Στην παρούσα ιστοσελίδα μπορείτε να βρείτε όλες τις επιστημονικές πληροφορίες σχετικά με τις επεμβάσεις παχυσαρκίας – όπως το ειδικό γαστρικο μανικι, το ειδικό γαστρικο bypass, η γαστρική πτύχωση και ο γαστρικος δακτυλιος – τις οποίες χρησιμοποιώ πάνω από 25 χρόνια, για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Παράλληλα θα ενημερωθείτε για την αντιμετώπιση των κακοηθειών, των ενδοκρινών αδένων, διαφόρων παθήσεων όπως οι αιμορροϊδες, η παλινδρομηση, η διαφραγματοκηλη, η αχαλασια οισοφαγου και γενικά για όλες τις επεμβάσεις της γενικής χειρουργικής.

Μπορείτε να μου αποστείλετε οποιαδήποτε απορία σας, μέσω της φόρμας επικοινωνίας που διαθέτει η ιστοσελίδα ή να αφήσετε το σχόλιο σας κάτω από κάποιο άρθρο και να δούμε από κοινού τα θέματα που σας απασχολούν.

Με εκτίμηση,
Σωτήρης Γαβριήλ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟ ΕΝΤΕΡΟ

Η σπαστική κολίτιδα είναι μια λειτουργική διαταραχή του παχέος εντέρου, γνωστή και ως σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Δεν πρόκειται για φλεγμονή, ούτε για κάποια μορφή καρκίνου. Είναι μια διαταραχή της κινητικότητας και της ευαισθησίας του εντέρου, που σημαίνει ότι το έντερο λειτουργεί νευρικά, χωρίς να υπάρχει οργανική βλάβη.

Με απλά λόγια, το έντερο αντιδρά υπερβολικά σε φυσιολογικά ερεθίσματα. Οι συσπάσεις του μπορεί να είναι πιο έντονες ή πιο άτακτες, με αποτέλεσμα πόνο, φούσκωμα ή διαταραχές στις κενώσεις. Οι εξετάσεις συνήθως είναι φυσιολογικές, κάτι που συχνά μπερδεύει τον ασθενή. Τα συμπτώματα όμως είναι απολύτως υπαρκτά και όχι της φαντασίας του ασθενούς.
Αυτό είναι ένα βασικό σημείο που εξηγώ πάντα: το ευερέθιστο έντερο είναι καλοήθες, αλλά μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά την ποιότητα ζωής.

 

ΠΟΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΝΕΙ Η ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ

Η σπαστική κολίτιδα δεν εμφανίζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους. Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο κοιλιακός πόνος ή οι κράμπες, που συχνά βελτιώνονται μετά την κένωση. Συνοδεύονται από φούσκωμα, αίσθημα διάτασης και μεταβολές στις κενώσεις.
Κάποιοι ασθενείς παρουσιάζουν κυρίως διάρροια. Άλλοι ταλαιπωρούνται από δυσκοιλιότητα. Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου οι δύο καταστάσεις εναλλάσσονται.

Συχνά υπάρχει αίσθημα ότι η κένωση δεν ολοκληρώθηκε.
Αυτό που έχει σημασία είναι τι δεν βλέπουμε. Η σπαστική κολίτιδα δεν προκαλεί αίμα στα κόπρανα, σημαντική απώλεια βάρους ή αναιμία. Αν υπάρχουν τέτοια συμπτώματα, τότε χρειάζεται άμεση διερεύνηση για άλλη πάθηση του πεπτικού.

ΓΙΑΤΙ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟ ΕΝΤΕΡΟ

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ένα και μοναδικό αίτιο. Η σπαστική κολίτιδα σχετίζεται με διαταραχή της επικοινωνίας μεταξύ εγκεφάλου και εντέρου. Το έντερο διαθέτει εκτεταμένο νευρικό δίκτυο και επηρεάζεται άμεσα από το άγχος και τις συναισθηματικές μεταβολές.

Σε πολλούς ασθενείς, τα συμπτώματα επιδεινώνονται σε περιόδους στρες. Άλλες φορές, η έναρξη γίνεται μετά από μια γαστρεντερίτιδα. Η διατροφή παίζει επίσης ρόλο, ιδιαίτερα τα βαριά, λιπαρά ή πολύ επεξεργασμένα γεύματα.
Δεν είναι ψυχολογική νόσος. Υπάρχει πραγματική διαταραχή στη λειτουργία του εντέρου. Απλώς δεν συνοδεύεται από ορατές αλλοιώσεις στις εξετάσεις.

ΠΩΣ ΤΙΘΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΤΗ ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ

Η διάγνωση της σπαστικής κολίτιδας βασίζεται κυρίως στο ιστορικό και στα χαρακτηριστικά των συμπτωμάτων. Δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη εξέταση που να την αποδεικνύει. Αντίθετα, ο στόχος είναι να αποκλειστούν άλλες οργανικές παθήσεις.

Σε νεότερους ασθενείς χωρίς ανησυχητικά σημεία, συχνά δεν χρειάζονται πολλές εξετάσεις. Αν όμως υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου παχέος εντέρου, αιμορραγία ή αλλαγή στο πρότυπο των κενώσεων σε μεγαλύτερη ηλικία, τότε μπορεί να απαιτηθεί κολονοσκόπηση.
Η σωστή αξιολόγηση είναι και στην περίπτωση αυτή το κλειδί. Δεν αποδίδουμε όλα τα συμπτώματα στο ευερέθιστο έντερο χωρίς έλεγχο, αλλά ούτε χρειάζεται να προχωρούμε και σε υπερβολικές εξετάσεις χωρίς λόγο και ενδείξεις.


ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ ΜΕ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Η θεραπεία της σπαστικής κολίτιδας είναι εξατομικευμένη. Δεν υπάρχει μία λύση που ταιριάζει σε όλους. Ξεκινάμε πάντα από τη ρύθμιση της διατροφής και του τρόπου ζωής.
Σταθερά γεύματα, ήρεμο περιβάλλον κατά τη διάρκεια του φαγητού, επαρκής ενυδάτωση και καθημερινή σωματική δραστηριότητα βοηθούν σημαντικά. Μικρές αλλαγές, όταν γίνονται με συνέπεια, φέρνουν αποτέλεσμα.
Σε περιπτώσεις με έντονο πόνο ή σημαντικές διαταραχές στις κενώσεις, χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά σκευάσματα που ρυθμίζουν την κινητικότητα του εντέρου ή μειώνουν τους σπασμούς.
Σε ορισμένους ασθενείς, η ρύθμιση του άγχους παίζει καθοριστικό ρόλο και μπορεί να βελτιώσει θεαματικά την εικόνα.
Η χειρουργική αντιμετώπιση δεν έχει θέση καθώς πρόκειται για λειτουργική διαταραχή και όχι για πάθηση που διορθώνεται με επέμβαση και επειδή είναι απορία αρκετών ασθενών να πούμε κλείνοντας πως δεν απειλεί τη ζωή, δεν εξελίσσεται σε καρκίνο, αλλά μπορεί όπως προείπαμε να επηρεάσει ουσιαστικά την καθημερινότητα, για το λόγο αυτό χρειάζεται η ιατρική συμβουλή και περισσότερο χρειάζεται να ακολουθήσουμε κιόλας τις οδηγίες του θεράποντος.

ΓΙΑΤΙ Η ΣΩΣΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ

Το να επιλέξεις τον καλύτερο χειρουργό παχυσαρκίας (βαριατρικό χειρουργό) δεν είναι κάτι απλό, αλλά μια απόφαση ζωής που επηρεάζει την υγεία, την ασφάλεια και το μέλλον σου. Η βαριατρική χειρουργική δεν είναι απλώς μια γρήγορη λύση για να χάσεις κιλά αλλά ένα σοβαρό ιατρικό εργαλείο που απαιτεί εμπειρία, κρίση και βαθιά γνώση της παχυσαρκίας.

Η νοσογόνος παχυσαρκία αποτελεί χρόνια, πολυπαραγοντική νόσο. Δεν αφορά μόνο το σωματικό βάρος, αλλά συνδέεται με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, υπέρταση, υπνική άπνοια και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Η χειρουργική αντιμετώπιση έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι προσφέρει μακροχρόνια απώλεια βάρους και ύφεση συνοδών νοσημάτων, όταν γίνεται με σωστή ένδειξη και από εξειδικευμένο χειρουργό.
Γι’ αυτό και η επιλογή δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στη φήμη ή στην τιμή. Χρειάζεται να εξετάσεις ουσιαστικά κριτήρια, με καθαρό μυαλό και σωστή ενημέρωση.

ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Ως γενικός χειρουργός με εξειδίκευση στη βαριατρική και τη χειρουργική πεπτικού, θεωρώ ότι υπάρχουν συγκεκριμένα και αντικειμενικά κριτήρια που οφείλεις να εξετάσεις:
1. Πρωτίστως εξειδίκευση στη βαριατρική χειρουργική
Η βαριατρική δεν είναι παράρτημα της γενικής χειρουργικής. Απαιτεί επιπλέον εκπαίδευση, συμμετοχή σε εξειδικευμένα κέντρα και συστηματική ενασχόληση με επεμβάσεις όπως:
• Γαστρικό μανίκι (sleeve gastrectomy)

• Γαστρικό bypass – SASI 
• Mini gastric bypass 
Mini sleeve
• Λοιπές βαριατρικές επεμβάσεις (γαστρικη πτυχωση κ.α)
Ρώτησε ευθέως πόσες επεμβάσεις πραγματοποιεί ετησίως και ποιο είναι το ποσοστό επιπλοκών; Η εμπειρία δεν είναι θεωρητική έννοια αλλά αποτυπώνεται σε αριθμούς και αποτελέσματα τα οποία οφείλει να δημοσιοποιεί.

