GABI – Gastro-Ileal Bipartition

Γαστροειλεϊκή Διαμερισματοποίηση: μια σύγχρονη προσέγγιση στη Μεταβολική Χειρουργική

Η σύγχρονη φιλοσοφία της εντερικής διαμερισματοποίησης από τον Δρ. Σωτήρη Γαβριήλ

Η σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας έχει εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η βαριατρική και μεταβολική χειρουργική δεν επικεντρώνεται πλέον αποκλειστικά στη μείωση του μεγέθους του στομάχου, αλλά εξετάζει συνολικά τον τρόπο με τον οποίο το γαστρεντερικό σύστημα συμμετέχει στη ρύθμιση της όρεξης, του κορεσμού και του μεταβολισμού.

Σε αυτή τη σύγχρονη φιλοσοφία εντάσσεται και το

 GABI – Gastro-Ileal Bipartition,

 η προσέγγιση της γαστροειλεϊκής διαμερισματοποίησης που χρησιμοποιείται από τον Δρ. Σωτήρη Γαβριήλ.

Τι είναι το GABI με απλά λόγια;

Το GABI – Gastro-Ileal Bipartition είναι η ονομασία που χρησιμοποιείται για τη σύγχρονη προσέγγιση της γαστροειλεϊκής διαμερισματοποίησης. Πρόκειται για μια μεταβολική χειρουργική στρατηγική κατά την οποία δημιουργείται μία επιπλέον οδός επικοινωνίας μεταξύ του στομάχου και του ειλεού, δηλαδή του τελικού τμήματος του λεπτού εντέρου.

Η βασική ιδέα πίσω από την τεχνική είναι απλή:

η τροφή δεν περιορίζεται αποκλειστικά σε μία νέα διαδρομή.

Αντίθετα, διατηρείται η φυσιολογική οδός διέλευσης της τροφής μέσα από το πεπτικό σύστημα και, παράλληλα, δημιουργείται μία δεύτερη οδός που επιτρέπει την επικοινωνία του στομάχου με το περιφερικό λεπτό έντερο.

Με αυτόν τον τρόπο, το πεπτικό σύστημα λειτουργεί με δύο λειτουργικές οδούς διέλευσης της τροφής.

Από αυτή ακριβώς την αρχή προκύπτει και η ονομασία:

Bipartition = δύο λειτουργικές οδοί διέλευσης.

Το GABI εντάσσεται στη σύγχρονη φιλοσοφία της μεταβολικής και βαριατρικής χειρουργικής, όπου ο στόχος δεν είναι μόνο η μείωση του μεγέθους του στομάχου. Η σύγχρονη προσέγγιση αξιοποιεί παράλληλα τη φυσιολογία του γαστρεντερικού συστήματος και τη μεταβολική απόκριση του εντέρου, αναγνωρίζοντας τον σημαντικό ρόλο που έχει το πεπτικό σύστημα στη συνολική μεταβολική λειτουργία του οργανισμού.

Τι σημαίνει GABI;

Η ονομασία GABI προέρχεται από τις λέξεις:

Gastro + Ileal + Bipartition

• Gastro αναφέρεται στο στομάχι.
• Ileal αναφέρεται στον ειλεό, το τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου.
• Bipartition σημαίνει διαμερισματοποίηση ή, με πιο απλά λόγια, τη δημιουργία δύο λειτουργικών διαδρομών.

Αυτή είναι η κεντρική ιδέα του GABI: η διατήρηση της φυσικής οδού του πεπτικού συστήματος σε συνδυασμό με τη δημιουργία μιας δεύτερης λειτουργικής οδού προς το περιφερικό λεπτό έντερο.

Γιατί η χειρουργική της παχυσαρκίας δεν αφορά πλέον μόνο το στομάχι;

Για πολλά χρόνια, η βαριατρική χειρουργική ήταν συνδεδεμένη στη συνείδηση του κοινού κυρίως με την έννοια της «μείωσης του στομάχου». Η αντίληψη ότι η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αφορά αποκλειστικά το πόσο μικρό γίνεται το στομάχι, όμως, δεν αποτυπώνει τη σύγχρονη γνώση για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το γαστρεντερικό σύστημα.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι το γαστρεντερικό σύστημα αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενεργό νευροενδοκρινικό και μεταβολικό όργανο.

Ο τρόπος με τον οποίο η τροφή μετακινείται από το στομάχι προς το λεπτό έντερο, ο χρόνος που απαιτείται για αυτή τη διέλευση, αλλά και τα διαφορετικά τμήματα του εντέρου που εκτίθενται στα θρεπτικά συστατικά, μπορούν να επηρεάσουν μια σειρά από μεταβολικά σήματα.

Το έντερο, επομένως, δεν αποτελεί απλώς ένα «σωλήνα» μέσα από τον οποίο περνά η τροφή. Συμμετέχει ενεργά σε ένα σύνθετο σύστημα σημάτων που σχετίζονται με την πρόσληψη τροφής, τον κορεσμό, την έκκριση ινσουλίνης και τη μεταγευματική ρύθμιση της γλυκόζης.

Στους μηχανισμούς αυτούς συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, σημαντικές γαστρεντερικές ορμόνες όπως:

• GLP-1 (Glucagon-like peptide-1)
• PYY (Peptide YY)
• GIP (Glucose-dependent insulinotropic polypeptide)

Παράλληλα, εμπλέκονται η έκκριση ινσουλίνης, οι μηχανισμοί που σχετίζονται με τον κορεσμό, καθώς και η μεταγευματική ρύθμιση της γλυκόζης.

Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών έχει αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται σήμερα η χειρουργική της παχυσαρκίας.

Δεν πρόκειται πλέον μόνο για μια επέμβαση που έχει ως στόχο να «μικρύνει το στομάχι». Πρόκειται για μια συνολικότερη παρέμβαση στη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος και στη μεταβολική του επικοινωνία με τον οργανισμό.

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους στη σύγχρονη ιατρική χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο ο όρος:

Μεταβολική Χειρουργική

και όχι απλώς ο όρος «χειρουργική παχυσαρκίας».

Η σύγχρονη μεταβολική χειρουργική εξετάζει, επομένως, όχι μόνο το ανατομικό αποτέλεσμα μιας επέμβασης, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η αλλαγή της γαστρεντερικής οδού μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογία, τα μεταβολικά σήματα και τη συνολική λειτουργία του οργανισμού.

Σε αυτή τη σύγχρονη φιλοσοφία εντάσσεται η γαστροειλεϊκή διαμερισματοποίηση και η προσέγγιση GABI – Gastro-Ileal Bipartition.

