Χειρουργική Κήλης

Κήλη ονομάζεται η πρόπτωση και προβολή μέρους του εντέρου λόγω εξασθένησης τμήματος του κοιλιακού τοιχώματος. Η παρουσία κήλης γίνεται εύκολα αντιληπτή από τον ασθενή, ο οποίος όταν βρίσκεται σε όρθια στάση παρατηρεί μια προπέτεια (εξόγκωμα) στην πάσχουσα περιοχή. Η προπέτεια αρχικά είναι ανατασσόμενη και υποχωρεί όταν ο ασθενής ξαπλώνει ή πιέζει το σημείο. Συνοδεύεται άλλοτε από δυσφορία, άλλοτε από πόνο που γίνεται εντονότερος με την άρση βάρους, το βήχα ή μετά από πολύωρη ορθοστασία. Όταν ο πόνος γίνεται έντονος, οξύς και επίμονος ενδέχεται να προκαλείται από περίσφυξη, η οποία χρήζει άμεσης χειρουργικής αντιμετώπισης ώστε να αποφευχθεί η ισχαιμία και η νέκρωση του εντέρου. Σ’ αυτή την περίπτωση είναι επιβεβλημένη η άμεση επικοινωνία του ασθενή με τον γιατρό του, διότι οποιαδήποτε καθυστέρηση μπορεί να απειλήσει ακόμη τη ζωή του. Η κήλη μπορεί να υπάρχει εκ γενετής, ή να δημιουργηθεί εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, όπως η πίεση στα τοιχώματα της κοιλιάς που προκαλείται από χρόνιο βήχα, δυσκοιλιότητα, παχυσαρκία, εγκυμοσύνη ή ενασχόληση με χειρωνακτικές εργασίες που απαιτούν την συχνή άρση βάρους. Επίσης, μπορεί να προκληθεί μετά από τραυματισμό ή χειρουργική επέμβαση. 

Τα είδη των κηλών είναι:

» Επιγαστρική κήλη
» Ομφαλοκήλη
» Βουβωνοκήλη
» Μηροκήλη
» Κήλη των αθλητών
» Μετεγχειρητική κήλη

Η οριστική αντιμετώπισή τους γίνεται χειρουργικά, αφού δεν υπάρχουν συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας. Προσωρινή χρήση κηλεπιδέσμου συνιστάται μόνο σε περιπτώσεις που επιβάλλεται η καθυστέρηση της χειρουργικής αντιμετώπισης, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος σχηματισμού ουλώδους ιστού γύρω από την κήλη, ο οποίος καθιστά δυσκολότερη την μετέπειτα χειρουργική αντιμετώπιση. 
Η ιδανική χειρουργική μέθοδος αποκατάστασης της κήλης είναι η λαπαροσκοπική, κατά την οποία τοποθετείται χειρουργικό πλέγμα πάνω στη βλάβη, μέσω οπών μεγέθους μόλις 5 χιλιοστών. Το πολύ μικρό μέγεθος της τομής, αποκλείει αιμορραγίες, έντονους μετεγχειρητικούς πόνους και πολυήμερη παραμονή του ασθενή στο νοσοκομείο, η οποία δεν ξεπερνά τις 24 ώρες. Επιπλέον, η λαπαροσκοπική αποκατάσταση υπερτερεί έναντι της ανοιχτής χειρουργικής αντιμετώπισης της κήλης, λόγω απουσίας μετεγχειρητικών φλεγμονών και λοιμώξεων και περιορισμού της πιθανότητας επανεμφάνισης της κήλης σε ποσοστό κάτω του 1%. 

Προεγχειρητικά, ο ασθενής υποβάλλεται σε απλό καρδιολογικό αναπνευστικό και αιματολογικό έλεγχο. Σε περίπτωση που λαμβάνει αντιπηκτικά ή ασπιρίνη, διακόπτεται η λήψη τους 5-7 ημέρες πριν από την επέμβαση.

Η επέμβαση γίνεται με επισκληρίδια ή γενική αναισθησία και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του αμέσως μόλις είναι σε θέση να περπατήσει, στις περισσότερες περιπτώσεις αυθημερόν. Η επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες γίνεται σε λίγες ημέρες.

Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι συνήθως ήπιος και αντιμετωπίζεται με απλά αναλγητικά. Όπως προαναφέρθηκε, η πιθανότητα επιπλοκών είναι εξαιρετικά σπάνια, όμως σε περίπτωση εμφάνισής τους αντιμετωπίζονται εύκολα και συντηρητικά, με τη λήψη φαρμακευτικής αγωγής. Ο ασθενής θα πρέπει να αποταθεί αμέσως στον χειρουργό σε περίπτωση αιμορραγίας, πυρετού, έντονου πρηξίματος στην κοιλιά, ναυτίας ή εμέτου. Η επανεξέτασή του γίνεται 10-15 ημέρες μετά την επέμβαση.