Τις τελευταίες δεκαετίες η πρωτοποριακή μέθοδος του γαστρικού δακτυλίου έφερε τη λύση στη μάστιγα που ονομάζεται νοσογόνος παχυσαρκία.

Όσοι αποφάσισαν να ξαπλώσουν στο χειρουργικό τραπέζι, σήμερα απολαμβάνουν τα προνόμια της συγκεκριμένης τεχνικής, διανύοντας μία φυσιολογική ζωή χωρίς να κουβαλούν το φορτίο των περιττών κιλών τους. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που παρόλο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν με το πλεονάζον βάρος τους, δεν το παίρνουν απόφαση…ο λόγος; Προβληματίζονται ως προς τις πιθανές επιπλοκές που επιφέρει η τοποθέτηση του δακτυλίου. Θα ήταν παραπλανητικό αν λέγαμε ότι δεν υπάρχουν επιπλοκές, σίγουρα υπάρχουν. Όχι όμως ότι δεν αντιμετωπίζονται. Ο χειρουργός παχυσαρκίας, Σωτήρης Γαβριήλ, ρίχνει φως στις απορίες σας, επειδή τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται ή μάλλον όπως ακούγεται σε σχέση μ’αυτό το τόσο λεπτό θέμα.

– Κύριε Γαβριήλ πραγματικά δεν αμφισβητεί κανείς την αποτελεσματικότητα του γαστρικού δακτυλίου καθώς έχει βοηθήσει εκατομμύρια ασθενείς ανά τον κόσμο να απαλλαγούν από τα περιττά κιλά τους. Παρόλα αυτά, πάντα υπάρχει μία ανησυχία ως προς τις επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν μετά το χειρουργείο. Υπάρχουν; Και αν ναι πως αντιμετωπίζονται; 
Η χειρουργική οδός είναι η μοναδική λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας όταν ο ασθενής έχει εξαντλήσει όλες τις προσπάθειες για να χάσει πολλά κιλά. Πράγματι, πρόκειται για τη πιο διαδεδομένη μέθοδο. Έχει μικρότερη νοσηρότητα και λιγότερα διεγχειρητικά προβλήματα, εφόσον βέβαια η επέμβαση έχει γίνει από έμπειρο επιστήμονα. Παρόλα αυτά υπάρχει το ενδεχόμενο ο δακτύλιος με την πάροδο του χρόνου να εμφανίσει επιπλοκές, που σχετίζονται όμως καθαρά με την βουλιμική διάθεση του ασθενή. 

– Δηλαδή; 
Κοιτάξτε, με την τοποθέτηση δακτυλίου δίνεται η εντύπωση ότι μικραίνει το στομάχι, όμως στην πράξη αυτό που συμβαίνει είναι να διαμερισματοποιείται. Επίσης δεν αφαιρούνται τα κέντρα γκρελίνης (πρόκειται για την ορμόνη που αυξάνει το αίσθημα της πείνας), έτσι ορισμένοι ασθενείς εξακολουθούν να τρώνε βουλιμικά όπως και πριν την επέμβαση. Το αποτέλεσμα είναι να προκληθεί το λεγόμενο «γλίστρημα» του δακτυλίου, δηλαδή αλλάζει θέση μεγαλώνοντας το επάνω διαμέρισμα του στομάχου. Ο ασθενής μετά από αυτό αισθάνεται πολύ σφιχτό το δακτύλιο, οι τροφές παλινδρομούν προς τον οισοφάγο προκαλώντας εισροφήσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας ή πολλούς εμετούς. Σαφώς δεν υπάρχει δακτύλιος που δεν γλιστράει, ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με ένα βουλιμικό ασθενή. Σ’αυτή την περίπτωση ο γιατρός θα πρέπει να διορθώσει το δακτύλιο, οπότε ο ασθενής απαλλάσσεται από τα προβλήματα του. Η συγκεκριμένη διαδικασία θεωρείται αποτελεσματική καθώς ο ασθενής έχοντας ήδη χάσει αρκετά κιλά παύει πια να είναι βουλιμικός, που σημαίνει ότι ο δακτύλιος πολύ δύσκολα θα ξαναγλιστρήσει. Υπάρχει όμως και η λύση να αφαιρεθεί εντελώς ο δακτύλιος και να γίνει μία συμπληρωματική τεχνική, η sleeve gastrectomy, όπου αφαιρείται ο θόλος. Η μέθοδος αυτή έχει πολλούς υποστηρικτές, σε περιπτώσεις ασθενών που εξακολουθούν να είναι βουλιμικοί παρόλο την τοποθέτηση δακτυλίου. Άλλη μία λύση, την οποία δεν συνιστώ, αλλά παρόλα αυτά κάποιοι ασθενείς την υιοθετούν, είναι η οριστική αφαίρεση του δακτυλίου μετά τη συνολική απώλεια των κιλών τους. Για μένα αποτελεί λάθος επιλογή από τη μεριά τους αφού οι πιθανότητες να αποκτήσουν ξανά όλα τα κιλά που έχασαν, είναι αυξημένες. 

