Στην παρούσα ιστοσελίδα μπορείτε να βρείτε όλες τις επιστημονικές πληροφορίες σχετικά με τις επεμβάσεις παχυσαρκίας – όπως το ειδικό γαστρικο μανικι, το ειδικό γαστρικο bypass, η γαστρική πτύχωση και ο γαστρικος δακτυλιος – τις οποίες χρησιμοποιώ πάνω από 25 χρόνια, για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Παράλληλα θα ενημερωθείτε για την αντιμετώπιση των κακοηθειών, των ενδοκρινών αδένων, διαφόρων παθήσεων όπως οι αιμορροϊδες, η παλινδρομηση, η διαφραγματοκηλη, η αχαλασια οισοφαγου και γενικά για όλες τις επεμβάσεις της γενικής χειρουργικής.

Μπορείτε να μου αποστείλετε οποιαδήποτε απορία σας, μέσω της φόρμας επικοινωνίας που διαθέτει η ιστοσελίδα ή να αφήσετε το σχόλιο σας κάτω από κάποιο άρθρο και να δούμε από κοινού τα θέματα που σας απασχολούν.

Με εκτίμηση,
Σωτήρης Γαβριήλ

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΟΥΡΑ ΑΛΛΑ Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ

Η διαφραγματοκήλη είναι από εκείνες τις παθήσεις που συχνά υποτιμώνται, όχι επειδή δεν ενοχλούν, αλλά επειδή μοιάζουν διαχειρίσιμες με φάρμακα. Στην πράξη όμως, αυτό που με απασχολεί ως χειρουργό δεν είναι τόσο το σύμπτωμα όσο η μηχανική αντοχή της αποκατάστασης. Αν το διάφραγμα δεν συγκρατεί σωστά, το πρόβλημα θα επιστρέψει. Και συνήθως επιστρέφει από το ίδιο αδύναμο σημείο.
Γι’ αυτό και η συζήτηση γύρω από τη διαφραγματοκήλη δεν πρέπει να περιορίζεται στην καούρα ή στην παλινδρόμηση, αλλά να πηγαίνει ένα βήμα πιο πίσω: στη σταθερότητα της αποκατάστασης και στον τρόπο που αυτή επιτυγχάνεται.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΤΙ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Όταν βρίσκομαι στο χειρουργείο, η διαφραγματοκήλη δεν είναι ποτέ απλώς ένα άνοιγμα που πρέπει να κλείσει. Αυτό που αξιολογώ πρώτα είναι η ποιότητα του διαφράγματος. Πόσο χαλαρό είναι; Πόσο έχει καταπονηθεί από τις πιέσεις της κοιλιάς; Πόσα χρόνια δουλεύει υπό συνθήκες παχυσαρκίας ή έντονης παλινδρόμησης;
Στην πράξη, πολλές διαφραγματοκήλες δεν αποτυπώνουν το πραγματικό πρόβλημα στις εξετάσεις. Το διάφραγμα μπορεί να φαίνεται επαρκές, αλλά στο χειρουργείο αποδεικνύεται κουρασμένο. Εκεί είναι που η απλή συρραφή συχνά δεν αρκεί και εκεί ξεκινά η ανάγκη για ενίσχυση.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΛΕΓΜΑ: Η ΛΟΓΙΚΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ

Η αποκατάσταση διαφραγματοκήλης με πλέγμα δεν έχει στόχο να μπαλώσει ένα πρόβλημα. Έχει στόχο να αποκαταστήσει την ισορροπία δυνάμεων στο διάφραγμα. Όταν ράβεις ιστούς που δέχονται συνεχή πίεση, η τάση συσσωρεύεται στα ράμματα. Το πλέγμα έρχεται να μοιράσει αυτή την τάση πιο ομοιόμορφα όπως έχουμε αναλύσει και σε προηγούμενο άρθρο.
Με απλά λόγια, το πλέγμα λειτουργεί σαν ενίσχυση. Δεν σκληραίνει την περιοχή, δεν την ακινητοποιεί, αλλά της επιτρέπει να αντέξει στον χρόνο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μεγάλες διαφραγματοκήλες, σε επανεπεμβάσεις και σε ασθενείς με αυξημένο σωματικό βάρος.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ ΜΕ ΠΛΕΓΜΑ: ΠΩΣ ΤΟ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΩ

Το χειρουργείο γίνεται λαπαροσκοπικά, με στόχο τη μέγιστη ακρίβεια και τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση για τον ασθενή. Αρχικά επαναφέρω το στομάχι στη φυσιολογική του θέση και ελέγχω προσεκτικά το άνοιγμα του διαφράγματος. Δεν με ενδιαφέρει μόνο να το κλείσω, αλλά να καταλάβω πώς συμπεριφέρεται ο ιστός.
Η τοποθέτηση πλέγματος γίνεται επιλεκτικά και εξατομικευμένα. Δεν υπάρχει μία λύση για όλους. Η ανατομία, το ιστορικό και οι πιέσεις που δέχεται το διάφραγμα καθορίζουν τη στρατηγική. Όταν το πλέγμα τοποθετηθεί σωστά, λειτουργεί υποστηρικτικά και όχι παρεμβατικά.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ: ΤΟ ΣΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΘΕΙ

Πολλοί ασθενείς δεν έρχονται επειδή γνωρίζουν ότι έχουν διαφραγματοκήλη. Έρχονται επειδή η καθημερινότητά τους έχει αλλάξει. Ο ύπνος διακόπτεται, το φαγητό βαραίνει, το στήθος καίει χωρίς προφανή λόγο. Τα φάρμακα βοηθούν προσωρινά, αλλά το πρόβλημα επιμένει.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η παλινδρόμηση  είναι συχνά σύμπτωμα μιας διαφραγματοκήλης που δεν συγκρατείται μηχανικά. Όταν αποκατασταθεί σωστά το διάφραγμα, η παλινδρόμηση συνήθως υποχωρεί εντυπωσιακά.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η παχυσαρκία αυξάνει διαρκώς την ενδοκοιλιακή πίεση και αυτό διαρκώς το τονίζω με όποιον τρόπο μπορώ σε όλους τους ασθενείς μου.  Αυτό σημαίνει ότι το διάφραγμα δέχεται φορτίο όλο το 24ωρο. Σε αυτές τις συνθήκες, μια απλή αποκατάσταση χωρίς ενίσχυση έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να υποτροπιάσει.
Γι’ αυτό, σε ασθενείς με παχυσαρκία, η χρήση πλέγματος στη διαφραγματοκήλη δεν είναι υπερβολή. Είναι πρόβλεψη. Και η πρόβλεψη στη χειρουργική κάνει τη διαφορά μεταξύ προσωρινού και μόνιμου αποτελέσματος.

ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Η ανάρρωση μετά από λαπαροσκοπική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης με πλέγμα είναι συνήθως ομαλή. Οι περισσότεροι ασθενείς κινητοποιούνται άμεσα και επιστρέφουν σύντομα στην καθημερινότητά τους. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία δεν είναι τόσο η ταχύτητα, όσο η σταθερότητα του αποτελέσματος στον χρόνο.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΟΤΑΝ Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Η διαφραγματοκήλη δεν συγχωρεί προχειρότητα. Αν αποκατασταθεί σωστά, ξεχνιέται. Αν όχι, επανέρχεται. Για μένα, η σωστή χρήση πλέγματος εκεί που πραγματικά χρειάζεται δεν είναι επιθετική χειρουργική. Είναι χειρουργική λογική.

 

ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ

 

Η κολεκτομη είναι μία από τις πιο βασικές αλλά και πιο παρεξηγημένες επεμβάσεις στη γενική χειρουργική, και διαρκώς βλέπω ασθενείς μου να έρχονται με άγχος απλώς και μόνο επειδή δεν γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει και φοβούνται μόνο στο άκουσμα.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ

Η κολεκτομη είναι το χειρουργείο κατά το οποίο αφαιρούμε ένα τμήμα ή και ολόκληρο το παχύ έντερο. Το παχύ έντερο είναι το τελευταίο κομμάτι του πεπτικού σωλήνα και παίζει ρόλο στην απορρόφηση υγρών και στη διαμόρφωση των κοπράνων.

Δεν μιλάμε πάντα για πλήρη αφαίρεση. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για στοχευμένη επέμβαση, όπου αφαιρείται μόνο το προβληματικό τμήμα και το υπόλοιπο έντερο συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά. Στόχος μου ως χειρουργός εντέρου είναι πάντα να διατηρήσω σαφώς όσο το δυνατόν περισσότερο υγιή ιστό, χωρίς να θυσιάσω βέβαια την ασφάλεια του ασθενούς.

ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ ΚΑΙ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Υπάρχουν αρκετές παθήσεις παχέος εντέρου που μπορεί να οδηγήσουν στην ανάγκη για κολεκτομη. Δεν είναι ωστόσο όλες κακοήθεις και αυτό είναι σημαντικό να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή.
Οι πιο συχνοί λόγοι είναι:
• καρκίνος παχέος εντέρου όπου στο χειρουργείο αυτό η κολεκτομη δεν αφορά μόνο την αφαίρεση του όγκου αλλά και των γύρω λεμφαδένων, ώστε να έχουμε σωστή σταδιοποίηση και ογκολογική ασφάλεια.
• εκκολπωματα με επιπλοκές
• μεγάλοι ή πολλαπλοί πολύποδες που δεν αφαιρούνται ενδοσκοπικά
• φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου σε προχωρημένο στάδιο
• ισχαιμία ή διάτρηση του παχέος εντέρου

ΔΕΞΙΑ ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ

Η δεξιά κολεκτομη αφορά την αφαίρεση του δεξιού τμήματος του παχέος εντέρου. Συνήθως ενδείκνυται όταν η βλάβη εντοπίζεται στο τυφλό ή στο ανιόν κόλον.
Οι πιο συχνές ενδείξεις είναι ο καρκίνος παχέος εντέρου στη δεξιά πλευρά, μεγάλοι πολύποδες που δεν αφαιρούνται με κολονοσκόπηση, επιπλεγμένα εκκολπωματα, αν και είναι πιο σπάνια στη δεξιά πλευρά.

