ΕΧΩ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ – ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ;

Η διαφραγματοκήλη είναι μια ανατομική αλλοίωση, όχι απλώς μια ενόχληση του στομάχου. Όταν μιλάμε για διαφραγματοκήλη όπως έχουμε ήδη αναλύσει  εννοούμε ότι ένα τμήμα του στομάχου μετακινείται προς τα πάνω, μέσα στο θώρακα, διαμέσου του οισοφαγικού τρήματος του διαφράγματος.Για αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζετε τι ισχύει σχετικά με τη διαφραγματοκήλη φάρμακα και τις θεραπευτικές επιλογές που υπάρχουν.
Με απλά λόγια, η βαλβίδα που φυσιολογικά εμποδίζει τα γαστρικά υγρά να ανεβαίνουν προς τον οισοφάγο παύει να λειτουργεί σωστά.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία του προβλήματος: δεν έχουμε απλώς υπερέκκριση οξέος. Έχουμε μηχανική διαταραχή. Έτσι τα φάρμακα, όσο αποτελεσματικά κι αν είναι στη μείωση της οξύτητας, δεν μπορούν να κατεβάσουν το στομάχι στη θέση του. Δεν διορθώνουν το ανατομικό έλλειμμα. Γι αυτό σε αρκετούς ασθενείς, παρά τη φαρμακευτική αγωγή, τα συμπτώματα επιμένουν.

ΠΟΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Τα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης ποικίλλουν. Δεν είναι πάντα έντονα, ούτε πάντα τυπικά. Συχνά συγχέονται με μια απλή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση καθώς τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
• Καούρα, ιδιαίτερα μετά το φαγητό
• Αναγωγές υγρών ή τροφής
• Πόνο πίσω από το στέρνο
• Χρόνιο βήχα ή βραχνάδα
• Ερυγες
• Αίσθημα κόμπου στον λαιμό
• Δυσκαταποσία σε προχωρημένες περιπτώσεις
Εδώ είναι που πολλοί ασθενείς μπερδεύονται καθώς αίρνουν αναστολείς αντλίας πρωτονίων όπως λέγονται τα φάρμακα τύπου losec /laprasol /nexium κλπ, βλέπουν μια μερική βελτίωση, αλλά η ενόχληση δεν εξαφανίζεται. Αυτό όπως είπαμε συμβαίνει δοότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο το οξύ. Είναι η μηχανική παλινδρόμηση που συνεχίζεται.

Αν η διαφραγματοκήλη είναι μεγάλη, η παλινδρόμηση γίνεται πιο έντονη, συχνά ανεξάρτητα από την ποσότητα οξέος. Ακόμη και ουδέτερο γαστρικό περιεχόμενο μπορεί να προκαλεί φλεγμονή στον οισοφάγο.

ΠΩΣ ΔΡΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούμε στη διαφραγματοκήλη στοχεύουν κυρίως στη μείωση της γαστρικής οξύτητας. Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων και οι Η2-αναστολείς περιορίζουν την παραγωγή οξέος στο στομάχι.
Αυτό έχει δύο βασικά οφέλη. Μειώνει το αίσθημα καύσου για αρχή και προστατεύει τον οισοφάγο από διαβρωτική οισοφαγίτιδα.
Ωστόσο, η ανατομική μετατόπιση παραμένει. Το στομάχι συνεχίζει να πιέζει προς τα πάνω. Ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας παραμένει χαλαρός.
Σε μικρές διαφραγματοκήλες, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι επαρκής. Σε μεγαλύτερες, όμως, λειτουργεί ως μπάλωμα και όχι ως λύση γι αυτί και όταν σταματήσει ο ασθενής τα φάρμακα, τα συμπτώματα επιστρέφουν.