– Ποια άλλη επιπλοκή έχει ο δακτύλιος;
Αντί να γλιστρήσει, κάποιες φορές ξυλώνονται τα ράμματα που τον συγκρατούν προκειμένου να αλλάξει θέση, και πάλι από τη μεγάλη πίεση που προκαλεί η βουλιμία του ασθενούς. Αν τα ράμματα βγουν, ο δακτύλιος μολύνεται και το στομάχι διαβρώνεται στη προσπάθεια του να τον σκεπάσει με ιστό. Πρόκειται για μία σπάνια επιπλοκή, διευκρινίζω όμως ότι δεν γίνεται τρύπα στο στομάχι, είναι λάθος αυτή η αντίληψη που μπορεί να επικρατεί. Σ’αυτή την περίπτωση ο δακτύλιος πρέπει να αφαιρεθεί, όχι όμως με χειρουργείο αλλά με εύκολο τρόπο, χρησιμοποιώντας γαστροσκόπιο. Έτσι λοιπόν αν ο ασθενής έρθει αντιμέτωπος με ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν θα πρέπει να τον πιάσει πανικός, αλλά να επικοινωνήσει  με το γιατρό του για να του αφαιρέσει το δακτύλιο.
Επαναλαμβάνω με το γαστροσκόπιο, η στιγμή που ο δακτύλιος βρίσκεται στο εσωτερικό του στομαχιού και όχι με χειρουργείο που μπορεί να επιφέρει επιπλοκές. Μετά την αφαίρεση του δακτυλίου θα πρέπει ο ασθενής να μιλήσει ξανά με το γιατρό του ως προς το ποια μέθοδος θα επιλεγεί για να χάσει και τα υπόλοιπα κιλά του. Μεγάλο ρόλο σ’αυτό θα παίξει η βουλιμία, αν δηλαδή επιμένει και συνεχίζει. Μία τρίτη επιπλοκή του δακτυλίου είναι η τάση ορισμένων ασθενών, πάλι λόγω βουλιμίας, να κοροϊδεύουν το δακτύλιο, παρόλο που αυτός παραμένει σταθερά στη θέση του. Πως το κάνουν αυτό; Καταναλώνοντας ρευστές υπερθερμιδικές τροφές, ανακτώντας έτσι τα χαμένα κιλά. Σ’ αυτή την περίπτωση ο ασθενής πρέπει να οδηγηθεί στη sleeve gastrectomy. Θέλω να επισημάνω ότι οι επιπλοκές που σας περιέγραψα είναι μικρής βαρύτητας, όμως ξεκαθαρίζω και πάλι ότι η εμπειρία του εκάστοτε χειρουργού παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Οι ασθενείς που έχουν τοποθετήσει δακτύλιο δεν θα πρέπει να ανησυχούν, αφού το συγκεκριμένο χειρουργείο εφαρμόζεται στη χώρα μας πάνω από 20 χρόνια, που σημαίνει ότι η εμπειρία είναι μεγάλη και γνωρίζουμε άριστα τη συμπεριφορά του δακτυλίου. 

– Και αυτές οι επιπλοκές στην ουσία ξεκινάνε από το κεφάλι, επειδή ο ασθενής δεν μπορεί να ελέγξει τις ποσότητες φαγητού που καταναλώνει. 
Στη νόσο της παχυσαρκίας, καθώς αυξάνονται τα κιλά, τροποποιείται η λειτουργία κάποιων οργάνων. Το στομάχι μεγαλώνει ενώ τα κέντρα πείνας και ρύθμισης της όρεξης υπερτρέφονται με αποτέλεσμα ο ασθενής να ζητάει περισσότερο φαγητό. Μετά την επέμβαση αναμένουμε να ανταποκριθεί και ο εγκέφαλος, στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό συμβαίνει, υπάρχουν όμως φορές που τελικά δεν θα γίνει. Τότε μιλάμε για παχυσαρκία τελευταίου σταδίου όπου απαιτείται ένα πιο επιθετικό χειρουργείο, όπως είναι το γαστρικό μανίκι για να μικρύνει το στομάχι ή το γαστρικό μπαϊπάς, προκειμένου να μικρύνουν ταυτόχρονα το στομάχι και το έντερο. 

