ΕΙΝΑΙ Ο ΟΙΣΟΦΑΓΟΣ BARRETT ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΚΑΡΚΙΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ;

Ο οισοφάγος Barrett είναι μια κατάσταση που δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες: πρόκειται για προκαρκινική αλλοίωση, η οποία όμως δεν εξελίσσεται πάντα σε καρκίνο οισοφάγου. Αυτό είναι το σημείο που συχνά δημιουργεί σύγχυση. Ναι, δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής θα οδηγηθεί σε κακοήθεια, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι κάτι που μπορούμε να υποτιμήσουμε ή να παρακολουθούμε χαλαρά.
Ο οισοφάγος Barrett είναι το αποτέλεσμα μιας χρόνιας διαδικασίας που έχει ήδη διαταράξει τη φυσιολογία του οισοφάγου.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΙΣΟΦΑΓΟΣ BARRETT ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ Ο ΟΙΣΟΦΑΓΟΣ BARRETT

Ουσιαστικά, μιλάμε για μια μεταπλασία του επιθηλίου του οισοφάγου. Το φυσιολογικό πλακώδες επιθήλιο αντικαθίσταται από κυλινδρικό, πιο ανθεκτικό στα οξέα, αλλά ταυτόχρονα με αυξημένο ογκολογικό κίνδυνο.
Η βασική αιτία είναι η χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Όταν το οξύ του στομάχου ανεβαίνει συστηματικά προς τον οισοφάγο, το επιθήλιο αναγκάζεται να προσαρμοστεί. Αυτή η προσαρμογή όμως δεν είναι αθώα και αν το δούμε σαν εξέλιξη, έχουμε μια σαφή αλληλουχία:
-Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
-Οισοφαγίτιδα
-Μεταπλασία (οισοφάγος Barrett)
-Δυσπλασία
–Καρκίνος οισοφάγου
Γι αυτό λέμε πώς ο Barrett είναι ένα ενδιάμεσο στάδιο.

Ο ΟΙΣΟΦΑΓΟΣ BARRETT ΩΣ ΠΡΟΚΑΡΚΙΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Ο οισοφάγος Barrett είναι προκαρκινική κατάσταση. Αυτό σημαίνει ότι το έδαφος για ανάπτυξη καρκίνου έχει ήδη δημιουργηθεί. Ωστόσο, η πιθανότητα εξέλιξης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Δεν εξελίσσονται όλοι οι ασθενείς με τον ίδιο ρυθμό, ούτε με την ίδια πιθανότητα. Υπάρχουν ασθενείς που παραμένουν σταθεροί για χρόνια και άλλοι που εμφανίζουν ταχεία εξέλιξη.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η παρουσία Barrett αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο αδενοκαρκινώματος οισοφάγου, ο κίνδυνος είναι ακόμα μεγαλύτερος όταν εμφανίζεται δυσπλασία και η απλή παρακολούθηση χωρίς στρατηγική δεν είναι σαφέστατα επαρκής.
Με απλά λόγια: δεν περιμένουμε να δούμε αν θα γίνει κάτι ούτε το αφήνουμε να εξελιχθεί αλλά δραστηριοποιούμαστε άμεσα.

ΔΥΣΠΛΑΣΙΑ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ ΚΑΙ ΟΙΣΟΦΑΓΟΣ BARRETT: ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Ο όρος δυσπλασία οισοφάγου περιγράφει κυτταρικές αλλοιώσεις που αποτελούν το επόμενο βήμα πριν την κακοήθεια. Δεν είναι ακόμα καρκίνος, αλλά είναι πολύ κοντά και διακρίνεται σε χαμηλόβαθμη δυσπλασία και υψηλόβαθμη δυσπλασία.
Η χαμηλόβαθμη μπορεί να παραμείνει σταθερή ή να εξελιχθεί. Η υψηλόβαθμη όμως θεωρείται πρακτικά προκαρκίνος και απαιτεί άμεση παρέμβαση.
Εδώ είναι που αλλάζει και η στρατηγική γιατί δεν μιλάμε πλέον για απλή παρακολούθηση, αλλά για ενεργή θεραπεία.

ΣΤΑΔΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΟΥ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ BARRETT ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ

Η εξέλιξη δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι μια χρόνια διαδικασία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ακίνδυνη.
Σε κάθε στάδιο έχουμε διαφορετική κλινική σημασία:
-Στο αρχικό στάδιο της παλινδρόμησης, ο ασθενής έχει συμπτώματα όπως καούρα και αναγωγές
-Στην οισοφαγίτιδα βλέπουμε φλεγμονή και βλάβες
-Στον οισοφάγο Barrett εμφανίζεται η μεταπλασία
-Στη δυσπλασία αρχίζουν οι προ-κακοήθεις αλλοιώσεις

Το λάθος που γίνεται συνήθως είναι η υποτίμηση των πρώτων σταδίων. Όταν φτάνουμε στον Barrett, η διαδικασία έχει ήδη προχωρήσει σημαντικά.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ BARRETT

Η αντιμετώπιση του οισοφάγου Barrett δεν είναι μονοδιάστατη, αλλά αν θέλουμε να είμαστε σαφείς , η χειρουργική αντιμετώπιση είναι η πιο ολοκληρωμένη και μόνιμη λύση.
Η φαρμακευτική αγωγή (αναστολείς αντλίας πρωτονίων πχ losec, laprasol, nexium κλπ) βοηθά στη μείωση των συμπτωμάτων και της οξύτητας, αλλά δεν εξαλείφει την αιτία. Η παλινδρόμηση συνεχίζει να υπάρχει.

Αντίθετα, με το χειρουργείο αποκαθιστούμε τον μηχανισμό που αποτρέπει την παλινδρόμηση. Αυτό σημαίνει ότι βέβαια σταματά η χρόνια έκθεση του οισοφάγου στο οξύ, μειώνεται ο κίνδυνος εξέλιξης και σταθεροποιείται η νόσος. Γι αυτό επιμένουμε στο ότι χρειάζεται να αντιμετωπίστει η ρίζα του προβλήματος, η παλινδρόμηση δηλαδή.

ΓΙΑΤΙ Ο ΟΙΣΟΦΑΓΟΣ BARRETT ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι ο ίδιος ο Barrett, αλλά η ψευδαίσθηση ασφάλειας. Το γεγονός ότι δεν εξελίσσονται όλοι οι ασθενείς σε καρκίνο, οδηγεί πολλούς σε εφησυχασμό και αυτό είναι λάθος.
Η σωστή προσέγγιση είναι η συστηματική παρακολούθηση, η εκτίμηση του κινδύνου και η έγκαιρη παρέμβαση.
Δεν περιμένουμε την εξέλιξη αλλά την προλαμβάνουμε.
Και εδώ έρχεται ο ρόλος του εξειδικευμένου χειρουργού που δεν είναι μόνο να χειρουργήσει, αλλά να καθοδηγήσει σωστά τη θεραπευτική πορεία και το ζητούμενο δεν είναι να τρομάξουμε τον ασθενή, αλλά να του εξηγήσουμε την πραγματικότητα.