Πώς λειτουργεί η γαστροειλεϊκή διαμερισματοποίηση;

Η γαστροειλεϊκή διαμερισματοποίηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη οικογένεια σύγχρονων μεταβολικών επεμβάσεων, γνωστών ως intestinal bipartition ή transit bipartition. Η βασική χειρουργική φιλοσοφία αυτών των τεχνικών είναι να διαμορφώνεται η ανατομία του πεπτικού συστήματος με τέτοιο τρόπο, ώστε ένα μέρος της τροφής να μπορεί να φθάνει νωρίτερα στο περιφερικό λεπτό έντερο, ενώ παράλληλα να διατηρείται λειτουργική η φυσιολογική δίοδος μέσω της γαστροδωδεκαδακτυλικής οδού.

Με απλά λόγια, η τροφή μπορεί να ακολουθεί δύο διαφορετικές διαδρομές: τη φυσική πορεία μέσα από το στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο και, παράλληλα, μια νέα οδό που οδηγεί προς το περιφερικό λεπτό έντερο.

Αυτό αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία που διαφοροποιούν τη φιλοσοφία της bipartition από ένα κλασικό γαστρεντερικό bypass. Στις κλασικές bypass επεμβάσεις, τμήματα του ανώτερου πεπτικού συστήματος μπορεί να αποκλείονται από την άμεση ροή της τροφής. Αντίθετα, στη φιλοσοφία της διαμερισματοποίησης επιδιώκεται η διατήρηση της φυσιολογικής γαστροδωδεκαδακτυλικής οδού, σε συνδυασμό με μια επιπλέον διαδρομή προς το περιφερικό έντερο.

Από την Transit Bipartition στις σύγχρονες παραλλαγές

Η κλασική Sleeve Gastrectomy with Transit Bipartition περιγράφηκε ως μια χειρουργική τεχνική που συνδύαζε τη sleeve gastrectomy με τη δημιουργία γαστροειλεϊκής διαδρομής.

Στη συνέχεια αναπτύχθηκαν και άλλες τεχνικές που βασίστηκαν στην ίδια γενικότερη μεταβολική φιλοσοφία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το SASI (Single Anastomosis Sleeve Ileal bypass), το οποίο εξελίχθηκε ως μια απλουστευμένη παραλλαγή αυτής της ευρύτερης προσέγγισης.

Το κοινό στοιχείο αυτών των τεχνικών είναι η προσπάθεια να αξιοποιηθεί η αλληλεπίδραση μεταξύ της γαστρικής λειτουργίας, της πορείας των θρεπτικών συστατικών μέσα στο έντερο και της μεταβολικής απόκρισης του περιφερικού λεπτού εντέρου.

Η ακριβής διαμόρφωση του GABI είναι εξατομικευμένη

Στην περίπτωση του GABI – Gastro-Ileal Bipartition, η ακριβής τεχνική διαμόρφωση πρέπει πάντοτε να καταγράφεται χειρουργικά και να προσαρμόζεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ασθενούς.

Ο σχεδιασμός της επέμβασης δεν είναι ίδιος για όλους. Παράγοντες όπως:

• η θέση της αναστόμωσης,
• η ανατομία του εντέρου,
• το εάν έχει προηγηθεί βαριατρική επέμβαση,
• καθώς και ο συνολικός μεταβολικός στόχος,

μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζεται και πραγματοποιείται η επέμβαση.

Για τον λόγο αυτό, η γαστροειλεϊκή διαμερισματοποίηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια απολύτως τυποποιημένη επέμβαση με μία και μοναδική ανατομική διαμόρφωση. Η τελική χειρουργική στρατηγική καθορίζεται με βάση την ανατομία, το ιστορικό και τις ανάγκες του συγκεκριμένου ασθενούς.

Τι επιδιώκει το GABI;

Η φιλοσοφία του Gastro-Ileal Bipartition δεν βασίζεται σε έναν και μόνο μηχανισμό.

Το GABI επιδιώκει να συνδυάσει τρεις βασικές παραμέτρους:

τη γαστρική λειτουργία, την τροποποίηση της πορείας των θρεπτικών συστατικών και τη μεταβολική διέγερση του περιφερικού εντέρου.

Με άλλα λόγια, η επέμβαση δεν έχει ως μοναδικό στόχο να περιορίσει μηχανικά την ποσότητα της τροφής που μπορεί να καταναλώσει ο ασθενής. Η ευρύτερη μεταβολική φιλοσοφία της τεχνικής αφορά και τον τρόπο με τον οποίο τα θρεπτικά συστατικά έρχονται σε επαφή με διαφορετικά τμήματα του γαστρεντερικού συστήματος και τα μεταβολικά σήματα που μπορεί να προκύψουν από αυτή την αλλαγή.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η παχυσαρκία είναι μια χρόνια και πολυπαραγοντική νόσος. Δεν αποτελεί απλώς αποτέλεσμα αυξημένης πρόσληψης θερμίδων, αλλά συνδέεται με σύνθετους μηχανισμούς που αφορούν την όρεξη, τον κορεσμό, τον μεταβολισμό και τη ρύθμιση της γλυκόζης.

Η μεταβολική χειρουργική μπορεί να επηρεάσει το σωματικό βάρος, τον κορεσμό και τη ρύθμιση της γλυκόζης, ενώ μπορεί επίσης να έχει επίδραση σε πολλές παθήσεις που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Ωστόσο, το αποτέλεσμα μιας μεταβολικής επέμβασης δεν είναι ίδιο σε όλους τους ασθενείς. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται ο ίδιος ο ασθενής, η επιλεγμένη χειρουργική τεχνική, η ανατομική διαμόρφωση της επέμβασης, η μετεγχειρητική παρακολούθηση, καθώς και άλλοι ατομικοί και κλινικοί παράγοντες.

GABI και η «διπλή οδός» της τροφής

Για τον ασθενή, η βασική ιδέα του GABI μπορεί να αποτυπωθεί με μια απλή φράση:

Μία φυσική οδός + μία νέα μεταβολική οδός

Η φυσική δίοδος της τροφής προς το δωδεκαδάκτυλο δεν καταργείται υποχρεωτικά.

Παράλληλα, μέσω της δημιουργίας της γαστροειλεϊκής επικοινωνίας, μέρος του γαστρικού περιεχομένου μπορεί να κατευθύνεται προς τον ειλεό, δηλαδή προς το τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου.

Έτσι, δημιουργείται μια ανατομική διάταξη στην οποία η τροφή μπορεί να ακολουθεί δύο λειτουργικές διαδρομές. Η φυσιολογική γαστροδωδεκαδακτυλική πορεία παραμένει λειτουργική, ενώ παράλληλα υπάρχει η νέα γαστροειλεϊκή οδός.

Αυτή η ανατομία δημιουργεί το χαρακτηριστικό dual transit, δηλαδή τη διπλή πορεία της τροφής που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας της διαμερισματοποίησης.

Και ακριβώς αυτή η αρχή εξηγεί γιατί το:

GABI

αντιπροσωπεύει ένα διαφορετικό χειρουργικό concept από την απλοποιημένη αντίληψη:

«κόβουμε το στομάχι και παρακάμπτουμε το έντερο».