2. Πιστοποιήσεις και επιστημονική δραστηριότητα

Η συμμετοχή σε διεθνείς επιστημονικές εταιρείες, συνέδρια και εκπαιδευτικά προγράμματα δείχνει συνεχή ενημέρωση. Η βαριατρική χειρουργική εξελίσσεται. Νέες τεχνικές, νέα δεδομένα, νέες κατευθυντήριες οδηγίες.
Ένας χειρουργός που παραμένει στάσιμος, μένει πίσω. Θέλεις οπωσδήποτε κάποιον που εξελίσσεται μαζί με την επιστήμη του.

3. Εμπειρία στη χειρουργική πεπτικού

Η βαριατρική επέμβαση αφορά το στομάχι και το έντερο. Η βαθιά γνώση της χειρουργικής πεπτικού συστήματος είναι καθοριστική, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις επιπλοκών. Δεν αρκεί να κάνει την επέμβαση. Πρέπει να μπορεί να διαχειριστεί κάθε ενδεχόμενο.

ΠΩΣ ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΤΕ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Πέρα από τα τυπικά προσόντα, υπάρχει βέβαια και η ανθρώπινη διάσταση. Και αυτή μετράει εξίσου γι αυτό και στην πρώτη κιόλας συνάντηση πρέπει να αισθανθείς ότι σου εξηγεί αναλυτικά τις επιλογές. Σαφώς δεν υπόσχεται μαγικά αποτελέσματα και σου αναλύει τους κινδύνους με ειλικρίνεια. Γενικώς να είναι διαθέσιμος να απαντήσει σε κάθε σου απορία.
Αν κάποιος υποβαθμίζει τις πιθανές επιπλοκές ή σου δίνει υπερβολικά γρήγορες λύσεις, κράτα μικρό καλάθι. Η σωστή βαριατρική προσέγγιση είναι οργανωμένη και τεκμηριωμένη.

Εξατομίκευση και όχι μία λύση για όλους

Δεν υπάρχει μία ιδανική επέμβαση για όλους. Η επιλογή εξαρτάται από:
• Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI)
• Συνοδά νοσήματα
• Διατροφικές συνήθειες
• Ιστορικό προηγούμενων επεμβάσεων
• Ψυχολογικό προφίλ

Πολυεπιστημονική ομάδα

Η επιτυχία δεν τελειώνει στο χειρουργείο. Ο καλύτερος χειρουργός παχυσαρκίας στην Ελλάδα συνεργάζεται με ενδοκρινολόγους, έχει μόνιμα διατροφολόγο στην ομάδα του για παρακολούθηση των ασθενών του και έχει τους δικους του αναισθησιολόγους οι οποίοι έχουν μεγάλη εμπειρία σε παχύσαρκους ασθενείς. Η παχυσαρκία αντιμετωπίζεται ολιστικά και οχι αποσπασματικά.

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ (ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΟΥ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Μικρότερες τομές, λιγότερος πόνος, ταχύτερη ανάρρωση. Όμως η τεχνολογία από μόνη της δεν αρκεί. Σημασία έχει ποιος τη χειρίζεται και εξίσου σημαντικό είναι και το νοσοκομείο όπου πραγματοποιείται η επέμβαση. Υπάρχει Μονάδα Εντατικής Θεραπείας; Υπάρχει 24ωρη κάλυψη; Υπάρχει οργανωμένο πρωτόκολλο διαχείρισης επιπλοκών; Μην διστάσεις να ρωτήσεις για τα ποσοστά διαρροών, αιμορραγιών, επανεπεμβάσεων.

ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ (ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η βαριατρική χειρουργική δεν είναι χειρουργήθηκα και τελείωσε αλλά είναι μια νέα αρχή και ο γιατρός πρέπει να είναι στο πλάι. Η σωστή μετεγχειρητική παρακολούθηση περιλαμβάνει τακτικές ιατρικές επισκέψεις, εργαστηριακό έλεγχο βιταμινών και ιχνοστοιχεία, διατροφική καθοδήγηση όπως προείπαμε και παρακολούθηση της απώλειας βάρους.
Η έλλειψη follow-up αυξάνει τον κίνδυνο διατροφικών ελλείψεων και επαναπρόσληψης βάρους. Αν ο χειρουργός δεν δίνει έμφαση στη μακροχρόνια παρακολούθηση, κάτι λείπει από την προσέγγιση.

ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ (ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΟΥ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΥ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

Το οικονομικό σκέλος είναι σημαντικό, αλλά δεν πρέπει να είναι το μοναδικό κριτήριο. Η χαμηλότερη τιμή δεν σημαίνει καλύτερη επιλογή. Αντίστοιχα βεβαίως και το υψηλό κόστος δεν εγγυάται ποιότητα. Ζήτησε αναλυτική ενημέρωση για:
• Τι περιλαμβάνει το πακέτο.
• Πόσες ημέρες νοσηλείας καλύπτονται.
• Τι συμβαίνει σε περίπτωση επιπλοκής.
• Αν περιλαμβάνονται οι μετεγχειρητικές επισκέψεις.
Η διαφάνεια είναι δείκτης επαγγελματισμού και η σωστή βαριατρική χειρουργική προσφέρει θεαματική βελτίωση ποιότητας ζωής, αλλά απαιτεί σοβαρότητα, εμπειρία και συστηματική παρακολούθηση.

Η παχυσαρκία επηρεάζει βαθιά τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος και συχνά συνδέεται άμεσα με τη γαστρίτιδα, τον πόνο στο στομάχι και την παλινδρόμηση. Δεν πρόκειται για μια απλή σύμπτωση.
Το αυξημένο σωματικό βάρος δεν επιβαρύνει μόνο τις αρθρώσεις ή το καρδιαγγειακό σύστημα. Επηρεάζει τη γαστρική λειτουργία, την ενδοκοιλιακή πίεση και την ισορροπία των ορμονών που ρυθμίζουν την όρεξη και την έκκριση οξέος. Και κάπου εκεί αρχίζει ο φαύλος κύκλος: φλεγμονή, ερεθισμός, δυσφορία, λανθασμένες διατροφικές επιλογές και περαιτέρω επιβάρυνση.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ

Η γαστρίτιδα είναι φλεγμονή του γαστρικού βλεννογόνου. Μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια και συχνά εκδηλώνεται με πόνο όταν το στομάχι είναι άδειο, αίσθημα καψίματος ή δυσφορία μετά το φαγητό. Στους ανθρώπους με παχυσαρκία, το έδαφος είναι ήδη επιβαρυμένο.
Ο λιπώδης ιστός δρα ως ενεργό μεταβολικό όργανο. Παράγει φλεγμονώδεις ουσίες που κυκλοφορούν στο αίμα και διατηρούν έναν χαμηλού βαθμού, αλλά χρόνιο, φλεγμονώδη τόνο στον οργανισμό. Το στομάχι δεν εξαιρείται από αυτή τη διαδικασία. Όταν ο βλεννογόνος βρίσκεται ήδη σε οριακή κατάσταση και προστεθούν επιβαρυντικοί παράγοντες όπως κακή διατροφή, κάπνισμα ή στρες, τότε η γαστρίτιδα γίνεται σχεδόν αναμενόμενη.

Παράλληλα, η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση που συνοδεύει την παχυσαρκία πιέζει το στομάχι και ευνοεί την παλινδρόμηση. Το γαστρικό οξύ ανεβαίνει προς τον οισοφάγο και η συνεχής αυτή έκθεση διατηρεί τον ερεθισμό. Ο ασθενής βιώνει καούρες, πόνο στο στομάχι, φούσκωμα. Δεν είναι σπάνιο να περιγράφει ότι ο πόνος επιδεινώνεται όταν το στομάχι είναι άδειο, ιδιαίτερα τις πρωινές ώρες.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΠΟΝΟΣ ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΙΟ

Πολλοί άνθρωποι με παχυσαρκία αρκετές φορές περιγράφουν ότι τρώνε όχι επειδή πεινούν πραγματικά, αλλά επειδή νιώθουν το στομάχι άδειο και τους πονάει. Αυτός ο πόνος όταν το στομάχι είναι άδειο συνδέεται σχεδόν πάντα με γαστρίτιδα ή αυξημένη γαστρική οξύτητα. Το οξύ δρα πάνω σε έναν ήδη ευαίσθητο βλεννογόνο και δημιουργεί δυσφορία που προσωρινά ανακουφίζεται με την πρόσληψη τροφής. Έτσι όμως δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: τρώω για να φύγει ο πόνος, το βάρος αυξάνεται, η παχυσαρκία επιδεινώνεται και τα γαστρικά συμπτώματα επανέρχονται. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν αντιμετωπίζουμε απλώς μια κακή συνήθεια, αλλά ένα γαστρεντερολογικό ζήτημα που χρειάζεται στοχευμένη παρέμβαση.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ: Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Η παλινδρόμηση αποτελεί μια από τις πιο συχνές συνοδές καταστάσεις της παχυσαρκίας. Όσο αυξάνεται το σπλαχνικό λίπος, τόσο αυξάνεται και η πίεση μέσα στην κοιλιά. Αυτό αποδυναμώνει λειτουργικά τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα και διευκολύνει την άνοδο των γαστρικών υγρών.
Η χρόνια παλινδρόμηση δεν προκαλεί μόνο καύσο. Δημιουργεί έναν διαρκή ερεθισμό που μπορεί να συντηρεί ή να επιδεινώνει τη γαστρίτιδα. Ο οργανισμός προσπαθεί να αντιρροπήσει αυξάνοντας την παραγωγή βλέννας και μεταβάλλοντας τη λειτουργία των γαστρικών κυττάρων, όμως η συνεχής πίεση και το οξύ αφήνουν το αποτύπωμά τους.
Πολλές φορές, ο ασθενής συνηθίζει τα συμπτώματα. Λέει έχω λίγο καούρα ή με πονάει ελαφρά το στομάχι και δεν δίνει παραπάνω συνέχεια ώστε να αναζητήσει την λύση. Όταν όμως αυτά επαναλαμβάνονται καθημερινά, δεν μιλάμε για κάτι αθώο αλλά για χρόνια φλεγμονή.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΜΑΝΙΚΙΟΥ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

 

Στη δική μου πρακτική, όταν μιλάμε για χειρουργείο παχυσαρκίας, η βασική και κατά κανόνα πρώτη επιλογή είναι το γαστρικό μανίκι. Πρόκειται για μια αποτελεσματική, ασφαλή και τεκμηριωμένη επέμβαση που προσφέρει ουσιαστική και διατηρήσιμη απώλεια βάρους, με σαφή μεταβολικά οφέλη.

