ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΙΣ ΚΕΝΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ;
Οι αλλαγές στις κενώσεις μετά από χειρουργείο παχυσαρκίας αποτελούν ένα από τα συχνότερα ζητήματα που απασχολούν τους ασθενείς κατά την περίοδο της ανάρρωσης, αλλά και τους επόμενους μήνες. Η συχνότητα των επισκέψεων στην τουαλέτα, η σύσταση των κοπράνων, η εμφάνιση διάρροιας ή δυσκοιλιότητας μπορεί να διαφοροποιηθούν αισθητά μετά από μια βαριατρική επέμβαση. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάποια επιπλοκή. Συνήθως, πρόκειται για αποτέλεσμα των αλλαγών που έχουν επέλθει στην ανατομία και τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, καθώς και στη διατροφή.
ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΙΣ ΚΕΝΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ;
Παράλληλα, η μειωμένη πρόσληψη τροφής και υγρών, ιδιαίτερα τις πρώτες εβδομάδες, επηρεάζει την κινητικότητα του εντέρου. Η απότομη αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες, η μικρότερη κατανάλωση φυτικών ινών και η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου μπορούν επίσης να συμβάλουν στην εμφάνιση δυσκοιλιότητας.
Δεν αντιδρούν, βέβαια, όλοι οι ασθενείς με τον ίδιο τρόπο. Το είδος της επέμβασης, η προεγχειρητική λειτουργία του εντέρου και η μετεγχειρητική διατροφή παίζουν σημαντικό ρόλο.

ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ
Δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει καθημερινή κένωση για να θεωρείται φυσιολογική η λειτουργία του εντέρου. Σημασία έχει η συνολική εικόνα: αν τα κόπρανα αποβάλλονται χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, αν δεν υπάρχει έντονος πόνος και αν δεν συνοδεύονται από σημαντικό φούσκωμα ή άλλα συμπτώματα.
Η σταδιακή αύξηση των φυτικών ινών, σύμφωνα με το διατροφικό πρόγραμμα που έχει δοθεί, η επαρκής ενυδάτωση και η ήπια σωματική δραστηριότητα βοηθούν στην αποκατάσταση της φυσιολογικής κινητικότητας. Αν η δυσκοιλιότητα επιμένει, χρειάζεται αξιολόγηση και όχι αυθαίρετη χρήση καθαρτικών.
Ιδιαίτερα μετά από επεμβάσεις που περιλαμβάνουν εντερική παράκαμψη, όπως ορισμένες μορφές γαστρικού bypass ή το SADI, μπορεί να εμφανιστούν πιο μαλακά κόπρανα, αυξημένη συχνότητα κενώσεων ή ακόμη και λιπαρά κόπρανα. Τα τελευταία μπορεί να έχουν έντονη οσμή, να επιπλέουν στο νερό και να απομακρύνονται δυσκολότερα από τη λεκάνη, υποδηλώνοντας πιθανή στεατόρροια.
Χρειάζεται επίσης να αποκλειστούν άλλες αιτίες, όπως η δυσανεξία στη λακτόζη, η υπερβολική κατανάλωση λιπαρών, ορισμένα γλυκαντικά, η λοίμωξη του εντέρου ή η λήψη αντιβιοτικών. Ειδικά όταν η διάρροια επιμένει, δεν πρέπει σαφώς να αποδίδεται αυτομάτως στην επέμβαση.
Αυτό που έχει σημασία είναι η σταδιακή προσαρμογή του οργανισμού και η απουσία ανησυχητικών συμπτωμάτων. Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός κενώσεων που να θεωρείται φυσιολογικός για όλους τους ασθενείς μετά από βαριατρική επέμβαση.
Αντίθετα, χρειάζεται επικοινωνία με τον χειρουργό όταν εμφανίζονται:
• Επίμονη διάρροια ή δυσκοιλιότητα που δεν υποχωρεί.
• Αίμα στα κόπρανα ή μαύρες, σαν πίσσα, κενώσεις.
• Έντονος ή επιδεινούμενος κοιλιακός πόνος.
• Πυρετός, εμετοί ή σημαντική διάταση της κοιλιάς.
• Λιπαρά κόπρανα που επιμένουν ή συνοδεύονται από ανεξήγητη αδυναμία.
Ιδιαίτερα ο έντονος κοιλιακός πόνος, η προοδευτική διάταση και οι επίμονοι έμετοι μετά από βαριατρική επέμβαση απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση, καθώς μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή επιπλοκή.
Στην ομάδα μας συνιστούμε στους ασθενείς να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην επαρκή πρόσληψη υγρών, να επανεισάγουν τις φυτικές ίνες στον κατάλληλο χρόνο και να παρατηρούν πώς αντιδρά το πεπτικό τους σύστημα σε κάθε νέα τροφή. Η καλή μάσηση, τα μικρά γεύματα και η καθημερινή κίνηση συμβάλλουν επίσης στη σταθεροποίηση της εντερικής λειτουργίας.
Εάν οι αλλαγές στις κενώσεις επιμένουν, μπορεί να χρειαστεί περαιτέρω έλεγχος, ανάλογα με το ιστορικό και το είδος της επέμβασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται έλεγχος για διατροφικές ελλείψεις, δυσαπορρόφηση ή άλλες παθήσεις του πεπτικού συστήματος.
Η σωστή αξιολόγηση εξαρτάται από το είδος της βαριατρικής επέμβασης, τον χρόνο που έχει περάσει από αυτήν και τη συνολική κλινική εικόνα. Δεν αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο τη δυσκοιλιότητα μετά από γαστρικό μανίκι και τις επίμονες λιπαρές κενώσεις μετά από μια επέμβαση με σημαντικότερο βαθμό εντερικής παράκαμψης.
Η τακτική παρακολούθηση από τον χειρουργό είναι απαραίτητη, ώστε να διακρίνεται η φυσιολογική μετεγχειρητική προσαρμογή από μια κατάσταση που χρειάζεται διερεύνηση. Στόχος δεν είναι απλώς η απώλεια βάρους, αλλά η διατήρηση μιας καλής συνολικής υγείας και της φυσιολογικής λειτουργίας του πεπτικού συστήματος.



Leave a Reply
Want to join the discussion?Feel free to contribute!