Η φιλοσοφία του GABI είναι διαφορετική. Δεν βασίζεται αποκλειστικά στη μείωση του στομάχου ούτε στην πλήρη παράκαμψη τμημάτων του πεπτικού συστήματος. Βασίζεται στη δημιουργία μιας δεύτερης λειτουργικής οδού, παράλληλα με τη διατήρηση της φυσικής γαστροδωδεκαδακτυλικής διαδρομής, με στόχο να αξιοποιηθεί η φυσιολογία και η μεταβολική λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος.

GABI, SASI, Transit Bipartition και Gastric Bypass: ποιες είναι οι διαφορές;

Οι όροι GABI, SASI, Transit Bipartition και Gastric Bypass συχνά χρησιμοποιούνται σαν να περιγράφουν το ίδιο είδος επέμβασης. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για διαφορετικές χειρουργικές τεχνικές και, κυρίως, για διαφορετικές ανατομικές και μεταβολικές προσεγγίσεις.

Η κατανόηση αυτών των διαφορών είναι σημαντική, γιατί στη σύγχρονη μεταβολική χειρουργική δεν έχει σημασία μόνο το όνομα μιας επέμβασης. Σημασία έχει ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώνεται η γαστρεντερική οδός, ποια τμήματα του πεπτικού παραμένουν μέσα στη φυσιολογική πορεία της τροφής και ποια μεταβολική απόκριση επιδιώκεται.

Είναι το GABI ένα ακόμη Gastric Bypass;

Όχι, τουλάχιστον όχι με την κλασική έννοια του όρου «gastric bypass».

Η βασική διαφορά βρίσκεται στη φιλοσοφία της διαμερισματοποίησης.

Στο κλασικό Roux-en-Y gastric bypass, δημιουργείται μια νέα οδός διέλευσης της τροφής. Η τροφή οδηγείται από έναν μικρό γαστρικό θύλακο προς το λεπτό έντερο και συγκεκριμένα τμήματα του ανώτερου πεπτικού, όπως το μεγαλύτερο μέρος του στομάχου, το δωδεκαδάκτυλο και τμήμα της νήστιδας, δεν έρχονται πλέον σε άμεση επαφή με την τροφή.

Στη φιλοσοφία της gastro-ileal bipartition, αντίθετα, επιδιώκεται η διατήρηση της φυσικής γαστροδωδεκαδακτυλικής οδού παράλληλα με τη δημιουργία μιας επιπλέον γαστροειλεϊκής οδού.

Με απλά λόγια, η βασική ιδέα είναι:

μία φυσική λειτουργική δίοδος + μία επιπλέον λειτουργική δίοδος προς τον ειλεό.

Γι’ αυτό και ο όρος:

Gastro-Ileal Bipartition

περιγράφει με μεγαλύτερη ακρίβεια την ανατομική και μεταβολική ιδέα από την απλή χρήση της λέξης «bypass».

Η ίδια η βιβλιογραφία για τη Sleeve Gastrectomy with Transit Bipartition περιγράφει τη διατήρηση της διόδου των θρεπτικών συστατικών μέσω του δωδεκαδακτύλου, σε συνδυασμό με τη γαστροειλεϊκή επικοινωνία και δύο οδούς εξόδου από το στομάχι.

Τι είναι το «ileal brake» και γιατί έχει σημασία;

Ο ειλεός δεν είναι απλώς το τελευταίο τμήμα του λεπτού εντέρου.

Όταν θρεπτικά συστατικά φθάνουν στο περιφερικό έντερο, ενεργοποιούνται φυσιολογικοί μηχανισμοί που συμμετέχουν στη ρύθμιση της όρεξης, του κορεσμού, της γαστρεντερικής κινητικότητας και της μεταβολικής απάντησης.

Ένας από αυτούς τους μηχανισμούς είναι το λεγόμενο ileal brake.

Ο όρος περιγράφει ένα φυσιολογικό σύστημα ανατροφοδότησης: όταν θρεπτικά συστατικά φθάνουν στον ειλεό, ενεργοποιούνται σήματα που μπορούν να επιβραδύνουν την ανώτερη γαστρεντερική λειτουργία και να επηρεάσουν την πρόσληψη τροφής και τον κορεσμό. Η λειτουργία αυτή έχει συνδεθεί ιδιαίτερα με εντερικές ορμόνες όπως το PYY και το GLP-1.

Η βιβλιογραφία γύρω από τις επεμβάσεις SASI και transit bipartition έχει εξετάσει την πρώιμη ενεργοποίηση αυτού του μηχανισμού ως έναν από τους πιθανούς μηχανισμούς που συμβάλλουν στη μεταβολική τους δράση. Ωστόσο, είναι σημαντικό να μην απλοποιείται η δράση της χειρουργικής σε έναν μόνο μηχανισμό.

Το ileal brake είναι ένας από τους πιθανούς μηχανισμούς και όχι η μοναδική εξήγηση για την απώλεια βάρους ή τη βελτίωση των μεταβολικών νοσημάτων.

Οι βαριατρικές και μεταβολικές επεμβάσεις λειτουργούν μέσω ενός σύνθετου συνδυασμού ανατομικών, ορμονικών, νευρολογικών, διατροφικών και συμπεριφορικών μηχανισμών.

GABI και GLP-1

Το GLP-1 – glucagon-like peptide-1 έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστό τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω των σύγχρονων φαρμακευτικών θεραπειών για την παχυσαρκία.

Το GLP-1, όμως, δεν είναι φάρμακο. Είναι μια φυσιολογική εντερική ορμόνη, η οποία παράγεται από κύτταρα του γαστρεντερικού συστήματος και συμμετέχει, μεταξύ άλλων, στη ρύθμιση της γλυκόζης, της έκκρισης ινσουλίνης και της πρόσληψης τροφής.

Η πρώιμη παρουσία θρεπτικών συστατικών στο περιφερικό έντερο αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς μέσω των οποίων οι μεταβολικές επεμβάσεις μπορούν να μεταβάλλουν το εντερικό ορμονικό περιβάλλον. Η αυξημένη μεταγευματική έκκριση GLP-1 και PYY μετά από βαριατρικές επεμβάσεις έχει συσχετιστεί με την ταχύτερη μεταφορά θρεπτικών συστατικών προς το περιφερικό έντερο.

Επομένως, το ενδιαφέρον γύρω από το GLP-1 δεν αφορά μόνο τα φάρμακα.

Υπάρχει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σημείο επαφής ανάμεσα στη σύγχρονη φαρμακευτική θεραπεία της παχυσαρκίας και τη μεταβολική χειρουργική:

και οι δύο σύγχρονες προσεγγίσεις αντιμετωπίζουν την παχυσαρκία ως μεταβολική νόσο και όχι ως ένα απλό πρόβλημα πειθαρχίας ή θερμιδικής πρόσληψης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η φαρμακευτική θεραπεία και η χειρουργική επέμβαση λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Σημαίνει ότι και οι δύο αξιοποιούν τη βαθύτερη κατανόηση της φυσιολογίας της όρεξης, του κορεσμού, του εντέρου και του μεταβολισμού.