Με το γαστρικό μανίκι μειώνουμε τον όγκο του στομάχου και ταυτόχρονα περιορίζουμε σημαντικά την παραγωγή γκρελίνης, της ορμόνης που σχετίζεται με την πείνα. Αυτό σημαίνει καλύτερος έλεγχος της όρεξης, ταχύτερος κορεσμός και σταδιακή αποφόρτιση του πεπτικού συστήματος. Όταν το σωματικό βάρος μειώνεται, μειώνεται και η ενδοκοιλιακή πίεση, γεγονός που συχνά βελτιώνει την παλινδρόμηση και τα συμπτώματα γαστρίτιδας.

Δεν αντιμετωπίζουμε τον ασθενή με υπερβολικές ή αχρείαστα βαριές επεμβάσεις από την αρχή. Η γαστρική παράκαμψη είναι σαφώς πιο σύνθετη χειρουργική πράξη και δεν αποτελεί πρώτη επιλογή ρουτίνας. Ξεκινάμε με γαστρικό μανίκι, που καλύπτει την πλειονότητα των περιστατικών παχυσαρκίας με εξαιρετικά αποτελέσματα και εάν σε βάθος χρόνου υπάρξει ανάγκη για επιπλέον μεταβολική ενίσχυση ή περαιτέρω βελτίωση, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε σε συμπληρωματική επέμβαση τύπου SASI, εξατομικευμένα και με απόλυτη ένδειξη.
Η σύγχρονη βαριατρική χειρουργική δεν λειτουργεί με λογική όλα ή τίποτα. Λειτουργεί σταδιακά, με ασφάλεια και με σεβασμό στη φυσιολογία του ασθενούς.
Το σημαντικό είναι να επιλέγεται η σωστή επέμβαση για τη σωστή στιγμή. Και στις περισσότερες περιπτώσεις, το γαστρικό μανίκι αποτελεί το πιο ορθολογικό και ισορροπημένο πρώτο βήμα.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΛΙΚΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΟΥ

Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη γαστρίτιδα. Είναι μικρόβιο που αποικίζει τον γαστρικό βλεννογόνο και σε αρκετές περιπτώσεις προκαλεί χρόνια φλεγμονή, πόνο στο στομάχι ή επιδείνωση συμπτωμάτων όπως καούρα και δυσπεψία. Σε ασθενείς με παχυσαρκία, όπου το στομάχι ήδη λειτουργεί σε συνθήκες αυξημένης πίεσης και μεταβολικής επιβάρυνσης, η παρουσία του μπορεί να εντείνει τη συμπτωματολογία.

Για τον λόγο αυτό καλό είναι πριν από ένα χειρουργείο παχυσαρκίας να έχει προηγηθεί γαστροσκόπηση εφόσον υπάρχουν συμπτώματα ώστε αν διαπιστωθεί λοίμωξη να χορηγηθεί η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή εκρίζωσης, σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα.
Η αντιμετώπιση του μικροβίου μειώνει τη φλεγμονή και βελτιώνει το γαστρικό περιβάλλον, κάτι που είναι σημαντικό τόσο για τη γενική υγεία του ασθενούς όσο και για τη μετεγχειρητική του πορεία.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: ΠΟΤΕ Ο ΠΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ

Ο περιστασιακός πόνος στο στομάχι δεν είναι πάντα ανησυχητικός. Όταν όμως επιμένει, όταν συνοδεύεται από παλινδρόμηση ή όταν ο πόνος έρχεται συχνά όταν το στομάχι είναι άδειο και γίνεται καθημερινός, τότε απαιτείται έλεγχος.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν συνυπάρχουν:
• αναιμία,
• ανεξήγητη απώλεια βάρους,
• δυσκολία στην κατάποση,
• έντονη νυχτερινή συμπτωματολογία.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η γαστροσκόπηση δεν είναι απλώς σύσταση. Είναι αναγκαία πράξη προκειμένου να επέμβουμε και να δώσουμε λύση.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ

Η αντιμετώπιση δεν περιορίζεται σε ένα φάρμακο. Χρειάζεται συνολική στρατηγική. Η μείωση της οξύτητας με αναστολείς αντλίας πρωτονίων (φάρμακα τύπου losec, laprasol, pandium, nexium κλπ) βοηθά σημαντικά, ιδιαίτερα σε περιόδους έξαρσης. Η διατροφική προσαρμογή παίζει καθοριστικό ρόλο. Μικρότερα γεύματα, αποφυγή υπερβολικά λιπαρών τροφών, περιορισμός αλκοόλ και καφέ, δηλαδή απλές παρεμβάσεις, αλλά ουσιαστικές.

Η ουσιαστική όμως αλλαγή έρχεται όταν αντιμετωπίζεται η ίδια η παχυσαρκία. Η απώλεια βάρους μειώνει την ενδοκοιλιακή πίεση, περιορίζει την παλινδρόμηση και αποφορτίζει τον γαστρικό βλεννογόνο. Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επιλεγμένο και σωστά ενδεικνυόμενο χειρουργείο παχυσαρκίας, βλέπουμε συχνά σημαντική βελτίωση των γαστρικών συμπτωμάτων.
Δεν υπόσχομαι ποτέ στους ασθενείς μου θαύματα. Υπόσχομαι όμως τεκμηριωμένη ιατρική προσέγγιση, εξατομικευμένη απόφαση και στενή παρακολούθηση.

Η διαφραγματοκήλη είναι μια ανατομική αλλοίωση, όχι απλώς μια ενόχληση του στομάχου. Όταν μιλάμε για διαφραγματοκήλη όπως έχουμε ήδη αναλύσει  εννοούμε ότι ένα τμήμα του στομάχου μετακινείται προς τα πάνω, μέσα στο θώρακα, διαμέσου του οισοφαγικού τρήματος του διαφράγματος.Για αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζετε τι ισχύει σχετικά με τη διαφραγματοκήλη φάρμακα και τις θεραπευτικές επιλογές που υπάρχουν.
Με απλά λόγια, η βαλβίδα που φυσιολογικά εμποδίζει τα γαστρικά υγρά να ανεβαίνουν προς τον οισοφάγο παύει να λειτουργεί σωστά.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία του προβλήματος: δεν έχουμε απλώς υπερέκκριση οξέος. Έχουμε μηχανική διαταραχή. Έτσι τα φάρμακα, όσο αποτελεσματικά κι αν είναι στη μείωση της οξύτητας, δεν μπορούν να κατεβάσουν το στομάχι στη θέση του. Δεν διορθώνουν το ανατομικό έλλειμμα. Γι αυτό σε αρκετούς ασθενείς, παρά τη φαρμακευτική αγωγή, τα συμπτώματα επιμένουν.

ΠΟΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης ποικίλλουν. Δεν είναι πάντα έντονα, ούτε πάντα τυπικά. Συχνά συγχέονται με μια απλή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση καθώς τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
• Καούρα, ιδιαίτερα μετά το φαγητό
• Αναγωγές υγρών ή τροφής
• Πόνο πίσω από το στέρνο
• Χρόνιο βήχα ή βραχνάδα
• Ερυγες
• Αίσθημα κόμπου στον λαιμό
• Δυσκαταποσία σε προχωρημένες περιπτώσεις
Εδώ είναι που πολλοί ασθενείς μπερδεύονται καθώς αίρνουν αναστολείς αντλίας πρωτονίων όπως λέγονται τα φάρμακα τύπου losec /laprasol /nexium κλπ, βλέπουν μια μερική βελτίωση, αλλά η ενόχληση δεν εξαφανίζεται. Αυτό όπως είπαμε συμβαίνει δοότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο το οξύ. Είναι η μηχανική παλινδρόμηση που συνεχίζεται.

Αν η διαφραγματοκήλη είναι μεγάλη, η παλινδρόμηση γίνεται πιο έντονη, συχνά ανεξάρτητα από την ποσότητα οξέος. Ακόμη και ουδέτερο γαστρικό περιεχόμενο μπορεί να προκαλεί φλεγμονή στον οισοφάγο.

 

ΠΩΣ ΔΡΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούμε στη διαφραγματοκήλη στοχεύουν κυρίως στη μείωση της γαστρικής οξύτητας. Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων και οι Η2-αναστολείς περιορίζουν την παραγωγή οξέος στο στομάχι.
Αυτό έχει δύο βασικά οφέλη. Μειώνει το αίσθημα καύσου για αρχή και προστατεύει τον οισοφάγο από διαβρωτική οισοφαγίτιδα.
Ωστόσο, η ανατομική μετατόπιση παραμένει. Το στομάχι συνεχίζει να πιέζει προς τα πάνω. Ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας παραμένει χαλαρός.
Σε μικρές διαφραγματοκήλες, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι επαρκής. Σε μεγαλύτερες, όμως, λειτουργεί ως μπάλωμα και όχι ως λύση γι αυτί και όταν σταματήσει ο ασθενής τα φάρμακα, τα συμπτώματα επιστρέφουν.