ΠΟΤΕ Η ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς χειρουργείο διαφραγματοκήλης. Η απόφαση είναι εξατομικευμένη και βασίζεται σε συγκεκριμένα κριτήρια.
Το χειρουργείο είναι μονόδρομος όταν τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη σωστή φαρμακευτική αγωγή, όταν υπάρχει σοβαρή οισοφαγίτιδα ή στενώσεις, σαφώς όταν υπάρχει Barrett οισοφάγος, όταν η διαφραγματοκήλη είναι μεγάλη (παραοισοφαγική) και βέβαια όταν ο ασθενής έχει κουραστεί και δεν επιθυμεί μακροχρόνια εξάρτηση από φάρμακα.
Το χειρουργείο διαφραγματοκήλης σήμερα γίνεται λαπαροσκοπικά, με  μικρές τομές, ελάχιστο τραύμα και ταχεία ανάρρωση. Στόχος είναι να επαναφέρουμε το στομάχι στη φυσιολογική του θέση και να ενισχύσουμε τον σφιγκτήρα.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝ ΑΓΝΟΗΣΩ ΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΜΟΝΟ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΑ

Η χρόνια παλινδρόμηση δεν είναι αθώα. Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε:
• Χρόνια οισοφαγίτιδα
• Στενώσεις οισοφάγου
• Barrett οισοφάγο
• Αυξημένο κίνδυνο κακοήθειας
Δεν τα αναφέρουμε για να προκληθεί ανησυχία αλλά για να δώσουμε τη σωστή διάσταση. Η μακροχρόνια καταστολή οξέος χωρίς παρακολούθηση δεν είναι πάντα η ιδανική στρατηγική και επιπλέον σε μεγάλες παραοισοφαγικές διαφραγματοκήλες υπάρχει και ο κίνδυνος περίσφιξης.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Δεν αντιμετωπίζουμε όλους τους ασθενείς με τον ίδιο τρόπο καθώς κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και κάθε διαφραγματοκήλη έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Η σωστή διερεύνηση περιλαμβάνει:
• Γαστροσκόπηση
• Μανομετρία οισοφάγου
• pH-μετρία
• Απεικονιστικό έλεγχο όπου χρειάζεται
και με αυτά τα δεδομένα μπορούμε να αποφασίσουμε αν ο ασθενής θα ωφεληθεί από συντηρητική αγωγή ή αν χρειάζεται την χειρουργική παρέμβαση.
Παράλληλα, παίζουν ρόλο και τροποποιήσεις στον τρόπο ζωής όπως βέβαια η απώλεια βάρους όταν χρειάζεται, η αποφυγή μεγάλων λιπαρών γευμάτων, όχι κατάκλιση αμέσως μετά το φαγητό και σαφής περιορισμός αλκοόλ και καπνίσματος.
Ιδιαίτερα σε ασθενείς με παχυσαρκία, η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση επιδεινώνει τη διαφραγματοκήλη και εκεί η συνολική αντιμετώπιση του βάρους αλλάζει εντελώς την πορεία της νόσου.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ: ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗΣ

Όταν η επιλογή του χειρουργείου διαφραγματοκήλης είναι σωστή, η αλλαγή στην καθημερινότητα είναι εντυπωσιακή. Οι ασθενείς απαλλάσσονται από τη χρόνια καούρα, κοιμούνται χωρίς αναγωγές και σταματούν τη συνεχή εξάρτηση από φαρμακευτική αγωγή.
Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση συνοδεύεται από:
• Νοσηλεία μιας ημέρας
• Ταχεία επάνοδο στις δραστηριότητες
• Ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο που αντιμετωπίζεται με απλά παυσίπονα
• Μακροχρόνια αποτελέσματα
Στην πραγματικότητα η γενική εικόνα είναι πως όταν υπάρχει διαφραγματοκήλη που προκαλεί συμπτώματα που κάνουν την καθημερινότητα δύσκολη η επέμβαση είναι μονόδρομος προκειμένου ο ασθενής να απαλλαγεί.
Τα φάρμακα όπως είπαμε έχουν ρόλο, συχνά σημαντικό, αλλά όχι επαρκή καθώς σκεπάζουν τα συμπτώματα και δεν λύνουν το πρόβλημα.