ΣΥΓΧΡΟΝΑ BYPASS (SASI ΚΑΙ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ) ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ: ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑΤΟΣ

ΣΥΓΧΡΟΝΑ BYPASS (SASI ΚΑΙ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ) ΚΑΙ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Η παχυσαρκία  δεν αντιμετωπίζεται πλέον με τον ίδιο τρόπο όπως μέχρι και πριν λίγα χρόνια. Η εμφάνιση φαρμάκων όπως το ozempic και το mounjaro δημιούργησε αρχικά την προσδοκία και την εντύπωση ότι η χειρουργική θα περάσει σε δεύτερο πλάνο όμως στην πράξη σήμερα βλέπουμε κάτι πιο σύνθετο καθώς πλέον δεν συναντάμε μόνο ανθρώπους που απέτυχαν σε δίαιτες αλλά βλέπουμε όλο και συχνότερα ασθενείς που πέρασαν και ρην φαρμακευτική αγωγή, έχασαν βάρος όμως στη συνέχεια ξαναπήραν τα κιλά και συνήθως πήραν και περισσότερα από όσα ήθελαν αρχικά να χάσουν και τελικά φτάνουν σε ένα σημείο μεταβολικά πολύ πιο δύσκολο από εκείνο στο οποίο ξεκίνησαν.

Το βασικό ζήτημα λοιπόν δεν είναι μόνο η προσωρινή απώλεια βάρους αλλά και το τι είδους βάρος χάνεται. Αυτό που συμβαίνει με τα φάρμακα παχυσαρκίας είναι πως μαζί με το λίπος χάνεται και πολλή μυϊκή μάζα.
Αυτό έχει σημασία, γιατί η μείωση της μάζας σημαίνει χαμηλότερες καύσεις, ασθενέστερο μεταβολικό υπόβαθρο και τεράστια δυσκολία στη διατήρηση του αποτελέσματος μακροπρόθεσμα. Έτσι, όταν ο ασθενής ξαναπάρει βάρος, συχνά δεν επιστρέφει απλώς στο αρχικό σημείο αλλά επιστρέφει όπως προείπαμε σε ένα χειρότερο μεταβολικό περιβάλλον.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι σήμερα το χειρουργείο παχυσαρκίας στις περιπτώσεις που ενδείκνυται είναι πιο αναγκαίο από ποτέ. Και ειδικά σε ασθενείς που έχουν περάσει ήδη από φάρμακα παχυσαρκίας, το ερώτημα δεν είναι απλώς αν χρειάζονται χειρουργείο, αλλά ποιο χειρουργείο χρειάζονται.

ΣΥΓΧΡΟΝΑ BYPASS (SASI ΚΑΙ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ) ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΒΑΡΟΥΣ

Όταν ένας ασθενής έχει κάνει επανειλημμένες δίαιτες, έχει πάρει φαρμακευτική αγωγή για την παχυσαρκία, έχει χάσει βάρος και στη συνέχεια το έχει ξαναπάρει, δεν με ενδιαφέρει μόνο ο αριθμός των κιλών. Με ενδιαφέρει ότι έχει ήδη προηγηθεί μια μεταβολική φθορά: απώλεια μυϊκής μάζας, πτώση ενεργειακής δαπάνης, επαναφορά σαφώς της πείνας και συχνά ακόμη πιο έντονη δυσκολία ελέγχου του βάρους.
Σε αυτό το πλαίσιο, μια αμιγώς περιοριστική επέμβαση δεν είναι πάντα αρκετή. Το κλασικό sleeve  παραμένει πολύτιμο εργαλείο, αλλά δεν είναι η ιδανική απάντηση για κάθε μορφή παχυσαρκίας, ειδικά όταν υπάρχει ιστορικό υποτροπής μετά από φάρμακα. Εκεί αποκτούν μεγαλύτερη αξία τα σύγχρονα bypass και ειδικά το SASI, γιατί δεν βασίζονται μόνο στη μείωση της ποσότητας φαγητού, αλλά προσφέρουν ισχυρότερο μεταβολικό αποτέλεσμα και πιο ουσιαστική στήριξη στη μακροχρόνια απώλεια βάρους.
Με απλά λόγια, μετά από αποτυχημένες συντηρητικές προσπάθειες και μετά από κύκλους απώλειας και επαναπρόσληψης βάρους, ο στόχος δεν είναι απλώς να φάει λιγότερο ο ασθενής αλλά βέβαια να δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας.

ΣΥΓΧΡΟΝΑ BYPASS (SASI ΚΑΙ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ) ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Το ίδιο ισχύει και για τους ασθενείς που έχουν ήδη υποβληθεί σε οποιαδήποτε επέμβαση παχυσαρκίας όπως η γαστρική πτύχωση, ο γαστρικός δακτύλιος, η διαμερισματοποίηση κατά Mason και σπανιότερα το γαστρικό μανίκι και είτε δεν έχασαν επαρκώς είτε πήραν ξανά μέρος του βάρους. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αποτυχία δείχνει ότι η παχυσαρκία ήταν πολύ πιο επιθετική από όσο μπορούσε να ελέγξει μια καθαρά περιοριστική επέμβαση.
Εδώ τα σύγχρονα bypass και ειδικά το SASI έχουν ξεκάθαρο ρόλο καθώς δίνουν πιο ισχυρό μεταβολικό και δυσαπορροφητικό αποτέλεσμα, εκεί όπου ένα πρώτο χειρουργείο δεν αρκεί πλέον. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε ασθενείς που έχουν προσπαθήσει με φάρμακα παχυσαρκίας και με προηγούμενο χειρουργείο.

Αυτό στην ουσία που λέμε είναι πως οσο πιο σύνθετο γίνεται το ιστορικό της παχυσαρκίας, τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τη λογική της μικρότερης λύσης και στρεφόμαστε σε επεμβάσεις με μεγαλύτερη μεταβολική ισχύ. Σε αυτό το νέο τοπίο, τα σύγχρονα bypass (SASI ΚΑΙ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ) δεν είναι ποτέ υπερβολή αλλά είναι συχνά η σωστή χειρουργική απάντηση σε μια πιο απαιτητική μορφή παχυσαρκίας.