ΠΟΤΕ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς χειρουργείο διαφραγματοκήλης. Η απόφαση είναι εξατομικευμένη και βασίζεται σε συγκεκριμένα κριτήρια.
Το χειρουργείο είναι μονόδρομος όταν τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη σωστή φαρμακευτική αγωγή, όταν υπάρχει σοβαρή οισοφαγίτιδα ή στενώσεις, σαφώς όταν υπάρχει Barrett οισοφάγος, όταν η διαφραγματοκήλη είναι μεγάλη (παραοισοφαγική) και βέβαια όταν ο ασθενής έχει κουραστεί και δεν επιθυμεί μακροχρόνια εξάρτηση από φάρμακα.
Το χειρουργείο διαφραγματοκήλης σήμερα γίνεται λαπαροσκοπικά, με  μικρές τομές, ελάχιστο τραύμα και ταχεία ανάρρωση. Στόχος είναι να επαναφέρουμε το στομάχι στη φυσιολογική του θέση και να ενισχύσουμε τον σφιγκτήρα.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝ ΑΓΝΟΗΣΩ ΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΜΟΝΟ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΑ

Η χρόνια παλινδρόμηση δεν είναι αθώα. Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε:
• Χρόνια οισοφαγίτιδα
• Στενώσεις οισοφάγου
• Barrett οισοφάγο
• Αυξημένο κίνδυνο κακοήθειας
Δεν τα αναφέρουμε για να προκληθεί ανησυχία αλλά για να δώσουμε τη σωστή διάσταση. Η μακροχρόνια καταστολή οξέος χωρίς παρακολούθηση δεν είναι πάντα η ιδανική στρατηγική και επιπλέον σε μεγάλες παραοισοφαγικές διαφραγματοκήλες υπάρχει και ο κίνδυνος περίσφιξης.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Δεν αντιμετωπίζουμε όλους τους ασθενείς με τον ίδιο τρόπο καθώς κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και κάθε διαφραγματοκήλη έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Η σωστή διερεύνηση περιλαμβάνει:
• Γαστροσκόπηση
• Μανομετρία οισοφάγου
• pH-μετρία
• Απεικονιστικό έλεγχο όπου χρειάζεται
και με αυτά τα δεδομένα μπορούμε να αποφασίσουμε αν ο ασθενής θα ωφεληθεί από συντηρητική αγωγή ή αν χρειάζεται την χειρουργική παρέμβαση.
Παράλληλα, παίζουν ρόλο και τροποποιήσεις στον τρόπο ζωής όπως βέβαια η απώλεια βάρους όταν χρειάζεται, η αποφυγή μεγάλων λιπαρών γευμάτων, όχι κατάκλιση αμέσως μετά το φαγητό και σαφής περιορισμός αλκοόλ και καπνίσματος.
Ιδιαίτερα σε ασθενείς με παχυσαρκία, η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση επιδεινώνει τη διαφραγματοκήλη και εκεί η συνολική αντιμετώπιση του βάρους αλλάζει εντελώς την πορεία της νόσου.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ: ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Όταν η επιλογή του χειρουργείου διαφραγματοκήλης είναι σωστή, η αλλαγή στην καθημερινότητα είναι εντυπωσιακή. Οι ασθενείς απαλλάσσονται από τη χρόνια καούρα, κοιμούνται χωρίς αναγωγές και σταματούν τη συνεχή εξάρτηση από φαρμακευτική αγωγή.
Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση συνοδεύεται από:
• Νοσηλεία μιας ημέρας
• Ταχεία επάνοδο στις δραστηριότητες
• Ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο που αντιμετωπίζεται με απλά παυσίπονα
• Μακροχρόνια αποτελέσματα
Στην πραγματικότητα η γενική εικόνα είναι πως όταν υπάρχει διαφραγματοκήλη που προκαλεί συμπτώματα που κάνουν την καθημερινότητα δύσκολη η επέμβαση είναι μονόδρομος προκειμένου ο ασθενής να απαλλαγεί.
Τα φάρμακα όπως είπαμε έχουν ρόλο, συχνά σημαντικό, αλλά όχι επαρκή καθώς σκεπάζουν τα συμπτώματα και δεν λύνουν το πρόβλημα.

 

 

 

 

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ – ΟΤΑΝ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

Η μετατροπή γαστρικής πτύχωσης σε γαστρικό μανίκι αποτελεί σήμερα μία από τις συχνότερες επανεπεμβάσεις στη βαριατρική χειρουργική, κυρίως λόγω της χαμηλής μακροπρόθεσμης αποτελεσματικότητας της αρχικής τεχνικής. Τα τελευταία χρόνια, αρκετοί ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε γαστρική πτύχωση αναζητούν οριστική λύση, καθώς διαπιστώνουν σταδιακή επανάκτηση βάρους ή ανεπαρκή απώλεια κιλών.

Η γαστρική πτύχωση παρουσιάστηκε ως μια θεωρητικά αναστρέψιμη επέμβαση. Αυτό δημιούργησε την εντύπωση ότι πρόκειται για μια απλή και ακίνδυνη λύση. Στην πράξη, όμως, η τεχνική της δεν είναι ούτε απλή ούτε ελαφριά. Έχει αντίστοιχο – και σε ορισμένες περιπτώσεις μεγαλύτερο – βαθμό τεχνικής δυσκολίας σε σχέση με άλλες βαριατρικές επεμβάσεις.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι είναι μια επανεπεμβατική βαριατρική πράξη κατά την οποία το στομάχι, που είχε προηγουμένως διπλωθεί και συρραφεί (χωρίς αφαίρεση τμήματος), διαμορφώνεται εκ νέου με εκτομή μεγάλου μέρους του, όπως προβλέπει η τεχνική του sleeve gastrectomy.

Η αρχική λογική της γαστρικής πτύχωσης ήταν απλή: περιορίζουμε τον όγκο του στομάχου χωρίς να αφαιρέσουμε ιστό. Θεωρητικά, αν χρειαστεί, μπορούμε να την αναστρέψουμε. Αυτή η θεωρητική αναστρεψιμότητα αποτέλεσε βασικό λόγο επιλογής από αρκετούς ασθενείς. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.
Με την πάροδο του χρόνου παρατηρήθηκαν:
• χαμηλότερα ποσοστά διατήρησης απώλειας βάρους
• συχνή διάταση του στομάχου
• χαλάρωση των ραμμάτων
• επανάκτηση κιλών μετά από 2–4 χρόνια
Έτσι, η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι έρχεται να δώσει μια πιο σταθερή, αποδεδειγμένη και μακροχρόνια αποτελεσματική λύση.

 

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ

Η γαστρική πτύχωση (gastric plication) δεν είναι μια ελαφριά επέμβαση. Χειρουργικά, απαιτεί εκτεταμένη αποκόλληση του στομάχου, τοποθέτηση πολλαπλών σειρών ραμμάτων και ακριβή αναδίπλωση του γαστρικού τοιχώματος.
Συχνά, λόγω της απουσίας εκτομής, δημιουργήθηκε η λανθασμένη αντίληψη ότι είναι λιγότερο επικίνδυνη. Όμως στην πραγματικότητα ο βαθμός τεχνικής δυσκολίας είναι υψηλός, οι επιπλοκές της δεν είναι σπάνιες και η αναστρεψιμότητα δεν σημαίνει απλότητα ή ασφάλεια όπως πολλοί έχουν κατά νου.

Και το σημαντικότερο: τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα δεν είναι συγκρίσιμα με εκείνα του γαστρικού μανικιού. Σε μεγάλο ποσοστό ασθενών, η απώλεια βάρους δεν διατηρείται.
Στην καθημερινή χειρουργική πράξη, βλέπω ότι σχεδόν όλοι οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε πτύχωση πριν από χρόνια, επιστρέφουν με σταδιακή επανάκτηση βάρους και αυτό δεν είναι θέμα πειθαρχίας. Είναι θέμα μηχανισμού.

ΓΙΑΤΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ

Το γαστρικό μανίκι (sleeve gastrectomy) βασίζεται σε δύο βασικούς μηχανισμούς: τη μόνιμη μείωση γαστρικού όγκου και την ορμονική επίδραση μέσω μείωσης της γκρελίνης.

Αφαιρείται περίπου το 75–80% του στομάχου και αυτό δεν επιτρέπει στο όργανο να διαταθεί εύκολα όπως συμβαίνει στην πτύχωση, όπου το στομάχι παραμένει ακέραιο και απλώς διπλωμένο.
Η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι:
• αποκαθιστά τη σωστή ανατομία
• εξαλείφει τις δυσλειτουργικές πτυχώσεις
• προσφέρει σταθερή και προβλέψιμη απώλεια βάρους
Κλινικά, τα δεδομένα δείχνουν ότι η διατήρηση της απώλειας βάρους στο γαστρικό μανίκι είναι σαφώς ανώτερη και το έχουμε αναλύσει εκτενώς σε κάθε ευκαιρία όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι έχει καθιερωθεί ως η κορυφαία βαριατρικη επεμβάση παγκοσμίως.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

Η επανεγχείρηση σε μανίκι μετά από πτύχωση δεν είναι απλή υπόθεση. Πρόκειται για απαιτητικό χειρουργείο και δεν μπορούν όλοι οι χειρουργοι να αντεπεξέλθουν αποτελεσματικά σε αυτό αν δεν έχουν την απαιτούμενη εμπειρία.
Κατά τη διάρκεια της μετατροπής της γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι, καλούμαστε να:
• λύσουμε πυκνές συμφύσεις
• αφαιρέσουμε ράμματα παλαιάς πτύχωσης
• αποκαταστήσουμε παραμορφωμένη ανατομία
• ελέγξουμε την αιμάτωση του γαστρικού τοιχώματος
Η ύπαρξη ουλώδους ιστού αυξάνει τον τεχνικό βαθμό δυσκολίας και ο κίνδυνος αιμορραγίας ή διαφυγής είναι  αυξημένος σε σύγκριση με ένα πρωτογενές sleeve.

Γι’ αυτό επιμένω πάντα ότι τέτοιου είδους επεμβάσεις πρέπει να πραγματοποιούνται αποκλειστικά από εξειδικευμένο και έμπειρο χειρουργό παχυσαρκίας. Σε χέρια άπειρου χειρουργού, το ρίσκο αυξάνεται σημαντικά γιατί δεν είναι επέμβαση ρουτίνας. Είναι επανεπεμβατική βαριατρική χειρουργική υψηλής εξειδίκευσης.

