GABI: Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗ ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ

Το GABI είναι μια σύγχρονη χειρουργική προσέγγιση στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας , που βασίζεται στη συνδυασμένη δράση του γαστρικού περιορισμού και της ελεγχόμενης δυσαπορρόφησης. Η λογική της τεχνικής διαφοροποιείται ουσιαστικά από το κλασικό γαστρικό bypass, καθώς στόχος είναι να επιτευχθεί σημαντική απώλεια βάρους χωρίς να αποκλείεται πλήρως η φυσιολογική γαστρεντερική οδός.

GABI ΚΑΙ ΓΑΣΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΚΙ: ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΤΕΧΝΙΚΗ

Το GABI προϋποθέτει την ύπαρξη γαστρικού μανικιού  ή πραγματοποιείται ταυτόχρονα με αυτό. Το γαστρικό μανίκι μειώνει σημαντικά τη χωρητικότητα του στομάχου και αποτελεί το περιοριστικό σκέλος της επέμβασης. Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται η ποσότητα τροφής που μπορεί να καταναλωθεί σε ένα γεύμα.
Στη συνέχεια δημιουργείται αναστόμωση μεταξύ του στομάχου και του λεπτού εντέρου, με διαμόρφωση της εντερικής διαδρομής με τρόπο που θυμίζει τη λογική του Roux-en-Y. Έτσι, η τροφή δεν ακολουθεί αποκλειστικά την αρχική διαδρομή του πεπτικού σωλήνα, αλλά διοχετεύεται και σε διαφορετικό τμήμα του εντέρου.
Το σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο πυλωρός και η συνέχεια προς το δωδεκαδάκτυλο δεν καταργούνται. Αυτό διαφοροποιεί ουσιαστικά την τεχνική από επεμβάσεις στις οποίες η φυσιολογική γαστρική έξοδος παρακάμπτεται πλήρως. Η ακριβής ανατομική διαμόρφωση, βέβαια, αποτελεί κρίσιμο μέρος του χειρουργικού σχεδιασμού.

GABI ΚΑΙ SASI: ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Το SASI αποτελεί εξέλιξη των τεχνικών που συνδυάζουν το γαστρικό μανίκι με γαστροειλεϊκή αναστόμωση. Τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν σημαντική απώλεια βάρους και μεταβολικά οφέλη, όμως εξακολουθούν να υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με τη μακροχρόνια ασφάλεια, τις διατροφικές ελλείψεις και την τυποποίηση της τεχνικής.
Στο GABI, η διαφορετική διαμόρφωση της εντερικής οδού επιδιώκει μια πιο ελεγχόμενη σχέση ανάμεσα στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και στην απώλεια ενέργειας από την τροφή. Με απλά λόγια, ένα τμήμα του εντέρου διατηρεί σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση βιταμινών και θρεπτικών στοιχείων, ενώ ένα άλλο συμμετέχει περισσότερο στη μειωμένη απορρόφηση, ιδιαίτερα των λιπών.
Αυτός είναι και ο βασικός χειρουργικός στόχος: να επιτευχθεί αποτελεσματική απώλεια βάρους χωρίς υπερβολική δυσαπορρόφηση. Δεν πρέπει, ωστόσο, να θεωρείται δεδομένο ότι μια τέτοια τεχνική εξαλείφει τον κίνδυνο διατροφικών ελλείψεων. Η μακροχρόνια παρακολούθηση και ο εργαστηριακός έλεγχος παραμένουν απαραίτητα μετά από κάθε βαριατρική επέμβαση.

GABI ΩΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΓΑΣΤΡΙΚΟ BYPASS

Η φιλοσοφία του GABI βρίσκεται κοντά στη λογική ενός σύγχρονου γαστρικού bypass: περιορισμός της πρόσληψης τροφής σε συνδυασμό με τροποποίηση της εντερικής απορρόφησης. Ωστόσο, δεν πρόκειται απλώς για μια παραλλαγή του κλασικού Roux-en-Y gastric bypass. Η διατήρηση της φυσιολογικής γαστρικής εξόδου αποτελεί βασικό στοιχείο της συγκεκριμένης προσέγγισης.
Ένα ακόμη θεωρητικό πλεονέκτημα της συγκεκριμένης ανατομικής λογικής είναι η προσπάθεια περιορισμού της έντονης δυσαπορρόφησης. Σε επεμβάσεις με ισχυρό δυσαπορροφητικό σκέλος, η μειωμένη απορρόφηση μπορεί να συνοδεύεται από αυξημένες διατροφικές απαιτήσεις και γαστρεντερικές ενοχλήσεις. Η επιλογή της εντερικής διαδρομής και του μήκους των εντερικών σκελών είναι επομένως καθοριστική.
Για τον ασθενή όμως το ζητούμενο δεν είναι απλώς να χάσει βάρος. Είναι να χάσει βάρος με τρόπο αποτελεσματικό, ασφαλή και όσο γίνεται πιο διαχειρίσιμο σε βάθος χρόνου. Γι’ αυτό και η επιλογή μεταξύ γαστρικού μανικιού, SASI, GABI ή άλλου τύπου bypass πρέπει να εξατομικεύεται σύμφωνα με τον ΔΜΣ  , τις μεταβολικές συννοσηρότητες, το ιστορικό προηγούμενων επεμβάσεων και το συνολικό προφίλ βέβαια του κάθε ασθενούς.
Το σημαντικό είναι να μην αντιμετωπίζουμε καμία επέμβαση ως μία λύση για όλους. Η σωστή ένδειξη, η ακριβής χειρουργική τεχνική και η μακροχρόνια παρακολούθηση είναι εξίσου σημαντικές με την ίδια την επέμβαση. Ακόμη και στις ήδη μελετημένες τεχνικές, όπως το SASI, τα νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι η ανατομική διαμόρφωση επηρεάζει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια.
Το GABI, επομένως, μπορεί να αποτελέσει μια ενδιαφέρουσα σύγχρονη προσέγγιση στη χειρουργική της παχυσαρκίας, ιδιαίτερα όταν αναζητείται ισορροπία ανάμεσα στην ισχυρή απώλεια βάρους και στον περιορισμό της υπερβολικής δυσαπορρόφησης.