– Η ψυχολογική υποστήριξη παίζει ρόλο; 
Από μόνη της όχι, είναι σαν να προσπαθούμε να πείσουμε τον ασθενή ότι δεν έχει πρόβλημα. Συμπληρωματικά όμως σίγουρα η ψυχολογική υποστήριξη βοηθάει, στο να προετοιμάσουμε τον ασθενή για το χειρουργείο και να του δώσουμε να καταλάβει πως δεν θα πρέπει να κοροϊδέψει το δακτύλιο.

Όταν λέμε κήλη αναφερόμαστε στην πρόπτωση ενδοκοιλιακού περιεχομένου διαμέσου ενός σημείου του κοιλιακού τοιχώματος που εμφανίζει μειωμένη αντίσταση στην πίεση της κοιλιάς.

Το αποτέλεσμα είναι το κοιλιακό τοίχωμα να εξασθενεί και σε κάποια περιοχή και να δημιουργηθεί ένα άνοιγμα από όπου εξέχουν σπλάχνα. Μέχρι πρότινος η χειρουργική αντιμετώπιση της κήλης δεν εξασφάλισε ένα μόνιμο αποτέλεσμα καθώς το πρόβλημα συχνά επανεμφανιζόταν. Σήμερα, η λαπαροσκοπική μέθοδος που εφαρμόζεται από τον γιατρό που είναι εξειδικευμένος στο αντικείμενο, βάζει τέλος στην ταλαιπωρία των ασθενών, που έχουν πλέον τη δυνατότητα να επιστρέφουν στην καθημερινότητα τους την ίδια κιόλας μέρα της επέμβασης.

Τι ονομάζουμε κήλη και σε ποιες περιοχές του σώματος εμφανίζεται; 
Πρόκειται για μία παθολογία στο ανθρώπινο σώμα, που επηρεάζει όλους τους ανθρώπους, σε όλες τις ηλικίες. Οι κύριες περιοχές του σώματος που κάνουν κήλη είναι οι βουβωνικές και απαντάται περισσότερο στον ανδρικό πληθυσμό. Ενώ στις γυναίκες, είναι οι μηριαίοι δακτύλιοι, όπου εκεί βγαίνουν τα σπλάχνα προς τα έξω. Επίσης έχουμε τις ομφαλοκήλες, οι οποίες βγαίνουν γύρω από τον ομφαλό, όπως και εκείνες που εμφανίζονται όταν χαλαρώσει το κοιλιακό τοίχωμα, και κοιλιοκήλες μετά από χειρουργικές επεμβάσεις.

Ποιοι είναι οι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση κήλης;
Η ηλικία, η αύξηση ή ελάττωση του σωματικού βάρους, ο τραυματισμός των μυών, ο χρόνιος βήχας, η άρση αντικειμένων με μεγάλο βάρος, όπως και η χρόνια δυσκοιλιότητα.

Πώς αντιμετωπίζονται οι κήλες λοιπόν; 
Μέχρι πρόσφατα η κήλη αποτελούσε ένα άλυτο πρόβλημα. Παρόλο που την αντιμετωπίζαμε σε κάποιες περιπτώσεις, επανεμφανιζόταν με την πάροδο του χρόνου, αφού κάθε φορά που κόβαμε τους μυς, αδυνατίζαμε το κοιλιακό τοίχωμα. Σας πληροφορώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν χειρουργηθεί μέχρι και 7 φορές για μία κήλη! Σήμερα πια έρχεται να προστεθεί ένας καινούργιος τρόπος αντιμετώπισης αυτής της κατάστασης που είναι ο λαπαροσκοπικός, όπου μπαίνουμε κάτω από τους μυς, χωρίς να τους κόβουμε ή να τους τραυματίζουμε. Αυτό που κάνουμε είναι να βρίσκουμε την τρύπα, να βάζουμε τα σπλάχνα μέσα και να σφραγίζουμε την οπή με ένα ειδικό πλέγμα. Όπως καταλαβαίνετε οι κήλες μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα πια με αυτή τη μέθοδο. Ο ασθενής αναρρώνει γρήγορα, αποχωρώντας από το νοσοκομείο την ίδια μέρα, δεν έχει τραύματα και ελαττώνεται κατά πολύ το ποσοστό επανεμφάνισης του προβλήματος. Παράλληλα πολλές από αυτές τις κήλες μπορούν να γίνουν και ρομποτικά, χωρίς δηλαδή να χειρουργεί ο ασθενής, κερδίζοντας σε ευκρίνεια και αποτέλεσμα!