ΠΟΤΕ ΕΝΔΕΙΚΝΥΤΑΙ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ

Η απόφαση για μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι δεν λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία. Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις όπως σημαντική επανάκτηση βάρους σε συνδυασμό με ανεπαρκή αρχική απώλεια. Συμπτώματα απόφραξης ή δυσανεξίας τροφών και γαστρεντερική δυσλειτουργία
Δεν μετατρέπουμε ποτέ μια πτύχωση προληπτικά. Η ένδειξη πρέπει να είναι τεκμηριωμένη και εξατομικευμένη.

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΤΥΧΩΣΗΣ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ

Η βαριατρική χειρουργική δεν είναι απλώς τεχνική. Είναι φιλοσοφία, εμπειρία και διαχείριση επιπλοκών.
Σε επανεπεμβάσεις όπως η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι, ο χειρουργός πρέπει να διαθέτει εμπειρία σε αντίστοιχες επεμβάσεις , ικανότητα διαχείρισης διεγχειρητικών επιπλοκών, πλήρη γνώση βεβαίως ανατομικών παραλλαγών και ίσως το σημαντικότερο :οργανωμένη χειρουργική ομάδα (από τον νοσηλευτή μέχρι τους βοηθούς ιατρούς).
Η ασφάλεια του ασθενούς δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνική, αλλά από το περιβάλλον, την προετοιμασία και την εμπειρία.
Επίσης να τονίσουμε πως δεν πρόκειται για επέμβαση που μαθαίνεται στην πορεία. Χρειάζεται συστηματική εκπαίδευση και τεράστιο αριθμό περιστατικών.

Αυτο που θέλω κλείνοντας αυτό το άρθρο, να γνωρίζουν οι ασθενείς ει αι πως η γαστρική πτύχωση αποτέλεσε μια περίοδο της βαριατρικής χειρουργικής όπου η έννοια της αναστρεψιμότητας κυριάρχησε κι ακόμη πολύ κόσμος θεωρεί ελκυστική. Όμως η κλινική πράξη και τα μακροχρόνια αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν προσφέρει καθόλου σταθερή λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας.
Η μετατροπή γαστρικης πτυχωσης σε γαστρικό μανίκι έρχεται να διορθώσει αυτή την αποτυχία ωστόσο δεν είναι απλή διαδικασία. Είναι απαιτητική, τεχνικά σύνθετη και χρειάζεται εξειδίκευση. Επιπλέον όπως προείπαμε η πτύχωση δεν ήταν ποτέ εύκολη επέμβαση ούτε λιγότερο επικίνδυνη και δυστυχώς αποδείχθηκε αναποτελεσματική μακροπρόθεσμα.
Στο αντίποδα το γαστρικό μανίκι, όταν γίνεται σωστά και με σωστή ένδειξη, παραμένει η πιο αξιόπιστη λύση στη χειρουργική αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας με κύριο όμως γνώμονα την σωστή επιλογή χειρουργού γιατθ σε τέτοιες επεμβάσεις, η εμπειρία δεν είναι πολυτέλεια αλλά προϋπόθεση ασφάλειας.

ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ;

Η διαφραγματοκήλη είναι μια πάθηση που, όταν αντιμετωπίζεται σωστά, πολύ σπάνια δημιουργεί ξανά πρόβλημα μετά το χειρουργείο. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο ασθενής εμφανίζει εκ νέου συμπτώματα, όπως παλινδρόμηση, καούρες ή δυσφορία στο στήθος, και τότε γεννάται εύλογα το ερώτημα: γιατί επέστρεψε η πάθηση και τι γίνεται τώρα; Χρειάζεται και δεύτερο χειρουργείο;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΤΑΙ

Η διαφραγματοκήλη όπως έχουμε αναλύσει ήδη προκύπτει όταν μέρος του στομάχου περνά μέσα από το διάφραγμα προς το θώρακα. Αυτό διαταράσσει τον φυσιολογικό μηχανισμό που εμποδίζει την παλινδρόμηση των γαστρικών υγρών προς τον οισοφάγο.
Όταν η διαφραγματοκήλη συνοδεύεται από έντονη παλινδρόμηση, καούρες, βήχα ή επιπλοκές στον οισοφάγο, τότε το χειρουργείο της διαφραγματοκήλης αποτελεί μονόδρομο. Ο στόχος της επέμβασης δεν είναι απλώς να μπει το στομάχι στη θέση του, αλλά να αποκατασταθεί η ανατομία και η λειτουργία της περιοχής.
Η σωστή χειρουργική αποκατάσταση περιλαμβάνει:
• επαναφορά του στομάχου στην κοιλιά
• σύγκλειση του διαφράγματος
• ενίσχυση του μηχανισμού αντιπαλινδρόμησης
Όταν όλα αυτά γίνουν σωστά, τα ποσοστά υποτροπής είναι χαμηλά.

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΞΑΝΑ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Η επανεμφάνιση της διαφραγματοκήλης δεν είναι συχνό φαινόμενο. Στη διεθνή βιβλιογραφία, τα ποσοστά υποτροπής μετά από σωστά εκτελεσμένο χειρουργείο είναι εξαιρετικά χαμηλά και συνήθως δεν συνοδεύονται από συμπτώματα.
Όταν όμως εμφανιστεί ξανά, αυτό μπορεί να συμβεί:
• μέσα στους πρώτους μήνες
• ή αρκετά χρόνια αργότερα
Η χρονική στιγμή παίζει ρόλο, γιατί συχνά μας δίνει στοιχεία για την αιτία.
Σημαντικό είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι:
• η ακτινολογική υποτροπή δεν σημαίνει πάντα κλινικό πρόβλημα
• πολλοί ασθενείς έχουν μικρή υποτροπή χωρίς καούρες ή παλινδρόμηση
• δεν χρειάζονται όλοι δεύτερο χειρουργείο
Η απόφαση βασίζεται στα συμπτώματα, όχι μόνο στην εικόνα.


ΑΙΤΙΕΣ ΥΠΟΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

1) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ

Η πιο συχνή αιτία υποτροπής είναι η ίδια η τεχνική του χειρουργείου. Η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης είναι λεπτή επέμβαση, με ανατομικές ιδιαιτερότητες και απαιτεί εμπειρία στο πεπτικό.
Προβλήματα μπορεί να προκύψουν όταν:
• το διάφραγμα δεν συρραφεί σωστά
• δεν αποκατασταθεί επαρκώς το μήκος του οισοφάγου
• η αντιπαλινδρομική βαλβίδα είναι ατελής
• δεν επιλεγεί σωστά το υλικό ενίσχυσης, όταν χρειάζεται
Αυτά δεν φαίνονται άμεσα, αλλά αποκαλύπτονται με τον χρόνο γι αυτο το λόγο είναι εξαιρετικά σημαντική η επιλογή του σωστού χειρουργού.

2) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΕΝΔΟΚΟΙΛΙΑΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ

Υπάρχουν καταστάσεις που αυξάνουν την πίεση μέσα στην κοιλιά και δοκιμάζουν την αποκατάσταση.
Τέτοιες είναι:
• σημαντική (και γρήγορη) αύξηση βάρους
• έντονος χρόνιος βήχας
• δυσκοιλιότητα με έντονη προσπάθεια
• βαριά χειρωνακτική εργασία νωρίς μετά το χειρουργείο
Αν η χειρουργική αποκατάσταση δεν είναι στιβαρή, αυτές οι πιέσεις μπορεί να οδηγήσουν σε υποτροπή.

3) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Σε μικρό ποσοστό ασθενών, ο συνδετικός ιστός είναι πιο χαλαρός. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπρεπε να χειρουργηθούν, αλλά ότι χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση και σωστή τεχνική.
Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα και πάλι η σημασία της εμπειρίας του χειρουργού διαφραγματοκήλης.


ΠΟΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΥΠΟΤΡΟΠΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Πολλές φορές ο ασθενής αισθάνεται ξανά καούρες ή δυσφορία και θεωρεί ότι επέστρεψε η διαφραγματοκήλη. Αυτό όμως δεν είναι πάντα η αλήθεια.
Συμπτώματα παλινδρόμησης μπορεί να οφείλονται:
• σε λειτουργική διαταραχή του οισοφάγου
• σε διατροφικές συνήθειες
• σε άγχος ή σπασμό
• σε γαστρίτιδα
Γι’ αυτό δεν αποφασίζουμε ποτέ βιαστικά. Χρειάζεται έλεγχος με γαστροσκόπηση, απεικόνιση και λειτουργικές εξετάσεις.

ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Η επανεπέμβαση για διαφραγματοκήλη δεν είναι ο κανόνας. Είναι η εξαίρεση. Την εξετάζουμε μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.
Δεύτερο χειρουργείο συζητάμε όταν:
• Υπάρχει επιβεβαιωμένη ανατομική υποτροπή
• Ο ασθενής έχει έντονη παλινδρόμηση ή καούρες
• Η φαρμακευτική αγωγή που ίσως χρειαστεί δεν βοηθά
• Υπάρχουν επιπλοκές στον οισοφάγο
Αν λείπει κάτι από τα παραπάνω, συνήθως δεν χειρουργούμε.
Η επανεπέμβαση τις περισσότερες φορές γίνεται επειδή ο χειρουργός που πραγματοποιησε το πρώτο χειρουργείο δεν ήταν έμπειρος και έτσι το χειρουργείο δεν είχε αποτέλεσμα.
Γι αυτό συνήθως η δεύτερη επέμβαση είναι πιο απαιτητική από το πρώτο χειρουργείο και πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από χειρουργό με εξειδίκευση στο πεπτικό.

 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Γενικώς πρέπει οι ασθενείς να γνωρίζουν ότι η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης δεν είναι μια απλή λαπαροσκόπηση. Είναι επέμβαση που απαιτεί:
• βαθιά γνώση ανατομίας
• εμπειρία σε αντιπαλινδρομικές τεχνικές
• σωστή κρίση για το τι χρειάζεται κάθε ασθενής
Όταν αυτά λείπουν, αυξάνεται ο κίνδυνος αποτυχίας. Όχι άμεσα, αλλά σε βάθος χρόνου.
Δεν είναι θέμα τίτλων. Είναι θέμα εμπειρίας στο πεπτικό και ειδικά στη διαφραγματοκήλη χειρουργείο.