Μετά τη δεξιά κολεκτομη, το λεπτό έντερο συνδέεται με το υπόλοιπο παχύ έντερο και στις περισσότερες περιπτώσεις η λειτουργία αποκαθίσταται ομαλά.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ

Η αριστερή κολεκτομη είναι εξίσου συχνή και αφορά το κατιόν κόλον ή το σιγμοειδές. Εδώ είναι που συναντάμε συχνότερα εκκολπωματα και φλεγμονές, αλλά και καρκίνο παχέος εντέρου.
Σε αυτή την περίπτωση αφαιρείται το πάσχον τμήμα και γίνεται αναστόμωση, δηλαδή ένωση των υγιών άκρων. Η τεχνική απαιτεί εμπειρία εδώ όμως καθώς η περιοχή έχει διαφορετική αιμάτωση και ανατομία σε σχέση με τη δεξιά πλευρά.


ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Η λαπαροσκοπική κολεκτομη είναι σήμερα η μέθοδος επιλογής στις περισσότερες περιπτώσεις. Αν δεν υπάρχουν αντενδείξεις, προτιμώ αυτή την προσέγγιση γιατί προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα όπως
• μικρότερες τομές
• λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος
• ταχύτερη κινητοποίηση
• συντομότερη νοσηλεία
• καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα
Φυσικά, η απόφαση λαμβάνεται εξατομικευμένα, με βάση την πάθηση, το ιστορικό και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ ΚΑΙ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ: ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ

Καμία χειρουργική επέμβαση δεν είναι χωρίς ρίσκο, και η κολεκτομη δεν αποτελεί εξαίρεση. Αυτό που έχει σημασία είναι να γνωρίζεις ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές, χωρίς όμως να δραματοποιούμε την κατάσταση.
Οι πιο συχνές επιπλοκές περιλαμβάνουν αιμορραγία, λοίμωξη τραύματος, διαφυγή από την αναστόμωση, ειλεό ή καθυστέρηση λειτουργίας του εντέρου.
Βέβαια με τη σωστή προετοιμασία την έμπειρη χειρουργική μας ομάδα και βέβαια την προσεκτική μετεγχειρητική παρακολούθηση, τα ποσοστά σοβαρών επιπλοκών είναι υπερελαχιστα.

ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΛΕΚΤΟΜΗ: ΒΗΜΑ ΒΗΜΑ

Η ανάρρωση μετά την κολεκτομη είναι μια διαδικασία που θέλει χρόνο, αλλά σχεδόν πάντα εξελίσσεται ομαλά. Συνήθως, ο ασθενής σηκώνεται από το κρεβάτι από την πρώτη κιόλας ημέρα.
Τι περιλαμβάνει η ανάρρωση:
• σταδιακή επανέναρξη σίτισης
• έλεγχο της εντερικής λειτουργίας
• ήπια κινητοποίηση
• επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες μέσα σε λίγες εβδομάδες
Δίνω πάντα έμφαση στη σωστή ενημέρωση, γιατί όταν ξέρεις τι να περιμένεις, η ανάρρωση γίνεται πιο εύκολη κυρίως ψυχολογικά.

Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα που δέχομαι είναι αν αλλάζει η ποιότητα ζωής μετά από κολεκτομη. Η απάντηση είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, όχι μόνο δεν χειροτερεύει, αλλά βελτιώνεται.
Όταν αφαιρούμε την αιτία του προβλήματος, είτε πρόκειται για καρκίνο παχέος εντέρου είτε για χρόνιες φλεγμονές, ο ασθενής απαλλάσσεται από πόνο, αιμορραγίες και φόβο επιπλοκών.
Με σωστή διατροφή και παρακολούθηση, το έντερο προσαρμόζεται και η καθημερινότητα επανέρχεται σε φυσιολογικούς ρυθμούς.
Η κολεκτομη δεν είναι μια επέμβαση που γίνεται ελαφρά τη καρδία, αλλά όταν υπάρχει σωστή ένδειξη, είναι συχνά σωτήρια.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ; ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ; ΠΟΤΕ ΑΦΑΙΡΟΥΝΤΑΙ;

Οι γαστρικοί πολύποδες είναι από τα πιο συχνά ευρήματα που συναντάμε στη γαστροσκόπηση, και συχνά προκαλούν ανησυχία χωρίς όμως να υπάρχει πάντα λόγος. Θέλω λοιπόν να εξηγήσουμε χωρίς υπερβολές, τι ακριβώς είναι, πότε χρειάζονται αντιμετώπιση και πότε απλώς θέλουν παρακολούθηση.
Μιλάμε για μικρές αλλοιώσεις που εμφανίζονται στο εσωτερικό τοίχωμα του στομάχου. Συνήθως είναι εντελώς αθώες, άλλες φορές χρειάζονται πιο προσεκτική προσέγγιση. Το σημαντικό είναι να ξέρεις πότε πρέπει να ανησυχείς και πότε όχι.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΣΤΡΙΚΟΣ ΠΟΛΥΠΟΔΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ

 

Οι γαστρικοί πολύποδες είναι προσεκβολές του γαστρικού βλεννογόνου. Συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα και ανακαλύπτονται τυχαία σε μια γαστροσκόπηση που γίνεται για άλλον λόγο
Οι πιο συχνοί λόγοι εμφάνισης είναι:
• χρόνια γαστρίτιδα
• λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού
• μακροχρόνια χρήση αναστολέων αντλίας πρωτονίων
• γενετική προδιάθεση
Στην πράξη, οι περισσότεροι ασθενείς δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Δεν πονάνε, δεν αιμορραγούν, δεν ενοχλούν. Και εδώ είναι που αρχίζει η σύγχυση, γιατί το γεγονός ότι δεν δίνουν συμπτώματα δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοηθούν.

ΕΙΔΗ ΓΑΣΤΡΙΚΩΝ ΠΟΛΥΠΟΔΩΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ

 

Όχι, δεν είναι όλοι οι γαστρικοί πολύποδες ίδιοι. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι και ο καθένας έχει τη δική του συμπεριφορά.
Οι βασικές κατηγορίες είναι:
• Υπερπλαστικοί πολύποδες
• Αδενωματώδεις πολύποδες
• Πολύποδες θόλου
• Φλεγμονώδεις πολύποδες
Οι υπερπλαστικοί είναι οι πιο συχνοί και σχεδόν πάντα καλοήθεις. Σπάνια εξελίσσονται σε κάτι κακό, αλλά αν μεγαλώσουν πολύ, προτείνω αφαίρεση του γαστρικου πολυποδα.
Οι αδενωματώδεις πολύποδες είναι αυτοί που μας κρατούν σε εγρήγορση.
Οι πολύποδες θόλου συχνά σχετίζονται με φαρμακευτική αγωγή και συνήθως δεν είναι επικίνδυνοι, εκτός αν συνυπάρχουν άλλα ευρήματα.

ΠΟΤΕ ΟΙ ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ

Η ερώτηση που μου κάνουν πάντα οι ασθενείς : “γιατρέ, πρέπει να τον βγάλουμε;” . Η απάντηση σαφώς δεν είναι πάντα ίδια. Καλό είναι να βγει όταν:
• είναι μεγαλύτερος από 1 εκ.
• έχει ύποπτη μορφολογία
• ανήκει στους αδενωματώδεις
• προκαλεί αιμορραγία ή αναιμία
• αυξάνεται σε μέγεθος στον επανέλεγχο
Η αφαίρεση γίνεται ενδοσκοπικά, ανώδυνα και χωρίς χειρουργείο. Ο ασθενής φεύγει την ίδια μέρα και συνεχίζει κανονικά τη ζωή του.
Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, όταν συνυπάρχουν πολλαπλοί πολύποδες ή υπάρχει ιστορικό καρκίνου, η στρατηγική αλλάζει και εξατομικεύεται.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΓΑΣΤΡΙΚΩΝ ΠΟΛΥΠΟΔΩΝ

Η γαστροσκόπηση είναι η χρυσή εξέταση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να δεις καθαρά το στομάχι και να εκτιμήσεις έναν πολύποδα.
Κατά τη διάρκεια της εξέτασης:
• βλέπουμε τον πολύποδα
• εκτιμούμε μέγεθος και σχήμα
• παίρνουμε βιοψία
• πολλές φορές τον αφαιρούμε επιτόπου
Η βιοψία είναι αυτή που θα μας δώσει την τελική απάντηση. Μέχρι τότε, δεν βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΠΟΤΟΞ

 

Οι γαστρικοί πολύποδες μπορεί να εμφανιστούν ως τυχαίο εύρημα κατά τη διάρκεια του γαστρικού μπότοξ. Εκείνη τη στιγμή, καθώς γίνεται ενδοσκοπική επισκόπηση του στομάχου, μπορεί να διαπιστώσουμε την παρουσία ενός ή περισσότερων πολυπόδων που δεν είχαν δώσει κανένα απολύτως σύμπτωμα μέχρι τότε.
Αυτό που έχει σημασία να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι οι γαστρικοί πολύποδες δεν σχετίζονται με το ίδιο το γαστρικό μπότοξ. Δεν προκαλούνται από την έγχυση της βοτουλινικής τοξίνης ούτε επηρεάζονται άμεσα από αυτήν. Απλώς εντοπίζονται εκείνη τη στιγμή, γιατί βλέπουμε το στομάχι από μέσα.
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι πολύποδες είναι μικροί και καλοήθεις, οπότε απλώς τους καταγράφουμε και συνεχίζουμε κανονικά τη διαδικασία. Αν όμως κατά την εκτίμηση προκύψει κάτι ύποπτο ως προς το μέγεθος ή τη μορφολογία, τότε η αντιμετώπιση γίνεται οργανωμένα και με ασφάλεια σε δεύτερο χρόνο, με αφαίρεση γαστρικού πολύποδα αν αυτό κριθεί απαραίτητο.
Με απλά λόγια, το εύρημα δεν σημαίνει αυτόματα πρόβλημα ούτε ακυρώνει το γαστρικό μπότοξ. Σημαίνει απλώς ότι έχουμε περισσότερη πληροφορία για το στομάχι και την αξιοποιούμε σωστά.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

Κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί και κατά τη διάρκεια του χειρουργείου για γαστρικό μανίκι. Εκεί, ο γαστρικός πολύποδας μπορεί να εντοπιστεί διεγχειρητικά, όταν έχουμε άμεση εικόνα του στομάχου.
Στην πράξη, αυτό δεν είναι τόσο σπάνιο όσο νομίζει κανείς. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ένας μικρός πολύποδας δεν έχει φανεί νωρίτερα και ανακαλύπτεται την ώρα της επέμβασης. Εκείνη τη στιγμή, η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη θέση, το μέγεθος και το αν βρίσκεται εντός του τμήματος του στομάχου που έτσι κι αλλιώς αφαιρείται με το γαστρικό μανίκι.
Πολλές φορές, ο πολύποδας αφαιρείται μαζί με το παρασκεύασμα του στομάχου χωρίς να αλλάζει τίποτα στη ροή του χειρουργείου. Σε άλλες περιπτώσεις, αν το εύρημα το απαιτεί, η τακτική προσαρμόζεται ώστε να διασφαλιστεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τον ασθενή.
Το σημαντικό εδώ είναι να τονίσουμε ότι η παρουσία γαστρικών πολυπόδων δεν αποκλείει το γαστρικό μανίκι και συνήθως δεν το δυσκολεύει. Αντιμετωπίζεται ψύχραιμα, με χειρουργική εμπειρία και σωστή κρίση, χωρίς πανικό και χωρίς περιττές παρεμβάσεις.

ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Οι γαστρικοί πολύποδες και η διαφραγματοκήλη είναι δύο διαφορετικές καταστάσεις, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που συνυπάρχουν στον ίδιο ασθενή. Στην καθημερινή κλινική πράξη, ειδικά σε άτομα με χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, βλέπουμε συχνά και τα δύο μαζί, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το ένα προκαλεί το άλλο.
Η διαφραγματοκήλη δημιουργεί ένα περιβάλλον χρόνιου ερεθισμού στο ανώτερο πεπτικό. Τα γαστρικά υγρά ανεβαίνουν πιο εύκολα προς τον οισοφάγο, υπάρχει φλεγμονή και αλλαγές στον βλεννογόνο του στομάχου. Σε αυτό το πλαίσιο, μπορεί να εμφανιστούν γαστρικοί πολύποδες, κυρίως υπερπλαστικοί, ως αντίδραση του ιστού στον χρόνιο ερεθισμό.
Αυτό που έχει σημασία να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι η παρουσία διαφραγματοκήλης δεν κάνει αυτομάτως τους γαστρικούς πολύποδες πιο επικίνδυνους. Απλώς μας βάζει σε μια πιο προσεκτική λογική αξιολόγησης. Κοιτάμε το μέγεθος, τη μορφολογία και τη θέση τους, ειδικά αν βρίσκονται κοντά στο καρδιακό στόμιο του στομάχου.
Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει έντονη παλινδρόμηση, συμπτώματα ή αναιμία, η συνολική εικόνα παίζει ρόλο στις αποφάσεις. Μπορεί να χρειαστεί αντιμετώπιση της διαφραγματοκήλης, παρακολούθηση των πολυπόδων ή και αφαίρεση γαστρικού πολύποδα αν αυτό κριθεί σωστό. Δεν λειτουργούμε αποσπασματικά, αλλά βλέπουμε το στομάχι ως σύνολο.
Με απλά λόγια, οι γαστρικοί πολύποδες και η διαφραγματοκήλη μπορούν να συνυπάρχουν χωρίς πρόβλημα, αρκεί να αξιολογούνται σωστά και να εντάσσονται σε ένα ολοκληρωμένο πλάνο αντιμετώπισης, προσαρμοσμένο στον κάθε ασθενή ξεχωριστά.

 

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΠΟΛΥΠΟΔΑ

Μετά την αφαίρεση, τα πράγματα είναι απλά. Ο ασθενής:
• επιστρέφει σπίτι την ίδια μέρα
• ακολουθεί ελαφριά διατροφή για 24 ώρες
• παίρνει φαρμακευτική αγωγή αν χρειάζεται
• περιμένει τα αποτελέσματα της βιοψίας
Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χρειάζεται τίποτα άλλο πέρα από έναν επανέλεγχο σε βάθος χρόνου. Δεν μιλάμε για κάτι που «κόβει» την καθημερινότητα ή αλλάζει τη ζωή σου.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΓΑΣΤΡΙΚΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ;

Ναι, αλλά όχι υπερβολικά. Η παρακολούθηση εξαρτάται από:
• τον τύπο του πολύποδα
• το μέγεθος
• το ιστορικό του ασθενούς
• τα αποτελέσματα της βιοψίας
Σε κάποιους προτείνω επανέλεγχο σε 1-3 χρόνια. Σε άλλους, απλώς ενημέρωση και τέλος. Δεν υπάρχει ένας κανόνας για όλους.

Γι αυτό κλείνοντας θα τονίσουμε ξανά πώς οι γαστρικοί πολύποδες, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν είναι επικίνδυνοι. Το κλειδί είναι η σωστή διάγνωση, η εξατομικευμένη προσέγγιση και όχι ο πανικός.
Με μια απλή γαστροσκόπηση και, όταν χρειάζεται, με αφαίρεση γαστρικού πολύποδα, το θέμα λύνεται οριστικά και με ασφάλεια.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: ΤΟ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΩΣ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Η υπνική άπνοια είναι από τα πιο συχνά –και ταυτόχρονα πιο υποτιμημένα– προβλήματα που βλέπω καθημερινά σε ασθενείς με παχυσαρκία. Από την πρώτη κιόλας επίσκεψη, συνήθως ξεκινάμε τη συζήτηση με κάτι που φαίνεται αθώο και δεν είναι άλλο από το έντονο ροχαλητό. Ακολούθως φαίνεται πως συνοδεύεται και από πρωινή κόπωση αλλά και υπνηλία μέσα στη μέρα. Στην πορεία φυσικά αποκαλύπτεται ένα πολύ πιο σοβαρό ζήτημα, με άμεσες επιπτώσεις στην υγεία και την ποιότητα ζωής, η άπνοια ύπνου.
Ακολούθως θα εξηγήσουμε πώς συνδέονται η παχυσαρκία και η άπνοια ύπνου, γιατί η αντιμετώπιση μόνο με cpap μάσκα και μηχανήματα ύπνου συχνά δεν αρκεί, και γιατί το γαστρικό μανίκι (ή γενικώς η πολύ δραστική και άμεση απώλεια βάρους) αποτελεί την μόνη ουσιαστική και μακροπρόθεσμη λύση.

 

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ

Η υπνικη άπνοια είναι μια διαταραχή κατά την οποία η αναπνοή διακόπτεται επανειλημμένα στη διάρκεια του ύπνου. Μπορεί να κρατάει λίγα δευτερόλεπτα ή και περισσότερο, και να συμβαίνει δεκάδες φορές κάθε βράδυ, χωρίς ο ασθενής ποτέ να το αντιλαμβάνεται.

Στην πράξη, αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι ανώτεροι αεραγωγοί κλείνουν προσωρινά. Το αποτέλεσμα είναι η διακοπή της αναπνοής, η πτώση του οξυγόνου στο αίμα και οι μικρο-αφυπνίσεις που διαταράσσουν τον ύπνο.
Ο ασθενής ξυπνάει το πρωί κουρασμένος, με πονοκέφαλο, υπνηλία και συχνά με αίσθημα λαχανιάσματος.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ

Η υπνικη άπνοια και η παχυσαρκία πηγαίνουν χέρι-χέρι. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η παχυσαρκία είναι ο βασικότερος παράγοντας κινδύνου για άπνοια ύπνου καθώς είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο.
Και αυτό γιατί το αυξημένο λίπος εναποτίθεται στον τράχηλο και γύρω από τον φάρυγγα, πιέζει τους αεραγωγούς και δυσκολεύει τη φυσιολογική αναπνοή στον ύπνο
Ταυτόχρονα, η ίδια η άπνοια ύπνου πρέπει να γνωρίζουμε πως επιδεινώνει την παχυσαρκία καθώς η χρόνια υπνηλία οδηγεί σε:
• μειωμένη σωματική δραστηριότητα
• ορμονικές διαταραχές που αυξάνουν την όρεξη
• κακή ποιότητα ύπνου και αυξημένο στρες
Έτσι δυστυχώς δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που σχεδόν ποτέ δεν σπάει χωρίς ουσιαστική παρέμβαση.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ: ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΣΕΙΣ

Πολλοί ασθενείς έρχονται στο ιατρείο για άλλο λόγο και τελικά ανακαλύπτουμε ότι πάσχουν από υπνικη άπνοια. Τα πιο συχνά σημάδια είναι:
• έντονο και χρόνιο ροχαλητό
• διακοπή της αναπνοής που παρατηρεί ο σύντροφος
• υπνηλία συχνά μέσα στη μέρα
• δυσκολία συγκέντρωσης
• πρωινοί πονοκέφαλοι
• μειωμένη libido για μεγάλα διαστήματα
Σε ορισμένες προχωρημένες περιπτώσεις πολύ σοβαρής νοσογόνου παχυσαρκίας η άπνοια ύπνου σχετίζεται και με με υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα και σακχαρώδη διαβήτη.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ CPAP ΜΑΣΚΑ: ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΛΥΣΗ;

Η cpap μάσκα και τα βοηθήματα ύπνου αποτελούν τη βασική συντηρητική θεραπεία για την υπνικη άπνοια. Δεν το αμφισβητούμε σαφώς και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις σώζουν ζωές και οφείλουμε όταν υπάρχει άπνοια ύπνου να λάβουμε δραστικά μέτρα.
Ωστόσο, στην καθημερινή πράξη βλέπω συχνά τα εξής προβλήματα:
• σαφής δυσκολία συμμόρφωσης από πλευρά του ασθενούς
• αίσθημα δυσφορίας
• διακοπή χρήσης μετά από λίγους μήνες
• καμία ριζική αντιμετώπιση της αιτίας, μόνο του συμπτώματος
Με απλά λόγια, η cpap μάσκα βοηθά όσο τη φοράς. Δεν διορθώνει όμως την παχυσαρκία που ευθύνεται για τη διακοπή της αναπνοής και για το πρόβλημα. Είναι όπως προείπαμε απλώς ένα βοήθημα.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ: ΠΩΣ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ

Εδώ έρχεται ο ρόλος της βαριατρικής χειρουργικής και συγκεκριμένα του γαστρικού μανικιού. Το γαστρικό μανίκι είναι μια χειρουργική επέμβαση που μειώνει το μέγεθος του στομάχου και οδηγεί σε σημαντική και διατηρήσιμη απώλεια βάρους. Είναι η κορυφαία επέμβαση κατά της παχυσαρκίας και η πιο ασφαλής.
Με τη μείωση του σωματικού λίπους:
• αποσυμφορούνται οι αεραγωγοί
• μειώνεται πολύ σημαντικά το ροχαλητό άμεσα τις πρώτες εβδομάδες
• η υπνικη άπνοια βελτιώνεται θεαματικά και συνήθως υποχωρεί πλήρως μέσα στους πρώτους μήνες μετά την επέμβαση.

