Ozempic ή Mounjaro μετά από γαστρικό μανίκι: Πότε έχουν θέση;

Το γαστρικό μανίκι  αποτελεί μία από τις πιο αποτελεσματικές επεμβάσεις για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η απώλεια βάρους διατηρείται πάντα στον ίδιο βαθμό σε βάθος χρόνου. Σε ορισμένους ασθενείς, η απώλεια κιλών επιβραδύνεται, το βάρος σταθεροποιείται νωρίτερα από το αναμενόμενο ή παρατηρείται επαναπρόσληψη βάρους. Σε αυτές τις λίγες περιπτώσεις, φάρμακα όπως το Ozempic ή το Mounjaro μπορεί να αποτελέσουν μέρος της θεραπευτικής αντιμετώπισης, εφόσον υπάρχει συγκεκριμένη ένδειξη.
Το ερώτημα δεν είναι απλώς ποιο φάρμακο αδυνατίζει περισσότερο. Είναι αν χρειάζεται φαρμακευτική υποστήριξη, πότε πρέπει να ξεκινήσει και πώς θα ενταχθεί με ασφάλεια στην παρακολούθηση μετά τη βαριατρική επέμβαση.

ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΒΑΡΟΥΣ: ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

Μετά το γαστρικό μανίκι, το στομάχι έχει μικρότερο όγκο και μεταβάλλεται η έκκριση ορμονών που σχετίζονται με την πείνα και τον κορεσμό όπως η γκρελινη. Ωστόσο, η παχυσαρκία όπως πολλάκις έχουμε εξηγήσει είναι χρόνια, πολυπαραγοντική νόσος. Με την πάροδο του χρόνου, η όρεξη σε κάποιες – λίγες ευτυχώς- περιπτώσεις μπορεί να αυξηθεί, οι διατροφικές συνήθειες να αλλάξουν και η φυσιολογική προσαρμογή του οργανισμού να δυσκολέψει τη διατήρηση της απώλειας βάρους.
Η επαναπρόσληψη κιλών δεν σημαίνει βέβαια σε καμία περίπτωση ότι η επέμβαση απέτυχε. Πριν αποφασιστεί οποιαδήποτε θεραπεία, αξιολογούμε το ιστορικό απώλειας βάρους, τις διατροφικές συνήθειες, τη φυσική δραστηριότητα και πιθανούς μεταβολικούς ή ανατομικούς παράγοντες.

OZEMPIC Ή MOUNJARO ΜΕΤΑ ΤΟ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ;

Το Ozempic περιέχει σεμαγλουτίδη, έναν αγωνιστή του υποδοχέα GLP-1. Δρα ενισχύοντας το αίσθημα κορεσμού, επηρεάζοντας την όρεξη και συμβάλλοντας στη ρύθμιση της γλυκόζης. Η εμπορική του ένδειξη αφορά κυρίως τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, επομένως η χρήση του αποκλειστικά για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας χρειάζεται να διακρίνεται από τις εγκεκριμένες ενδείξεις των σκευασμάτων σεμαγλουτίδης που προορίζονται ειδικά για τη διαχείριση του βάρους.
Το Mounjaro περιέχει τιρζεπατίδη και δρα στους υποδοχείς δύο ορμονών, του GIP και του GLP-1. Η διπλή αυτή δράση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μείωση της όρεξης και του σωματικού βάρους. Σε μελέτες για την παχυσαρκία, η τιρζεπατίδη έχει παρουσιάσει μεγάλη αποτελεσματικότητα, αλλά τα αποτελέσματα αυτά δεν μεταφέρονται αυτούσια σε κάθε ασθενή που έχει υποβληθεί σε γαστρικό μανίκι.
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα που να επιτρέπουν να θεωρήσουμε ότι ένα από τα δύο φάρμακα είναι πάντοτε η καλύτερη επιλογή μετά τη βαριατρική χειρουργική. Η απόφαση εξαρτάται από το ιατρικό ιστορικό, τις συνοδές παθήσεις, την ανοχή στη θεραπεία, τις αντενδείξεις και τον θεραπευτικό στόχο.

ΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΘΕΣΗ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ;

Η φαρμακευτική αγωγή  μπορεί να εξεταστεί όταν υπάρχει σημαντική επαναπρόσληψη βάρους, ανεπαρκής απώλεια κιλών ή επανεμφάνιση μεταβολικών προβλημάτων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2. Δεν είναι απαραίτητο να περιμένει κανείς μέχρι να επανέλθει στο αρχικό του βάρος, αλλά η έναρξη πρέπει να βασίζεται σε τεκμηριωμένη αξιολόγηση και όχι σε μεμονωμένες αυξήσεις της ζυγαριάς.
Η χρονική στιγμή έχει σημασία. Πρέπει να έχει αξιολογηθεί η μετεγχειρητική πορεία, η επάρκεια της διατροφής και η πιθανότητα άλλων αιτιών που εξηγούν τη μεταβολή του βάρους. Σε ορισμένους ασθενείς, η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο της πορείας πριν η επαναπρόσληψη γίνει μεγαλύτερη.
Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο, όχι όμως υποκατάστατο της συνολικής παρακολούθησης καθώς ο στόχος είναι να διατηρηθεί το αποτέλεσμα του γαστρικού μανικιού και να βελτιωθεί η υγεία του ασθενούς σε βάθος χρόνου.