Επιπλέον πρέπει να πούμε ότι η επιτυχία δεν τελειώνει στο χειρουργείο. Ο ασθενής παίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του αποτελέσματος τηρώντας τις ιατρικές συμβουλές για:
• σταδιακή επάνοδο στη διατροφή
• αποφυγή έντονης άρσης βάρους για το πρώτο διάστημα
• έλεγχο βάρους
• σωστή παρακολούθηση όταν το ζητάει ο θεράπων ιατρός του.
Όταν υπάρχει συνεργασία, τα αποτελέσματα κρατούν στον χρόνο.

Ανακεφαλαιώνοντας είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι διαφραγματοκήλη πράγματι μπορεί να υποτροπιάσει, αλλά αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια όταν το χειρουργείο έχει γίνει σωστά και ο ασθενής αυτό που πρέπει να κάνει είναι κυρίως να μην αγνοεί τα όποια συμπτώματα και σαφώς να απευθυνθεί σε χειρουργο με εξειδίκευση στο πεπτικό και την συγκεκριμένη επέμβαση.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ: ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΟΙΟΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΝΟΗΜΑ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι πλέον από τα πιο συχνά θέματα συζήτησης στο ιατρείο, καθώς όλο και περισσότεροι ασθενείς έρχονται με απορίες, προσδοκίες αλλά και αρκετή σύγχυση γύρω από το ποιοι τελικά τα δικαιούνται και πώς ακριβώς χορηγούνται.Ένα πολύ σημαντικό θέμα στη συζήτηση είναι η συντογογράφηση για τα φάρμακα παχυσαρκίας και τι ισχύει στη διαδικασία αυτή.
Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια νέα πραγματικότητα στη διαχείριση της παχυσαρκίας, όμως δεν αφορά όλους και σίγουρα δεν είναι μια μαγική λύση.


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι σκευάσματα που έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν στη μείωση του σωματικού βάρους, κυρίως επηρεάζοντας την όρεξη, το αίσθημα κορεσμού και τον τρόπο που ο οργανισμός διαχειρίζεται την πείνα.
Στην πράξη, τα περισσότερα από τα σύγχρονα φάρμακα:
• μειώνουν το αίσθημα της πείνας
• αυξάνουν το αίσθημα πληρότητας μετά το φαγητό
• βοηθούν τον ασθενή να τρώει μικρότερες ποσότητες
• λειτουργούν καλύτερα όταν συνδυάζονται με αλλαγές στη διατροφή και την καθημερινότητα
Εδώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Δεν μιλάμε για χάπια αδυνατίσματος όπως τα φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος. Μιλάμε για φαρμακευτική αγωγή που έχει συγκεκριμένες ενδείξεις και σαφές πλαίσιο χρήσης.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ “ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ”: ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα που ακούω είναι “πώς τα παίρνει τελικά κανείς αυτά τα φάρμακα;”
Η διαδικασία δεν είναι αυθαίρετη και δεν αποφασίζεται από τον ίδιο τον ασθενή. Επιπλέον σήμερα, η χορήγηση των φαρμάκων παχυσαρκίας συνδέεται άμεσα με το πρόγραμμα “Προλαμβάνω”.
Στην πράξη, αυτό που συμβαίνει είναι το εξής:
• Ο ασθενής που κάνει χρήση του προγραμματος “Προλαμβάνω”, υποβάλλεται στις προβλεπόμενες καρδιολογικές εξετάσεις.
• Στη συνέχεια, το σύστημα τον παραπέμπει σε ιατρό για αξιολόγηση.
• Ο ιατρός καταγράφει στο σύστημα το ύψος και το βάρος του ασθενούς.
• Το ίδιο το σύστημα αξιολογεί αν πληρούνται τα κριτήρια.
• Αν πληρούνται, εκδίδεται η συνταγή μέσω του προγράμματος. Αν όχι, δεν προχωρά η χορήγηση.
Δεν είναι, λοιπόν, θέμα προσωπικής επιλογής ούτε γνωριμίας. Είναι μια αυτοματοποιημένη διαδικασία με συγκεκριμένους κανόνες.


ΠΟΙΟΙ ΠΛΗΡΟΥΝ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Τα φάρμακα παχυσαρκίας δεν απευθύνονται σε άτομα που απλώς θέλουν να χάσουν λίγα κιλά για αισθητικούς λόγους. Τα κριτήρια βασίζονται κυρίως:
• στον δείκτη μάζας σώματος (BMI)
• στην ύπαρξη συνοδών νοσημάτων
• στο συνολικό καρδιομεταβολικό προφίλ
Συνήθως, αφορούν ασθενείς με παχυσαρκία ή σοβαρό υπερβάλλον βάρος, όπου το επιπλέον βάρος έχει ήδη αρχίσει να επιβαρύνει την υγεία.
Και εδώ χρειάζεται ρεαλισμός. Το γεγονός ότι κάποιος δεν πληροί τα κριτήρια δεν σημαίνει ότι αδικείται. Σημαίνει απλώς ότι, με βάση τα επιστημονικά δεδομένα, το όφελος δεν υπερτερεί των πιθανών κινδύνων.

ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Πολλοί έρχονται στο ιατρείο με την εντύπωση ότι τα φάρμακα παχυσαρκίας θα λύσουν το πρόβλημα από μόνα τους. Εδώ χρειάζεται μια ειλικρινής κουβέντα.
Τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν, αλλά:
• δεν λειτουργούν το ίδιο σε όλους
• δεν αντικαθιστούν τη σωστή διατροφή
• δεν «διορθώνουν» αυτόματα κακές συνήθειες
• απαιτούν ιατρική παρακολούθηση
Στην καθημερινή πράξη, τα καλύτερα αποτελέσματα τα βλέπουμε όταν ο ασθενής αντιμετωπίζει το φάρμακο ως ένα εργαλείο και όχι ως τη μοναδική λύση.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ: Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Προσωπικά έχω αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζω τα φάρμακα παχυσαρκίας όταν πρόκειται για ασθενείς που έχουν ξεκάθαρη ένδειξη να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Πλέον έχω σταματήσει να τα χορηγώ σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί στην καθημερινή κλινική πράξη είδα επανειλημμένα το ίδιο σενάριο να επαναλαμβάνεται:
Οι ασθενείς τα έβλεπαν ως μια προσωρινή λύση, επειδή έχαναν αρχικά λίγα κιλά και ένιωθαν ότι απομακρύνονται από το χειρουργείο. Αυτή η πρόσκαιρη απώλεια βάρους δημιουργούσε μια ψευδαίσθηση ασφάλειας, χωρίς όμως να αλλάζει ουσιαστικά το πρόβλημα.

Στην πορεία, και χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση, τα κιλά αυτά επέστρεφαν και συνήθως επανέρχονταν αυξημένα. Το αποτέλεσμα ήταν οι ασθενείς να φτάνπυν τελικά στο χειρουργείο σε σαφώς χειρότερη κατάσταση από αυτήν που βρίσκονταν αρχικά, με μεγαλύτερο σωματικό βάρος, πιο επιβαρυμένο οργανισμό και πολύ περισσότερα κιλά να χάσουν μετά την επέμβαση.
Αυτό έκανε όχι μόνο τη μετεγχειρητική πορεία πιο απαιτητική, αλλά και το ίδιο το χειρουργείο τεχνικά πιο δύσκολο. Για αυτόν τον λόγο, όταν υπάρχει σαφής χειρουργική ένδειξη, θεωρώ πλέον ότι η καθυστέρηση με φάρμακα παχυσαρκίας δεν προσφέρει πραγματικό όφελος και συχνά λειτουργεί τελικά εις βάρος του ίδιου του ασθενούς.
Για τον λόγο αυτό λέω και ξαναλέω πως τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι ένα ακόμη εργαλείο στη φαρέτρα μας και όχι η απόλυτη λύση. Σε επιλεγμένους ασθενείς μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικό όφελος, όταν χρησιμοποιούνται σωστά, με ιατρική παρακολούθηση μονο και φυσικά ρεαλιστικές προσδοκίες.
Αν κάποιος αναρωτιέται αν τα δικαιούταθ ή αν είναι κατάλληλα για τον ίδιο, η απάντηση δεν βρίσκεται στο διαδίκτυο, αλλά στη σωστή ιατρική αξιολόγηση.
Και έχω καταλήξει πως αυτό είναι το πιο σημαντικό μήνυμα που οφείλω να περάσω.

Η διαφραγματοκήλη είναι μια πάθηση που, όταν αντιμετωπίζεται σωστά,πολύ σπάνια δημιουργεί ξανά πρόβλημα μετά το χειρουργείο. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο ασθενής εμφανίζει εκ νέου συμπτώματα, όπως παλινδρόμηση, καούρες ή δυσφορία στο στήθος, και τότε γεννάται εύλογα το ερώτημα: γιατί επέστρεψε η πάθηση και τι γίνεται τώρα; Χρειάζεται και δεύτερο χειρουργείο;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΤΑΙ

Η διαφραγματοκήλη όπως έχουμε αναλύσει στην αντίστοιχη σελίδα προκύπτει όταν μέρος του στομάχου περνά μέσα από το διάφραγμα προς το θώρακα. Αυτό διαταράσσει τον φυσιολογικό μηχανισμό που εμποδίζει την παλινδρόμηση των γαστρικών υγρών προς τον οισοφάγο.
Όταν η διαφραγματοκήλη συνοδεύεται από έντονη παλινδρόμηση, καούρες, βήχα ή επιπλοκές στον οισοφάγο, τότε το χειρουργείο της διαφραγματοκήλης αποτελεί μονόδρομο. Ο στόχος της επέμβασης δεν είναι απλώς να μπει το στομάχι στη θέση του, αλλά να αποκατασταθεί η ανατομία και η λειτουργία της περιοχής.
Η σωστή χειρουργική αποκατάσταση περιλαμβάνει:
• επαναφορά του στομάχου στην κοιλιά
• σύγκλειση του διαφράγματος
• ενίσχυση του μηχανισμού αντι παλινδρόμησης
Όταν όλα αυτά γίνουν σωστά, τα ποσοστά υποτροπής είναι χαμηλά.