Τι δείχνει η διεθνής επιστημονική βιβλιογραφία;

Σε αυτό το σημείο χρειάζεται μια πολύ σαφής επιστημονική διάκριση.

Τα δημοσιευμένα δεδομένα που διαθέτουμε σήμερα αφορούν κυρίως τις τεχνικές Sleeve Gastrectomy with Transit Bipartition (SG-TB) και SASI. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών δεν πρέπει να παρουσιάζονται αυτομάτως ως προσωπικά αποτελέσματα ή ως ειδικά αποτελέσματα του GABI.

Αντίθετα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εξηγήσουν το ευρύτερο επιστημονικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο έχει αναπτυχθεί η φιλοσοφία της γαστροειλεϊκής διαμερισματοποίησης.

Αυτή η διάκριση δεν αποδυναμώνει την παρουσίαση. Αντίθετα, κάνει τη σελίδα πιο επιστημονικά αξιόπιστη.

Δεδομένα από Sleeve Gastrectomy with Transit Bipartition

Μία μελέτη σε 355 ασθενείς με παχυσαρκία και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε Sleeve Gastrectomy with Transit Bipartition, αξιολόγησε τα αποτελέσματα σε ορίζοντα δύο ετών.

Στα δύο χρόνια, η μέση συνολική απώλεια βάρους (TWL) ήταν 20,2%, ενώ 79,2% των ασθενών διατηρούσαν πλήρη ύφεση του σακχαρώδη διαβήτη σύμφωνα με τα κριτήρια της μελέτης.

Η συνολική αναφερόμενη συχνότητα επιπλοκών ήταν 10,2%, ενώ δεν καταγράφηκε θνητότητα στην ομάδα.

Τα δεδομένα αυτά είναι σημαντικά, αλλά πρέπει να διαβάζονται στο σωστό πλαίσιο: αφορούν SG-TB και όχι GABI ως ξεχωριστή, αυτοτελώς μελετημένη τεχνική.

Τι δείχνουν τα νεότερα δεδομένα για το SASI;

Μία νεότερη μετα-ανάλυση του 2026 για το SASI συγκέντρωσε 38 μελέτες, με δεδομένα από έως 2.555 ασθενείς και διάρκεια παρακολούθησης από 6 έως 60 μήνες.

Οι συγγραφείς ανέφεραν σημαντική απώλεια βάρους και υψηλά ποσοστά βελτίωσης μεταβολικών νοσημάτων. Ενδεικτικά, η συγκεντρωτική εκτίμηση της μελέτης για το ποσοστό απώλειας πλεονάζοντος βάρους (EWL%) ήταν 63,07% στους 6 μήνες, 82,44% στους 12 μήνες και 93,21% στους 24 μήνες. Παράλληλα, αναφέρθηκαν υψηλά ποσοστά ύφεσης ή βελτίωσης παθήσεων όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η υπέρταση, η δυσλιπιδαιμία, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και η αποφρακτική υπνική άπνοια.

Ωστόσο, η ίδια η επιστημονική βιβλιογραφία υπογραμμίζει την ανάγκη για περισσότερες συγκριτικές μελέτες, ώστε να καθοριστεί με μεγαλύτερη βεβαιότητα η θέση του SASI σε σχέση με άλλες βαριατρικές και μεταβολικές επεμβάσεις.

Τι μας δείχνει η 10ετής παρακολούθηση;

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι το 2026 δημοσιεύθηκαν δεδομένα με 10ετή παρακολούθηση ασθενών που είχαν υποβληθεί σε SASI.

Από τους 95 ασθενείς που ήταν αρχικά επιλέξιμοι, υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα 10ετούς παρακολούθησης για 89 ασθενείς. Η μέση απώλεια πλεονάζοντος βάρους (%EWL) ήταν 58,6%, ενώ η ύφεση του σακχαρώδη διαβήτη διατηρήθηκε στο 88%.

Η μελέτη, όμως, ανέδειξε κάτι ακόμη πιο σημαντικό.

Η χειρουργική διαμόρφωση είχε σημαντικό αντίκτυπο στο διατροφικό προφίλ και στις μακροχρόνιες επιπλοκές.

Σε μία από τις τεχνικές παραλλαγές καταγράφηκε ποσοστό υποθρεψίας 60% και ανάγκη αναστροφής της επέμβασης στο 40%. Οι άλλες διαμορφώσεις παρουσίασαν σημαντικά λιγότερες διατροφικές επιπλοκές, ενώ στην ομάδα με τη διαμόρφωση που αξιολογήθηκε ως ευνοϊκότερη δεν χρειάστηκαν χειρουργικές αναθεωρήσεις.

Τα ευρήματα αυτά οδηγούν σε ένα από τα σημαντικότερα μηνύματα της σύγχρονης μεταβολικής χειρουργικής:

Δεν μετρά μόνο το όνομα της επέμβασης. Μετρά και ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιείται.

Γιατί έχει σημασία το μήκος του εντέρου;

Οι τεχνικές bipartition δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μια απλή, τυποποιημένη «σύνδεση» μεταξύ στομάχου και εντέρου.

Η ανατομική διαμόρφωση της επέμβασης μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τόσο την αποτελεσματικότητα όσο και τη διατροφική ασφάλεια.

Παράγοντες όπως:

• το συνολικό μήκος του λεπτού εντέρου,
• το σημείο επιλογής του ειλεού,
• το μήκος του λειτουργικού κοινού εντέρου,
• και η διάμετρος της αναστόμωσης

μπορούν να επηρεάσουν το τελικό μεταβολικό και διατροφικό αποτέλεσμα.

Τα νεότερα 10ετή δεδομένα του SASI είναι ιδιαίτερα διδακτικά, επειδή δείχνουν ότι διαφορετικές χειρουργικές διαμορφώσεις μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικά διαφορετικό μακροχρόνιο προφίλ αποτελεσματικότητας και διατροφικών επιπλοκών.

Επομένως, η σωστή ερώτηση δεν είναι απλώς:

«Ποιο bypass να κάνω;»

Η ουσιαστικότερη ερώτηση είναι:

«Ποια ανατομική και μεταβολική στρατηγική ταιριάζει στη δική μου περίπτωση;»

Αυτό είναι και ένα από τα βασικά σημεία της εξατομικευμένης μεταβολικής χειρουργικής.

GABI μετά από Γαστρικό Μανίκι – Revisional Bariatric Surgery

Ένα από τα σημαντικότερα πεδία εφαρμογής της σύγχρονης μεταβολικής χειρουργικής είναι η αντιμετώπιση ασθενών που έχουν ήδη υποβληθεί σε Sleeve Gastrectomy – Γαστρικό Μανίκι.

