αποκαλύπτονται με τον χρόνο γιαωσυτο το λογο είναι εξαιρετικά σημαντική η επιλογή του σωστού χειρουργού.

2) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΕΝΔΟΚΟΙΛΙΑΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ

Υπάρχουν καταστάσεις που αυξάνουν την πίεση μέσα στην κοιλιά και δοκιμάζουν την αποκατάσταση.
Τέτοιες είναι:
• σημαντική (και γρήγορη) αύξηση βάρους
• έντονος χρόνιος βήχας
• δυσκοιλιότητα με έντονη προσπάθεια
• βαριά χειρωνακτική εργασία νωρίς μετά το χειρουργείο
Αν η χειρουργική αποκατάσταση δεν είναι στιβαρή, αυτές οι πιέσεις μπορεί να οδηγήσουν σε υποτροπή.

3) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Σε μικρό ποσοστό ασθενών, ο συνδετικός ιστός είναι πιο χαλαρός. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπρεπε να χειρουργηθούν, αλλά ότι χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση και σωστή τεχνική.
Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα και πάλι η σημασία της εμπειρίας του χειρουργού διαφραγματοκήλης.

ΠΟΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΥΠΟΤΡΟΠΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Πολλές φορές ο ασθενής αισθάνεται ξανά καούρες ή δυσφορία και θεωρεί ότι επέστρεψε η διαφραγματοκήλη. Αυτό όμως δεν είναι πάντα η αλήθεια.
Συμπτώματα παλινδρόμησης μπορεί να οφείλονται:
• σε λειτουργική διαταραχή του οισοφάγου
• σε διατροφικές συνήθειες
• σε άγχος ή σπασμό
• σε γαστρίτιδα
Γι’ αυτό δεν αποφασίζουμε ποτέ βιαστικά. Χρειάζεται έλεγχος με γαστροσκόπηση, απεικόνιση και λειτουργικές εξετάσεις.

ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Η επανεπέμβαση για διαφραγματοκήλη δεν είναι ο κανόνας. Είναι η εξαίρεση. Την εξετάζουμε μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.
Δεύτερο χειρουργείο συζητάμε όταν:
• Υπάρχει επιβεβαιωμένη ανατομική υποτροπή
• Ο ασθενής έχει έντονη παλινδρόμηση ή καούρες
• Η φαρμακευτική αγωγή που ίσως χρειαστεί δεν βοηθά
• Υπάρχουν επιπλοκές στον οισοφάγο
Αν λείπει κάτι από τα παραπάνω, συνήθως δεν χειρουργούμε.
Η επανεπέμβαση τις περισσότερες φορές γίνεται επειδή ο χειρουργός που πραγματοποιησε το πρώτο χειρουργείο δεν ήταν έμπειρος και έτσι το χειρουργείο δεν είχε αποτέλεσμα.
Γι αυτό συνήθως η δεύτερη επέμβαση είναι πιο απαιτητική από το πρώτο χειρουργείο και πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από χειρουργό με εξειδίκευση στο πεπτικό.


Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Γενικώς πρέπει οι ασθενείς να γνωρίζουν ότι η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης δεν είναι μια απλή λαπαροσκόπηση. Είναι επέμβαση που απαιτεί:
• βαθιά γνώση ανατομίας
• εμπειρία σε αντιπαλινδρομικές τεχνικές
• σωστή κρίση για το τι χρειάζεται κάθε ασθενής
Όταν αυτά λείπουν, αυξάνεται ο κίνδυνος αποτυχίας. Όχι άμεσα, αλλά σε βάθος χρόνου.
Δεν είναι θέμα τίτλων. Είναι θέμα εμπειρίας στο πεπτικό και ειδικά στη διαφραγματοκήλη χειρουργείο.

Επιπλέον πρέπει να πούμε ότι η επιτυχία δεν τελειώνει στο χειρουργείο. Ο ασθενής παίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του αποτελέσματος τηρώντας τις ιατρικές συμβουλές για:
• σταδιακή επάνοδο στη διατροφή
• αποφυγή έντονης άρσης βάρους για το πρώτο διάστημα
• έλεγχο βάρους
• σωστή παρακολούθηση όταν το ζητάει ο θεράπων ιατρός του.
Όταν υπάρχει συνεργασία, τα αποτελέσματα κρατούν στον χρόνο.

Ανακεφαλαιωνοντας είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι διαφραγματοκήλη πράγματι μπορεί να υποτροπιάσει, αλλά αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια όταν το χειρουργείο έχει γίνει σωστά και ο ασθενής αυτό που πρέπει να κάνει είναι κυρίως να μην αγνοεί τα όποια συμπτώματα και σαφώς να απευθυνθεί σε χειρουργο με εξειδίκευση στο πεπτικό και την συγκεκριμένη επέμβαση.

ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ : ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΑΛΛΟΙΩΣΕΩΝ

ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ : ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΑΛΛΟΙΩΣΕΩΝ

 

Το τεστ ΠΑΠ πρωκτού αποτελεί μια σύγχρονη, αξιόπιστη και ιδιαίτερα χρήσιμη προληπτική εξέταση, η οποία τα τελευταία χρόνια αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία στη διεθνή ιατρική κοινότητα και ως γενικός χειρουργός με εξειδίκευση στη χειρουργική του πεπτικού και των παθήσεων του πρωκτού, θεωρώ πλέον απαραίτητη την ενσωμάτωσή του στον προληπτικό έλεγχο συγκεκριμένων ομάδων πληθυσμού, καθώς προσφέρει τη δυνατότητα έγκαιρης ανίχνευσης κυτταρικών αλλοιώσεων πριν αυτές εξελιχθούν σε σοβαρότερες παθολογικές καταστάσεις.