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΞΑΝΑ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Η επανεμφάνιση της διαφραγματοκήλης δεν είναι συχνό φαινόμενο. Στη διεθνή βιβλιογραφία, τα ποσοστά υποτροπής μετά από σωστά εκτελεσμένο χειρουργείο είναι εξαιρετικά χαμηλά και συνήθως δεν συνοδεύονται από συμπτώματα.
Όταν όμως εμφανιστεί ξανά, αυτό μπορεί να συμβεί:
• μέσα στους πρώτους μήνες
• ή αρκετά χρόνια αργότερα
Η χρονική στιγμή παίζει ρόλο, γιατί συχνά μας δίνει στοιχεία για την αιτία.
Σημαντικό είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι:
• η ακτινολογική υποτροπή δεν σημαίνει πάντα κλινικό πρόβλημα
• πολλοί ασθενείς έχουν μικρή υποτροπή χωρίς καούρες ή παλινδρόμηση
• δεν χρειάζονται όλοι δεύτερο χειρουργείο
Η απόφαση βασίζεται στα συμπτώματα, όχι μόνο στην εικόνα.

ΑΙΤΙΕΣ ΥΠΟΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

 

1) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ

Η πιο συχνή αιτία υποτροπής είναι η ίδια η τεχνική του χειρουργείου. Η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης είναι λεπτή επέμβαση, με ανατομικές ιδιαιτερότητες και απαιτεί εμπειρία στο πεπτικό.
Προβλήματα μπορεί να προκύψουν όταν:
• το διάφραγμα δεν συρραφεί σωστά
• δεν αποκατασταθεί επαρκώς το μήκος του οισοφάγου
• η αντιπαλινδρομική βαλβίδα είναι ατελής
• δεν επιλεγεί σωστά το υλικό ενίσχυσης, όταν χρειάζεται
Αυτά δεν φαίνονται άμεσα, αλλά αποκαλύπτονται με τον χρόνο γιαωσυτο το λογο είναι εξαιρετικά σημαντική η επιλογή του σωστού χειρουργού.

2) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΕΝΔΟΚΟΙΛΙΑΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ

Υπάρχουν καταστάσεις που αυξάνουν την πίεση μέσα στην κοιλιά και δοκιμάζουν την αποκατάσταση.
Τέτοιες είναι:
• σημαντική (και γρήγορη) αύξηση βάρους
• έντονος χρόνιος βήχας
• δυσκοιλιότητα με έντονη προσπάθεια
• βαριά χειρωνακτική εργασία νωρίς μετά το χειρουργείο
Αν η χειρουργική αποκατάσταση δεν είναι στιβαρή, αυτές οι πιέσεις μπορεί να οδηγήσουν σε υποτροπή.

3) ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Σε μικρό ποσοστό ασθενών, ο συνδετικός ιστός είναι πιο χαλαρός. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπρεπε να χειρουργηθούν, αλλά ότι χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση και σωστή τεχνική.
Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα και πάλι η σημασία της εμπειρίας του χειρουργού διαφραγματοκήλης.

ΠΟΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΥΠΟΤΡΟΠΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Πολλές φορές ο ασθενής αισθάνεται ξανά καούρες ή δυσφορία και θεωρεί ότι επέστρεψε η διαφραγματοκήλη. Αυτό όμως δεν είναι πάντα η αλήθεια.
Συμπτώματα παλινδρόμησης μπορεί να οφείλονται:
• σε λειτουργική διαταραχή του οισοφάγου
• σε διατροφικές συνήθειες
• σε άγχος ή σπασμό
• σε γαστρίτιδα
Γι’ αυτό δεν αποφασίζουμε ποτέ βιαστικά. Χρειάζεται έλεγχος με γαστροσκόπηση, απεικόνιση και λειτουργικές εξετάσεις.

ΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Η επανεπέμβαση για διαφραγματοκήλη δεν είναι ο κανόνας. Είναι η εξαίρεση. Την εξετάζουμε μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.
Δεύτερο χειρουργείο συζητάμε όταν:
• Υπάρχει επιβεβαιωμένη ανατομική υποτροπή
• Ο ασθενής έχει έντονη παλινδρόμηση ή καούρες
• Η φαρμακευτική αγωγή που ίσως χρειαστεί δεν βοηθά
• Υπάρχουν επιπλοκές στον οισοφάγο
Αν λείπει κάτι από τα παραπάνω, συνήθως δεν χειρουργούμε.
Η επανεπέμβαση τις περισσότερες φορές γίνεται επειδή ο χειρουργός που πραγματοποιησε το πρώτο χειρουργείο δεν ήταν έμπειρος και έτσι το χειρουργείο δεν είχε αποτέλεσμα.
Γι αυτό συνήθως η δεύτερη επέμβαση είναι πιο απαιτητική από το πρώτο χειρουργείο και πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από χειρουργό με εξειδίκευση στο πεπτικό.


Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Γενικώς πρέπει οι ασθενείς να γνωρίζουν ότι η αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης δεν είναι μια απλή λαπαροσκόπηση. Είναι επέμβαση που απαιτεί:
• βαθιά γνώση ανατομίας
• εμπειρία σε αντιπαλινδρομικές τεχνικές
• σωστή κρίση για το τι χρειάζεται κάθε ασθενής
Όταν αυτά λείπουν, αυξάνεται ο κίνδυνος αποτυχίας. Όχι άμεσα, αλλά σε βάθος χρόνου.
Δεν είναι θέμα τίτλων. Είναι θέμα εμπειρίας στο πεπτικό και ειδικά στη διαφραγματοκήλη χειρουργείο.

Επιπλέον πρέπει να πούμε ότι η επιτυχία δεν τελειώνει στο χειρουργείο. Ο ασθενής παίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του αποτελέσματος τηρώντας τις ιατρικές συμβουλές για:
• σταδιακή επάνοδο στη διατροφή
• αποφυγή έντονης άρσης βάρους για το πρώτο διάστημα
• έλεγχο βάρους
• σωστή παρακολούθηση όταν το ζητάει ο θεράπων ιατρός του.
Όταν υπάρχει συνεργασία, τα αποτελέσματα κρατούν στον χρόνο.

Ανακεφαλαιωνοντας είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι διαφραγματοκήλη πράγματι μπορεί να υποτροπιάσει, αλλά αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια όταν το χειρουργείο έχει γίνει σωστά και ο ασθενής αυτό που πρέπει να κάνει είναι κυρίως να μην αγνοεί τα όποια συμπτώματα και σαφώς να απευθυνθεί σε χειρουργο με εξειδίκευση στο πεπτικό και την συγκεκριμένη επέμβαση.

ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ : ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΑΛΛΟΙΩΣΕΩΝ

 

Το τεστ ΠΑΠ πρωκτού αποτελεί μια σύγχρονη, αξιόπιστη και ιδιαίτερα χρήσιμη προληπτική εξέταση, η οποία τα τελευταία χρόνια αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία στη διεθνή ιατρική κοινότητα και ως γενικός χειρουργός με εξειδίκευση στη χειρουργική του πεπτικού και των παθήσεων του πρωκτού, θεωρώ πλέον απαραίτητη την ενσωμάτωσή του στον προληπτικό έλεγχο συγκεκριμένων ομάδων πληθυσμού, καθώς προσφέρει τη δυνατότητα έγκαιρης ανίχνευσης κυτταρικών αλλοιώσεων πριν αυτές εξελιχθούν σε σοβαρότερες παθολογικές καταστάσεις.

Η πρόληψη παραμένει το ισχυρότερο όπλο της ιατρικής. Το πρωκτικό τεστ ΠΑΠ δεν έρχεται να αντικαταστήσει άλλες εξετάσεις, αλλά να καλύψει ένα ουσιαστικό κενό στον προληπτικό έλεγχο της πρωκτικής περιοχής, ιδιαίτερα σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο λόγω HPV λοίμωξης, ανοσοκαταστολής ή συγκεκριμένων σεξουαλικών πρακτικών.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

Το τεστ ΠΑΠ πρωκτού είναι μια απλή κυτταρολογική εξέταση κατά την οποία συλλέγονται επιφανειακά κύτταρα από τον πρωκτικό σωλήνα, με σκοπό τη μικροσκοπική τους ανάλυση. Η διαδικασία είναι σύντομη, ανώδυνη (αντίστοιχη με το κλαδικό κολπικό τεστ ΠΑΠ και δεν απαιτεί αναισθησία ή προετοιμασία.

Η λήψη του δείγματος διαρκεί λίγα λεπτά και ο εξεταζόμενος μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Δεν πρόκειται για επεμβατική εξέταση και δεν συνοδεύεται από χρόνο αποκατάστασης.
Η αξία του πρωκτικού τεστ παπ έγκειται στο γεγονός ότι μπορεί να εντοπίσει κυτταρικές αλλοιώσεις σε πολύ πρώιμο στάδιο, συχνά πριν εμφανιστούν συμπτώματα ή ορατές βλάβες.

ΤΙ ΕΝΤΟΠΙΖΕΙ ΤΟ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ

Η κυτταρολογική ανάλυση που προκύπτει από το τεστ ΠΑΠ πρωκτού επιτρέπει την ανίχνευση ενός ευρέος φάσματος αλλοιώσεων, οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με τον HPV ή άλλες φλεγμονώδεις καταστάσεις.
Ενδεικτικά, η εξέταση μπορεί να εντοπίσει:
• Αλλοιώσεις υψηλού βαθμού που απαιτούν άμεση περαιτέρω διερεύνηση
• Αλλοιώσεις χαμηλού βαθμού που χρειάζονται συστηματική παρακολούθηση
• Υποκλινικές βλάβες σχετιζόμενες με HPV χωρίς εμφανή συμπτώματα
• Πρώιμα σημάδια φλεγμονής της πρωκτικής περιοχής
Η έγκαιρη αναγνώριση αυτών των ευρημάτων δίνει τη δυνατότητα στοχευμένης και εξατομικευμένης αντιμετώπισης, πριν υπάρξει εξέλιξη σε σοβαρότερη παθολογία.