Οι αιμορροΐδες ή διαφορετικά η αιμορροϊδοπάθεια είναι ένα σύγχρονο πρόβλημα που ταλαιπωρεί πολλούς ανθρώπους (πάνω από 60% του γενικού πληθυσμού υποφέρει από αυτές). Αρκετοί από αυτούς διστάζουν να μιλήσουν γι’ αυτό, αναγκάζονται να αλλάξουν την καθημερινότητα τους αποφεύγοντας τις αγαπημένες τους δραστηριότητες, με αποτέλεσμα να απομονώνονται και το συγκεκριμένο θέμα να αποτελεί κοινωνικό ταμπού.

Παρ’ ότι έχουν διεξαχθεί δεκάδες έρευνες για τις αιμορροΐδες, δεν είναι ξεκάθαρα μέχρι σήμερα τα ακριβή αίτια που τις προκαλούν. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα μελέτες ο σύγχρονος τρόπος ζωής, οι συνήθειές μας και η καθημερινότητά μας είναι αυτή που μπορεί να προκαλέσει τις αιμορροΐδες. Πώς; Ο περιορισμένος χρόνος μας αναγκάζει να μην επισκεπτόμαστε την τουαλέτα τόσο συχνά όσο το απαιτεί ο οργανισμός μας, και με τον τρόπο αυτό δημιουργείται θηριώδης υπερτονία του μυϊκού συστήματος του πρωκτού. Έτσι, προκαλούνται οι αιμορροΐδες.

Τα συμπτώματα της πάθησης είναι: φαγούρα, πρήξιμο, τσούξιμο, δυσκοιλιότητα, αιμορραγία, έντονος πόνος, αίσθημα ατελούς κένωσης, έκκριση βλέννας και δυσφορία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως όλοι οι ασθενείς υποφέρουν από τα παραπάνω συμπτώματα. Ο κάθε ασθενής αντιμετωπίζεται σαν ξεχωριστή και μοναδική περίπτωση.

Η θεραπεία της αιμορροϊδοπάθειας αντιμετωπίζεται μόνο χειρουργικά. Η πιο διαδεδομένη και πιο σύγχρονη μέθοδος είναι η Μέθοδος Peter Lord ή διαφορετικά Διαστολή του δακτυλίου. Η μέθοδος αυτή είναι ανώδυνη, αποτελεσματική και διαρκεί λίγα λεπτά. Με τη μέθοδο Peter Lord αντιμετωπίζεται άμεσα η κύρια αιτία του προβλήματος που είναι η υπερτονία των σφιγκτήρων του πρωκτού και ο σπασμός τους. Με την χρήση ενός ειδικού μπαλονιού διαστολέα η διαστολή του δακτυλίου είναι ελεγχόμενη και έτσι ο ασθενής απαλλάσσεται από τον πόνο και τα όποια συμπτώματα παρουσιάζει. Μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης ο ασθενής επιστρέφει στην καθημερινότητά του χωρίς να ταλαιπωρείται από ανεπιθύμητες παρενέργειες, πόνους ή άλλα μετεγχειρητικά προβλήματα. Η μέθοδος Peter Lord είναι η μοναδική μέθοδος που αντιμετωπίζει και θεραπεύει τόσο άμεσα και τόσο αποτελεσματικά την αιτία, και όχι τα συμπτώματα, των αιμορροΐδων.

Η νόσος της παχυσαρκίας.
Στη σύγχρονη εποχή, ο δυτικός κόσμος ολοένα και αλλάζει, οι συνθήκες διαβίωσης συνεχώς μεταβάλλονται, βελτιώνονται, δημιουργώντας τις λεγόμενες κοινωνίες υπηρεσιών. Την ίδια ακριβώς εποχή, οι άνθρωποι που ζουν στις χώρες του τρίτου κόσμου, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, καθώς δεν διαθέτουν ούτε νερό ούτε φαγητό, τα στοιχειώδη δηλαδή για την επιβίωσή τους.