Η αρχική επέμβαση μπορεί να έχει οδηγήσει σε σημαντική απώλεια βάρους, όμως με την πάροδο των ετών σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να εμφανιστεί:

• σημαντική επαναπρόσληψη βάρους,
• ανεπαρκής αρχική απώλεια βάρους,
• ή επιμονή και μεταβολικών νοσημάτων που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει μία λύση που να ταιριάζει σε όλους.

Οι πιθανές επιλογές μπορεί να περιλαμβάνουν διαφορετικού τύπου bypass, SADI-S, SASI, transit bipartition ή άλλες revisional στρατηγικές, ανάλογα με την ανατομία του ασθενούς και το συγκεκριμένο κλινικό πρόβλημα.

Η επιλογή της κατάλληλης επέμβασης εξαρτάται, επομένως, όχι μόνο από το βάρος που έχει ανακτηθεί, αλλά και από το είδος της προηγούμενης επέμβασης, την ανατομία που έχει διαμορφωθεί, τα μεταβολικά νοσήματα, τη γαστρεντερική λειτουργία και το συνολικό θεραπευτικό ζητούμενο.

Transit Bipartition μετά από Sleeve Gastrectomy

Η Transit Bipartition μετά από Sleeve Gastrectomy έχει ήδη μελετηθεί ειδικά ως revisional επέμβαση.

Μία μελέτη σε 100 ασθενείς αξιολόγησε την Transit Bipartition μετά από προηγούμενο γαστρικό μανίκι, σε περιπτώσεις ανεπαρκούς αποτελέσματος ή επαναπρόσληψης βάρους. Η μελέτη έδειξε σημαντική περαιτέρω απώλεια βάρους μετά την επέμβαση και ανέδειξε, παράλληλα, τη σημασία του μήκους του κοινού καναλιού: στους 12 μήνες, η ομάδα με κοινό κανάλι 250 cm παρουσίασε μεγαλύτερη απώλεια βάρους από την ομάδα με 300 cm. Σημαντικές πρώιμες επιπλοκές καταγράφηκαν στο 3% των ασθενών.

Νεότερα δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι διαφορετικές μορφές bipartition μπορούν να αποτελέσουν αποτελεσματικές revisional επιλογές μετά από Sleeve Gastrectomy, αλλά με διαφορετικό προφίλ επιπλοκών ανάλογα με την τεχνική διαμόρφωση. Σε πρόσφατη μελέτη σύγκρισης διαφορετικών τύπων transit bipartition μετά από sleeve, οι διαφορετικές τεχνικές παρουσίασαν παρόμοια αποτελέσματα ως προς την απώλεια βάρους, αλλά η μία από τις διαμορφώσεις παρουσίασε περισσότερες μακροχρόνιες ανεπιθύμητες ενέργειες και υψηλότερη ανάγκη επανεπέμβασης.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία όταν εξετάζεται μια revisional επέμβαση: η επιλογή δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στην αναμενόμενη απώλεια βάρους.

Η ανατομία, το μεταβολικό προφίλ και η διατροφική ασφάλεια πρέπει να αξιολογούνται μαζί.

GABI μετά από γαστρικό μανίκι: μια εξατομικευμένη απόφαση

Για έναν ασθενή που έχει ήδη υποβληθεί σε Sleeve Gastrectomy, η συζήτηση για μια πιθανή γαστροειλεϊκή διαμερισματοποίηση, όπως το GABI, δεν μπορεί να γίνεται ανεξάρτητα από το προηγούμενο χειρουργείο.

Χρειάζεται πλήρης επανεκτίμηση της υπάρχουσας ανατομίας, της πορείας του βάρους, των μεταβολικών νοσημάτων, της γαστρεντερικής λειτουργίας και των διατροφικών παραμέτρων.

Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει ότι η Transit Bipartition και οι συγγενείς τεχνικές μπορούν να αποτελέσουν αποτελεσματικές revisional επιλογές μετά από Sleeve Gastrectomy, αλλά ταυτόχρονα δείχνει ότι η ακριβής χειρουργική διαμόρφωση έχει καθοριστική σημασία για το ισοζύγιο αποτελεσματικότητας και ασφάλειας.

Για αυτό, η GABI μετά από γαστρικό μανίκι δεν είναι μια απόφαση που μπορεί να ληφθεί μόνο με βάση τον αριθμό της ζυγαριάς ή το γεγονός ότι έχει προηγηθεί μία βαριατρική επέμβαση.

Είναι μια συζήτηση που πρέπει να γίνεται μετά από πλήρη εξατομικευμένη επανεκτίμηση.

Η σύγχρονη μεταβολική χειρουργική δεν αναζητά απλώς την επέμβαση που «χάνει περισσότερο βάρος». Αναζητά την κατάλληλη ανατομική και μεταβολική στρατηγική για τον συγκεκριμένο ασθενή, με στόχο να επιτυγχάνεται αποτελεσματικότητα χωρίς να παραβλέπεται η μακροχρόνια διατροφική και μεταβολική ασφάλεια.

Γιατί κάποιος ξαναπαίρνει βάρος μετά από Sleeve;

Η επαναπρόσληψη βάρους μετά από ένα Sleeve Gastrectomy – Γαστρικό Μανίκι δεν σημαίνει απαραίτητα ότι «ο ασθενής απέτυχε» ή ότι «το χειρουργείο απέτυχε».

Η παχυσαρκία είναι μια χρόνια νόσος, με σύνθετους βιολογικούς, μεταβολικούς, ανατομικούς, διατροφικούς και συμπεριφορικούς παράγοντες. Με την πάροδο του χρόνου, ο οργανισμός μπορεί να προσαρμοστεί στις αλλαγές που έχουν προκληθεί από την επέμβαση και να μεταβληθεί ο τρόπος με τον οποίο ρυθμίζονται η όρεξη και ο κορεσμός.

Παράλληλα, μπορεί να εμφανιστούν ανατομικές μεταβολές, αλλαγές στον τρόπο ζωής, ψυχολογικοί παράγοντες ή διαφορετική μεταβολική ανταπόκριση. Σε ορισμένους ασθενείς μπορεί επίσης να υπάρχει ανεπαρκής αρχική απώλεια βάρους ή επιμονή μεταβολικών προβλημάτων.

Για τον λόγο αυτό, η revisional bariatric surgery, δηλαδή η επανεπεμβατική βαριατρική χειρουργική, δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζει απλώς τον αριθμό που δείχνει η ζυγαριά.

Ο στόχος είναι να αναζητηθεί γιατί προέκυψε το πρόβλημα και στη συνέχεια να σχεδιαστεί η κατάλληλη θεραπευτική στρατηγική για τον συγκεκριμένο ασθενή.

GABI και Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2

Η σχέση μεταξύ παχυσαρκίας, αντίστασης στην ινσουλίνη και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 βρίσκεται στην καρδιά της σύγχρονης μεταβολικής χειρουργικής.

Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας δεν έχει ως μοναδικό στόχο την απώλεια βάρους. Η μεταβολική χειρουργική μπορεί να επηρεάσει σημαντικά και νοσήματα που συνδέονται με την παχυσαρκία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Οι σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες των ASMBS/IFSO συνιστούν μεταβολική και βαριατρική χειρουργική σε ασθενείς με BMI ≥35 kg/m², ανεξάρτητα από την παρουσία συνοδών νοσημάτων. Για ασθενείς με μεταβολική νόσο και BMI 30–34,9 kg/m², η χειρουργική θεραπεία μπορεί επίσης να εξεταστεί, ενώ για ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 οι κατευθυντήριες οδηγίες προβλέπουν ακόμη ευρύτερη αξιολόγηση της μεταβολικής χειρουργικής.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να γίνει μια σαφής διάκριση:

οι παραπάνω αποτελούν γενικές ενδείξεις για μεταβολική και βαριατρική χειρουργική και δεν σημαίνουν ότι όλοι οι ασθενείς είναι υποψήφιοι ειδικά για GABI.

Η επιλογή της συγκεκριμένης τεχνικής πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα, με βάση την ανατομία, το μεταβολικό προφίλ, το ιστορικό προηγούμενων επεμβάσεων και το συνολικό θεραπευτικό ζητούμενο.

Ποιος μπορεί να εξεταστεί για GABI;

Η αξιολόγηση για μια γαστροειλεϊκή διαμερισματοποίηση μπορεί να έχει ενδιαφέρον σε ασθενείς με σημαντική παχυσαρκία, μεταβολικά νοσήματα, ανεπαρκή απώλεια βάρους ή επαναπρόσληψη βάρους μετά από προηγούμενη βαριατρική επέμβαση.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς που έχουν ήδη υποβληθεί σε γαστρικό μανίκι.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η υπάρχουσα ανατομία μπορεί να διαφέρει σημαντικά από ασθενή σε ασθενή. Η παρουσία ή απουσία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, πιθανή διάταση του στομάχου, το μεταβολικό προφίλ και τυχόν προηγούμενες επιπλοκές μπορούν να επηρεάσουν την επιλογή της επόμενης επέμβασης.

Γι’ αυτό η απόφαση δεν πρέπει ποτέ να βασίζεται αποκλειστικά σε έναν αριθμό, όπως το BMI.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο:

«Πόσο είναι το BMI;»

Αλλά:

«Ποια είναι η συνολική κλινική και ανατομική εικόνα του ασθενούς και ποια χειρουργική στρατηγική είναι καταλληλότερη για αυτήν;»

Τι ελέγχεται πριν από την επέμβαση;

Πριν αποφασιστεί μια πρωτογενής ή revisional μεταβολική επέμβαση, είναι απαραίτητο ο χειρουργός να έχει πλήρη εικόνα τόσο της ανατομίας όσο και της μεταβολικής κατάστασης του ασθενούς.

Η προεγχειρητική αξιολόγηση μπορεί να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:

• το ιστορικό προηγούμενων βαριατρικών επεμβάσεων,
• την πορεία του σωματικού βάρους στον χρόνο,
• το BMI,
• την παρουσία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης,
• την παρουσία διαφραγματοκήλης,
• τη γλυκόζη και την HbA1c,
• την παρουσία και τον έλεγχο του σακχαρώδη διαβήτη,
• τη συνολική διατροφική κατάσταση,
• τις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία,
• καθώς και, όπου υπάρχει σχετική ένδειξη, ενδοσκοπικά και απεικονιστικά ευρήματα.

Σε έναν ασθενή που έχει ήδη χειρουργηθεί, η γνώση της προηγούμενης ανατομικής διαμόρφωσης είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Ο στόχος όλης αυτής της αξιολόγησης είναι ένας:

Να σχεδιαστεί η επέμβαση για τον ασθενή και όχι να προσαρμοστεί ο ασθενής σε μια προκαθορισμένη επέμβαση.

GABI και παλινδρόμηση

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (GERD) αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα στη revisional βαριατρική χειρουργική.

Ορισμένες μελέτες που αφορούν τεχνικές όπως το SASI και το Sleeve Gastrectomy with Transit Bipartition (SG-TB) έχουν αναφέρει βελτίωση της GERD σε επιλεγμένους ασθενείς. Ωστόσο, η παρουσία μιας διπλής εξόδου του στομάχου δεν αποτελεί εγγύηση ότι δεν θα εμφανιστεί ή δεν θα επιμείνει παλινδρόμηση. Επιπλέον, η μακροχρόνια εμπειρία με αυτές τις τεχνικές εξακολουθεί να εξελίσσεται.

Ένα ακόμη σημαντικό σημείο είναι ότι δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται κάθε μορφή παλινδρόμησης ως ίδια.

Χρειάζεται να διαχωρίζεται η όξινη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση από την πιθανή χολική παλινδρόμηση, καθώς πρόκειται για διαφορετικές καταστάσεις με διαφορετική κλινική σημασία.

Για τον λόγο αυτό, ασθενείς με σοβαρή παλινδρόμηση, οισοφαγίτιδα ή οισοφάγο Barrett χρειάζονται ιδιαίτερα προσεκτική αξιολόγηση πριν επιλεγεί οποιαδήποτε μεταβολική ή revisional τεχνική.

Η ύπαρξη παλινδρόμησης δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη πληροφορία στο ιστορικό. Μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά την επιλογή της κατάλληλης επέμβασης.

Υπάρχει δυσαπορρόφηση στο GABI;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι απλώς «ναι» ή «όχι».

Η διατήρηση της φυσικής γαστροδωδεκαδακτυλικής οδού αποτελεί ένα από τα σημαντικά χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας της bipartition. Θεωρητικά, η διατήρηση αυτής της φυσιολογικής διαδρομής μπορεί να περιορίζει ορισμένα διατροφικά προβλήματα σε σύγκριση με επεμβάσεις που αποκλείουν πλήρως τμήματα του πεπτικού συστήματος από την πορεία της τροφής.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος διατροφικών ελλείψεων μηδενίζεται.

Η διεθνής εμπειρία από τεχνικές όπως το SASI έχει καταγράψει περιπτώσεις πρωτεϊνικού υποσιτισμού και σημαντικών διατροφικών προβλημάτων. Παράλληλα, τα μακροχρόνια αποτελέσματα δείχνουν ότι η ακριβής χειρουργική διαμόρφωση έχει καθοριστική σημασία για το τελικό διατροφικό προφίλ.

Αυτό σημαίνει ότι η συζήτηση για τη δυσαπορρόφηση δεν μπορεί να γίνεται μόνο με βάση το όνομα της επέμβασης.

Σημασία έχουν η ανατομία, το μήκος των εντερικών τμημάτων, η συγκεκριμένη τεχνική διαμόρφωση, η διατροφική κατάσταση του ασθενούς και η μακροχρόνια παρακολούθηση.