Εκείνο που θέλω να κρατήσουν οι ασθενείς με υπνικη άπνοια είναι πως δεν πρόκειται απλώς για ένα ενοχλητικό σύμπτωμα,ενα ροχαλητό. Είναι μια σοβαρή πάθηση που επηρεάζει την καρδιά, τον εγκέφαλό, τον μεταβολισμό και την καθημερινή λειτουργικότητα.
Η ουσιαστική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, και όχι μόνο των συμπτωμάτων, είναι συχνά το κλειδί.

ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΗΛΗ;

Η κηλη δεν εμφανίζεται πάντα με τρόπο ξεκάθαρο. Σε αρκετές περιπτώσεις ξεκινά αθόρυβα, με μικρές ενοχλήσεις που εύκολα αποδίδονται σε κούραση, κακή στάση σώματος ή ακόμγ και απλό μυϊκό πόνο. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η δυσκολία καθώς πολλά άτομα έχουν τελικά κάποια μορφής κήλη χωρίς να το γνωρίζουν.
Αυτό που έχει σημασία είναι να ξέρεις τι να προσέξεις.

Η κήλη δεν είναι μία ενιαία κατάσταση αλλά υπάρχουν διαφορετικά είδη και το καθένα εκδηλώνεται με διαφορετικό τρόπο. Άλλοτε τα σημάδια είναι εμφανή, άλλοτε πιο ύπουλα και έμμεσα.

Στις επόμενες ενότητες αναφερόμαστε ξεχωριστά σε κάθε βασική μορφή κήλης και εξηγώ πώς μπορείς να καταλάβεις ότι υπάρχει πρόβλημα, δηλαδή ποια είναι τα συνήθη συμπτώματα, πότε χρειάζεται έλεγχος και ποιος είναι ο ρόλος των απεικονιστικών εξετάσεων.

ΚΗΛΗ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ

Η κήλη γενικώς δημιουργείται όταν κάποιο όργανο ή λιπώδης ιστός προβάλλει μέσα από ένα αδύναμο σημείο του κοιλιακού τοιχώματος ή του διαφράγματος. Δεν εμφανίζεται ξαφνικά από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά αποτελεί αποτέλεσμα σταδιακής καταπόνησης.
Η αυξημένη πίεση μέσα στην κοιλιά είναι που παίζει καθοριστικό ρόλο. Παράγοντες όπως:
• αυξημένο σωματικό βάρος
• έντονη σωματική καταπόνηση
• χρόνια δυσκοιλιότητα
• επίμονος βήχας
• εγκυμοσύνη
• προηγούμενα χειρουργεία
συμβάλλουν στην αποδυνάμωση των ιστών. Όταν το σώμα δεν αντέχει άλλο αυτή την πίεση, δημιουργείται το έλλειμμα από το οποίο προκύπτει η κήλη.

Σημαντικό είναι να θυμάσαι ότι η κήλη δεν υποχωρεί μόνη της. Μπορεί να παραμένει σταθερή για μεγάλο διάστημα, αλλά δεν θεραπεύεται χωρίς ιατρική παρέμβαση.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Η διαφραγματοκήλη  διαφέρει από τις υπόλοιπες μορφές κήλης γιατί δεν είναι ορατή εξωτερικά. Εδώ, μέρος του στομάχου μετακινείται προς τον θώρακα μέσω του διαφράγματος, γεγονός που προκαλεί κυρίως πεπτικά συμπτώματα.
Τα πιο συχνά σημάδια είναι:
• καούρες που επιμένουν
• αίσθημα βάρους μετά το φαγητό
• αναγωγές υγρών ή τροφής
• πόνος πίσω από το στέρνο
• δυσκολία στην κατάποση
Πολλές φορές τα συμπτώματα επιδεινώνονται όταν ξαπλώνεις ή μετά από μεγάλο γεύμα.
Η διάγνωση στην περίπτωση της διαφραγματοκήλης βασίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εικόνα και σε απεικονιστικό έλεγχο. Η γαστροσκόπηση είναι η βασική εξέταση και αμάλογα με την περίπτωση, μπορεί να χρειαστεί πιθανώς υπέρηχος μαλακών μορίων συμπληρωματικά για τη διερεύνηση άλλων αιτίων κοιλιακής ενόχλησης.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΒΟΥΒΩΝΟΚΗΛΗ

Η βουβωνοκήλη είναι από τις πιο συχνές μορφές κήλης, ιδιαίτερα στους άνδρες. Εδώ τα συμπτώματα γίνονται πιο εύκολα αντιληπτά, καθώς συνήθως υπάρχει εμφανής διόγκωση στη βουβωνική χώρα.
Τα σημάδια που περιγράφονται συχνότερα είναι:
• εξόγκωμα που φαίνεται όταν στέκεσαι όρθιος
• υποχώρηση της διόγκωσης όταν ξαπλώνεις
• αίσθημα τραβήγματος ή καύσου
• πόνος μετά από ορθοστασία ή άρση βάρους
Σε αρχικό στάδιο, η βουβωνοκήλη μπορεί να μην προκαλεί πόνο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν εξελίσσεται. Με τον χρόνο, το άνοιγμα μεγαλώνει και αυξάνεται ο κίνδυνος επιπλοκών.
Ο υπέρηχος μαλακών μορίων είναι ιδιαίτερα χρήσιμος όταν η κλινική εικόνα δεν είναι ξεκάθαρη ή όταν η κήλη εμφανίζεται μόνο κατά την κόπωση.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΟΜΦΑΛΟΚΗΛΗ

Η ομφαλοκήλη εντοπίζεται στην περιοχή του ομφαλού και αφορά συχνά άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος ή γυναίκες μετά από εγκυμοσύνη. Σε αυτή την περίπτωση, η κήλη γίνεται συνήθως αντιληπτή οπτικά.
Συχνά παρατηρούνται:
• διόγκωση στον ομφαλό
• ενόχληση κατά τη σωματική δραστηριότητα
• αίσθημα πίεσης ή βάρους
• ήπιος πόνος όταν αυξάνεται η πίεση στην κοιλιά
Η ομφαλοκήλη μπορεί να παραμείνει ασυμπτωματική για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παρόλα αυτά, με την πάροδο του χρόνου υπάρχει τάση για αύξηση του μεγέθους της.
Ο υπέρηχος μαλακών μορίων και στην περίπτωση αυτή της ομφαλοκήλης βοηθά σημαντικά στην εκτίμηση του μεγέθους της κήλης και στον σχεδιασμό της κατάλληλης αντιμετώπισης.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΟΙΛΙΟΚΗΛΗ

Η κοιλιοκήλη εμφανίζεται συνήθως σε σημεία παλαιότερων χειρουργικών τομών. Το κοιλιακό τοίχωμα έχει ήδη εξασθενήσει και δεν μπορεί να αντέξει την πίεση.
Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι:
• διόγκωση στο σημείο της ουλής
• αίσθημα βάρους στο τέλος της ημέρας
• πόνος με την άσκηση
• αίσθηση αστάθειας στο κοιλιακό τοίχωμα
Η κοιλιοκήλη έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να μεγαλώσει σε σχέση με άλλες μορφές κήλης, γι’ αυτό και χρειάζεται σωστή και έγκαιρη εκτίμηση.
Ο υπέρηχος μαλακών μορίων και στην κοιλιοκήλη αποτελεί το βασικό εργαλείο για την αξιολόγηση του προβλήματος.


ΚΗΛΗ: ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΘΩ ΑΜΕΣΑ

Σύμφωνα με τον γενικό κανόνα υπάρχουν συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοούνται και αυτά είναι:
• έντονος και αιφνίδιος πόνος
• σκληρή διόγκωση που δεν υποχωρεί
• ερυθρότητα ή τοπική θερμότητα
• ναυτία ή έμετος
Τα σημάδια αυτά μπορεί να υποδηλώνουν επιπλοκή και απαιτούν άμεση ιατρική εκτίμηση.
Η έγκαιρη διάγνωση της κήλης κάνει την αντιμετώπιση πιο απλή και ασφαλή. Όσο νωρίτερα αναγνωριστεί, τόσο καλύτερο είναι το αποτέλεσμα και η επιστροφή στη ποιότητα ζωής.

ΠΟΤΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ;

Η διαφραγματοκήλη είναι ένα εύρημα που εμφανίζεται συνήθως τυχαία σε έναν έλεγχο ρουτίνας και δημιουργεί πολλές φορές περισσότερη ανησυχία απ’ όση πραγματικά χρειάζεται. Κάποιος διαβάζει το αποτέλεσμα της γαστροσκόπησης, κολλάει στη λέξη και αμέσως το μυαλό πάει στο χειρουργείο. Όμως τα πράγματα δεν λειτουργούν ακριβώς έτσι. Το αν μια μικρή διαφραγματοκήλη χρειάζεται επέμβαση δεν κρίνεται από μία λέξη σε ένα χαρτί, αλλά από το σύνολο της εικόνας του ασθενούς.

Θα προσπαθήσω να εξηγήσω στο άρθρο αυτό πότε πραγματικά χρειάζεται να σκεφτούμε το χειρουργείο και πότε όχι, με πρακτικό τρόπο και χωρίς υπερβολές.

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Η διαφραγματοκήλη όπως έχουμε αναλύσει εμφανίζεται όταν ένα μέρος του στομάχου περνά προς τον θώρακα μέσω του ανοίγματος του διαφράγματος από όπου κανονικά διέρχεται ο οισοφάγος. Το διάφραγμα λειτουργεί σαν ένα φυσικό σύνορο ανάμεσα στο θώρακα και την κοιλιά και όταν αυτό το σύνορο χαλαρώσει, δημιουργείται το πρόβλημα.
Στις περισσότερες περιπτώσεις μιλάμε για ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη, όπου το στομάχι ανεβοκατεβαίνει ανάλογα με τη στάση του σώματος και την πίεση στην κοιλιά. Αυτή η μορφή είναι συνήθως μικρή και εξελίσσεται αργά.
Το κρίσιμο σημείο δεν είναι όμως τόσο το μέγεθος της διαφραγματοκήλης, όσο το πώς επηρεάζει τη λειτουργία του πεπτικού.

ΜΙΚΡΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που έχουν μια μικρή διαφραγματοκήλη και δεν το γνωρίζουν ποτέ. Δεν έχουν ενοχλήσεις, δεν παίρνουν φάρμακα και ζουν κανονικά.
Σε αυτές τις περιπτώσεις:
• δεν υπάρχει καούρα
• δεν υπάρχει αναγωγή (παλινδρόμηση τροφών)
• δεν υπάρχει πόνος ή δυσφορία
• δεν υπάρχει δυσκολία στην κατάποση
Εδώ το χειρουργείο δεν έχει θέση. Μιλάμε απλώς για ένα ανατομικό εύρημα, όχι για νόσο που απαιτεί παρέμβαση τουλάχιστον όχι έως τη στιγμή που θα αρχίσει να ενοχλεί το άτομο.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: ΠΟΤΕ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ

Τα πράγματα αλλάζουν όταν ακόμη και μια μικρή διαφραγματοκήλη συνοδεύεται από συμπτώματα. Τα πιο συχνά που αναφέρουν οι ασθενείς είναι:
• καούρα που επιμένει
• όξινες αναγωγές, ειδικά τη νύχτα
• αίσθημα βάρους μετά το φαγητό
• πόνος πίσω από το στέρνο
• χρόνιος βήχας ή βραχναδα
Σε αυτό το σημείο, όμως, δεν τρέχουμε σαφώς κατευθείαν στο χειρουργείο. Συνήθως αξιολογούμε τα συμπτώματα και το αν μπορούν να ελεγχθούν με συντηρητικά μέτρα. (με φάρμακα τύπου losec, nexium κλπ)

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΜΙΚΡΗΣ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια μικρή διαφραγματοκήλη με ήπια συμπτώματα αντιμετωπίζεται χωρίς χειρουργείο. Αυτό περιλαμβάνει έναν συνδυασμό αλλαγών στον τρόπο ζωής και φαρμακευτικής αγωγής όπως προείπαμε.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει:
• μικρότερα και συχνότερα γεύματα
• αποφυγή βαριών φαγητών το βράδυ
• ανύψωση του κεφαλιού στο κρεβάτι
• έλεγχο του σωματικού βάρους
• αποφυγή καπνίσματος και αλκοόλ
Επιπλέον προστίθενται και φάρμακα που μειώνουν την οξύτητα του στομάχου. Σε μεγάλο ποσοστό ασθενών, αυτό αρκεί για να ελεγχθούν τα συμπτώματα. Σε προηγούμενο άρθρο θα βρεις πιο αναλυτικό οδηγό για την συντηρητική αντιμέτωπη της διαφραγματοκήλης.

ΠΟΤΕ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ

Το χειρουργείο όπως είπαμε μπορεί να μην είναι η πρώτη επιλογή για μια μικρή διαφραγματοκήλη,υπάρχουν, όμως, συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου γίνεται η πιο λογική λύση και μονόδρομος.
Αυτές είναι όταν:
• τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη σωστή αγωγή
• ο ασθενής εξαρτάται μόνιμα από φάρμακα
• εμφανίζονται επιπλοκές στον οισοφάγο
• υπάρχει επιδείνωση της ποιότητας ζωής
Εδώ δεν μιλάμε πια για μικρό πρόβλημα ακόμη κι αν η διαφραγματοκήλη είναι μικρή , αλλά για μια κατάσταση που επηρεάζει καθημερινά τον ασθενή και βέβαια την ποιότητα ζωής του.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΘΟΥΝ

Υπάρχουν κάποια σημάδια που πάντα δίνουμε βασγ, ακόμα και αν η διαφραγματοκήλη χαρακτηρίζεται ως μικρή.
Αυτά περιλαμβάνουν:
• δυσκολία στην κατάποση
• συχνά επεισόδια αναγωγής τη νύχτα
• αναιμία χωρίς άλλη εξήγηση
• χρόνιο πόνο στο θώρακα που δεν σχετίζεται με την καρδιά
Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο περαιτέρω έλεγχος είναι απαραίτητος και συχνά οδηγεί στη σκέψη του χειρουργείου.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Το χειρουργείο για τη διαφραγματοκήλη δεν γίνεται για να κλείσουμε απλώς μια τρύπα. Ο στόχος είναι τριπλός:
• επαναφορά του στομάχου στη σωστή θέση
• αποκατάσταση του διαφράγματος
• ενίσχυση του μηχανισμού που αποτρέπει την παλινδρόμηση
Σήμερα, η επέμβαση γίνεται λαπαροσκοπικά, με μικρές τομές και πολύ γρήγορη ανάρρωση.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: ΕΝΑΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Η παχυσαρκία αυξάνει την πίεση στην κοιλιά και επιβαρύνει σημαντικά τη διαφραγματοκήλη. Σε ασθενείς με αυξημένο βάρος, ακόμα και μια πολύ μικρή διαφραγματοκήλη μπορεί να προκαλεί έντονα συμπτώματα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις:
• η συντηρητική αγωγή αποτυγχάνει συχνότερα
• τα συμπτώματα επανέρχονται εύκολα
• το χειρουργείο συζητείται νωρίτερα
Η συνολική προσέγγιση εδώ είναι εξατομικευμένη και συχνά συνδυάζεται με στρατηγική αντιμετώπισης του βάρους.

Η σωστή αξιολόγηση, η εμπειρία και η εξατομικευμένη προσέγγιση είναι αυτά που καθορίζουν τη σωστή απόφαση.
Αν υπάρχει αμφιβολία, η συζήτηση και σωστή καθοδήγηση είναι πάντα το καλύτερο πρώτο βήμα.

ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΣΤΗ ΧΟΛΗ – ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ, ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Οι πολύποδες στη χολή είναι ένα απεικονιστικό εύρημα που απαιτεί σωστή ερμηνεία και όχι βιαστικά συμπεράσματα. Δεν αποτελούν από μόνοι τοθς διάγνωση νόσου, αλλά μια πληροφορία που πρέπει να ενταχθεί στο συνολικό ιατρικό προφίλ του ασθενούς. Σε αυτό το κείμενο θα εξηγήσουμε τι ακριβώς σημαίνουν, πότε απασχολούν πραγματικά και πώς αποφασίζουμε αν χρειάζεται απλή παρακολούθηση ή χειρουργική λύση.

Ο γενικός κανόνας είναι πως η χοληδόχος κύστη είναι ένα μικρό αλλά ιδιαίτερα σημαντικό όργανο. Οτιδήποτε εμφανίζεται στο εσωτερικό της δεν το αγνοούμε, αλλά ούτε και το αντιμετωπίζουμε με πανικό. Εκεί βρίσκεται η ισορροπία.

ΠΩΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΣΤΗ ΧΟΛΗ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΗ ΤΟΥΣ

Οι πολύποδες στη χολή είναι μικρές προεξοχές του βλεννογόνου της χοληδόχου κύστης που προβάλλουν προς το εσωτερικό της. Σε αντίθεση με τις πέτρες στη χολή, δεν αιωρούνται ούτε μετακινούνται. Παραμένουν σταθερά προσκολλημένοι στο τοίχωμα, γεγονός που αποτελεί βασικό διαγνωστικό στοιχείο.

Στην καθημερινή πράξη, οι περισσότεροι πολύποδες είναι καλοήθεις και σχετίζονται με εναποθέσεις λιπιδίων. Αυτοί οι λεγόμενοι χοληστερινικοί πολύποδες δεν εξελίσσονται σε καρκίνο και συνήθως δεν προκαλούν προβλήματα. Υπάρχει όμως και μια μικρότερη κατηγορία αληθών πολυπόδων, που προέρχονται από τον αδενικό ιστό και εκεί η προσέγγιση αλλάζει.
Η διαφοροποίηση δεν γίνεται πάντα άμεσα. Για τον λόγο αυτό, η συστηματική παρακολούθηση έχει καθοριστικό ρόλο.

ΠΟΤΕ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΣΤΗ ΧΟΛΗ ΚΑΙ ΤΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ

Οι πολύποδες στη χολή μπορούν να εμφανιστούν χωρίς συγκεκριμένο προειδοποιητικό σύμπτωμα. Συνήθως εντοπίζονται τυχαία σε υπερηχογράφημα που γίνεται για άλλο λόγο, όπως έλεγχο ήπατος ή κοιλιακού άλγους.

Παράγοντες που φαίνεται να σχετίζονται με την εμφάνισή τους είναι:
• διαταραχές χοληστερόλης
• παχυσαρκία
• μεταβολικές παθήσεις
• χρόνια φλεγμονή της χολής
• συνύπαρξη με λάσπη στη χολή
Η παρουσία χολοκυστίτιδας δημιουργεί ένα φλεγμονώδες υπόστρωμα που ευνοεί την ανάπτυξη αλλοιώσεων στο τοίχωμα της χοληδόχου κύστης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε πολύποδας είναι επικίνδυνος.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΔΕΘΟΥΝ ΜΕ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΣΤΗ ΧΟΛΗ

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι πολύποδες στη χολή δεν δίνουν σαφή συμπτωματολογία. Όταν όμως εμφανίζονται ενοχλήματα, αυτά είναι συνήθως ήπια και μη ειδικά.
Μπορεί να περιλαμβάνουν:
• αίσθημα βάρους μετά το φαγητό
• δυσπεψία
• ήπιο πόνο στο δεξί υποχόνδριο
• φούσκωμα
Σημαντικό είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι τα συμπτώματα αυτά σπάνια οφείλονται αποκλειστικά στον πολύποδα. Πολύ συχνότερα σχετίζονται με συνοδό δυσλειτουργία της χολής, πέτρες στη χολή ή χρόνια φλεγμονή.

ΜΕΓΕΘΟΣ, ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΠΟΔΩΝ ΣΤΗ ΧΟΛΗ

Η αξιολόγηση των πολυπόδων στη χολή βασίζεται κυρίως σε τρεις παραμέτρους: μέγεθος, αριθμό και εξέλιξη στον χρόνο.
Κλινικά μας καθοδηγούν τα εξής:
• πολύποδες έως 5 mm θεωρούνται χαμηλού κινδύνου
• πολύποδες 6–9 mm απαιτούν συχνότερο έλεγχο
• πολύποδες άνω των 10 mm χρειάζονται χειρουργική εκτίμηση
Εξίσου σημαντική είναι η μορφολογία. Ένας μονήρης πολύποδας με πλατιά βάση είναι πιο ύποπτος από πολλαπλούς μικρούς πολύποδες με μίσχο.
Η αύξηση μεγέθους σε διαδοχικούς ελέγχους είναι στοιχείο που δεν αγνοείται.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ

Η πιθανότητα καρκινικής εξαλλαγής των πολυπόδων στη χολή είναι μικρή, αλλά υπαρκτή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Δεν μας απασχολούν όλοι οι πολύποδες το ίδιο.
Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο είναι:
• ηλικία άνω των 50 ετών
• πολύποδες μεγαλύτεροι των 10 mm
• ταχεία αύξηση μεγέθους
• συνοδές παθήσεις των χοληφόρων
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η προληπτική αφαίρεση χολής αποτελεί τεκμηριωμένη επιλογή και όχι υπερβολή.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ – ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ Ή ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Η θεραπεία των πολυπόδων στη χολή δεν είναι πάντα χειρουργική. Στους περισσότερους ασθενείς αρκεί η τακτική παρακολούθηση με υπερηχογράφημα, συνήθως ανά 6 ή 12 μήνες.
Όταν όμως πληρούνται τα κριτήρια επικινδυνότητας, η αφαίρεση χολής μέσω λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής είναι η ενδεδειγμένη λύση.
Πρόκειται βέβαια για μια ασφαλή επέμβαση, με μικρό χρόνο νοσηλείας και γρήγορη επιστροφή στην καθημερινότητα, όταν εκτελείται από έμπειρο χειρουργό χολής.
Η απόφαση λαμβάνεται πάντα εξατομικευμένα, με βάση τα ευρήματα και όχι μόνο έναν αριθμό.

ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΣΤΗ ΧΟΛΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

Η συνέπεια στον επανέλεγχο είναι το πιο σημαντικό στοιχείο στη διαχείριση των πολυπόδων στη χολή. Ένας σταθερός πολύποδας που δεν αλλάζει χαρακτηριστικά με τα χρόνια, σπάνια δημιουργεί πρόβλημα.
Η σωστή ενημέρωση όπως λέμε πάντα και η ψύχραιμη προσέγγιση αλλά σαφώς και η συνεργασία ασθενούς- ιατρού οδηγούν σχεδόν πάντα στη σωστή απόφαση, την κατάλληλη στιγμή.

 

  1. ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ: ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΗΣΕΙΣ

Το αίμα στα κόπρανα είναι ένα σύμπτωμα που δεν πρέπει σαφώς να αγνοείται, ανεξάρτητα από την ποσότητα, το χρώμα ή τη συχνότητά του. Το αναφέρω από την αρχή γιατί ξέρω πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να το υποτιμήσει, ειδικά όταν συνοδεύεται από κάποια ήπια ενόχληση ή εμφανίζεται περιστασιακά. Στην πράξη, όμως, το αίμα που μπορεί να δει κανείς στην τουαλέτα αποτελεί πάντα ένδειξη ότι κάτι συμβαίνει και χρήζει διερεύνησης.

Βεβαίως ως χειρουργός με εξειδίκευση στο πεπτικό οφείλω να πω πως χρειάζεται ψυχραιμία μεν αλλά ακρίβεια δε. Το σύμπτωμα αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι σοβαρό, όμως μπορεί να κρύβει παθήσεις που ξεκινούν από απλές αιμορροΐδες και φτάνουν έως τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Η σωστή ενημέρωση είναι πάντα το πρώτο βήμα για τη σωστή αντιμετώπιση.

Σε αυτό το άρθρο θα εξηγήσουμε αναλυτικά τι μπορεί να σημαίνει το αίμα στα κόπρανα, ποιες παθήσεις το προκαλούν, πώς διακρίνουμε τις αιτίες και πότε χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.

ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ

Όταν μιλάμε για αίμα στα κόπρανα, το χρώμα είναι που παίζει καθοριστικό ρόλο. Δεν είναι απλώς μια λεπτομέρεια, αλλά ένα σημαντικό διαγνωστικό στοιχείο που μας κατευθύνει στο σημείο της αιμορραγίας μέσα στο πεπτικό.
Το έντονο κόκκινο αίμα στην τουαλέτα συνήθως υποδηλώνει αιμορραγία από το τελικό τμήμα του εντέρου ή τον πρωκτό. Εκεί συναντάμε συχνότερα αιμορροΐδες ή ραγάδα πρωκτού. Αντίθετα, όταν το αίμα είναι πιο σκούρο ή τα κόπρανα έχουν μαύρο χρώμα, τότε η αιμορραγία μπορεί να προέρχεται από ανώτερα τμήματα του πεπτικού και άρα τα πράγματα είναι πιο σοβαρά.
Δεν αρκεί όμως μόνο το χρώμα. Σημασία έχει αν το αίμα αναμειγνύεται με τα κόπρανα, αν φαίνεται στο χαρτί υγείας ή αν στάζει στη λεκάνη. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες βοηθούν τον χειρουργό να σχηματίσει μια πιο καθαρή εικόνα

ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΚΑΙ ΑΙΜΟΡΡΟΪΔΕΣ ΩΣ ΣΥΧΝΗ ΑΙΤΙΑ

Οι αιμορροΐδες  αποτελούν ίσως την πιο συχνή αιτία εμφάνισης αίματος κατά την αφόδευση. Πρόκειται για διογκωμένες φλέβες στον πρωκτό που αιμορραγούν εύκολα, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας ή έντονης πίεσης.
Συνήθως το αίμα είναι ζωηρό κόκκινο και εμφανίζεται στο χαρτί υγείας ή στη λεκάνη, χωρίς να αναμειγνύεται με τα κόπρανα. Συχνά συνοδεύεται από κνησμό, βάρος ή ήπιο πόνο, αν και μπορεί να εμφανιστεί και χωρίς ενόχληση.
Παρότι οι αιμορροΐδες δεν είναι επικίνδυνες, δεν πρέπει να θεωρούνται αυτόματη διάγνωση. Το ότι κάποιος έχει αιμορροΐδες δεν σημαίνει ότι κάθε αιμορραγία οφείλεται σε αυτές. Η κλινική εξέταση είναι απαραίτητη.

ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΚΑΙ ΡΑΓΑΔΑ ΠΡΩΚΤΟΥ

Η ραγάδα πρωκτού είναι μια μικρή σχισμή στο δέρμα του πρωκτού και προκαλεί χαρακτηριστικό, έντονο πόνο κατά την αφόδευση. Το αίμα στα κόπρανα σε αυτή την περίπτωση είναι συνήθως ελάχιστο αλλά έντονα κόκκινο.
Εδώ το σύμπτωμα που ξεχωρίζει είναι ο πόνος, συχνά περιγράφεται σαν κόψιμο απο ξυράφι. Πολλοί ασθενείς αποφεύγουν την τουαλέτα λόγω φόβου, γεγονός που επιδεινώνει τη δυσκοιλιότητα και τον φαύλο κύκλο της πάθησης.
Η σωστή αντιμετώπιση περιλαμβάνει ρύθμιση των κενώσεων και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, χειρουργική αντιμετώπιση με laser με εξαιρετικά καλά αποτελέσματα.

ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΚΑΙ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΕΙΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

Το αίμα στα κόπρανα μπορεί να σχετίζεται και με φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, όπως η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος Crohn. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αιμορραγία συνοδεύεται συχνά από βλέννα, διάρροια και κοιλιακό άλγος.
Το αίμα εδώ δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο εύρημα αλλά μέρος μιας γενικότερης κλινικής εικόνας. Η συχνότητα των κενώσεων αυξάνεται και η ποιότητα ζωής επηρεάζεται σημαντικά.
Η διάγνωση απαιτεί ενδοσκοπικό έλεγχο και συνεργασία χειρουργού και γαστρεντερολόγου, ιδιαίτερα όταν η νόσος παρουσιάζει επιπλοκές.

ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΠΟΔΕΣ ΤΟΥ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

Οι πολύποδες είναι καλοήθεις σχηματισμοί που αναπτύσσονται στο εσωτερικό του παχέος εντέρου. Συχνά δεν προκαλούν συμπτώματα και το αίμα στα κόπρανα μπορεί να είναι το μοναδικό προειδοποιητικό σημάδι.
Το πρόβλημα με τους πολύποδες είναι ότι ορισμένοι από αυτούς με την πάροδο του χρόνου είναι πιθανό να εξελιχθούν σε κακοήθεια και καρκίνο. Γι’ αυτό η έγκαιρη ανίχνευση και αφαίρεσή τους είναι πραγματικά καθοριστικής σημασίας.
Η κολονοσκόπηση παραμένει το πιο αξιόπιστο εργαλείο τόσο για τη διάγνωση όσο και για τη θεραπεία τους.

ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

Εδώ χρειάζεται ψυχραιμία και σοβαρότητα. Είναι γεγονός πως το αίμα στα κόπρανα μπορεί να αποτελεί σύμπτωμα καρκίνου του παχέος εντέρου , ιδιαίτερα όταν επιμένει ή συνοδεύεται από απώλεια βάρους, αναιμία και αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου.
Το αίμα μπορεί να μην είναι πάντα ορατό. Σε αρκετές περιπτώσεις ανιχνεύεται μόνο με ειδικές εξετάσεις. Αυτός είναι και ο λόγος που ο προληπτικός έλεγχος έχει τόσο μεγάλη σημασία, ειδικά μετά τα 45–50 έτη.
Η χειρουργική αντιμετώπιση, όταν η διάγνωση γίνει έγκαιρα, προσφέρει υψηλά ποσοστά ίασης ωστόσο ο χρόνος εδώ παίζει καθοριστικό ρόλο γι αυτό λέμε και ξαναλέμε ότι δεν πρέπει να αφήνουμε την υγεία μας στην τύχη.

ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΑΙΡΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ

Για αρχή να πούμε ότι δεν υπάρχει ασφαλές αίμα στα κόπρανα. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις όπου η εκτίμηση δεν πρέπει να καθυστερήσει, όπως :
• Επαναλαμβανόμενο αίμα στην τουαλέτα
• Αίμα χωρίς πόνο
• Συνδυασμός με αναιμία ή απώλεια βάρους
• Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου
Ο χειρουργός είναι ο ειδικός που μπορεί να αξιολογήσει συνολικά την κατάσταση και να καθοδηγήσει τον σωστό διαγνωστικό έλεγχο.

Η έγκαιρη διερεύνηση του αίματος στα κόπρανα δεν είναι υπερβολή, είναι πρόληψη. Στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία είναι καλοήθης, αλλά το να το γνωρίζεις με βεβαιότητα έχει τεράστια αξία.
Η σύγχρονη χειρουργική πεπτικού δίνει λύσεις με ελάχιστη επιβάρυνση για τον ασθενή, αρκεί να υπάρχει σωστός χρόνος αντίδρασης. Γι αυτό το μήνυμα είναι απλό: μην αγνοείς το σύμπτωμα και μην κάνεις αυτοδιάγνωση.