Και ενώ αυτές οι τριτοκοσμικές κοινωνίες χρειάζονται απαραίτητα την υποστήριξη του δυτικού κόσμου για να μπορέσει ο πληθυσμός τους να επιβιώσει, οι πολίτες των σύγχρονων κοινωνιών έχουν ανάγκη παρέμβασης της ιατρικής επιστήμης, της βαριατρικής χειρουργικής, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη νοσογόνο παχυσαρκία, στην οποία οδηγήθηκε ένα μεγάλο ποσοστό των μελών τους επειδή απολάμβανε σε επάρκεια τις τροφές. Έτσι λοιπόν, οι χειρουργικές επεμβάσεις παχυσαρκίας αποτελούν πλέον την μοναδική λύση για να μειωθεί η πρόσληψη τροφής και να επέλθει σημαντική απώλεια κιλών.

Αλλά ας μην γελιόμαστε. Μπορεί οι σύγχρονες κοινωνίες υπηρεσιών όντως να διαθέτουν αφθονία φαγητού, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για τροφές γενετικά τροποποιημένες, βιομηχανοποιημένες και υπερθερμιδικές,
οι οποίες μάλιστα κινούνται πάνω σε ένα ανταγωνιστικό μοντέλο ανάπτυξης και καταναλωτισμού!

Επιπλέον, η πλειοψηφία των ανθρώπων κάνει καθιστική ζωή που προκαλεί ελάττωση των καύσεων του οργανισμού, διακατέχεται από στρες και άγχος, γίνονται βουλιμικοί και φορτώνονται με περιττά κιλά.

Το πιο “τρομακτικό” κι εντυπωσιακό συγχρόνως είναι ότι η νόσος της παχυσαρκίας σταδιακά προκαλεί μετάλλαξη των ανθρώπινων γονιδίων από γενιά σε γενιά και μετατρέπεται σε μάστιγα – απειλή για το ανθρώπινο είδος!
Ειδικά το στρες, που μπορεί να οφείλεται στην αλλαγή του τρόπου ζωής, αποτελεί το σημαντικότερο παράγοντα που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο, που μέχρι πρότινος είχε φυσιολογικό βάρος, να γίνει παχύσαρκος. Αυτό την ίδια στιγμή τον κάνει ευάλωτο σε άλλες νόσους, όπως είναι η υπέρταση, ο σακχαρώδη διαβήτης, η άπνοια ύπνου και οι διαταραχές γονιμότητας. Παράλληλα η νοσογόνος παχυσαρκία με τις αισθητικές δυσμορφίες που επιφέρει στο σώμα, επηρεάζει σημαντικά την αυτοεκτίμηση του ατόμου, οδηγώντας το έτσι σε κοινωνική απομόνωση.

Είναι πια καιρός οι σύγχρονες κοινωνίες να αναπτύξουν εκείνους τους μηχανισμούς που σταδιακά θα καταργήσουν το σημερινό μοντέλο ανθρώπου με τα αδύνατα άκρα, την μεγάλη κοιλιά και την καμπούρα από τις πολλές ώρες εργασίας μπροστά σε ένα γραφείο. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Με την ένταξη της άσκησης και της μεσογειακής διατροφής στην καθημερινότητα μας. Είναι απαραίτητο να επιστρέψουμε στη φιλοσοφία παλαιότερων εποχών, τότε που τα μέλη κάθε οικογένειας συγκεντρώνονταν ευλαβικά γύρω από το τραπέζι για να φάνε όλοι μαζί. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε, ότι η μεσογειακή κουζίνα έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ως το πιο σωστό πρότυπο διατροφής.

Όσο για τον τόπο που ζούμε; Δυστυχώς η Αθήνα, ως πρωτεύουσα, τείνει να γίνει μία αφιλόξενη πόλη, χωρίς πεζοδρόμια για να περπατήσουν οι πολίτες της, χωρίς ποδηλατόδρομους για να αθληθούν. Τα πάντα γίνονται με το αυτοκίνητο και η Πολιτεία δεν φροντίζει να κάνει επιτέλους κάτι γι’ αυτό, να πείσει τον Έλληνα να αλλάξει νοοτροπία, υποδεικνύοντας του τους τρόπους. Επιπλέον, η ελληνική νομοθεσία πρέπει να γίνει ακόμη πιο αυστηρή, όσο αφορά την ποιότητα ελέγχου των προϊόντων που βρίσκονται στα ράφια των σούπερ μάρκετ, και όχι μόνο, ώστε να αποκλειστεί από την διατροφική αλυσίδα κάθε τι που είναι μεταλλαγμένο. Πρέπει να μπει καλά στη συνείδηση μας ότι το πρόχειρο και γρήγορο φαγητό είναι καιρός να το αποκλείσουμε από το διαιτολόγιο μας.