Για αυτό η παρακολούθηση μετά από μια τέτοια επέμβαση δεν είναι μια προαιρετική διαδικασία.

Η μακροχρόνια παρακολούθηση αποτελεί μέρος της ίδιας της θεραπείας.

Ποιοι είναι οι πιθανοί κίνδυνοι;

Όπως κάθε μεγάλη μεταβολική ή βαριατρική επέμβαση, έτσι και το Gastro-Ileal Bipartition μπορεί να συνοδεύεται από πρώιμες ή όψιμες επιπλοκές.

Ανάλογα με την επέμβαση και την ανατομική διαμόρφωση, οι πιθανοί κίνδυνοι μπορεί να περιλαμβάνουν:

• αιμορραγία,
• διαφυγή από γραμμή συρραφής ή αναστόμωση,
• θρομβοεμβολικά επεισόδια,
• λοίμωξη,
• αναστομωτικό έλκος,
• στένωση ή άλλα λειτουργικά προβλήματα,
• αλλαγές στις κενώσεις,
• διάρροια,
• παλινδρόμηση,
• διατροφικές ελλείψεις,
• πρωτεϊνικό υποσιτισμό.

Οι κίνδυνοι δεν είναι ίδιοι για όλους τους ασθενείς. Επηρεάζονται σημαντικά από το είδος της επέμβασης, την ακριβή χειρουργική διαμόρφωση, την προηγούμενη ανατομία σε revisional περιπτώσεις και τα ατομικά χαρακτηριστικά του ασθενούς.

Γι’ αυτό η αξιολόγηση του οφέλους και του κινδύνου πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα.

GABI ή φάρμακα GLP-1 / Tirzepatide;

Η εμφάνιση των νεότερων φαρμακευτικών θεραπειών κατά της παχυσαρκίας έχει αλλάξει ουσιαστικά τη θεραπευτική στρατηγική.

Φάρμακα που δρουν μέσω του συστήματος των GLP-1 και, στην περίπτωση της tirzepatide, μέσω συνδυασμένης δράσης σε υποδοχείς GIP και GLP-1, έχουν προσθέσει σημαντικές νέες θεραπευτικές επιλογές.

Έτσι, το σύγχρονο ερώτημα δεν χρειάζεται να είναι:

«Φάρμακο ή χειρουργείο;»

Το ουσιαστικότερο ερώτημα είναι:

«Ποια θεραπευτική στρατηγική προσφέρει το καλύτερο ισοζύγιο αποτελεσματικότητας, κινδύνου και διάρκειας αποτελέσματος στον συγκεκριμένο ασθενή;»

Υπάρχουν ασθενείς στους οποίους η φαρμακευτική θεραπεία αποτελεί την κατάλληλη επιλογή.

Υπάρχουν άλλοι στους οποίους η μεταβολική χειρουργική μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερο ή περισσότερο διατηρήσιμο αποτέλεσμα, ανάλογα με την κλινική τους κατάσταση.

Υπάρχουν, τέλος, περιπτώσεις στις οποίες οι δύο προσεγγίσεις μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά σε διαφορετικές χρονικές στιγμές της θεραπείας.

Η σύγχρονη αντιμετώπιση της παχυσαρκίας δεν χρειάζεται να είναι δογματική.

Χρειάζεται να είναι εξατομικευμένη.

Η επιλογή ανάμεσα σε φαρμακευτική θεραπεία, χειρουργική αντιμετώπιση ή συνδυασμό θεραπευτικών στρατηγικών πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη βαρύτητα της παχυσαρκίας, τα μεταβολικά νοσήματα, το ιστορικό προηγούμενων επεμβάσεων, την ανταπόκριση σε προηγούμενες θεραπείες, τους πιθανούς κινδύνους και τις ανάγκες του κάθε ασθενούς.

GABI: περισσότερο από ένα όνομα επέμβασης

Το GABI σχεδιάστηκε ώστε να κάνει μια σύνθετη χειρουργική ιδέα πιο κατανοητή και αναγνωρίσιμη.

GABI = Gastro-Ileal Bipartition

GABI = Γαστροειλεϊκή Διαμερισματοποίηση

GABI = Εντερική Διαμερισματοποίηση

Η επιστημονική βάση της προσέγγισης βρίσκεται στην ευρύτερη οικογένεια των τεχνικών gastric/sleeve transit bipartition, οι οποίες έχουν μελετήσει τη δημιουργία μιας γαστροειλεϊκής οδού παράλληλα με τη διατήρηση της φυσιολογικής γαστροδωδεκαδακτυλικής διόδου.

Το GABI αποτελεί τη σαφή ονομασία της συγκεκριμένης γαστροειλεϊκής προσέγγισης.

Ο στόχος, επομένως, δεν είναι να δημιουργηθεί απλώς ένα ακόμη acronym.

Ο στόχος είναι, όταν ο ασθενής ακούει τους όρους:

εντερική διαμερισματοποίηση,

γαστροειλεϊκή διαμερισματοποίηση,

Gastro-Ileal Bipartition,

να μπορεί να κατανοεί άμεσα τη βασική χειρουργική και μεταβολική αρχή που περιγράφουν.

Μία προσέγγιση που συνδέει τη γαστρική λειτουργία με την πορεία των θρεπτικών συστατικών προς το περιφερικό λεπτό έντερο και αξιοποιεί τη φυσιολογία του γαστρεντερικού συστήματος στο πλαίσιο της σύγχρονης μεταβολικής χειρουργικής.

GABI

Gastro-Ileal Bipartition.

Γαστροειλεϊκή Διαμερισματοποίηση.

Η φιλοσοφία του Δρ. Σωτήρη Γαβριήλ

Ως Γενικός Χειρουργός, με πολυετή δραστηριότητα στη χειρουργική της παχυσαρκίας, τη χειρουργική του πεπτικού και την ογκολογική χειρουργική, έχω παρακολουθήσει από κοντά τη σημαντική εξέλιξη της χειρουργικής αντιμετώπισης της παχυσαρκίας.

Σύμφωνα με το δημόσιο επαγγελματικό προφίλ μου στη Doctors’ General Clinic, είμαι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, έχω μετεκπαιδευθεί στη λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική και διαθέτω περισσότερα από 30 χρόνια χειρουργικής εμπειρίας, έχοντας πραγματοποιήσει περισσότερες από 25.000 επεμβάσεις.

Η χειρουργική της παχυσαρκίας, όμως, δεν είναι σήμερα η ίδια με εκείνη των προηγούμενων δεκαετιών.

Από τις πρώτες περιοριστικές επεμβάσεις και το γαστρικό δακτύλιο (gastric band), περάσαμε στη γαστρεκτομή sleeve (sleeve gastrectomy), στη συνέχεια στις διαφορετικές μορφές γαστρικής παράκαμψης (gastric bypass) και, τα τελευταία χρόνια, σε χειρουργικές τεχνικές που αξιοποιούν όλο και περισσότερο τη μεταβολική φυσιολογία του γαστρεντερικού συστήματος.