Η πρόληψη παραμένει το ισχυρότερο όπλο της ιατρικής. Το πρωκτικό τεστ ΠΑΠ δεν έρχεται να αντικαταστήσει άλλες εξετάσεις, αλλά να καλύψει ένα ουσιαστικό κενό στον προληπτικό έλεγχο της πρωκτικής περιοχής, ιδιαίτερα σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο λόγω HPV λοίμωξης, ανοσοκαταστολής ή συγκεκριμένων σεξουαλικών πρακτικών.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

Το τεστ ΠΑΠ πρωκτού είναι μια απλή κυτταρολογική εξέταση κατά την οποία συλλέγονται επιφανειακά κύτταρα από τον πρωκτικό σωλήνα, με σκοπό τη μικροσκοπική τους ανάλυση. Η διαδικασία είναι σύντομη, ανώδυνη (αντίστοιχη με το κλαδικό κολπικό τεστ ΠΑΠ και δεν απαιτεί αναισθησία ή προετοιμασία.

Η λήψη του δείγματος διαρκεί λίγα λεπτά και ο εξεταζόμενος μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Δεν πρόκειται για επεμβατική εξέταση και δεν συνοδεύεται από χρόνο αποκατάστασης.
Η αξία του πρωκτικού τεστ παπ έγκειται στο γεγονός ότι μπορεί να εντοπίσει κυτταρικές αλλοιώσεις σε πολύ πρώιμο στάδιο, συχνά πριν εμφανιστούν συμπτώματα ή ορατές βλάβες.

ΤΙ ΕΝΤΟΠΙΖΕΙ ΤΟ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ

Η κυτταρολογική ανάλυση που προκύπτει από το τεστ ΠΑΠ πρωκτού επιτρέπει την ανίχνευση ενός ευρέος φάσματος αλλοιώσεων, οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με τον HPV ή άλλες φλεγμονώδεις καταστάσεις.
Ενδεικτικά, η εξέταση μπορεί να εντοπίσει:
• Αλλοιώσεις υψηλού βαθμού που απαιτούν άμεση περαιτέρω διερεύνηση
• Αλλοιώσεις χαμηλού βαθμού που χρειάζονται συστηματική παρακολούθηση
• Υποκλινικές βλάβες σχετιζόμενες με HPV χωρίς εμφανή συμπτώματα
• Πρώιμα σημάδια φλεγμονής της πρωκτικής περιοχής
Η έγκαιρη αναγνώριση αυτών των ευρημάτων δίνει τη δυνατότητα στοχευμένης και εξατομικευμένης αντιμετώπισης, πριν υπάρξει εξέλιξη σε σοβαρότερη παθολογία.

 

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ HPV ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΣΠΛΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΚΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

Ο HPV αποτελεί έναν από τους συχνότερους ιούς που μεταδίδονται σεξουαλικά και σχετίζεται άμεσα με την εμφάνιση δυσπλασιών και προκαρκινικών αλλοιώσεων. Στην πρωκτική περιοχή, οι αλλοιώσεις αυτές μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικές για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το πρωκτικό τεστ ΠΑΠ επιτρέπει την αναγνώριση των πρώιμων αυτών κυτταρικών μεταβολών, ακόμη και όταν δεν υπάρχουν κονδυλώματα ή άλλα εμφανή σημεία. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιπτώσεις επίμονης HPV λοίμωξης, όπου η παρακολούθηση πρέπει να είναι συστηματική και οργανωμένη.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Η αξία του συγκεκριμένου τεστ δεν περιορίζεται μόνο στη διάγνωση, αλλά επεκτείνεται και στη συνολική διαχείριση της υγείας του ασθενούς καθώς όπως προαναφέραμε η έγκαιρη ανίχνευση σοβαρών κυτταρικών αλλοιώσεων δίνει τη δυνατότητα της απλής και αποτελεσματικής θεραπευτικής αντιμετώπισης όταν οι αλλοιώσεις εντοπίζονται νωρίς κι έτσι αποφεύγονται πιθανώς πιο επιβαρυντικές επεμβάσεις.
Στην πράξη αυτό σαφώς μεταφράζεται σε λιγότερες επιπλοκές και βέβαια καλύτερη ποιότητα ζωής

ΓΙΑΤΙ Ο ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΕΤΑΙ

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των παθήσεων της πρωκτικής περιοχής είναι ότι συχνά εξελίσσονται σιωπηλά. Οι κυτταρικές αλλοιώσεις μπορεί να υπάρχουν για χρόνια χωρίς να προκαλούν συμπτώματα.
Το τεστ ΠΑΠ πρωκτού όπως αναλύσαμε και παραπάνω ανιχνεύει αλλοιώσεις ακόμη και σε ασυμπτωματικά στάδια, επιτρέπει έγκαιρη αξιολόγηση και σωστό προγραμματισμό παρακολούθησης ενώ μειώνει τον κίνδυνο καθυστερημένης διάγνωσης.

ΠΟΙΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ

Ο προληπτικός έλεγχος με τεστ ΠΑΠ πρωκτού είναι ιδιαίτερα σημαντικός για άτομα που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου.
Σε αυτές περιλαμβάνονται:
• Άτομα με θετικό HPV ή ιστορικό κονδυλωμάτων
• Άτομα με ιστορικό δυσπλασιών σε τράχηλο, αιδοίο, κόλπο ή πέος
• Ομοφυλόφιλοι άνδρες
• Άτομα με ιστορικό πρωκτικής επαφής
• Άτομα με νέους ή πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους
• Άτομα με HIV ή μειωμένη ανοσολογική άμυνα
• Περιπτώσεις επίμονης ή επαναλαμβανόμενης HPV λοίμωξης

Σε αυτές τις ομάδες, η συστηματική παρακολούθηση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική διότι το συγκεκριμένο τεστ δεν αποτελεί εξέταση πολυτελείας, αλλά ουσιαστικό εργαλείο πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης.
Η ιατρική εξελίσσεται, και μαζί της οφείλουμε να εξελίσσουμε και τις πρακτικές μας.

 

 

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΟΥΡΑ ΑΛΛΑ Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΟΥΡΑ ΑΛΛΑ Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ

Η διαφραγματοκήλη είναι από εκείνες τις παθήσεις που συχνά υποτιμώνται, όχι επειδή δεν ενοχλούν, αλλά επειδή μοιάζουν διαχειρίσιμες με φάρμακα. Στην πράξη όμως, αυτό που με απασχολεί ως χειρουργό δεν είναι τόσο το σύμπτωμα όσο η μηχανική αντοχή της αποκατάστασης. Αν το διάφραγμα δεν συγκρατεί σωστά, το πρόβλημα θα επιστρέψει. Και συνήθως επιστρέφει από το ίδιο αδύναμο σημείο.
Γι’ αυτό και η συζήτηση γύρω από τη διαφραγματοκήλη δεν πρέπει να περιορίζεται στην καούρα ή στην παλινδρόμηση, αλλά να πηγαίνει ένα βήμα πιο πίσω: στη σταθερότητα της αποκατάστασης και στον τρόπο που αυτή επιτυγχάνεται.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΤΙ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Όταν βρίσκομαι στο χειρουργείο, η διαφραγματοκήλη δεν είναι ποτέ απλώς ένα άνοιγμα που πρέπει να κλείσει. Αυτό που αξιολογώ πρώτα είναι η ποιότητα του διαφράγματος. Πόσο χαλαρό είναι; Πόσο έχει καταπονηθεί από τις πιέσεις της κοιλιάς; Πόσα χρόνια δουλεύει υπό συνθήκες παχυσαρκίας ή έντονης παλινδρόμησης;
Στην πράξη, πολλές διαφραγματοκήλες δεν αποτυπώνουν το πραγματικό πρόβλημα στις εξετάσεις. Το διάφραγμα μπορεί να φαίνεται επαρκές, αλλά στο χειρουργείο αποδεικνύεται κουρασμένο. Εκεί είναι που η απλή συρραφή συχνά δεν αρκεί και εκεί ξεκινά η ανάγκη για ενίσχυση.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΛΕΓΜΑ: Η ΛΟΓΙΚΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ

Η αποκατάσταση διαφραγματοκήλης με πλέγμα δεν έχει στόχο να μπαλώσει ένα πρόβλημα. Έχει στόχο να αποκαταστήσει την ισορροπία δυνάμεων στο διάφραγμα. Όταν ράβεις ιστούς που δέχονται συνεχή πίεση, η τάση συσσωρεύεται στα ράμματα. Το πλέγμα έρχεται να μοιράσει αυτή την τάση πιο ομοιόμορφα όπως έχουμε αναλύσει και σε προηγούμενο άρθρο.
Με απλά λόγια, το πλέγμα λειτουργεί σαν ενίσχυση. Δεν σκληραίνει την περιοχή, δεν την ακινητοποιεί, αλλά της επιτρέπει να αντέξει στον χρόνο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μεγάλες διαφραγματοκήλες, σε επανεπεμβάσεις και σε ασθενείς με αυξημένο σωματικό βάρος.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ ΜΕ ΠΛΕΓΜΑ: ΠΩΣ ΤΟ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΩ

Το χειρουργείο γίνεται λαπαροσκοπικά, με στόχο τη μέγιστη ακρίβεια και τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση για τον ασθενή. Αρχικά επαναφέρω το στομάχι στη φυσιολογική του θέση και ελέγχω προσεκτικά το άνοιγμα του διαφράγματος. Δεν με ενδιαφέρει μόνο να το κλείσω, αλλά να καταλάβω πώς συμπεριφέρεται ο ιστός.
Η τοποθέτηση πλέγματος γίνεται επιλεκτικά και εξατομικευμένα. Δεν υπάρχει μία λύση για όλους. Η ανατομία, το ιστορικό και οι πιέσεις που δέχεται το διάφραγμα καθορίζουν τη στρατηγική. Όταν το πλέγμα τοποθετηθεί σωστά, λειτουργεί υποστηρικτικά και όχι παρεμβατικά.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ: ΤΟ ΣΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΘΕΙ

Πολλοί ασθενείς δεν έρχονται επειδή γνωρίζουν ότι έχουν διαφραγματοκήλη. Έρχονται επειδή η καθημερινότητά τους έχει αλλάξει. Ο ύπνος διακόπτεται, το φαγητό βαραίνει, το στήθος καίει χωρίς προφανή λόγο. Τα φάρμακα βοηθούν προσωρινά, αλλά το πρόβλημα επιμένει.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η παλινδρόμηση  είναι συχνά σύμπτωμα μιας διαφραγματοκήλης που δεν συγκρατείται μηχανικά. Όταν αποκατασταθεί σωστά το διάφραγμα, η παλινδρόμηση συνήθως υποχωρεί εντυπωσιακά.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η παχυσαρκία αυξάνει διαρκώς την ενδοκοιλιακή πίεση και αυτό διαρκώς το τονίζω με όποιον τρόπο μπορώ σε όλους τους ασθενείς μου.  Αυτό σημαίνει ότι το διάφραγμα δέχεται φορτίο όλο το 24ωρο. Σε αυτές τις συνθήκες, μια απλή αποκατάσταση χωρίς ενίσχυση έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να υποτροπιάσει.
Γι’ αυτό, σε ασθενείς με παχυσαρκία, η χρήση πλέγματος στη διαφραγματοκήλη δεν είναι υπερβολή. Είναι πρόβλεψη. Και η πρόβλεψη στη χειρουργική κάνει τη διαφορά μεταξύ προσωρινού και μόνιμου αποτελέσματος.

ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Η ανάρρωση μετά από λαπαροσκοπική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης με πλέγμα είναι συνήθως ομαλή. Οι περισσότεροι ασθενείς κινητοποιούνται άμεσα και επιστρέφουν σύντομα στην καθημερινότητά τους. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία δεν είναι τόσο η ταχύτητα, όσο η σταθερότητα του αποτελέσματος στον χρόνο.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΟΤΑΝ Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Η διαφραγματοκήλη δεν συγχωρεί προχειρότητα. Αν αποκατασταθεί σωστά, ξεχνιέται. Αν όχι, επανέρχεται. Για μένα, η σωστή χρήση πλέγματος εκεί που πραγματικά χρειάζεται δεν είναι επιθετική χειρουργική. Είναι χειρουργική λογική.

 

ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ

ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ

 

Η κολεκτομη είναι μία από τις πιο βασικές αλλά και πιο παρεξηγημένες επεμβάσεις στη γενική χειρουργική, και διαρκώς βλέπω ασθενείς μου να έρχονται με άγχος απλώς και μόνο επειδή δεν γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει και φοβούνται μόνο στο άκουσμα.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ

Η κολεκτομη είναι το χειρουργείο κατά το οποίο αφαιρούμε ένα τμήμα ή και ολόκληρο το παχύ έντερο. Το παχύ έντερο είναι το τελευταίο κομμάτι του πεπτικού σωλήνα και παίζει ρόλο στην απορρόφηση υγρών και στη διαμόρφωση των κοπράνων.

Δεν μιλάμε πάντα για πλήρη αφαίρεση. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για στοχευμένη επέμβαση, όπου αφαιρείται μόνο το προβληματικό τμήμα και το υπόλοιπο έντερο συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά. Στόχος μου ως χειρουργός εντέρου είναι πάντα να διατηρήσω σαφώς όσο το δυνατόν περισσότερο υγιή ιστό, χωρίς να θυσιάσω βέβαια την ασφάλεια του ασθενούς.

ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ ΚΑΙ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Υπάρχουν αρκετές παθήσεις παχέος εντέρου που μπορεί να οδηγήσουν στην ανάγκη για κολεκτομη. Δεν είναι ωστόσο όλες κακοήθεις και αυτό είναι σημαντικό να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή.
Οι πιο συχνοί λόγοι είναι:
• καρκίνος παχέος εντέρου όπου στο χειρουργείο αυτό η κολεκτομη δεν αφορά μόνο την αφαίρεση του όγκου αλλά και των γύρω λεμφαδένων, ώστε να έχουμε σωστή σταδιοποίηση και ογκολογική ασφάλεια.
• εκκολπωματα με επιπλοκές
• μεγάλοι ή πολλαπλοί πολύποδες που δεν αφαιρούνται ενδοσκοπικά
• φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου σε προχωρημένο στάδιο
• ισχαιμία ή διάτρηση του παχέος εντέρου

ΔΕΞΙΑ ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ

Η δεξιά κολεκτομη αφορά την αφαίρεση του δεξιού τμήματος του παχέος εντέρου. Συνήθως ενδείκνυται όταν η βλάβη εντοπίζεται στο τυφλό ή στο ανιόν κόλον.
Οι πιο συχνές ενδείξεις είναι ο καρκίνος παχέος εντέρου στη δεξιά πλευρά, μεγάλοι πολύποδες που δεν αφαιρούνται με κολονοσκόπηση, επιπλεγμένα εκκολπωματα, αν και είναι πιο σπάνια στη δεξιά πλευρά.

Μετά τη δεξιά κολεκτομη, το λεπτό έντερο συνδέεται με το υπόλοιπο παχύ έντερο και στις περισσότερες περιπτώσεις η λειτουργία αποκαθίσταται ομαλά.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ

Η αριστερή κολεκτομη είναι εξίσου συχνή και αφορά το κατιόν κόλον ή το σιγμοειδές. Εδώ είναι που συναντάμε συχνότερα εκκολπωματα και φλεγμονές, αλλά και καρκίνο παχέος εντέρου.
Σε αυτή την περίπτωση αφαιρείται το πάσχον τμήμα και γίνεται αναστόμωση, δηλαδή ένωση των υγιών άκρων. Η τεχνική απαιτεί εμπειρία εδώ όμως καθώς η περιοχή έχει διαφορετική αιμάτωση και ανατομία σε σχέση με τη δεξιά πλευρά.


ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Η λαπαροσκοπική κολεκτομη είναι σήμερα η μέθοδος επιλογής στις περισσότερες περιπτώσεις. Αν δεν υπάρχουν αντενδείξεις, προτιμώ αυτή την προσέγγιση γιατί προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα όπως
• μικρότερες τομές
• λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος
• ταχύτερη κινητοποίηση
• συντομότερη νοσηλεία
• καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα
Φυσικά, η απόφαση λαμβάνεται εξατομικευμένα, με βάση την πάθηση, το ιστορικό και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ ΚΑΙ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ: ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ

Καμία χειρουργική επέμβαση δεν είναι χωρίς ρίσκο, και η κολεκτομη δεν αποτελεί εξαίρεση. Αυτό που έχει σημασία είναι να γνωρίζεις ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές, χωρίς όμως να δραματοποιούμε την κατάσταση.
Οι πιο συχνές επιπλοκές περιλαμβάνουν αιμορραγία, λοίμωξη τραύματος, διαφυγή από την αναστόμωση, ειλεό ή καθυστέρηση λειτουργίας του εντέρου.
Βέβαια με τη σωστή προετοιμασία την έμπειρη χειρουργική μας ομάδα και βέβαια την προσεκτική μετεγχειρητική παρακολούθηση, τα ποσοστά σοβαρών επιπλοκών είναι υπερελαχιστα.

ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: ΒΗΜΑ ΒΗΜΑ

Η ανάρρωση μετά την κολεκτομη είναι μια διαδικασία που θέλει χρόνο, αλλά σχεδόν πάντα εξελίσσεται ομαλά. Συνήθως, ο ασθενής σηκώνεται από το κρεβάτι από την πρώτη κιόλας ημέρα.
Τι περιλαμβάνει η ανάρρωση:
• σταδιακή επανέναρξη σίτισης
• έλεγχο της εντερικής λειτουργίας
• ήπια κινητοποίηση
• επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες μέσα σε λίγες εβδομάδες
Δίνω πάντα έμφαση στη σωστή ενημέρωση, γιατί όταν ξέρεις τι να περιμένεις, η ανάρρωση γίνεται πιο εύκολη κυρίως ψυχολογικά.

Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα που δέχομαι είναι αν αλλάζει η ποιότητα ζωής μετά από κολεκτομη. Η απάντηση είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, όχι μόνο δεν χειροτερεύει, αλλά βελτιώνεται.
Όταν αφαιρούμε την αιτία του προβλήματος, είτε πρόκειται για καρκίνο παχέος εντέρου είτε για χρόνιες φλεγμονές, ο ασθενής απαλλάσσεται από πόνο, αιμορραγίες και φόβο επιπλοκών.
Με σωστή διατροφή και παρακολούθηση, το έντερο προσαρμόζεται και η καθημερινότητα επανέρχεται σε φυσιολογικούς ρυθμούς.
Η κολεκτομη δεν είναι μια επέμβαση που γίνεται ελαφρά τη καρδία, αλλά όταν υπάρχει σωστή ένδειξη, είναι συχνά σωτήρια.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ; ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ; ΠΟΤΕ ΑΦΑΙΡΟΥΝΤΑΙ;

ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ; ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ; ΠΟΤΕ ΑΦΑΙΡΟΥΝΤΑΙ;

Οι γαστρικοί πολύποδες είναι από τα πιο συχνά ευρήματα που συναντάμε στη γαστροσκόπηση, και συχνά προκαλούν ανησυχία χωρίς όμως να υπάρχει πάντα λόγος. Θέλω λοιπόν να εξηγήσουμε χωρίς υπερβολές, τι ακριβώς είναι, πότε χρειάζονται αντιμετώπιση και πότε απλώς θέλουν παρακολούθηση.
Μιλάμε για μικρές αλλοιώσεις που εμφανίζονται στο εσωτερικό τοίχωμα του στομάχου. Συνήθως είναι εντελώς αθώες, άλλες φορές χρειάζονται πιο προσεκτική προσέγγιση. Το σημαντικό είναι να ξέρεις πότε πρέπει να ανησυχείς και πότε όχι.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΣΤΡΙΚΟΣ ΠΟΛΥΠΟΔΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ

 

Οι γαστρικοί πολύποδες είναι προσεκβολές του γαστρικού βλεννογόνου. Συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα και ανακαλύπτονται τυχαία σε μια γαστροσκόπηση που γίνεται για άλλον λόγο
Οι πιο συχνοί λόγοι εμφάνισης είναι:
• χρόνια γαστρίτιδα
• λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού
• μακροχρόνια χρήση αναστολέων αντλίας πρωτονίων
• γενετική προδιάθεση
Στην πράξη, οι περισσότεροι ασθενείς δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Δεν πονάνε, δεν αιμορραγούν, δεν ενοχλούν. Και εδώ είναι που αρχίζει η σύγχυση, γιατί το γεγονός ότι δεν δίνουν συμπτώματα δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοηθούν.