Όλοι έχουμε ακούσει για τον BMI δείκτη μάζας σώματος και τον υπολογισμό BMI ως μέτρο για να καταλάβουμε αν βρισκόμαστε στο φυσιολογικό μας βάρος. Όμως στην πράξη, ο δείκτης αυτός είναι κάτι πολύ περισσότερο από έναν απλό αριθμό. Στην ιατρική πράξη, και ειδικά στη χειρουργική παχυσαρκίας, αποτελεί έναν σημαντικό οδηγό, όχι όμως τον μοναδικό παράγοντα για να αποφασίσουμε ποια θεραπευτική προσέγγιση ταιριάζει καλύτερα σε κάθε άτομο.

Ως χειρουργός παχυσαρκίας, συναντώ καθημερινά ανθρώπους που παλεύουν με το βάρος τους εδώ και χρόνια. Πολλοί έχουν δοκιμάσει δίαιτες, άσκηση, προγράμματα αποτοξίνωσης, γενικώς τα πάντα. Και όμως, το σώμα αντιστέκεται. Εκεί αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο το πόσο υψηλό είναι το BMI, αλλά και πώς αυτό επηρεάζει την υγεία και την ποιότητα ζωής.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο BMI ΔΕΙΚΤΗΣ ΜΑΖΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ
Ο BMI δείκτης μάζας σώματος (Body Mass Index) είναι ένας απλός μαθηματικός τύπος που υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος με το τετράγωνο του ύψους. Δηλαδή:

BMI = Βάρος (kg) / Ύψος² (m²)

Για παράδειγμα, αν κάποιος ζυγίζει 90 κιλά και έχει ύψος 1,70 μ., τότε ο υπολογισμός BMI δίνει περίπου 31. Αυτό το νούμερο μας βοηθά να δούμε αν ένα άτομο είναι:

  • Κάτω από το φυσιολογικό (BMI < 18,5)
  • Στο φυσιολογικό (18,5 – 24,9)
  • Υπέρβαρο (25 – 29,9)
  • Παχύσαρκο (≥ 30)

Παρόλα αυτά, το BMI είναι μόνο ένα κομμάτι του παζλ. Δεν λαμβάνει υπόψη τη μυϊκή μάζα, τη σύσταση σώματος, την ηλικία ή τη μεταβολική κατάσταση του κάθε ανθρώπου. Για αυτό και ως χειρουργός με εμπειρία πάνω από 30 χρόνια στη βαριατρικη δεν βασίζομαι ποτέ μόνο σε αυτό για να αποφασίσω αν κάποιος είναι κατάλληλος για επέμβαση παχυσαρκίας.

 

Υπολογίστε το δικό σας BMI:

 

ΠΟΤΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ BMI

Παλιότερα, τα όρια ήταν αυστηρά: χειρουργείο κάναμε μόνο όταν το BMI ξεπερνούσε το 40, ή το 35 εφόσον υπήρχαν σοβαρά προβλήματα υγείας. Σήμερα, τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά!

Η καθημερινότητα των ανθρώπων έχει αλλάξει και η επιστήμη της βαριατρικής χειρουργικής έχει σαφώς εξελιχθεί και πλέον γνωρίζουμε ότι η επέμβαση παχυσαρκίας μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά και ανθρώπους με χαμηλότερο BMI, ειδικά μάλιστα αν συνυπάρχουν και μεταβολικά νοσήματα, όπως:

  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
  • Υπέρταση
  • Διαταραχές λιπιδίων
  • Αποφρακτική υπνική άπνοια
  • Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

Σε αυτές τις περιπτώσεις, ακόμα κι αν το BMI είναι 30 ή και χαμηλότερο, το σώμα δυσκολεύεται να διατηρήσει ένα υγιές βάρος, ενώ οι επαναλαμβανόμενες αποτυχημένες προσπάθειες απώλειας κιλών κουράζουν σωματικά και βέβαια ψυχολογικά το άτομο.

 

ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ MINI SLEEVE: ΔΥΟ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΕ ΚΟΙΝΟ ΣΤΟΧΟ
Η πιο γνωστή και αποτελεσματική τεχνική σήμερα είναι όπως πολλάκις έχουμε πει το γαστρικό μανίκι (Sleeve Gastrectomy). Στην ουσία, πρόκειται για μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδο που αφαιρεί ένα μέρος του στομάχου, μειώνοντας την ποσότητα φαγητού που μπορεί να καταναλώσει κάποιος και παράλληλα περιορίζοντας την έκκριση της ορμόνης της πείνας, της γκρελίνης.
Ωστόσο, για άτομα με χαμηλότερο BMI, δεν είναι πάντα απαραίτητο να γίνει το κλασικό sleeve. Εκεί έρχεται να παίξει τον ρόλο του το mini sleeve ή mini γαστρικό μανίκι.

Πρόκειται για μια πιο ήπια και ακόμη λιγότερο επεμβατική εκδοχή του γαστρικού μανικιού, όπου η μείωση του στομάχου είναι μικρότερη και πιο προσαρμοσμένη στο προφίλ του ασθενούς και στα κιλά του.

Σκοπός είναι πρωτίστως η σταθεροποίηση του βάρους και η βελτίωση της μεταβολικής ισορροπίας.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ MINI ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΑ ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ BMI
Πολλοί άνθρωποι με BMI δείκτη μάζας σώματος μεταξύ 30 και 35 αισθάνονται “παγιδευμένοι” και αυτό το βλέπω καθημερινά σε δεκάδες ασθενείς που καταφθάνουν στο ιατρείο μου. Δεν θεωρούνται παχύσαρκοι με την παλιά και κλασική έννοια, αλλά η καθημερινότητά τους δυσκολεύει και για κάποιους είναι αφόρητη. Έχουν κουραστεί από τις δίαιτες, βλέπουν το ζάχαρο ή την πίεσή τους να ανεβαίνει, και η ποιότητα ζωής τους σαφώς μειώνεται.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, το mini sleeve προσφέρει μια ασφαλή και αποτελεσματική λύση.

Το στομάχι μικραίνει όσο χρειάζεται, η πείνα μειώνεται, και το σώμα αρχίζει να “θυμάται” πώς είναι να λειτουργεί με φυσιολογικά επίπεδα ενέργειας και κορεσμού. Οι ασθενείς συνήθως χάνουν τα περιττά κιλά σταδιακά και – το πιο σημαντικό – τα διατηρούν σε βάθος χρόνου.

ΑΛΛΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ
Η βαριατρική χειρουργική έχει εξελιχθεί σημαντικά και πλέον υπάρχουν αρκετές επιλογές ανάλογα με το προφίλ κάθε ασθενούς:

  • Γαστρικό Μανίκι (Sleeve Gastrectomy) – Η πιο δημοφιλής τεχνική, με υψηλή αποτελεσματικότητα στην απώλεια βάρους και βελτίωση του διαβήτη.
  • Mini Sleeve / Mini Γαστρικό Μανίκι – όπως προείπαμε είναι ιδανικό για χαμηλότερα BMI, με ακόμη μικρότερο χειρουργικό τραύμα και ακόμη ταχύτερη ανάρρωση.
  • SASI (Single Anastomosis Sleeve Ileal bypass) – Συνδυάζει στοιχεία sleeve και παράκαμψης για πιο έντονο μεταβολικό αποτέλεσμα, κατάλληλο για ασθενείς με διαβήτη και λειτουργεί άριστα συμπληρωματικά με το γαστρικό μανίκι όταν χρειάζεται όπως έχουμε αναλυτικά εξηγήσει
  • Γαστρικό Μπότοξ – Μη επεμβατική προσέγγιση, που χρησιμοποιείται σε επιλεγμένες περιπτώσεις ως υποστηρικτική μέθοδος, κυρίως σε άτομα που δεν επιθυμούν ακόμα χειρουργείο και που επιθυμούν να χάσουν λίγα κιλά με σοβαρή δική τους προσπάθεια παράλληλα.

ΠΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ ΠΟΙΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΣΘΕΝΗ
Η επιλογή δεν γίνεται ποτέ μηχανικά και όπως ήδη είπαμε ποτέ μόνο βάσει ενός αριθμού στο χαρτί. Πάντα λαμβάνω υπόψη και το BMI αλλά καθοριστικό ρόλο πάντα παίζουν

  • Η σύσταση σώματος (λίπος – μυς), γι αυτό και στο ιατρείο μας υπάρχουν ειδικά μηχανήματα ανάλυσης σώματος και έμπειρη Διαιτολόγος.
  • Το ιστορικό απώλειας και επανάκτησης κιλών που ίσως είναι το πιο κρίσιμο.
  • Την παρουσία μεταβολικών νοσημάτων όπως απαριθμησαμε παραπάνω.
  • Τις διατροφικές συνήθειες και ψυχολογικούς παράγοντες καθώς είναι καθοριστικής σημασίας όταν υπάρχει το συναισθηματικο φαγητό όπως συνηθίζουμε να λέμε.
  • Τους προσωπικούς στόχους του κάθε ανθρώπου.

Με βάση αυτά, καθορίζουμε από κοινού το κατάλληλο πλάνο: είτε πρόκειται για mini sleeve, είτε για γαστρικό μανίκι, είτε για άλλη μορφή επέμβασης παχυσαρκίας.

ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΚΙΛΩΝ
Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι οι βελτιώσεις δεν περιορίζονται στη ζυγαριά. Οι περισσότεροι ασθενείς παρατηρούν:

  • Ρύθμιση του ζαχάρου χωρίς ανάγκη για φάρμακα
  • Πτώση της πίεσης και της χοληστερίνης
  • Μείωση του ροχαλητού και βελτίωση του ύπνου
  • Αύξηση της ενεργητικότητας και της αυτοπεποίθησης

Με άλλα λόγια, η επέμβαση παχυσαρκίας δεν είναι απλώς ένα χειρουργείο για αδυνάτισμα. Είναι μια θεραπευτική πράξη που επαναφέρει τη λειτουργία του οργανισμού στα φυσιολογικά του πλαίσια και βεβαίως αλλάζει τη ζωή των ανθρώπων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα πριν και μετά ασθενών μας μπορείτε να βρείτε αμέτρητες εδώ.

 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ
Η επιτυχία σαφώς δεν σταματά στο χειρουργείο. Ακολουθεί μια πορεία σταδιακής προσαρμογής. Για αυτό και δίνω πάντα μεγάλη σημασία στη μακροχρόνια παρακολούθηση, τη συνεργασία με τη διατροφολόγο της ομάδας μας ή με άλλη προσωπική διαιτολόγο και με ψυχολόγο εφόσον χρειάζεται για τη σωστή “εκπαίδευση” του ασθενούς σε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής από αυτόν που είχε πριν την επέμβαση και που τον οδήγησε να “βουλιάξει”.

