OZEMPIC, WEGOVY Ή MOUNJARO: ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;

Τα φάρμακα παχυσαρκίας, όπως το Ozempic, το Wegovy και το Mounjaro, έχουν αλλάξει ριζικά την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας . Έχουν προσφέρει σημαντική απώλεια κιλών μεν, αλλά έχουν φέρει στο προσκήνιο και ένα σοβαρό πρόβλημα: τι συμβαίνει όταν η φαρμακευτική αγωγή διακόπτεται και το βάρος αρχίζει να επανέρχεται;
Με περισσότερα από 30 χρόνια εμπειρίας στη χειρουργική και στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, θεωρώ ότι η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στο πόσα κιλά θα χάσει κάποιος με μερικές ενέσεις που τα τελευταία χρόνια έγιναν μόδα. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι αν και πώς θα διατηρήσει το αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου. Η παχυσαρκία δεν είναι ένα πρόβλημα που λύνεται με μια προσωρινή παρέμβαση. Και η επιλογή μιας θεραπείας χωρίς σαφή στρατηγική για το μέλλον μπορεί να οδηγήσει σε ιδιαίτερα σύνθετες καταστάσεις και κυρίως κάνουν την επίλυση της παχυσαρκίας ακόμη πιο δύσκολη από ότι ήδη είναι.

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΑΓΙΚΗ ΛΥΣΗ

Το Ozempic και το Wegovy περιέχουν σεμαγλουτίδη, ενώ το Mounjaro περιέχει τιρζεπατίδη. Οι ουσίες αυτές δρουν σε ορμονικούς μηχανισμούς που ρυθμίζουν την όρεξη, το αίσθημα κορεσμού και την πρόσληψη τροφής. Έτσι, ο ασθενής μπορεί να περιορίσει σημαντικά την ποσότητα που καταναλώνει και να χάσει μέρος του περιττού βάρους του.
Η αποτελεσματικότητά τους είναι πραγματική και δεν αμφισβητείται.
Το πρόβλημα όμως αρχίζει όταν δημιουργείται η εντύπωση ότι η απώλεια βάρους είναι μια εύκολη διαδικασία, χωρίς συνέπειες και χωρίς ανάγκη μακροχρόνιας παρακολούθησης. Η φαρμακευτική αγωγή επηρεάζει τους μηχανισμούς της πείνας όσο βρίσκεται σε ισχύ. Δεν εξαλείφει τη βιολογική προδιάθεση για επαναπρόσληψη βάρους.

ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΒΑΡΟΥΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥΣ

Η επαναπρόσληψη βάρους μετά τη διακοπή της θεραπείας είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που πρέπει να γνωρίζει κάθε ασθενής πριν ξεκινήσει ενέσιμα φάρμακα αδυνατίσματος. Όταν υποχωρεί η φαρμακευτική επίδραση στην όρεξη, η πείνα επανέρχεται και ο οργανισμός είναι δεδομένο ότι τείνει να ανακτήσει το βάρος που έχασε.
Και τα επιστημονικά δεδομένα είναι αποκαλυπτικά.
Κατά την κλινική μελέτη STEP 1, οι συμμετέχοντες που διέκοψαν τη σεμαγλουτίδη ανέκτησαν, κατά μέσο όρο, περίπου τα δύο τρίτα του βάρους που είχαν χάσει μέσα σε έναν χρόνο. Αντίστοιχα, στη μελέτη SURMOUNT-4, οι συμμετέχοντες που διέκοψαν την τιρζεπατίδη και πέρασαν σε εικονικό φάρμακο παρουσίασαν επίσης εξαιρετικά σημαντική επαναπρόσληψη βάρους. Τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η διατήρηση της απώλειας χωρίς συνεχιζόμενη θεραπευτική υποστήριξη.
Στην κλινική πράξη τώρα , η διαχείριση της υποτροπής αποκτά και μια ιδιαίτερη σημασία καθώς δεν αρκεί να εξετάζουμε την αρχική απώλεια κιλών. Πρέπει να αξιολογούμε τι θα συμβεί όταν η θεραπεία δεν μπορεί ή δεν πρέπει να συνεχιστεί, ποια είναι η επόμενη επιλογή και πώς θα αποφευχθεί ένας νέος κύκλος απώλειας και ανάκτησης βάρους. Αυτός ο σχεδιασμός πρέπει να προηγείται της έναρξης της αγωγής, όχι να γίνεται εκ των υστέρων.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ: ΟΤΑΝ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΣΥΝΘΕΤΗ

Η εξάπλωση των φαρμάκων παχυσαρκίας έχει αλλάξει και τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε τη βαριατρική χειρουργική. Παλαιότερα, σε ασθενείς με σοβαρή παχυσαρκία που πληρούσαν τα κριτήρια, το γαστρικό μανίκι αποτελούσε συχνά μια βασική θεραπευτική επιλογή. Σήμερα δυστυχώς, αρκετοί ασθενείς επιλέγουν αρχικά τη φαρμακευτική οδό, αναβάλλοντας τη χειρουργική αντιμετώπιση.
Και λέμε δυστυχώς γιατί το πρόβλημα προκύπτει όταν η απώλεια βάρους δεν διατηρείται και η παχυσαρκία υποτροπιάζει. Έτσι μπορεί να υπάρξουν ασθενείς που η επαναπρόσληψη αυτή του βάρους μπορεί να οδηγήσει στην  γαστρική παράκαμψη (γαστρικό bypass) γιατι το γαστρικό μανίκι δεν θα τους κάλυπτε.
Μετά από 30 χρόνια χειρουργικής εμπειρίας, θεωρώ κρίσιμο να μη μεταθέτουμε επ’ αόριστον την ουσιαστική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο θεραπευτικό εργαλείο, αλλά δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αυτονόητο υποκατάστατο κάθε άλλης θεραπείας. Η ανάγκη για χειρουργική επέμβαση ή επανεπέμβαση κρίνεται εξατομικευμένα. Δεν είναι όλοι οι ασθενείς κατάλληλοι για γαστρικό μανίκι, ούτε όλοι όσοι ανακτούν βάρος χρειάζονται bypass. Η καθυστέρηση, ωστόσο, μιας κατάλληλης θεραπευτικής απόφασης μπορεί να περιπλέξει τη συνολική αντιμετώπιση.

Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να χάσεις κιλά γρήγορα. Είναι να επιλέξεις μια θεραπεία που ανταποκρίνεται στη βαρύτητα της νόσου και προσφέρει ρεαλιστική προοπτική μακροχρόνιου ελέγχου. Η παχυσαρκία απαιτεί ολοκληρωμένη αντιμετώπιση και όχι λύσεις που κρίνονται αποκλειστικά από το αποτέλεσμα των πρώτων μηνών.