ΕΙΔΗ ΓΑΣΤΡΙΚΩΝ ΠΟΛΥΠΟΔΩΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ

 

Όχι, δεν είναι όλοι οι γαστρικοί πολύποδες ίδιοι. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι και ο καθένας έχει τη δική του συμπεριφορά.
Οι βασικές κατηγορίες είναι:
• Υπερπλαστικοί πολύποδες
• Αδενωματώδεις πολύποδες
• Πολύποδες θόλου
• Φλεγμονώδεις πολύποδες
Οι υπερπλαστικοί είναι οι πιο συχνοί και σχεδόν πάντα καλοήθεις. Σπάνια εξελίσσονται σε κάτι κακό, αλλά αν μεγαλώσουν πολύ, προτείνω αφαίρεση του γαστρικου πολυποδα.
Οι αδενωματώδεις πολύποδες είναι αυτοί που μας κρατούν σε εγρήγορση.
Οι πολύποδες θόλου συχνά σχετίζονται με φαρμακευτική αγωγή και συνήθως δεν είναι επικίνδυνοι, εκτός αν συνυπάρχουν άλλα ευρήματα.

ΠΟΤΕ ΟΙ ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ

Η ερώτηση που μου κάνουν πάντα οι ασθενείς : “γιατρέ, πρέπει να τον βγάλουμε;” . Η απάντηση σαφώς δεν είναι πάντα ίδια. Καλό είναι να βγει όταν:
• είναι μεγαλύτερος από 1 εκ.
• έχει ύποπτη μορφολογία
• ανήκει στους αδενωματώδεις
• προκαλεί αιμορραγία ή αναιμία
• αυξάνεται σε μέγεθος στον επανέλεγχο
Η αφαίρεση γίνεται ενδοσκοπικά, ανώδυνα και χωρίς χειρουργείο. Ο ασθενής φεύγει την ίδια μέρα και συνεχίζει κανονικά τη ζωή του.
Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, όταν συνυπάρχουν πολλαπλοί πολύποδες ή υπάρχει ιστορικό καρκίνου, η στρατηγική αλλάζει και εξατομικεύεται.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΓΑΣΤΡΙΚΩΝ ΠΟΛΥΠΟΔΩΝ

Η γαστροσκόπηση είναι η χρυσή εξέταση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να δεις καθαρά το στομάχι και να εκτιμήσεις έναν πολύποδα.
Κατά τη διάρκεια της εξέτασης:
• βλέπουμε τον πολύποδα
• εκτιμούμε μέγεθος και σχήμα
• παίρνουμε βιοψία
• πολλές φορές τον αφαιρούμε επιτόπου
Η βιοψία είναι αυτή που θα μας δώσει την τελική απάντηση. Μέχρι τότε, δεν βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΠΟΤΟΞ

 

Οι γαστρικοί πολύποδες μπορεί να εμφανιστούν ως τυχαίο εύρημα κατά τη διάρκεια του γαστρικού μπότοξ. Εκείνη τη στιγμή, καθώς γίνεται ενδοσκοπική επισκόπηση του στομάχου, μπορεί να διαπιστώσουμε την παρουσία ενός ή περισσότερων πολυπόδων που δεν είχαν δώσει κανένα απολύτως σύμπτωμα μέχρι τότε.
Αυτό που έχει σημασία να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι οι γαστρικοί πολύποδες δεν σχετίζονται με το ίδιο το γαστρικό μπότοξ. Δεν προκαλούνται από την έγχυση της βοτουλινικής τοξίνης ούτε επηρεάζονται άμεσα από αυτήν. Απλώς εντοπίζονται εκείνη τη στιγμή, γιατί βλέπουμε το στομάχι από μέσα.
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι πολύποδες είναι μικροί και καλοήθεις, οπότε απλώς τους καταγράφουμε και συνεχίζουμε κανονικά τη διαδικασία. Αν όμως κατά την εκτίμηση προκύψει κάτι ύποπτο ως προς το μέγεθος ή τη μορφολογία, τότε η αντιμετώπιση γίνεται οργανωμένα και με ασφάλεια σε δεύτερο χρόνο, με αφαίρεση γαστρικού πολύποδα αν αυτό κριθεί απαραίτητο.
Με απλά λόγια, το εύρημα δεν σημαίνει αυτόματα πρόβλημα ούτε ακυρώνει το γαστρικό μπότοξ. Σημαίνει απλώς ότι έχουμε περισσότερη πληροφορία για το στομάχι και την αξιοποιούμε σωστά.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

Κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί και κατά τη διάρκεια του χειρουργείου για γαστρικό μανίκι. Εκεί, ο γαστρικός πολύποδας μπορεί να εντοπιστεί διεγχειρητικά, όταν έχουμε άμεση εικόνα του στομάχου.
Στην πράξη, αυτό δεν είναι τόσο σπάνιο όσο νομίζει κανείς. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ένας μικρός πολύποδας δεν έχει φανεί νωρίτερα και ανακαλύπτεται την ώρα της επέμβασης. Εκείνη τη στιγμή, η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη θέση, το μέγεθος και το αν βρίσκεται εντός του τμήματος του στομάχου που έτσι κι αλλιώς αφαιρείται με το γαστρικό μανίκι.
Πολλές φορές, ο πολύποδας αφαιρείται μαζί με το παρασκεύασμα του στομάχου χωρίς να αλλάζει τίποτα στη ροή του χειρουργείου. Σε άλλες περιπτώσεις, αν το εύρημα το απαιτεί, η τακτική προσαρμόζεται ώστε να διασφαλιστεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τον ασθενή.
Το σημαντικό εδώ είναι να τονίσουμε ότι η παρουσία γαστρικών πολυπόδων δεν αποκλείει το γαστρικό μανίκι και συνήθως δεν το δυσκολεύει. Αντιμετωπίζεται ψύχραιμα, με χειρουργική εμπειρία και σωστή κρίση, χωρίς πανικό και χωρίς περιττές παρεμβάσεις.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Οι γαστρικοί πολύποδες και η διαφραγματοκήλη είναι δύο διαφορετικές καταστάσεις, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που συνυπάρχουν στον ίδιο ασθενή. Στην καθημερινή κλινική πράξη, ειδικά σε άτομα με χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, βλέπουμε συχνά και τα δύο μαζί, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το ένα προκαλεί το άλλο.
Η διαφραγματοκήλη δημιουργεί ένα περιβάλλον χρόνιου ερεθισμού στο ανώτερο πεπτικό. Τα γαστρικά υγρά ανεβαίνουν πιο εύκολα προς τον οισοφάγο, υπάρχει φλεγμονή και αλλαγές στον βλεννογόνο του στομάχου. Σε αυτό το πλαίσιο, μπορεί να εμφανιστούν γαστρικοί πολύποδες, κυρίως υπερπλαστικοί, ως αντίδραση του ιστού στον χρόνιο ερεθισμό.
Αυτό που έχει σημασία να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι η παρουσία διαφραγματοκήλης δεν κάνει αυτομάτως τους γαστρικούς πολύποδες πιο επικίνδυνους. Απλώς μας βάζει σε μια πιο προσεκτική λογική αξιολόγησης. Κοιτάμε το μέγεθος, τη μορφολογία και τη θέση τους, ειδικά αν βρίσκονται κοντά στο καρδιακό στόμιο του στομάχου.
Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει έντονη παλινδρόμηση, συμπτώματα ή αναιμία, η συνολική εικόνα παίζει ρόλο στις αποφάσεις. Μπορεί να χρειαστεί αντιμετώπιση της διαφραγματοκήλης, παρακολούθηση των πολυπόδων ή και αφαίρεση γαστρικού πολύποδα αν αυτό κριθεί σωστό. Δεν λειτουργούμε αποσπασματικά, αλλά βλέπουμε το στομάχι ως σύνολο.
Με απλά λόγια, οι γαστρικοί πολύποδες και η διαφραγματοκήλη μπορούν να συνυπάρχουν χωρίς πρόβλημα, αρκεί να αξιολογούνται σωστά και να εντάσσονται σε ένα ολοκληρωμένο πλάνο αντιμετώπισης, προσαρμοσμένο στον κάθε ασθενή ξεχωριστά.

 

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΠΟΛΥΠΟΔΑ

Μετά την αφαίρεση, τα πράγματα είναι απλά. Ο ασθενής:
• επιστρέφει σπίτι την ίδια μέρα
• ακολουθεί ελαφριά διατροφή για 24 ώρες
• παίρνει φαρμακευτική αγωγή αν χρειάζεται
• περιμένει τα αποτελέσματα της βιοψίας
Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χρειάζεται τίποτα άλλο πέρα από έναν επανέλεγχο σε βάθος χρόνου. Δεν μιλάμε για κάτι που «κόβει» την καθημερινότητα ή αλλάζει τη ζωή σου.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ;

Ναι, αλλά όχι υπερβολικά. Η παρακολούθηση εξαρτάται από:
• τον τύπο του πολύποδα
• το μέγεθος
• το ιστορικό του ασθενούς
• τα αποτελέσματα της βιοψίας
Σε κάποιους προτείνω επανέλεγχο σε 1-3 χρόνια. Σε άλλους, απλώς ενημέρωση και τέλος. Δεν υπάρχει ένας κανόνας για όλους.

Γι αυτό κλείνοντας θα τονίσουμε ξανά πώς οι γαστρικοί πολύποδες, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν είναι επικίνδυνοι. Το κλειδί είναι η σωστή διάγνωση, η εξατομικευμένη προσέγγιση και όχι ο πανικός.
Με μια απλή γαστροσκόπηση και, όταν χρειάζεται, με αφαίρεση γαστρικού πολύποδα, το θέμα λύνεται οριστικά και με ασφάλεια.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: ΤΟ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΩΣ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: ΤΟ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΩΣ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Η υπνική άπνοια είναι από τα πιο συχνά –και ταυτόχρονα πιο υποτιμημένα– προβλήματα που βλέπω καθημερινά σε ασθενείς με παχυσαρκία. Από την πρώτη κιόλας επίσκεψη, συνήθως ξεκινάμε τη συζήτηση με κάτι που φαίνεται αθώο και δεν είναι άλλο από το έντονο ροχαλητό. Ακολούθως φαίνεται πως συνοδεύεται και από πρωινή κόπωση αλλά και υπνηλία μέσα στη μέρα. Στην πορεία φυσικά αποκαλύπτεται ένα πολύ πιο σοβαρό ζήτημα, με άμεσες επιπτώσεις στην υγεία και την ποιότητα ζωής, η άπνοια ύπνου.
Ακολούθως θα εξηγήσουμε πώς συνδέονται η παχυσαρκία και η άπνοια ύπνου, γιατί η αντιμετώπιση μόνο με cpap μάσκα και μηχανήματα ύπνου συχνά δεν αρκεί, και γιατί το γαστρικό μανίκι (ή γενικώς η πολύ δραστική και άμεση απώλεια βάρους) αποτελεί την μόνη ουσιαστική και μακροπρόθεσμη λύση.

