Χοληφόρων αγγείων

Το δίκτυο των χοληφόρων ή χοληφόρο δένδρο είναι το σύνολο των αγγείων μέσα από τα οποία ρέει η χολή και αποτελείται από τα εξωηπατικά και τα ενδοηπατικά χοληφόρα. Οι συχνότερες παθήσεις των χοληφόρων αφορούν λιθιάσεις της χοληδόχου κύστεως, η οποία αποθηκεύει και συμπυκνώνει τη χολή που παράγεται από τα ηπατικά κύτταρα, και του χοληφόρου πόρου, ο οποίος είναι ο ανατομικός "σωλήνας" μέσω του οποίου το ήπαρ αποχετεύει την χολή στο έντερο για την πέψη των τροφών.

Η αιτία δημιουργίας των χολολίθων είναι άγνωστη. Η παρουσία τους στην χοληδόχο κύστη μπορεί να εμποδίσει τη ροή της χολής προς το έντερο δημιουργώντας διάταση της κύστεως ή απόφραξη του χοληδόχου πόρου στην περίπτωση μετακίνησής τους σ’ αυτόν, προκαλώντας έτσι οξεία χολοκυστίτιδα. 

Η χολολιθίαση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά, παρά μόνο χειρουργικά. Η εφαρμογή της λαπαροσκοπικής και ρομποτικής χειρουργικής για την αφαίρεση της κύστεως ή έχει επιφέρει αξιοσημείωτη μείωση της νοσηλείας, από 16-17 ημέρες, που ήταν παλαιότερα, σε 12 -24 ώρες. Η αφαίρεση των λίθων από τον χοληφόρο πόρο γίνεται με ενδοσκοπική επέμβαση, η οποία εκτελείται με ειδικό γαστροσκόπιο και ονομάζεται RSP.  

Ο καρκίνος της χοληδόχου κύστεως προσβάλει τρεις φορές πιο συχνά τις γυναίκες, κυρίως άνω των 65 ετών και η συχνότητα εμφάνισής του είναι περίπου 1-2 ανά 100.000 κατοίκους. Τα συμπτώματα της νόσου σε προχωρημένο στάδιο είναι πόνος, ανορεξία, ναυτία, εμετός, απώλεια βάρους, ίκτερος, τεινεσμός και κνησμός, ενώ στα αρχικά στάδια δεν παρουσιάζει συμπτώματα και γι’ αυτό δύσκολα ανιχνεύεται έγκαιρα. Σε χειρουργική θεραπεία μπορεί να υποβληθεί μόνο το 10-30% των περιπτώσεων. Σε αρχικά στάδια μπορεί να θεραπευτεί επιτυχώς με απλή χολοκυστεκτομή. Η ευρεία σφηνοειδής εκτομή του ήπατος γύρω από την κοίτη της χοληδόχου κύστης, καθώς και λεμφαδενικός καθαρισμός επιβάλλεται σε προχωρημένα στάδια της νόσου. 

Ο καρκίνος των χοληφόρων οδών (χολαγγειοκαρκινώματα) είναι εξαιρετικά σπάνιος και εμφανίζεται κυρίως σε άνδρες άνω των 60 ετών. Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισής του είναι η πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγείτις, η ελκώδης κολίτις, ανωμαλίες των χοληφόρων (νόσος του Caroli, αδένωμα και κύστεις των χοληφόρων), παρασιτικές λοιμώξεις και ηπατίτιδες. Η χειρουργική αφαίρεση του όγκου είναι η μόνη θεραπευτική οδός, με την παράλληλη αποκατάσταση της ροής του δικτύου των χοληφόρων. 

Γενικά, οι επεμβάσεις για την αντιμετώπιση κακοήθειας τόσο της χοληδόχου κύστεως όσο και του χοληφόρου πόρου είναι σύνθετες, εξαρτώμενες από το είδος του καρκίνου, το μέγεθος και το στάδιο.