Αυτή η εξέλιξη έχει αλλάξει και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την παχυσαρκία.

Δεν βλέπω τη βαριατρική χειρουργική απλώς ως μια προσπάθεια να μικρύνουμε το στομάχι. Η σύγχρονη μεταβολική χειρουργική μάς επιτρέπει να αξιοποιούμε τη λειτουργία ολόκληρου του γαστρεντερικού συστήματος και τον τρόπο με τον οποίο η τροφή αλληλεπιδρά με αυτό.

Σε αυτή τη φιλοσοφία εντάσσεται και το GABI (Gastro-Ileal Bipartition), η γαστροειλεϊκή διαμερισματοποίηση, ως μια σύγχρονη προσέγγιση που βασίζεται στη δημιουργία δύο λειτουργικών οδών για τη διέλευση της τροφής και στην αξιοποίηση της μεταβολικής απόκρισης του εντέρου.

Δεν υπάρχει μία σωστή επέμβαση για όλους

Στη δική μου προσέγγιση, το Sleeve, το Roux-en-Y Gastric Bypass, το OAGB, το SASI, το SADI-S, το Transit Bipartition και το GABI δεν είναι ανταγωνιστικές «επιλογές» από τις οποίες απλώς καλείται ο ασθενής να διαλέξει.

Είναι διαφορετικές χειρουργικές στρατηγικές, καθεμία με τη δική της ανατομική και μεταβολική λογική.

Γι’ αυτό και θεωρώ ότι το πραγματικό ερώτημα δεν είναι:

«Ποια είναι η καλύτερη επέμβαση;»

Αλλά:

«Ποια επέμβαση είναι η καταλληλότερη για τον συγκεκριμένο ασθενή;»

Η απάντηση δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στο BMI. Η ηλικία, το ιστορικό προηγούμενων επεμβάσεων, η πορεία του βάρους, η παρουσία σακχαρώδη διαβήτη ή άλλων μεταβολικών νοσημάτων, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, οι διατροφικές συνήθειες, η προηγούμενη απώλεια και επαναπρόσληψη βάρους, η ανατομία του πεπτικού και η συνολική κατάσταση της υγείας είναι παράγοντες που πρέπει να συνεκτιμώνται.

Η χειρουργική επέμβαση πρέπει να προσαρμόζεται στον ασθενή και όχι ο ασθενής στην επέμβαση.

Αυτή είναι, για μένα, η ουσία της σύγχρονης μεταβολικής χειρουργικής και η φιλοσοφία μέσα στην οποία εντάσσεται και το GABI.

Σύντομες ερωτήσεις- απαντήσεις 

Τι σημαίνει GABI;

GABI σημαίνει Gastro-Ileal Bipartition, δηλαδή Γαστροειλεϊκή Διαμερισματοποίηση. Είναι η ονομασία της γαστροειλεϊκής προσέγγισης στη σύγχρονη μεταβολική χειρουργική, που βασίζεται στη φιλοσοφία της εντερικής διαμερισματοποίησης.

Τι είναι η εντερική διαμερισματοποίηση;

Είναι μια χειρουργική στρατηγική που δημιουργεί δύο λειτουργικές οδούς για τη διέλευση της τροφής: διατηρείται η φυσική πεπτική οδός, ενώ δημιουργείται παράλληλα μια δεύτερη οδός που οδηγεί νωρίτερα προς το πιο απομακρυσμένο τμήμα του λεπτού εντέρου.

Είναι το GABI ίδιο με το SASI;

Όχι. Το SASI είναι μια συγκεκριμένη χειρουργική τεχνική που έχει μελετηθεί στη διεθνή βιβλιογραφία. Το GABI αναφέρεται στη Gastro-Ileal Bipartition προσέγγιση. Παρότι οι τεχνικές έχουν κοινή μεταβολική φιλοσοφία, η ακριβής χειρουργική διαμόρφωση πρέπει να περιγράφεται ξεχωριστά.

Είναι το GABI ίδιο με το Transit Bipartition;

Όχι ακριβώς. Οι τεχνικές βασίζονται στην ευρύτερη φιλοσοφία της διπλής διέλευσης της τροφής, όμως δεν είναι όλες ανατομικά και τεχνικά ταυτόσημες.

Είναι το GABI καλύτερο από το Gastric Bypass;

Δεν υπάρχει μία επέμβαση που να είναι καλύτερη για όλους. Η κατάλληλη τεχνική εξαρτάται από τον κάθε ασθενή, το ιστορικό του, την ανατομία του πεπτικού, τα μεταβολικά προβλήματα και τους στόχους της επέμβασης.

Μπορεί να γίνει μετά από Sleeve Gastrectomy;

Ναι, τεχνικές εντερικής διαμερισματοποίησης έχουν μελετηθεί ως revisional επιλογές μετά από Sleeve, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ανεπαρκούς απώλειας ή επαναπρόσληψης βάρους. Η επιλογή εξαρτάται από την ανατομία και το συνολικό κλινικό προφίλ του ασθενούς.

Μπορεί να βοηθήσει στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2;

Οι μεταβολικές επεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών όπως το SG-TB και το SASI, έχουν δείξει σημαντική βελτίωση ή και ύφεση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε αρκετούς ασθενείς. Ωστόσο, η ανταπόκριση διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο και δεν μπορεί να προεξοφληθεί.

Υπάρχει κίνδυνος διατροφικών ελλείψεων;

Ναι. Το γεγονός ότι διατηρείται η φυσική πεπτική οδός δεν σημαίνει ότι αποκλείονται οι διατροφικές ελλείψεις. Για τον λόγο αυτό, η επέμβαση πρέπει να συνοδεύεται από μακροχρόνια διατροφική, ιατρική και εργαστηριακή παρακολούθηση.

Πόσα κιλά χάνονται μετά από GABI;

Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός κιλών που ισχύει για όλους. Οι δημοσιευμένες μελέτες σε συγγενείς τεχνικές, όπως το SG-TB και το SASI, δείχνουν σημαντική απώλεια βάρους, όμως το αποτέλεσμα επηρεάζεται από το αρχικό βάρος, την τεχνική, τον μεταβολικό προφίλ και τη μακροχρόνια παρακολούθηση.

Στόχος δεν είναι ένας συγκεκριμένος αριθμός στη ζυγαριά, αλλά ένα ασφαλές και όσο το δυνατόν πιο διατηρήσιμο αποτέλεσμα.

Χρειάζεται παρακολούθηση μετά την επέμβαση;

Απαραίτητα. Η βαριατρική και μεταβολική χειρουργική δεν ολοκληρώνεται με την έξοδο από την κλινική. Η μακροχρόνια παρακολούθηση είναι σημαντικό μέρος της θεραπείας και περιλαμβάνει τον έλεγχο του βάρους, της διατροφικής κατάστασης, των βιταμινών και των μεταβολικών παραμέτρων.