 

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ

Η υπνικη άπνοια είναι μια διαταραχή κατά την οποία η αναπνοή διακόπτεται επανειλημμένα στη διάρκεια του ύπνου. Μπορεί να κρατάει λίγα δευτερόλεπτα ή και περισσότερο, και να συμβαίνει δεκάδες φορές κάθε βράδυ, χωρίς ο ασθενής ποτέ να το αντιλαμβάνεται.

Στην πράξη, αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι ανώτεροι αεραγωγοί κλείνουν προσωρινά. Το αποτέλεσμα είναι η διακοπή της αναπνοής, η πτώση του οξυγόνου στο αίμα και οι μικρο-αφυπνίσεις που διαταράσσουν τον ύπνο.
Ο ασθενής ξυπνάει το πρωί κουρασμένος, με πονοκέφαλο, υπνηλία και συχνά με αίσθημα λαχανιάσματος.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ

Η υπνικη άπνοια και η παχυσαρκία πηγαίνουν χέρι-χέρι. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η παχυσαρκία είναι ο βασικότερος παράγοντας κινδύνου για άπνοια ύπνου καθώς είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο.
Και αυτό γιατί το αυξημένο λίπος εναποτίθεται στον τράχηλο και γύρω από τον φάρυγγα, πιέζει τους αεραγωγούς και δυσκολεύει τη φυσιολογική αναπνοή στον ύπνο
Ταυτόχρονα, η ίδια η άπνοια ύπνου πρέπει να γνωρίζουμε πως επιδεινώνει την παχυσαρκία καθώς η χρόνια υπνηλία οδηγεί σε:
• μειωμένη σωματική δραστηριότητα
• ορμονικές διαταραχές που αυξάνουν την όρεξη
• κακή ποιότητα ύπνου και αυξημένο στρες
Έτσι δυστυχώς δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που σχεδόν ποτέ δεν σπάει χωρίς ουσιαστική παρέμβαση.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ: ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΣΕΙΣ

Πολλοί ασθενείς έρχονται στο ιατρείο για άλλο λόγο και τελικά ανακαλύπτουμε ότι πάσχουν από υπνικη άπνοια. Τα πιο συχνά σημάδια είναι:
• έντονο και χρόνιο ροχαλητό
• διακοπή της αναπνοής που παρατηρεί ο σύντροφος
• υπνηλία συχνά μέσα στη μέρα
• δυσκολία συγκέντρωσης
• πρωινοί πονοκέφαλοι
• μειωμένη libido για μεγάλα διαστήματα
Σε ορισμένες προχωρημένες περιπτώσεις πολύ σοβαρής νοσογόνου παχυσαρκίας η άπνοια ύπνου σχετίζεται και με με υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα και σακχαρώδη διαβήτη.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ CPAP ΜΑΣΚΑ: ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΛΥΣΗ;

Η cpap μάσκα και τα βοηθήματα ύπνου αποτελούν τη βασική συντηρητική θεραπεία για την υπνικη άπνοια. Δεν το αμφισβητούμε σαφώς και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις σώζουν ζωές και οφείλουμε όταν υπάρχει άπνοια ύπνου να λάβουμε δραστικά μέτρα.
Ωστόσο, στην καθημερινή πράξη βλέπω συχνά τα εξής προβλήματα:
• σαφής δυσκολία συμμόρφωσης από πλευρά του ασθενούς
• αίσθημα δυσφορίας
• διακοπή χρήσης μετά από λίγους μήνες
• καμία ριζική αντιμετώπιση της αιτίας, μόνο του συμπτώματος
Με απλά λόγια, η cpap μάσκα βοηθά όσο τη φοράς. Δεν διορθώνει όμως την παχυσαρκία που ευθύνεται για τη διακοπή της αναπνοής και για το πρόβλημα. Είναι όπως προείπαμε απλώς ένα βοήθημα.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ: ΠΩΣ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ

Εδώ έρχεται ο ρόλος της βαριατρικής χειρουργικής και συγκεκριμένα του γαστρικού μανικιού. Το γαστρικό μανίκι είναι μια χειρουργική επέμβαση που μειώνει το μέγεθος του στομάχου και οδηγεί σε σημαντική και διατηρήσιμη απώλεια βάρους. Είναι η κορυφαία επέμβαση κατά της παχυσαρκίας και η πιο ασφαλής.
Με τη μείωση του σωματικού λίπους:
• αποσυμφορούνται οι αεραγωγοί
• μειώνεται πολύ σημαντικά το ροχαλητό άμεσα τις πρώτες εβδομάδες
• η υπνικη άπνοια βελτιώνεται θεαματικά και συνήθως υποχωρεί πλήρως μέσα στους πρώτους μήνες μετά την επέμβαση.

Εκείνο που θέλω να κρατήσουν οι ασθενείς με υπνικη άπνοια είναι πως δεν πρόκειται απλώς για ένα ενοχλητικό σύμπτωμα,ενα ροχαλητό. Είναι μια σοβαρή πάθηση που επηρεάζει την καρδιά, τον εγκέφαλό, τον μεταβολισμό και την καθημερινή λειτουργικότητα.
Η ουσιαστική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, και όχι μόνο των συμπτωμάτων, είναι συχνά το κλειδί.