Από την άλλη, είναι εκπληκτικό το πόσο η τεχνολογία έχει επηρεάσει τον τρόπο ζωής ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων, που περνάνε αμέτρητες ώρες μπροστά σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Είναι φοβερό πως συναισθήματα χαράς και λύπης, ακόμη και η ερωτική ζωή διαπερνά μέσα από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η αλλαγή αυτή, είναι λογικό να επιφέρει δυσάρεστα αποτελέσματα στην προσωπικότητα του ατόμου, αφού στην ουσία «ζει» με τον υπολογιστή, βρίσκεται καθηλωμένος επί ώρες σε μία καρέκλα και αναπόφευκτα γίνεται παχύσαρκος.

Η ιατρική επιστήμη, βλέποντας τις ανησυχητικές διαστάσεις που έχει λάβει ο συγκεκριμένος τρόπος ζωής, είχε χρέος να αντιμετωπίσει τη χειρότερη συνέπειά του, την παχυσαρκία, με το να ανακαλύψει και να εφαρμόσει τεχνικές που επαναφέρουν το σωματικό βάρος του ασθενή στα φυσιολογικά του επίπεδα.

Πλέον, ο μοναδικός και ριζικός τρόπος αντιμετώπισης της νοσογόνου παχυσαρκίας είναι η χειρουργική οδός. Δυστυχώς, είναι λυπηρό που όλα τα δεδομένα δείχνουν πως η εξέλιξη της σύγχρονης κοινωνίας θα συνεχιστεί κατά τον ίδιο τρόπο, τροποποιώντας αναγκαστικά και τα ανθρώπινα γονίδια. Ακόμη και εδώ η ιατρική επιστήμη είναι εκείνη που μπορεί να δώσει τη λύση παρεμβαίνοντας στη συμπεριφορά των γονιδίων.

Νομίζω πως είναι πλέον καιρός ο άνθρωπος να μπει σε μια διαδικασία προβληματισμού, να εστιάσει σε μία σειρά θεμάτων που έχουν βαρύτητα για την ίδια τη ζωή του, να ασχοληθεί με το περιβάλλον, με ζητήματα που απασχολούν τον κόσμο γενικότερα. Για παράδειγμα η υπερθέρμανση του πλανήτη και τα οικολογικά προβλήματα έχουν γίνει τόσο απειλητικά που θα επιφέρουν μακροπρόθεσμα αλλαγές στο ανθρώπινο είδος αλλά και σε όλα τα ζώντα πλάσματα. Επομένως, είναι καιρός ο καθένας από εμάς να βγει από το μικρόκοσμο του, να πάρει τις καταστάσεις στα χέρια του, να συμβάλλει στην επιβίωση του ανθρώπινου είδους, που οι παρούσες συνθήκες δείχνουν πως σε μερικά χρόνια το πιθανότερο είναι να έχει μεταλλαχθεί, όπως έχει ήδη συμβεί με τα τρόφιμα!

Mini gastric bypass & η επαναστατική τροποποίηση.

Το γαστρικό bypass είναι η πλέον ριζική επέμβαση παχυσαρκίας, διότι με έξυπνο τρόπο μικραίνει το στομάχι και το λεπτό έντερο και κατ’επέκταση μειώνονται οι ορεξιογόνες ουσίες (γκρελίνη). Η συγκεκριμένη τεχνική ελαττώνει την ποσότητα τροφής καθώς και την απορρόφηση της.

Μια νέα τροποποίηση του γαστρικού bypass, το mini gastric bypass, δηλαδή το bypass με μία αναστόμωση του στομάχου
με το έντερο, κάνει την επέμβαση απλούστερη, μικρότερης νοσηρότητας και νοσηλείας, από το κλασσικό bypass. Παραμένει όμως στα ίδια υψηλά επίπεδα η αποτελεσματικότητά του. Το mini gastric bypass λοιπόν έχει ένδειξη σε ασθενείς
που χάνουν δύσκολα κιλά, είναι γλυκοεξαρτώμενοι ή διαβητικοί, ή σε ασθενείς που έχουν κάνει γαστρικό μανίκι και έχουν
ξαναπάρει τα κιλά τους. Είναι μία ειδική επέμβαση που, υπό προϋποθέσεις την συνιστώ ανεπιφύλακτα.