Η στήριξη είναι καθοριστική για να κρατήσει κάποιος τα αποτελέσματα και να συνεχίσει να απολαμβάνει μια ισορροπημένη και υγιή ζωή.

 

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΥΣΤΗΣ ΚΟΚΚΥΓΟΣ ΜΕ LASER: Η ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΡΡΩΣΗ

Όταν μιλάμε για κύστη κόκκυγος όπως έχουμε ξαναπεί, μιλάμε για ένα από τα πιο συχνά προβλήματα που βλέπω στο ιατρείο σε νέους ανθρώπους. Φυσικά η βασική ερώτηση είναι πάντα το “ποια είναι η πιο ανώδυνη, αποτελεσματική και σαφώς μόνιμη λύση”. Στο ακόλουθο κείμενο θα εξηγήσουμε αναλυτικά πώς αντιμετωπίζω εγώ την κύστη κόκκυγος με Laser, μια μέθοδο που έχει αλλάξει πραγματικά τον τρόπο που βλέπουμε το χειρουργείο για κύστη κόκκυγος και έχει μειώσει σημαντικά τη διάρκεια από θεραπείας και φυσικά την ύπαρξη πόνου.
Αν έχεις ταλαιπωρηθεί από υποτροπές, πόνο, εκροή υγρού ή τα γνωστά σπυριά στην περιοχή του κόκκυγα, θα διαπιστώσεις ότι η τεχνική Laser αποτελεί την καλύτερη εναλλακτική.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ LASER (SILAC/FILAC) ΓΙΑ ΚΥΣΤΗ ΚΟΚΚΥΓΟΣ

Η επέμβαση Laser, γνωστή διεθνώς ως SiLaC ή FiLaC, είναι μια σύγχρονη ελάχιστα επεμβατική τεχνική που στοχεύει στη ριζική αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγος χωρίς μεγάλες τομές και χωρίς να χρειάζεται ανοικτό τραύμα. Στην πράξη, σημαίνει ότι δεν αφαιρώ μαζικά ιστούς, αλλά καυτηριάζω εσωτερικά τη βλάβη με στοχευμένη ενέργεια Laser.
Πρόκειται για μια διαδικασία που έχει κερδίσει έδαφος τα τελευταία χρόνια γιατί συνδυάζει μεγάλη αποτελεσματικότητα με ελάχιστη ταλαιπωρία. Δεν είναι μια πειραματική τεχνική αλλά έχει εφαρμοστεί διεθνώς με εξαιρετικά αποτελέσματα και στην πράξη καλύπτει όλο το εύρος των περιπτώσεων, από απλές κύστεις έως πιο σύνθετα συρίγγια.
Σε αντίθεση με τις κλασικές επεμβάσεις που απαιτούν εκτεταμένες τομές και μακρά επούλωση, η μέθοδος με το  Laser εστιάζει στο να κλείσει το εσωτερικό της κύστης και των συριγγίων, αφήνοντας την περιοχή ανέπαφη εξωτερικά. Έτσι, τα επίπεδα πόνου μειώνονται εντυπωσιακά και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει πολύ άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες.
Θα εξηγήσουμε παρακάτω πώς λειτουργεί η τεχνολογία αυτή, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι η τεχνική δίνει λύση στο πρόβλημα τη στιγμή που χρειάζεσαι, χωρίς να περιορίζει για εβδομάδες τον ασθενή.

 

Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ LASER ΓΙΑ ΚΥΣΤΗ ΚΟΚΚΥΓΟΣ

Η διαδικασία βασίζεται σε μια λεπτή οπτική ίνα που διοχετεύει στοχευμένη ενέργεια Laser μέσα στον πόρο ή τους πόρους της κύστης κόκκυγος. Αυτό προκαλεί συρρίκνωση και τελικά σύγκλιση του συριγγίου από μέσα προς τα έξω, χωρίς να χρειάζεται αφαίρεση μεγάλου τμήματος δέρματος.
Πιο αναλυτικά :
• Γίνεται μικρή διεύρυνση του πόρου για να εισαχθεί η οπτική ίνα.
• Η ίνα ενεργοποιείται και αποδίδει την ενέργεια ομοιόμορφα στα τοιχώματα της κύστης.
• Ο ιστός σταδιακά συρρικνώνεται και το συρίγγιο κλείνει.
• Η περιοχή καθαρίζεται και δεν απαιτείται σχεδόν καθόλου ράμμα.
Παρότι η περιγραφή ακούγεται απλή, η επιτυχία της εξαρτάται κατά βάση από την εμπειρία του χειρουργού και την προσεκτική χαρτογράφηση των συριγγίων. Σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται λεπτομερής διερεύνηση ώστε να εντοπιστούν όλες οι διακλαδώσεις. Είναι ένα χειρουργείο που χρειάζεται πολύ λεπτές κινήσεις και το Laser μάς δίνει εξαιρετική ακρίβεια.
Το πλεονέκτημα; Ο ασθενής κινητοποιείται αμέσως και φεύγει λίγη ώρα μετά. Δεν υπάρχει ανοικτή πληγή που να απαιτεί καθημερινές αλλαγές. Και το κυριότερο, ο πόνος είναι πραγματικά ελάχιστος έως ανύπαρκτος , σίγουρα πολύ μικρότερος από αυτόν που κουβαλούσε πριν το χειρουργείο.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ LASER ΓΙΑ ΚΥΣΤΗ ΚΟΚΚΥΓΟΣ

Η τεχνική Laser έχει πολλά πλεονεκτήματα και όχι τυχαία θεωρείται πλέον η πιο εξελιγμένη προσέγγιση στο χειρουργείο για κύστη κόκκυγος. Θα σταθώ στα σημαντικότερα, αυτά που πραγματικά κάνουν τη διαφορά στον ασθενή:
• Ελάχιστος πόνος μετεγχειρητική όπως προείπαμε
• Άμεση επιστροφή στην εργασία και στις καθημερινές δραστηριότητες
• Μηδενική σχεδόν ανάγκη για αλλαγές τραύματος
• Εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα, χωρίς ουλές και χωρίς μεγάλα τραύματα
• Πολύ χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής σε σύγκριση με κλασικές τεχνικές και αυτό είναι το πιο ουσιαστικό.

Για να το πω πιο απλά: δεν θέλει κανείς να μπαίνει σε έναν κύκλο ταλαιπωρίας, όπου ξεπερνά την επέμβαση αλλά μετά από μήνες ή χρόνια η κύστη ξανακάνει την εμφάνισή της. Το Laser στοχεύει ακριβώς εκεί – να λύσει οριστικά το πρόβλημα, με την ελάχιστη δυνατή επιβάρυνση.
Δεν σημαίνει, φυσικά, ότι εξαφανίζει 100% κάθε πιθανότητα υποτροπής, γιατί η κύστη κόκκυγος έχει ιδιομορφίες. Όμως, όταν συνδυαστεί με σωστή μετεγχειρητική φροντίδα και οδηγίες, τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά σταθερά

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ LASER ΚΥΣΤΗΣ ΚΟΚΚΥΓΟΣ

Δεν είναι όλοι οι ασθενείς ίδιοι και ούτε όλες οι κύστεις κόκκυγος έχουν την ίδια συμπεριφορά. Προηγείται η σωστή διάγνωση  και ακολούθως συζητάμε για κάθε λεπτομέρεια. Κάποιοι εμφανίζουν πολλαπλά συρίγγια, άλλοι έχουν απλές κύστεις με ένα μόνο πόρο, και φυσικά υπάρχουν τα περιστατικά που παρουσιάζουν συχνές φλεγμονές.
Σε γενικές γραμμές, όμως, η μέθοδος Laser είναι κατάλληλη για:
• Απλές και πολύπλοκες κύστεις κόκκυγος
• Υποτροπιάζουσες περιπτώσεις μετά από προηγούμενη επέμβαση
• Ασθενείς που θέλουν γρήγορη επιστροφή στις δραστηριότητες
• Ασθενείς που αποφεύγουν τις μεγάλες τομές
Οι περισσότεροι ασθενείς που εξετάζω τελικά μπορούν να υποβληθούν στη μέθοδο Laser. Ελάχιστες περιπτώσεις χρειάζονται πιο εκτεταμένη χειρουργική προσέγγιση, όπως συμβαίνει όταν υπάρχει μεγάλος φλεγμονώδης ιστός ή απόστημα που πρέπει πρώτα να υποχωρήσει.
Είναι σημαντικό επίσης να διορθώνουμε παράγοντες που επιβαρύνουν το πρόβλημα, όπως η τριχοφυΐα στην περιοχή και η παρατεταμένη καθιστική στάση. Όλα αυτά παίζουν ρόλο στην επιτυχία της θεραπείας.

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ LASER ΣΕ ΚΥΣΤΗ ΚΟΚΚΥΓΟΣ

Η επιτυχία της θεραπείας με Laser για κύστη κόκκυγος δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνολογία, αλλά από το σωστό προεγχειρητικό πλάνο και την επιλογή των κατάλληλων υποψηφίων. Τα βασικά κριτήρια επιτυχίας είναι:
• Ακριβής χαρτογράφηση της κύστης και των συριγγίων.
• Καλή κατάσταση των ιστών (χωρίς ενεργό απόστημα ).
• Συμμόρφωση του ασθενούς στις απλές μετεγχειρητικές οδηγίες.
• Έλεγχος παραγόντων όπως η κακή υγιεινή ή η έντονη τριχοφυΐα.

Η μέθοδος Laser ενδείκνυται κυρίως όταν θέλουμε να επιτύχουμε ριζική λύση χωρίς μεγάλο χειρουργικό τραύμα. Είναι ιδανική για περιπτώσεις όπου απαιτείται αποτελεσματικότητα αλλά οι απαιτήσεις της καθημερινότητας δεν επιτρέπουν μακρά αποθεραπεία. Επίσης ενδείκνυται σε υποτροπές, όπου ήδη υπάρχει μεγάλη ταλαιπωρία από προηγούμενη ανοικτή μέθοδο.

Η κύστη κόκκυγος δεν είναι ένα απλό σπυράκι όπως συνηθίζω να λέω . Έχει στάδια, από τη δημιουργία του πόρου μέχρι την ανάπτυξη συριγγίων. Όσο πιο νωρίς παρέμβουμε με το Laser, τόσο πιο καθαρό και προβλέψιμο είναι το αποτέλεσμα. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει σαφώς να ξέρουμε πως θα αναγνωρίσουμε τα συμπτώματα και άρα να αναζητήσουμε την ιατρική φροντίδα.