 

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ HPV ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΣΠΛΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΚΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

Ο HPV αποτελεί έναν από τους συχνότερους ιούς που μεταδίδονται σεξουαλικά και σχετίζεται άμεσα με την εμφάνιση δυσπλασιών και προκαρκινικών αλλοιώσεων. Στην πρωκτική περιοχή, οι αλλοιώσεις αυτές μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικές για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το πρωκτικό τεστ ΠΑΠ επιτρέπει την αναγνώριση των πρώιμων αυτών κυτταρικών μεταβολών, ακόμη και όταν δεν υπάρχουν κονδυλώματα ή άλλα εμφανή σημεία. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιπτώσεις επίμονης HPV λοίμωξης, όπου η παρακολούθηση πρέπει να είναι συστηματική και οργανωμένη.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Η αξία του συγκεκριμένου τεστ δεν περιορίζεται μόνο στη διάγνωση, αλλά επεκτείνεται και στη συνολική διαχείριση της υγείας του ασθενούς καθώς όπως προαναφέραμε η έγκαιρη ανίχνευση σοβαρών κυτταρικών αλλοιώσεων δίνει τη δυνατότητα της απλής και αποτελεσματικής θεραπευτικής αντιμετώπισης όταν οι αλλοιώσεις εντοπίζονται νωρίς κι έτσι αποφεύγονται πιθανώς πιο επιβαρυντικές επεμβάσεις.
Στην πράξη αυτό σαφώς μεταφράζεται σε λιγότερες επιπλοκές και βέβαια καλύτερη ποιότητα ζωής

ΓΙΑΤΙ Ο ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΕΤΑΙ

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των παθήσεων της πρωκτικής περιοχής είναι ότι συχνά εξελίσσονται σιωπηλά. Οι κυτταρικές αλλοιώσεις μπορεί να υπάρχουν για χρόνια χωρίς να προκαλούν συμπτώματα.
Το τεστ ΠΑΠ πρωκτού όπως αναλύσαμε και παραπάνω ανιχνεύει αλλοιώσεις ακόμη και σε ασυμπτωματικά στάδια, επιτρέπει έγκαιρη αξιολόγηση και σωστό προγραμματισμό παρακολούθησης ενώ μειώνει τον κίνδυνο καθυστερημένης διάγνωσης.

ΠΟΙΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΠΡΩΚΤΟΥ

Ο προληπτικός έλεγχος με τεστ ΠΑΠ πρωκτού είναι ιδιαίτερα σημαντικός για άτομα που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου.
Σε αυτές περιλαμβάνονται:
• Άτομα με θετικό HPV ή ιστορικό κονδυλωμάτων
• Άτομα με ιστορικό δυσπλασιών σε τράχηλο, αιδοίο, κόλπο ή πέος
• Ομοφυλόφιλοι άνδρες
• Άτομα με ιστορικό πρωκτικής επαφής
• Άτομα με νέους ή πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους
• Άτομα με HIV ή μειωμένη ανοσολογική άμυνα
• Περιπτώσεις επίμονης ή επαναλαμβανόμενης HPV λοίμωξης

Σε αυτές τις ομάδες, η συστηματική παρακολούθηση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική διότι το συγκεκριμένο τεστ δεν αποτελεί εξέταση πολυτελείας, αλλά ουσιαστικό εργαλείο πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης.
Η ιατρική εξελίσσεται, και μαζί της οφείλουμε να εξελίσσουμε και τις πρακτικές μας.

 

 

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΟΥΡΑ ΑΛΛΑ Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ

Η διαφραγματοκήλη είναι από εκείνες τις παθήσεις που συχνά υποτιμώνται, όχι επειδή δεν ενοχλούν, αλλά επειδή μοιάζουν διαχειρίσιμες με φάρμακα. Στην πράξη όμως, αυτό που με απασχολεί ως χειρουργό δεν είναι τόσο το σύμπτωμα όσο η μηχανική αντοχή της αποκατάστασης. Αν το διάφραγμα δεν συγκρατεί σωστά, το πρόβλημα θα επιστρέψει. Και συνήθως επιστρέφει από το ίδιο αδύναμο σημείο.
Γι’ αυτό και η συζήτηση γύρω από τη διαφραγματοκήλη δεν πρέπει να περιορίζεται στην καούρα ή στην παλινδρόμηση, αλλά να πηγαίνει ένα βήμα πιο πίσω: στη σταθερότητα της αποκατάστασης και στον τρόπο που αυτή επιτυγχάνεται.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΤΙ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Όταν βρίσκομαι στο χειρουργείο, η διαφραγματοκήλη δεν είναι ποτέ απλώς ένα άνοιγμα που πρέπει να κλείσει. Αυτό που αξιολογώ πρώτα είναι η ποιότητα του διαφράγματος. Πόσο χαλαρό είναι; Πόσο έχει καταπονηθεί από τις πιέσεις της κοιλιάς; Πόσα χρόνια δουλεύει υπό συνθήκες παχυσαρκίας ή έντονης παλινδρόμησης;
Στην πράξη, πολλές διαφραγματοκήλες δεν αποτυπώνουν το πραγματικό πρόβλημα στις εξετάσεις. Το διάφραγμα μπορεί να φαίνεται επαρκές, αλλά στο χειρουργείο αποδεικνύεται κουρασμένο. Εκεί είναι που η απλή συρραφή συχνά δεν αρκεί και εκεί ξεκινά η ανάγκη για ενίσχυση.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΛΕΓΜΑ: Η ΛΟΓΙΚΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ

Η αποκατάσταση διαφραγματοκήλης με πλέγμα δεν έχει στόχο να μπαλώσει ένα πρόβλημα. Έχει στόχο να αποκαταστήσει την ισορροπία δυνάμεων στο διάφραγμα. Όταν ράβεις ιστούς που δέχονται συνεχή πίεση, η τάση συσσωρεύεται στα ράμματα. Το πλέγμα έρχεται να μοιράσει αυτή την τάση πιο ομοιόμορφα όπως έχουμε αναλύσει και σε προηγούμενο άρθρο.
Με απλά λόγια, το πλέγμα λειτουργεί σαν ενίσχυση. Δεν σκληραίνει την περιοχή, δεν την ακινητοποιεί, αλλά της επιτρέπει να αντέξει στον χρόνο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μεγάλες διαφραγματοκήλες, σε επανεπεμβάσεις και σε ασθενείς με αυξημένο σωματικό βάρος.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ ΜΕ ΠΛΕΓΜΑ: ΠΩΣ ΤΟ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΩ

Το χειρουργείο γίνεται λαπαροσκοπικά, με στόχο τη μέγιστη ακρίβεια και τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση για τον ασθενή. Αρχικά επαναφέρω το στομάχι στη φυσιολογική του θέση και ελέγχω προσεκτικά το άνοιγμα του διαφράγματος. Δεν με ενδιαφέρει μόνο να το κλείσω, αλλά να καταλάβω πώς συμπεριφέρεται ο ιστός.
Η τοποθέτηση πλέγματος γίνεται επιλεκτικά και εξατομικευμένα. Δεν υπάρχει μία λύση για όλους. Η ανατομία, το ιστορικό και οι πιέσεις που δέχεται το διάφραγμα καθορίζουν τη στρατηγική. Όταν το πλέγμα τοποθετηθεί σωστά, λειτουργεί υποστηρικτικά και όχι παρεμβατικά.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ: ΤΟ ΣΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΘΕΙ

Πολλοί ασθενείς δεν έρχονται επειδή γνωρίζουν ότι έχουν διαφραγματοκήλη. Έρχονται επειδή η καθημερινότητά τους έχει αλλάξει. Ο ύπνος διακόπτεται, το φαγητό βαραίνει, το στήθος καίει χωρίς προφανή λόγο. Τα φάρμακα βοηθούν προσωρινά, αλλά το πρόβλημα επιμένει.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η παλινδρόμηση  είναι συχνά σύμπτωμα μιας διαφραγματοκήλης που δεν συγκρατείται μηχανικά. Όταν αποκατασταθεί σωστά το διάφραγμα, η παλινδρόμηση συνήθως υποχωρεί εντυπωσιακά.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η παχυσαρκία αυξάνει διαρκώς την ενδοκοιλιακή πίεση και αυτό διαρκώς το τονίζω με όποιον τρόπο μπορώ σε όλους τους ασθενείς μου.  Αυτό σημαίνει ότι το διάφραγμα δέχεται φορτίο όλο το 24ωρο. Σε αυτές τις συνθήκες, μια απλή αποκατάσταση χωρίς ενίσχυση έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να υποτροπιάσει.
Γι’ αυτό, σε ασθενείς με παχυσαρκία, η χρήση πλέγματος στη διαφραγματοκήλη δεν είναι υπερβολή. Είναι πρόβλεψη. Και η πρόβλεψη στη χειρουργική κάνει τη διαφορά μεταξύ προσωρινού και μόνιμου αποτελέσματος.

ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Η ανάρρωση μετά από λαπαροσκοπική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης με πλέγμα είναι συνήθως ομαλή. Οι περισσότεροι ασθενείς κινητοποιούνται άμεσα και επιστρέφουν σύντομα στην καθημερινότητά τους. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία δεν είναι τόσο η ταχύτητα, όσο η σταθερότητα του αποτελέσματος στον χρόνο.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ: ΟΤΑΝ Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Η διαφραγματοκήλη δεν συγχωρεί προχειρότητα. Αν αποκατασταθεί σωστά, ξεχνιέται. Αν όχι, επανέρχεται. Για μένα, η σωστή χρήση πλέγματος εκεί που πραγματικά χρειάζεται δεν είναι επιθετική χειρουργική. Είναι χειρουργική λογική.